Z pó³nocnych stron obszaru Sinnoh nadci¹gn¹³ lodowaty pr¹d nios¹cy ze sob¹ drobinki lodu i œniegu. Ile to ju¿ opowieœci siê nas³ucha³eœ... Starszyzna tej ma³ej mieœcinki SnowPoint twierdzi, ¿e to przez bogów takich jak Articuno, Dialga i Palkia ich miasto wiecznie pokryte jest œniegiem. Ech zabobony... Articuno zamieszkuje odleg³e Kanto a legendy Sinnoh nie zajmuj¹ siê pogarszaniem pogody. Jednak do ludzi starych nic nie dociera. Co jest powodem wiecznej pokrywy œniegowej? Po³o¿enie geograficzne...

Sta³eœ przed Snowpoint Temple. Œnieg dosiêga³ ci kolan, wiêc uzna³eœ ¿e twój Spheal bêdzie bezpieczniejszy w pokeballu. Œwi¹tyni strzeg³o dwóch wielkich goryli ubranych w mundury z nieprzyjazn¹ min¹. Nie chcia³eœ im siê nara¿aÌ, tym bardziej ¿e jesteœ nowy w mieœcie. Do œwi¹tyni nie mo¿na wejœÌ obcym, chyba ¿e ukoùczy³eœ ligê i pokona³eœ Elite 4. Tylko stali obywatele miasta maj¹ tam prawo nieograniczonego wstêpu.

Westchn¹³eœ i opuœci³eœ g³owê. Wiatr rozwia³ ci w³osy i uderzy³ zimnem.
DookoÂła byÂło bardzo cicho. To miasto byÂło tak nudne jak flaki z olejem. Na szczĂŞÂście jest las i zawsze moÂżna sprĂłbowaĂŚ po cichaczu wÂłamaĂŚ siĂŞ do ÂŚwiÂątyni. PonoĂŚ jest tam duÂżo przedmiotĂłw niespotykanych nigdzie indziej.
Nagle ciszĂŞ przeszyÂł niesamowity skowyt. Tak bolesny i cierpiÂący, Âże aÂż zabolaÂły ciĂŞ uszy i ukÂłuÂło serce. DobiegaÂł zewszÂąd i nie wiadomo byÂło gdzie dokÂładnie jest zranione stworzenie.
Kolejny skowyt.. i ludzki gÂłos. MĂŞski. W lesie sÂą trzy ÂścieÂżki. Prawa, Âśrodkowa i lewa. KaÂżda prowadzi gdzie indziej. Co robisz?!--
-------------------------------
Wybacz Âże poczÂątek sÂłaby ale jestem po balu i nie miaÂłam siÂły uÂłozyĂŚ nic lepszego ;/

[Blue]

Z pó³nocnych stron obszaru Sinnoh nadci¹gn¹³ lodowaty pr¹d nios¹cy ze sob¹ drobinki lodu i œniegu. Ile to ju¿ opowieœci siê nas³ucha³eœ... Starszyzna tej ma³ej mieœcinki SnowPoint twierdzi, ¿e to przez bogów takich jak Articuno, Dialga i Palkia ich miasto wiecznie pokryte jest œniegiem. Ech zabobony... Articuno zamieszkuje odleg³e Kanto a legendy Sinnoh nie zajmuj¹ siê pogarszaniem pogody. Jednak do ludzi starych nic nie dociera. Co jest powodem wiecznej pokrywy œniegowej? Po³o¿enie geograficzne...

Sta³eœ przed Snowpoint Temple. Œnieg dosiêga³ ci kolan, wiêc uzna³eœ ¿e twój Spheal bêdzie bezpieczniejszy w pokeballu. Œwi¹tyni strzeg³o dwóch wielkich goryli ubranych w mundury z nieprzyjazn¹ min¹. Nie chcia³eœ im siê nara¿aÌ, tym bardziej ¿e jesteœ nowy w mieœcie. Do œwi¹tyni nie mo¿na wejœÌ obcym, chyba ¿e ukoùczy³eœ ligê i pokona³eœ Elite 4. Tylko stali obywatele miasta maj¹ tam prawo nieograniczonego wstêpu.

Westchn¹³eœ i opuœci³eœ g³owê. Wiatr rozwia³ ci w³osy i uderzy³ zimnem.
DookoÂła byÂło bardzo cicho. To miasto byÂło tak nudne jak flaki z olejem. Na szczĂŞÂście jest las i zawsze moÂżna sprĂłbowaĂŚ po cichaczu wÂłamaĂŚ siĂŞ do ÂŚwiÂątyni. PonoĂŚ jest tam duÂżo przedmiotĂłw niespotykanych nigdzie indziej.
Nagle ciszĂŞ przeszyÂł niesamowity skowyt. Tak bolesny i cierpiÂący, Âże aÂż zabolaÂły ciĂŞ uszy i ukÂłuÂło serce. DobiegaÂł zewszÂąd i nie wiadomo byÂło gdzie dokÂładnie jest zranione stworzenie.
Kolejny skowyt.. i ludzki gÂłos. MĂŞski. W lesie sÂą trzy ÂścieÂżki. Prawa, Âśrodkowa i lewa. KaÂżda prowadzi gdzie indziej. Co robisz?!--
-------------------------------
Wybacz Âże poczÂątek sÂłaby ale jestem po balu i nie miaÂłam siÂły uÂłozyĂŚ nic lepszego ;/

ÂŁeeee tam, jak ja byÂłem po swoim balu, to miaÂłem kaca. Pomimo tego iÂż nie piÂłem xP Sorry, jestem na kakaowym kacu xP
--------

- Cierpienie, smutek i z³oœÌ.. to na serio mi siê nie podoba. - Cicho mówiê zastanawiaj¹c siê, któr¹ drogê trzeba by wybraÌ - Skowyt by³ nies³ychany... nies³ychana skala g³osu dok³adniej rzecz ujmuj¹c. Wiêc czy jest mo¿liwe, aby by³ to Whismur, b¹dŸ jego ewolucja ? Nie wiem dok³adniej.
KoĂączÂąc rozmyÂślania ruszyÂłem w prawo, a jeÂśli tam nic nie bĂŞdzie to bĂŞdĂŞ skrĂŞcaĂŚ w las, aby skrĂŞciĂŚ i wybiec na ÂśrodkowÂą drogĂŞ itd.
- Teraz tylko sprawa taka, Âże jeÂśli tylko zobaczĂŞ czÂłowieka znĂŞcajÂącego siĂŞ na biednym pokemonem, to lepiej aby facio zwiewaÂł czym prĂŞdzej.
JeÂśli nie ucieknie to zaatakujĂŞ i koniec z nim !

[Afil]

ÂŁeeee tam, jak ja byÂłem po swoim balu, to miaÂłem kaca. Pomimo tego iÂż nie piÂłem xP Sorry, jestem na kakaowym kacu xP
--------

- Cierpienie, smutek i z³oœÌ.. to na serio mi siê nie podoba. - Cicho mówiê zastanawiaj¹c siê, któr¹ drogê trzeba by wybraÌ - Skowyt by³ nies³ychany... nies³ychana skala g³osu dok³adniej rzecz ujmuj¹c. Wiêc czy jest mo¿liwe, aby by³ to Whismur, b¹dŸ jego ewolucja ? Nie wiem dok³adniej.
KoĂączÂąc rozmyÂślania ruszyÂłem w prawo, a jeÂśli tam nic nie bĂŞdzie to bĂŞdĂŞ skrĂŞcaĂŚ w las, aby skrĂŞciĂŚ i wybiec na ÂśrodkowÂą drogĂŞ itd.
- Teraz tylko sprawa taka, Âże jeÂśli tylko zobaczĂŞ czÂłowieka znĂŞcajÂącego siĂŞ na biednym pokemonem, to lepiej aby facio zwiewaÂł czym prĂŞdzej.
JeÂśli nie ucieknie to zaatakujĂŞ i koniec z nim !

Wybrawszy œcie¿kê praw¹ ruszy³eœ z kopyta. Œnieg nie móg³ ciê zatrzymaÌ, pomimo swojej iloœci. Bia³y puch skrzypia³ pod nogami mi³o i pomyœla³eœ ¿e fajnie by by³o ulepiÌ ba³wana z Spheal'em. Jednak¿e szybko wyrzuci³eœ te myœli z g³owy i skupi³eœ siê na drodze. Zmachany, z czerwonym nosem i policzkami zbli¿a³eœ siê do ponownego z³¹czenia dróg. Teraz g³osy by³o s³ychaÌ ju¿ niemal¿e wyraŸnie. Skowyt troszkê ucich³ lecz i tak wci¹¿ dudni³ ci w uszach.
Zgodnie z dalszym rozmyœlaniem skrêci³eœ w œrodkow¹ œcie¿kê. Las robi³ siê ciemniejszy i gêstszy. Coraz wiêcej "zmutowanych" korzeni wybija³o spod twardej, pokrytej œniegiem ziemi. Przystan¹³eœ. Twój oddech by³ jak u zmêczonego psa. Pobieg³eœ kawa³ek, lecz o dalszych krokach nie by³o mowy. Ga³êzie ca³kowicie przes³oni³y przejœcie. W dodatku w momencie zrobi³o siê ciemno. Wydawa³o ci siê nawet parê razy ¿e coœ s³ysza³eœ. Nagle coœ dotknê³o twojej rêki. Odskoczy³eœ jak oparzony. Wszêdzie dooko³a otacza³y ciê
!
Duchy jarzy³y spokojnie swe wielkie oczy. Jest ich liczebnie wiêcej.. czy to mo¿e Double Team? Nie masz przy sobie pokeballi. W pojedynkê Spheal mo¿e mieÌ problemy. Duszki otoczy³y ciê zagradzaj¹c drogê powrotn¹ do krzy¿ówki. Czy naprawdê majê z³e zamiary?

[Blue]

Wybrawszy œcie¿kê praw¹ ruszy³eœ z kopyta. Œnieg nie móg³ ciê zatrzymaÌ, pomimo swojej iloœci. Bia³y puch skrzypia³ pod nogami mi³o i pomyœla³eœ ¿e fajnie by by³o ulepiÌ ba³wana z Spheal'em. Jednak¿e szybko wyrzuci³eœ te myœli z g³owy i skupi³eœ siê na drodze. Zmachany, z czerwonym nosem i policzkami zbli¿a³eœ siê do ponownego z³¹czenia dróg. Teraz g³osy by³o s³ychaÌ ju¿ niemal¿e wyraŸnie. Skowyt troszkê ucich³ lecz i tak wci¹¿ dudni³ ci w uszach.
Zgodnie z dalszym rozmyœlaniem skrêci³eœ w œrodkow¹ œcie¿kê. Las robi³ siê ciemniejszy i gêstszy. Coraz wiêcej "zmutowanych" korzeni wybija³o spod twardej, pokrytej œniegiem ziemi. Przystan¹³eœ. Twój oddech by³ jak u zmêczonego psa. Pobieg³eœ kawa³ek, lecz o dalszych krokach nie by³o mowy. Ga³êzie ca³kowicie przes³oni³y przejœcie. W dodatku w momencie zrobi³o siê ciemno. Wydawa³o ci siê nawet parê razy ¿e coœ s³ysza³eœ. Nagle coœ dotknê³o twojej rêki. Odskoczy³eœ jak oparzony. Wszêdzie dooko³a otacza³y ciê
!
Duchy jarzy³y spokojnie swe wielkie oczy. Jest ich liczebnie wiêcej.. czy to mo¿e Double Team? Nie masz przy sobie pokeballi. W pojedynkê Spheal mo¿e mieÌ problemy. Duszki otoczy³y ciê zagradzaj¹c drogê powrotn¹ do krzy¿ówki. Czy naprawdê majê z³e zamiary?

Hej ! Nie zauwaÂżyÂłem odpisu xP
Sorry, za jakoœÌ, ale wysiada mi prawa rêka, a dok³adniej prawy bark.... pêdz¹c rowerem, którego hamulce s¹ rozregulowane trzeba uwa¿aÌ, aby nie wpierniczyÌ siê na metalowe ogrodzenie.... a ból jest od tego straszny... -.-
-----------------

- O co chodzi ? CoÂś wam przeszkadza ? - Pytam siĂŞ spokojnie pokemonĂłw, tak aby ich ani nie rozzÂłoÂściĂŚ, ani przestraszyĂŚ. - MogĂŞ wam pomĂłc, jestem do tego skÂłonny, ale niedawno sÂłyszaÂłem ,,pÂłacz'' pokemona i wiem, Âże jestem chyba jednym z nielicznych, ktĂłrzy w tej chwili mogliby mu pomĂłc, a moÂże nawet jedyny. Dlatego wÂłaÂśnie proszĂŞ was, abyÂście mnie przepuÂścili, czy jest to moÂżliwe ?
Sta³em chwilê oczekuj¹c odpowiedzi, ale zanim jeszcze j¹ us³ysza³em wtr¹ci³em kilka s³ów ,,Przepraszam jeœli wtargn¹³em na wasz teren'' b¹dŸ ,,Naprawdê proszê was o przepuszczenie''. Myœlê ¿e to mo¿e jakoœ pomóc.
Pomimo tego patrzĂŞ siĂŞ teraz na duszki, trochĂŞ proszÂącym wzrokiem. MoÂże wÂłaÂśnie teraz PokeDex, ktĂłry wyrzuciÂłem w mÂłodoÂści, by mi siĂŞ jednak przydaÂł, aby przynajmniej sprawdziĂŚ nazwĂŞ tych pokemonĂłw. No bo w koĂącu jednak trzeba wiedzieĂŚ, z czym masz do czynienia.
- No có¿, poczekamy na odpowiedŸ. - Myœlê i nadal patrz¹c na wszystkie pokemony.

[Afil]

Hej ! Nie zauwaÂżyÂłem odpisu xP
Sorry, za jakoœÌ, ale wysiada mi prawa rêka, a dok³adniej prawy bark.... pêdz¹c rowerem, którego hamulce s¹ rozregulowane trzeba uwa¿aÌ, aby nie wpierniczyÌ siê na metalowe ogrodzenie.... a ból jest od tego straszny... -.-
-----------------

- O co chodzi ? CoÂś wam przeszkadza ? - Pytam siĂŞ spokojnie pokemonĂłw, tak aby ich ani nie rozzÂłoÂściĂŚ, ani przestraszyĂŚ. - MogĂŞ wam pomĂłc, jestem do tego skÂłonny, ale niedawno sÂłyszaÂłem ,,pÂłacz'' pokemona i wiem, Âże jestem chyba jednym z nielicznych, ktĂłrzy w tej chwili mogliby mu pomĂłc, a moÂże nawet jedyny. Dlatego wÂłaÂśnie proszĂŞ was, abyÂście mnie przepuÂścili, czy jest to moÂżliwe ?
Sta³em chwilê oczekuj¹c odpowiedzi, ale zanim jeszcze j¹ us³ysza³em wtr¹ci³em kilka s³ów ,,Przepraszam jeœli wtargn¹³em na wasz teren'' b¹dŸ ,,Naprawdê proszê was o przepuszczenie''. Myœlê ¿e to mo¿e jakoœ pomóc.
Pomimo tego patrzĂŞ siĂŞ teraz na duszki, trochĂŞ proszÂącym wzrokiem. MoÂże wÂłaÂśnie teraz PokeDex, ktĂłry wyrzuciÂłem w mÂłodoÂści, by mi siĂŞ jednak przydaÂł, aby przynajmniej sprawdziĂŚ nazwĂŞ tych pokemonĂłw. No bo w koĂącu jednak trzeba wiedzieĂŚ, z czym masz do czynienia.
- No có¿, poczekamy na odpowiedŸ. - Myœlê i nadal patrz¹c na wszystkie pokemony.

Z b³agaj¹ca min¹ poprosi³eœ o przepuszczenie i wskazanie ci drogi do cierpi¹cej istoty. Duszki spojrza³y na siebie z ponurymi minami lecz pokiwa³y g³owami. Rozsunê³y siê i by³o przed tob¹ przejœcie do dziwnego dŸwiêku. Podziêkowa³eœ i pobieg³eœ w metrowej warstwie œniegu, która oma³o ciê nie przewróci³a. Gdy wszed³eœ na jasn¹ polankê ujrza³eœ w koùcu co jest przyczyn¹ pisków i skomleù. W pu³apkê z³apany by³ m³ody Stantler. Tego pokemona akurat zna³eœ z opowiadaù matki, która jak by³a ma³a, takiego samego znalaz³a, zab³¹kanego w lesie. Kolczatka rani³a lew¹ nogê tyln¹ jelenia bardzo dotkliwie. Ma³y miota³ siê co w efekcie dawa³o jeszcze g³êbsze wbijanie siê kolców w skórê. Gdy zobaczy³ ciê, nie przerazi³ siê ani nie chcia³ na hama uciekaÌ. Wrêcz przeciwnie, b³aga³ o pomoc. Mia³eœ ju¿ do niego podejœÌ lecz ktoœ ciê wyprzedzi³. Z liny zawi¹zanej na drzewie zeskoczy³ dziwny mê¿czyzna. Trzyma³ w rêku dziwne narzêdzie z jakimœ kolorowym laserem. Podbieg³ do jelenia i wyci¹gn¹³ go z opresji. Pocz¹³ wyci¹gaÌ wodê utlenion¹ i banda¿e aby dokonaÌ dezynfekcji. Po skoùczonym opatrunku, puœci³ Stantlera wolno i podszed³ do ciebie. -Witaj. Jestem Evan Smith. Pokemon Ranger. Jak widzia³eœ, szybko i sprawnie uratowa³em tego pokemona prawda? Humph.. Uwazam ¿e jestem jednym z najlepszych Rangerów chodz¹cych po ziemi. Powiedz mi ch³opcze, czy posiadasz ju¿ pe³ne wyposa¿enie trenerskie?- zapyta³ podejrzliwie. Z jego kieszeni, wystawa³ nowiutki Pokedex.

[Blue]

Z b³agaj¹ca min¹ poprosi³eœ o przepuszczenie i wskazanie ci drogi do cierpi¹cej istoty. Duszki spojrza³y na siebie z ponurymi minami lecz pokiwa³y g³owami. Rozsunê³y siê i by³o przed tob¹ przejœcie do dziwnego dŸwiêku. Podziêkowa³eœ i pobieg³eœ w metrowej warstwie œniegu, która oma³o ciê nie przewróci³a. Gdy wszed³eœ na jasn¹ polankê ujrza³eœ w koùcu co jest przyczyn¹ pisków i skomleù. W pu³apkê z³apany by³ m³ody Stantler. Tego pokemona akurat zna³eœ z opowiadaù matki, która jak by³a ma³a, takiego samego znalaz³a, zab³¹kanego w lesie. Kolczatka rani³a lew¹ nogê tyln¹ jelenia bardzo dotkliwie. Ma³y miota³ siê co w efekcie dawa³o jeszcze g³êbsze wbijanie siê kolców w skórê. Gdy zobaczy³ ciê, nie przerazi³ siê ani nie chcia³ na hama uciekaÌ. Wrêcz przeciwnie, b³aga³ o pomoc. Mia³eœ ju¿ do niego podejœÌ lecz ktoœ ciê wyprzedzi³. Z liny zawi¹zanej na drzewie zeskoczy³ dziwny mê¿czyzna. Trzyma³ w rêku dziwne narzêdzie z jakimœ kolorowym laserem. Podbieg³ do jelenia i wyci¹gn¹³ go z opresji. Pocz¹³ wyci¹gaÌ wodê utlenion¹ i banda¿e aby dokonaÌ dezynfekcji. Po skoùczonym opatrunku, puœci³ Stantlera wolno i podszed³ do ciebie. -Witaj. Jestem Evan Smith. Pokemon Ranger. Jak widzia³eœ, szybko i sprawnie uratowa³em tego pokemona prawda? Humph.. Uwazam ¿e jestem jednym z najlepszych Rangerów chodz¹cych po ziemi. Powiedz mi ch³opcze, czy posiadasz ju¿ pe³ne wyposa¿enie trenerskie?- zapyta³ podejrzliwie. Z jego kieszeni, wystawa³ nowiutki Pokedex.

- Hym ! - Parskn¹³em obojêtnie i odwróci³em siê, a nastêpnie ruszy³em do tego miejsca z którego niedawno przyby³em. - Ludzie... jak ja ich nie lubiê... oczywistym jest dla mnie, ¿e ka¿dy cz³owiek jest z³y, taka monotonia, a to, ¿e uratowa³ pokemona o niczym nie œwiadczy... po prostu ich nie lubiê... - Wyjaœnia³em samemu sobie id¹c, patrz¹c w œnieg i wyszukuj¹c jakiegoœ kamyczka do kopania. A jest to jedno z moich ulubionych zajêÌ.
- Chwila... ten kolo... - PomyÂślaÂłem, ale ani na chwilĂŞ siĂŞ nie zatrzymaÂłem.

Retrospekcja :
Witaj. Jestem Evan Smith. Pokemon Ranger. Jak widziaÂłeÂś, szybko i sprawnie uratowaÂłem tego pokemona prawda? Humph.. Uwazam Âże jestem jednym z najlepszych RangerĂłw chodzÂących po ziemi. Powiedz mi chÂłopcze, czy posiadasz juÂż peÂłne wyposaÂżenie trenerskie?- zapytaÂł podejrzliwie. Z jego kieszeni, wystawaÂł nowiutki Pokedex.

- Pokemon Renger... hym ? - Ponowie parskn¹³em id¹c dalej, a na mojej twarzy pojawi³ siê.. w pewien sposób uœmiech. - Zawsze myœla³em, ¿e Renger'si s¹ skromnymi ludŸmi, a tu taka niespodzianka.. i sk¹d on przypuszcza³, ¿e jestem trenerem... przecie¿... ach... no tak... pokeball. - Zwraca³em siê do siebie w myœlach, lecz nie przeszkadza³o mi to i nadal rusza³em naprzód.

[Afil]

- Hym ! - Parskn¹³em obojêtnie i odwróci³em siê, a nastêpnie ruszy³em do tego miejsca z którego niedawno przyby³em. - Ludzie... jak ja ich nie lubiê... oczywistym jest dla mnie, ¿e ka¿dy cz³owiek jest z³y, taka monotonia, a to, ¿e uratowa³ pokemona o niczym nie œwiadczy... po prostu ich nie lubiê... - Wyjaœnia³em samemu sobie id¹c, patrz¹c w œnieg i wyszukuj¹c jakiegoœ kamyczka do kopania. A jest to jedno z moich ulubionych zajêÌ.
- Chwila... ten kolo... - PomyÂślaÂłem, ale ani na chwilĂŞ siĂŞ nie zatrzymaÂłem.

Retrospekcja :
Witaj. Jestem Evan Smith. Pokemon Ranger. Jak widziaÂłeÂś, szybko i sprawnie uratowaÂłem tego pokemona prawda? Humph.. Uwazam Âże jestem jednym z najlepszych RangerĂłw chodzÂących po ziemi. Powiedz mi chÂłopcze, czy posiadasz juÂż peÂłne wyposaÂżenie trenerskie?- zapytaÂł podejrzliwie. Z jego kieszeni, wystawaÂł nowiutki Pokedex.

- Pokemon Renger... hym ? - Ponowie parskn¹³em id¹c dalej, a na mojej twarzy pojawi³ siê.. w pewien sposób uœmiech. - Zawsze myœla³em, ¿e Renger'si s¹ skromnymi ludŸmi, a tu taka niespodzianka.. i sk¹d on przypuszcza³, ¿e jestem trenerem... przecie¿... ach... no tak... pokeball. - Zwraca³em siê do siebie w myœlach, lecz nie przeszkadza³o mi to i nadal rusza³em naprzód.

Twoja nag³a, baczna postawa bardzo zdziwi³a nieznajomego Rangera-chwalipiêtê. Sta³ przez chwilê bez ¿adnego wyrazu na twarzy. Mo¿na by³o stwierdziÌ jedynie ¿e porz¹dnie zmarz³, jego zaczerwienione policzki i nos odkrywa³y ca³¹ sprawê. Obejrza³eœ siê za siebie ukradkiem. Facet wbi³ wzrok w lodow¹ pokrywê i wyci¹gn¹³ zza pazuchy kombinezonu ten ca³y Pokedex. Wzrok pad³ na czerwone, nowiutkie cudo. Który trener obêdzie siê bez tego sprzêtu? A mo¿e jednak tak go "po¿yczyÌ"? Nie wiadomo kiedy trafi siê okazja aby ujrzeÌ/wzi¹Ì/sprawdziÌ go znowu. Przystan¹³eœ. Pomimo grubej podeszwy przy bucie i we³nianych skarpetek poczu³eœ ch³ód pomiêdzy palcami. To znak, ¿e czas wracaÌ do domu i usi¹œÌ przy ciep³ym kominku. Ciocia Marion zrobi ciep³e kakao, zrobi pyszn¹ kolacjê...
Twoje myœli zaczê³y uciekaÌ daleko do pieczeni faszerowanej warzywami lub kaczki nadziewanej czymœ nieziemsko pysznym. W tej zadumie nie zauwa¿y³eœ jak Evan Smith podszed³ do ciebie. Jedyne co przyku³o twoja uwagê to pojawienie siê wielkiej twarzy ducha z fioletowym gazem wokó³ oczu. by³a to ta sama postaÌ która zataranowa³a drogê do Stantlera. Duch piskliwie próbowa³ przemówiÌ i wskazywa³ na dró¿kê w lesie.
-M³ody cz³owieku! Gastly wzywa pomocy! ChoÌ, razem mu pomo¿emy! I wybacz ¿e tak wyskoczy³em z przechwalaniem siê. Najpierw coœ zrobiê a dopiero potem pomyœlê. Chyba lubisz pomagaÌ no nie? Ruszajmy!- zawo³a³ znienacka Smith i z³apa³ ciê za rêkê ci¹gn¹c za Gastly'm. Ciê¿ko by³o ci siê poruszyÌ w stroju który mia³eœ na sobie. Czêsci ubraù wbija³y ci siê nie powiem gdzie, a Ranger trzyma³ ciê w mocnym uœcisku jak oszala³y. Mia³eœ ochotê wyrzuciÌ mu w twarz to co naprawdê s¹dzisz o ludziach i o ich okrucieùstwie lecz w porê zamilk³eœ. Po krótkiej, choÌ irytuj¹co mêcz¹cej drodze zobaczy³eœ to, co chcia³y ci pokazaÌ duchy, nim ten facio siê przyczepi³. Trzy ma³e Gastly przygniecione by³y zawalonym drzewem. W jednej chwili pomyœla³eœ ¿e to jakaœ iluzja (coœ co zrobi³y ci wczeœniej) bo niby... jak ducha mo¿na dotkn¹Ì?! Prawa fizyki czymkolwiek one s¹... niech odpowiadaj¹ teraz na to pytanie.
Ale duchom trzeba pomĂłc. KÂłoda jest wyjÂątkowo duÂża i ... masywna. Ranger zaciÂąga ciĂŞ do pomocy. PowinieneÂś mu pomĂłc ze wzglĂŞdu na cierpiÂące pokemony.
Twój Spheal tak¿e jest silny. Mo¿e spróbowaÌ wyci¹gn¹Ì pomocna p³etwê.

[Blue]

Twoja nag³a, baczna postawa bardzo zdziwi³a nieznajomego Rangera-chwalipiêtê. Sta³ przez chwilê bez ¿adnego wyrazu na twarzy. Mo¿na by³o stwierdziÌ jedynie ¿e porz¹dnie zmarz³, jego zaczerwienione policzki i nos odkrywa³y ca³¹ sprawê. Obejrza³eœ siê za siebie ukradkiem. Facet wbi³ wzrok w lodow¹ pokrywê i wyci¹gn¹³ zza pazuchy kombinezonu ten ca³y Pokedex. Wzrok pad³ na czerwone, nowiutkie cudo. Który trener obêdzie siê bez tego sprzêtu? A mo¿e jednak tak go "po¿yczyÌ"? Nie wiadomo kiedy trafi siê okazja aby ujrzeÌ/wzi¹Ì/sprawdziÌ go znowu. Przystan¹³eœ. Pomimo grubej podeszwy przy bucie i we³nianych skarpetek poczu³eœ ch³ód pomiêdzy palcami. To znak, ¿e czas wracaÌ do domu i usi¹œÌ przy ciep³ym kominku. Ciocia Marion zrobi ciep³e kakao, zrobi pyszn¹ kolacjê...
Twoje myœli zaczê³y uciekaÌ daleko do pieczeni faszerowanej warzywami lub kaczki nadziewanej czymœ nieziemsko pysznym. W tej zadumie nie zauwa¿y³eœ jak Evan Smith podszed³ do ciebie. Jedyne co przyku³o twoja uwagê to pojawienie siê wielkiej twarzy ducha z fioletowym gazem wokó³ oczu. by³a to ta sama postaÌ która zataranowa³a drogê do Stantlera. Duch piskliwie próbowa³ przemówiÌ i wskazywa³ na dró¿kê w lesie.
-M³ody cz³owieku! Gastly wzywa pomocy! ChoÌ, razem mu pomo¿emy! I wybacz ¿e tak wyskoczy³em z przechwalaniem siê. Najpierw coœ zrobiê a dopiero potem pomyœlê. Chyba lubisz pomagaÌ no nie? Ruszajmy!- zawo³a³ znienacka Smith i z³apa³ ciê za rêkê ci¹gn¹c za Gastly'm. Ciê¿ko by³o ci siê poruszyÌ w stroju który mia³eœ na sobie. Czêsci ubraù wbija³y ci siê nie powiem gdzie, a Ranger trzyma³ ciê w mocnym uœcisku jak oszala³y. Mia³eœ ochotê wyrzuciÌ mu w twarz to co naprawdê s¹dzisz o ludziach i o ich okrucieùstwie lecz w porê zamilk³eœ. Po krótkiej, choÌ irytuj¹co mêcz¹cej drodze zobaczy³eœ to, co chcia³y ci pokazaÌ duchy, nim ten facio siê przyczepi³. Trzy ma³e Gastly przygniecione by³y zawalonym drzewem. W jednej chwili pomyœla³eœ ¿e to jakaœ iluzja (coœ co zrobi³y ci wczeœniej) bo niby... jak ducha mo¿na dotkn¹Ì?! Prawa fizyki czymkolwiek one s¹... niech odpowiadaj¹ teraz na to pytanie.
Ale duchom trzeba pomĂłc. KÂłoda jest wyjÂątkowo duÂża i ... masywna. Ranger zaciÂąga ciĂŞ do pomocy. PowinieneÂś mu pomĂłc ze wzglĂŞdu na cierpiÂące pokemony.
Twój Spheal tak¿e jest silny. Mo¿e spróbowaÌ wyci¹gn¹Ì pomocna p³etwê.

WypuÂściÂłem Spheal'a bez sÂłowa klucza (,,Wybieram ciĂŞ''), zresztÂą zawsze tak robiÂłem. SpojrzaÂłem siĂŞ na foczkĂŞ, potem na Gastly tak... aby byÂło wiadomo o co chodzi.
- Czaisz ? - Zapyta³em pokemona, po czym sam ruszy³em na pomoc i choÌ niechêtnie z z ,,no¿em'' na gardle spojrza³em na Rengera zaczynaj¹c rozmowê. Oczywiœcie nadal kopa³em pod konarem, aby zeœlizgn¹³ siê z pokemonów.
- Hej.... ty - Zacz¹³em szorstko - Nie ciekawi ciê to, dlaczego te pokemony DUCHY s¹ przygniecione ? Wiesz... w koùcu to duchy... one ³ami¹ prawa fizyki, a fizykê lubiê.
______
Ym.... RozwaliÂłaÂś mnie iloÂściÂą... i moja wena pomniejszyÂła siĂŞ dwudziestokrotnie.

[Afil]

WypuÂściÂłem Spheal'a bez sÂłowa klucza (,,Wybieram ciĂŞ''), zresztÂą zawsze tak robiÂłem. SpojrzaÂłem siĂŞ na foczkĂŞ, potem na Gastly tak... aby byÂło wiadomo o co chodzi.
- Czaisz ? - Zapyta³em pokemona, po czym sam ruszy³em na pomoc i choÌ niechêtnie z z ,,no¿em'' na gardle spojrza³em na Rengera zaczynaj¹c rozmowê. Oczywiœcie nadal kopa³em pod konarem, aby zeœlizgn¹³ siê z pokemonów.
- Hej.... ty - Zacz¹³em szorstko - Nie ciekawi ciê to, dlaczego te pokemony DUCHY s¹ przygniecione ? Wiesz... w koùcu to duchy... one ³ami¹ prawa fizyki, a fizykê lubiê.
______
Ym.... RozwaliÂłaÂś mnie iloÂściÂą... i moja wena pomniejszyÂła siĂŞ dwudziestokrotnie.

Nie mam weny...
------------------
Evan spojrza³ na ciebie wymownie. W ten sposób oœwiadczy³, ¿e za bardzo nie zna siê na tym i nie interesuje go to. Wzruszy³eœ ramionami i powróci³eœ do pracy. Spheal podkopywa³ siê pod korzenie i ca³ym cia³em próbowa³ unieœÌ pieù. Nie dawa³o to jednak okreœlonego rezultatu. W koùcu po kilkunastu d³ugich minutach uda³o wam siê podci¹gn¹Ì drzewo wystarczaj¹co mocno, aby duchy mog³y uwolniÌ siê z uœcisku. Otar³eœ pot z czo³a i poczu³eœ, ¿e doœÌ mocno siê zgrza³eœ. Jednen z Gastly'ch rzuci³ ci w rêce (Calcium). Duszki odlecia³y a Smith zwróci³ siê do ciebie: -NieŸle nam sz³o. Ja muszê lecieÌ, dosta³em zlecenie! Jeszcze siê spotkamy, bywaj!
I pobiegÂł w stronĂŞ miasta. Wszystko byÂło by ok, gdyby nie fakt Âże na Âśniegu leÂżaÂł zgubiony Pokedex. Tak. Pokedex Evana Smitha, ktĂłry chciaÂł ci daĂŚ.

[Blue]

Nie mam weny...
------------------
Evan spojrza³ na ciebie wymownie. W ten sposób oœwiadczy³, ¿e za bardzo nie zna siê na tym i nie interesuje go to. Wzruszy³eœ ramionami i powróci³eœ do pracy. Spheal podkopywa³ siê pod korzenie i ca³ym cia³em próbowa³ unieœÌ pieù. Nie dawa³o to jednak okreœlonego rezultatu. W koùcu po kilkunastu d³ugich minutach uda³o wam siê podci¹gn¹Ì drzewo wystarczaj¹co mocno, aby duchy mog³y uwolniÌ siê z uœcisku. Otar³eœ pot z czo³a i poczu³eœ, ¿e doœÌ mocno siê zgrza³eœ. Jednen z Gastly'ch rzuci³ ci w rêce (Calcium). Duszki odlecia³y a Smith zwróci³ siê do ciebie: -NieŸle nam sz³o. Ja muszê lecieÌ, dosta³em zlecenie! Jeszcze siê spotkamy, bywaj!
I pobiegÂł w stronĂŞ miasta. Wszystko byÂło by ok, gdyby nie fakt Âże na Âśniegu leÂżaÂł zgubiony Pokedex. Tak. Pokedex Evana Smitha, ktĂłry chciaÂł ci daĂŚ.

- NIE ! - ZaprzeczyÂłem swoim myÂślÂą dotyczÂącym zabrania tego urzÂądzenia. - Za wszystkie skarby Âświata, nie wezmĂŞ tego PokeDexu ! PrzestudiujĂŞ wszystkie encyklopedie pokemon i nie bĂŞdĂŞ potrzebowaĂŚ tego zÂłomu !
Powoli wsta³em, otrzepa³em siê z œniegu i dumnym krokiem uda³em siê, aby znaleŸÌ jakikolwiek nocleg, nocy jeszcze nie ma, ale tu noce przychodz¹ nagle i szybko. Jak podczas normalnej zimy, no có¿, bêdzie trzeba wstawaÌ wczeœniej.
- Spheal, chcesz wracaĂŚ do pokeballa, czy jednak bĂŞdziesz szedÂł obok mojego boku ? - ZapytaÂłem siĂŞ pokemona spokojnie, i miaÂłem nadziejĂŞ, Âże miÂło. Po tym spotkaniu z Rengerem byÂłem trochĂŞ zdenerwowany, a wiĂŞc nie wiem jak to wyszÂło.
------
Wiem, beznadziejnie, a wczeÂśniej nic nie widziaÂłem.

[Afil]

- NIE ! - ZaprzeczyÂłem swoim myÂślÂą dotyczÂącym zabrania tego urzÂądzenia. - Za wszystkie skarby Âświata, nie wezmĂŞ tego PokeDexu ! PrzestudiujĂŞ wszystkie encyklopedie pokemon i nie bĂŞdĂŞ potrzebowaĂŚ tego zÂłomu !
Powoli wsta³em, otrzepa³em siê z œniegu i dumnym krokiem uda³em siê, aby znaleŸÌ jakikolwiek nocleg, nocy jeszcze nie ma, ale tu noce przychodz¹ nagle i szybko. Jak podczas normalnej zimy, no có¿, bêdzie trzeba wstawaÌ wczeœniej.
- Spheal, chcesz wracaĂŚ do pokeballa, czy jednak bĂŞdziesz szedÂł obok mojego boku ? - ZapytaÂłem siĂŞ pokemona spokojnie, i miaÂłem nadziejĂŞ, Âże miÂło. Po tym spotkaniu z Rengerem byÂłem trochĂŞ zdenerwowany, a wiĂŞc nie wiem jak to wyszÂło.
------
Wiem, beznadziejnie, a wczeÂśniej nic nie widziaÂłem.