Zaczynamy scen¹ niczym z "Rancza". £aweczka pod Martem w Viridian City, a na niej siedzi blondas w okularkach i b³êkitnej bluzie. Na uszach s³uchawki, z drugim koùcem w prawej kieszeni, a w lewej rêce zroszona zielona butelka z gazowanym napojem cytrynowym (nie mogê u¿yÌ nazwy, ACTA). Nie by³o gor¹co, ale szybki refreshment to idealna rzecz w taki dzieù. Przechodzieù min¹³ ch³opaka. Z rêki wypad³a mu niewielka kartka. M³odzian schyli³ siê, aby zwróciÌ j¹ nieznajomemu, jednak ten zd¹¿y³ znikn¹Ì za rogiem. W sumie, co jest przeciw, ¿eby to przeczytaÌ. Wkrótce okaza³o siê, ¿e ten skrawek papieru spad³ tutaj nie przypadkiem.

Cytat:

Wiemy gdzie sÂą twoi starzy. Po prostu zgÂłoÂś siĂŞ do ...

Tutaj napis siĂŞ urywa.
Pozostajemy w martwym punkcie. MoÂże trzeba byÂło go goniĂŚ, kiedy byÂł jeszcze na to czas?
Ch³opak schowa³ kartkê do kieszeni, a z niej wyci¹gn¹³ ma³¹ bia³o-czerwon¹ pi³eczkê. Rzuci³ j¹ na ziemiê, a z niej wyskoczy³a pomaraùczowa jaszczurka.
Koniec tej tajemniczoÂści, przechodzimy na imiona.

Cytat:

Charmander, Pokemon jaszczurka. PÂłeĂŚ: Male Level: 10 Ability: Blaze Ataki: - Scratch - Endure - Fire Pledge Charmander jest bardzo aktywny.

MaÂły pÂłomyk na ogonie Pokemona lekko siĂŞ ÂżarzyÂł. Charm usiadÂł sobie na trawie i skubaÂł jÂą, widocznie wyczekujÂąc na jakiÂś ruch swojego wÂłaÂściciela. NienawidziÂł tak siedzieĂŚ bez Âżadnego celu. No chyba, Âże masz muzykĂŞ na uszach.

DuÂże pole manewru.

[Nenloth]

Zaczynamy scen¹ niczym z "Rancza". £aweczka pod Martem w Viridian City, a na niej siedzi blondas w okularkach i b³êkitnej bluzie. Na uszach s³uchawki, z drugim koùcem w prawej kieszeni, a w lewej rêce zroszona zielona butelka z gazowanym napojem cytrynowym (nie mogê u¿yÌ nazwy, ACTA). Nie by³o gor¹co, ale szybki refreshment to idealna rzecz w taki dzieù. Przechodzieù min¹³ ch³opaka. Z rêki wypad³a mu niewielka kartka. M³odzian schyli³ siê, aby zwróciÌ j¹ nieznajomemu, jednak ten zd¹¿y³ znikn¹Ì za rogiem. W sumie, co jest przeciw, ¿eby to przeczytaÌ. Wkrótce okaza³o siê, ¿e ten skrawek papieru spad³ tutaj nie przypadkiem.

Cytat:

Wiemy gdzie sÂą twoi starzy. Po prostu zgÂłoÂś siĂŞ do ...

Tutaj napis siĂŞ urywa.
Pozostajemy w martwym punkcie. MoÂże trzeba byÂło go goniĂŚ, kiedy byÂł jeszcze na to czas?
Ch³opak schowa³ kartkê do kieszeni, a z niej wyci¹gn¹³ ma³¹ bia³o-czerwon¹ pi³eczkê. Rzuci³ j¹ na ziemiê, a z niej wyskoczy³a pomaraùczowa jaszczurka.
Koniec tej tajemniczoÂści, przechodzimy na imiona.

Cytat:

Charmander, Pokemon jaszczurka. PÂłeĂŚ: Male Level: 10 Ability: Blaze Ataki: - Scratch - Endure - Fire Pledge Charmander jest bardzo aktywny.

MaÂły pÂłomyk na ogonie Pokemona lekko siĂŞ ÂżarzyÂł. Charm usiadÂł sobie na trawie i skubaÂł jÂą, widocznie wyczekujÂąc na jakiÂś ruch swojego wÂłaÂściciela. NienawidziÂł tak siedzieĂŚ bez Âżadnego celu. No chyba, Âże masz muzykĂŞ na uszach.

DuÂże pole manewru.

-Ok Charm, trzeba by by³o coœ zrobiÌ kreatywnego, bo siedzenie na ³aweczce popijaj¹c napój, nie jest wszystkim tym, co bym chcia³ robiÌ w tym dniu. Moglibyœmy w koùcu wyjœÌ poza granice miasta i wyruszyÌ w podró¿. Zawsze mo¿emy te¿ wyzwaÌ lidera tutejszej sali do walki o odznakê. - Mówiê do mojego pokemona g³aszcz¹c go po g³owie. Wy³¹czam mp4, po czym wyci¹gam z uszów s³uchawki, które nijak raczej mi siê teraz przydadz¹, a nastêpnie chowam je do kieszeni w moich spodniach.
-Jak ju¿ mamy wyruszyÌ w podró¿, to by³o by raczej wskazane najpierw poinformowaÌ o tym ciotkê, zabraÌ jakieœ przydatne rzeczy, jak przyk³adowo plecak, trochê kasy i by³o by wszystko raczej zapiête na ostatni guzik. - Dokaùczam, po czym przerywam mojemu pokemonowi w skubanie trawy bior¹c go na rêce. Robi¹c to kieruje siê w stronê domu ciotki.
____________________________________
Mam nadzieje, Âże jest gites majonez itd. Jakby co pisz to poprawiĂŞ siĂŞ na nastĂŞpny raz

[Byakurai]

-Ok Charm, trzeba by by³o coœ zrobiÌ kreatywnego, bo siedzenie na ³aweczce popijaj¹c napój, nie jest wszystkim tym, co bym chcia³ robiÌ w tym dniu. Moglibyœmy w koùcu wyjœÌ poza granice miasta i wyruszyÌ w podró¿. Zawsze mo¿emy te¿ wyzwaÌ lidera tutejszej sali do walki o odznakê. - Mówiê do mojego pokemona g³aszcz¹c go po g³owie. Wy³¹czam mp4, po czym wyci¹gam z uszów s³uchawki, które nijak raczej mi siê teraz przydadz¹, a nastêpnie chowam je do kieszeni w moich spodniach.
-Jak ju¿ mamy wyruszyÌ w podró¿, to by³o by raczej wskazane najpierw poinformowaÌ o tym ciotkê, zabraÌ jakieœ przydatne rzeczy, jak przyk³adowo plecak, trochê kasy i by³o by wszystko raczej zapiête na ostatni guzik. - Dokaùczam, po czym przerywam mojemu pokemonowi w skubanie trawy bior¹c go na rêce. Robi¹c to kieruje siê w stronê domu ciotki.
____________________________________
Mam nadzieje, Âże jest gites majonez itd. Jakby co pisz to poprawiĂŞ siĂŞ na nastĂŞpny raz

~Ja, alles gut.

Charmander przyjacielsko drapn¹³ ciê w rêkê i zeskoczy³ na ziemiê. Po czym ruszy³ nieco szybszym krokiem. W koùcu to aktywny cz³owiek, a nie jakiœ leù. Pod¹¿aliœcie wiêc w dwójkê do ciotki. OCZYWIŒCIE, to Charm przewodzi³, czêsto ciê poganiaj¹c.
Na szczêœcie, uda³o ci siê unikn¹Ì usma¿enia za œlimacze tempo i w koùcu dotarliœcie do domku.
- O, czeœÌ Byakurai! - rzuci³a w twoj¹ stronê ciotka z kuchni. (NO STEREOTYPING)
- Co potrzebujesz? MoÂże coÂś zjesz, upiekÂłam ciasto.- zaproponowaÂła.
Szybko wyjaœni³eœ, po co siê pojawi³eœ w domu. Wywo³a³o to ¿ywio³ow¹ reakcjê twojego wuja, który szybko wylecia³ z salonu i w³¹czy³ siê do rozmowy.
- Hahaha! - zaœmia³ siê rubasznie - Nareszcie nasz Byakurai zdecydowa³ siê na podró¿! To œwietnie! - krzykn¹³ i trzepn¹³ ciê w plecy - Ch³opie, leÌ siê pakowaÌ! Mam coœ dla ciebie! Hahaha!
WidaĂŚ Âże byÂł w naprawdĂŞ Âświetnym humorze.
Skoczy³eœ na górê do siebie, wrzuci³eœ do plecaka kilka ubraù, jakiœ notatnik, pisad³a, ³adowarki (kto prze¿yje bez tego!), potem zszed³eœ na dó³, ciotka da³a ci kanapki. Wtedy us³ysza³eœ z gara¿u:
- Sniff, zejdziesz tutaj, czy nie?
Wuj juÂż siĂŞ ciebie domagaÂł. Idziemy.

- Ch³opie, wiedzia³em, ¿e w koùcu nadejdzie ten czas, ¿e opuœcisz nas i wyruszysz we w³asn¹ podró¿. Dlatego mam coœ dla ciebie. Kupi³em to w³aœnie po to, ¿eby teraz ci to podarowaÌ.
Poszed³ w g³¹b pomieszczenia i wyprowadzi³ stamt¹d nowiutki rower. No, teraz masz na czym szybko podró¿owaÌ. Chocia¿ Charmander mo¿e byÌ nieco niezadowolony. Ale rower by³ szybki, a tak¿e mia³ zamontowany z ty³u pojemny baga¿nik, wiêc mo¿na by³o coœ ciekawego przewoziÌ.

Takie oto prezenty otrzyma³ Byakurai w dniu pocz¹tku swojej podró¿y.

~Przepraszam za beznadziejnoœÌ odpisu

[Nenloth]

~Ja, alles gut.

Charmander przyjacielsko drapn¹³ ciê w rêkê i zeskoczy³ na ziemiê. Po czym ruszy³ nieco szybszym krokiem. W koùcu to aktywny cz³owiek, a nie jakiœ leù. Pod¹¿aliœcie wiêc w dwójkê do ciotki. OCZYWIŒCIE, to Charm przewodzi³, czêsto ciê poganiaj¹c.
Na szczêœcie, uda³o ci siê unikn¹Ì usma¿enia za œlimacze tempo i w koùcu dotarliœcie do domku.
- O, czeœÌ Byakurai! - rzuci³a w twoj¹ stronê ciotka z kuchni. (NO STEREOTYPING)
- Co potrzebujesz? MoÂże coÂś zjesz, upiekÂłam ciasto.- zaproponowaÂła.
Szybko wyjaœni³eœ, po co siê pojawi³eœ w domu. Wywo³a³o to ¿ywio³ow¹ reakcjê twojego wuja, który szybko wylecia³ z salonu i w³¹czy³ siê do rozmowy.
- Hahaha! - zaœmia³ siê rubasznie - Nareszcie nasz Byakurai zdecydowa³ siê na podró¿! To œwietnie! - krzykn¹³ i trzepn¹³ ciê w plecy - Ch³opie, leÌ siê pakowaÌ! Mam coœ dla ciebie! Hahaha!
WidaĂŚ Âże byÂł w naprawdĂŞ Âświetnym humorze.
Skoczy³eœ na górê do siebie, wrzuci³eœ do plecaka kilka ubraù, jakiœ notatnik, pisad³a, ³adowarki (kto prze¿yje bez tego!), potem zszed³eœ na dó³, ciotka da³a ci kanapki. Wtedy us³ysza³eœ z gara¿u:
- Sniff, zejdziesz tutaj, czy nie?
Wuj juÂż siĂŞ ciebie domagaÂł. Idziemy.

- Ch³opie, wiedzia³em, ¿e w koùcu nadejdzie ten czas, ¿e opuœcisz nas i wyruszysz we w³asn¹ podró¿. Dlatego mam coœ dla ciebie. Kupi³em to w³aœnie po to, ¿eby teraz ci to podarowaÌ.
Poszed³ w g³¹b pomieszczenia i wyprowadzi³ stamt¹d nowiutki rower. No, teraz masz na czym szybko podró¿owaÌ. Chocia¿ Charmander mo¿e byÌ nieco niezadowolony. Ale rower by³ szybki, a tak¿e mia³ zamontowany z ty³u pojemny baga¿nik, wiêc mo¿na by³o coœ ciekawego przewoziÌ.

Takie oto prezenty otrzyma³ Byakurai w dniu pocz¹tku swojej podró¿y.

~Przepraszam za beznadziejnoœÌ odpisu

-Rower? Dla mnie? Dziêkuje wujku. - Mówiê do wuja. -A tobie charmander jak siê podoba? Bêdziesz móg³ siedzieÌ w baga¿niku, albo mi na g³owie, je¿eli chcesz. Nasza podró¿ przynajmniej nie bêdzie trwa³a tak d³ugo, jakbyœmy mieli iœÌ piechot¹. Widzisz? Same pozytywy - Ci¹gnê dalej przekonuj¹c mojego pokemona, do tego szybkiego roweru.
-Ciociu, wuju. Dziêkuje wam za wszystko, co dla mnie zrobiliœcie, ale czas wyruszyÌ w podró¿. Jeszcze do was wrócê, obiecujê. - Mówiê do mojej rodziny, po czym ubieram plecak na plecy.
-PowiedzieĂŚ im o tym chÂłopaku i tej kartce o treÂści "Wiemy gdzie sÂą twoi starzy. Po prostu zgÂłoÂś siĂŞ do...” Lepiej nie, nie bĂŞdĂŞ ich denerwowaÂł. - MyÂślĂŞ podchodzÂąc do drzwi. WychodzĂŞ przez nie i rozmyÂślam, co dalej.
-To, co Charmander, walka z liderem, czy idziemy gdzieÂś indziej? - Pytam siĂŞ mojego stworka, gdyÂż wolĂŞ poznaĂŚ jego zdanie, co na ten temat.

[Byakurai]

-Rower? Dla mnie? Dziêkuje wujku. - Mówiê do wuja. -A tobie charmander jak siê podoba? Bêdziesz móg³ siedzieÌ w baga¿niku, albo mi na g³owie, je¿eli chcesz. Nasza podró¿ przynajmniej nie bêdzie trwa³a tak d³ugo, jakbyœmy mieli iœÌ piechot¹. Widzisz? Same pozytywy - Ci¹gnê dalej przekonuj¹c mojego pokemona, do tego szybkiego roweru.
-Ciociu, wuju. Dziêkuje wam za wszystko, co dla mnie zrobiliœcie, ale czas wyruszyÌ w podró¿. Jeszcze do was wrócê, obiecujê. - Mówiê do mojej rodziny, po czym ubieram plecak na plecy.
-PowiedzieĂŚ im o tym chÂłopaku i tej kartce o treÂści "Wiemy gdzie sÂą twoi starzy. Po prostu zgÂłoÂś siĂŞ do...” Lepiej nie, nie bĂŞdĂŞ ich denerwowaÂł. - MyÂślĂŞ podchodzÂąc do drzwi. WychodzĂŞ przez nie i rozmyÂślam, co dalej.
-To, co Charmander, walka z liderem, czy idziemy gdzieÂś indziej? - Pytam siĂŞ mojego stworka, gdyÂż wolĂŞ poznaĂŚ jego zdanie, co na ten temat.

~Myœli boldem, jak zawsze... Ale có¿. Ju¿ nie mogê poprawiÌ.

-Charm.- mrukn¹³ Charmander i, standardowo, nikt nie wiedzia³ co to znaczy.
Gdy otwieraÂłeÂś drzwi, ciotka oparÂła gÂłowĂŞ na ramieniu wuja i uroniÂła ÂłzĂŞ. Wiesz, normalna ckliwa scena poÂżegnania rodem z filmĂłw.
Tu¿ po wyjœciu, Charmander zacz¹³ skakaÌ wskazuj¹c drogê wiod¹c¹ na Indigo Plateau. Ambitny skurczybyk. Widocznie tam chcia³ pójœÌ odbywaÌ swoje pierwsze walki.
Wszystko pewnie potoczy³oby siê po waszej myœli, gdyby w mgnieniu oka wszystkich wyjazdówek nie zatarasowa³y policyjne ciê¿arówki. Z jednej z nich wysiad³ nieco oty³y jegomoœÌ, który, wykorzystuj¹c mikrofon i megafon na dachu og³osi³:
- DostaliÂśmy zgÂłoszenie, Âże w tym mieÂście znajduje siĂŞ poszukiwany przestĂŞpca, czÂłonek jednej z najgroÂźniejszych grup przestĂŞpczych w regionie Kanto. Wiemy, Âże bĂŞdzie to niekomfortowe dla mieszkaĂącĂłw, ale miasto zostaje zamkniĂŞte do czasu przesÂłuchania wszystkich i aresztowania. Dostawy do sklepĂłw bĂŞdÂą zapewnione, jednak po ÂścisÂłych kontrolach towaru. Przepraszamy za utrudnienia, ale robimy to dla dobra waszego i caÂłego regionu.
Po tych s³owach schowa³ mikrofon, wyj¹³ p¹czka i zacz¹³ go wsuwaÌ. Po chwili podszed³ do niego m³odszy policjant z kartk¹. Gruby prze¿u³ ciasto do koùca, otrzepa³ rêce, wytar³ o spodnie i jeszcze raz wyj¹³ mikrofon.
- Na œcianie PokeCenter wywieszamy kartkê, w jakiej kolejnoœci bêd¹ prowadzone przes³uchania. Zaczynamy od jutra, proszê zjawiÌ siê w naszym vanie.- wskaza³ palcem na samochód; wygl¹da³ na doœÌ du¿y, na tyle, aby mo¿na by³o przeprowadziÌ w nim krótkie przes³uchanie.
MÂłody zawiesiÂł kartkĂŞ na budynku i wszyscy od razu podlecieli, Âżeby zobaczyĂŚ, kto kiedy. Wasza ulica byÂła zaplanowana na jutro. WiĂŞc dÂługo nie poczekasz na swojÂą kolej. MoÂże nawet wypuszczÂą ciĂŞ wczeÂśniej?

[Nenloth]

~Myœli boldem, jak zawsze... Ale có¿. Ju¿ nie mogê poprawiÌ.

-Charm.- mrukn¹³ Charmander i, standardowo, nikt nie wiedzia³ co to znaczy.
Gdy otwieraÂłeÂś drzwi, ciotka oparÂła gÂłowĂŞ na ramieniu wuja i uroniÂła ÂłzĂŞ. Wiesz, normalna ckliwa scena poÂżegnania rodem z filmĂłw.
Tu¿ po wyjœciu, Charmander zacz¹³ skakaÌ wskazuj¹c drogê wiod¹c¹ na Indigo Plateau. Ambitny skurczybyk. Widocznie tam chcia³ pójœÌ odbywaÌ swoje pierwsze walki.
Wszystko pewnie potoczy³oby siê po waszej myœli, gdyby w mgnieniu oka wszystkich wyjazdówek nie zatarasowa³y policyjne ciê¿arówki. Z jednej z nich wysiad³ nieco oty³y jegomoœÌ, który, wykorzystuj¹c mikrofon i megafon na dachu og³osi³:
- DostaliÂśmy zgÂłoszenie, Âże w tym mieÂście znajduje siĂŞ poszukiwany przestĂŞpca, czÂłonek jednej z najgroÂźniejszych grup przestĂŞpczych w regionie Kanto. Wiemy, Âże bĂŞdzie to niekomfortowe dla mieszkaĂącĂłw, ale miasto zostaje zamkniĂŞte do czasu przesÂłuchania wszystkich i aresztowania. Dostawy do sklepĂłw bĂŞdÂą zapewnione, jednak po ÂścisÂłych kontrolach towaru. Przepraszamy za utrudnienia, ale robimy to dla dobra waszego i caÂłego regionu.
Po tych s³owach schowa³ mikrofon, wyj¹³ p¹czka i zacz¹³ go wsuwaÌ. Po chwili podszed³ do niego m³odszy policjant z kartk¹. Gruby prze¿u³ ciasto do koùca, otrzepa³ rêce, wytar³ o spodnie i jeszcze raz wyj¹³ mikrofon.
- Na œcianie PokeCenter wywieszamy kartkê, w jakiej kolejnoœci bêd¹ prowadzone przes³uchania. Zaczynamy od jutra, proszê zjawiÌ siê w naszym vanie.- wskaza³ palcem na samochód; wygl¹da³ na doœÌ du¿y, na tyle, aby mo¿na by³o przeprowadziÌ w nim krótkie przes³uchanie.
MÂłody zawiesiÂł kartkĂŞ na budynku i wszyscy od razu podlecieli, Âżeby zobaczyĂŚ, kto kiedy. Wasza ulica byÂła zaplanowana na jutro. WiĂŞc dÂługo nie poczekasz na swojÂą kolej. MoÂże nawet wypuszczÂą ciĂŞ wczeÂśniej?

-Eh... zawsze coœ. Nawet w spokoju wyruszyÌ na podró¿ siê nie da. No, ale có¿... jak trzeba to trzeba. Ale czy oni myœl¹, ¿e jak ktoœ ma jakieœ powi¹zania z t¹ grup¹ przestêpcz¹ to im ich wydadz¹? W cuda wierz¹? Ah ta nasza policja. - Myœlê, po czym schylam siê do mojego pokemona.
-Charmander, no chyba nici na dzisiaj z podró¿y. Przy dobrych wiatrach, mo¿e wypuszcz¹ nas jutro. - Mówiê do mojego startera, po czym kierujê siê z powrotem w stronê domu rodzinnego. Przy okazji spogl¹dam te¿ ponownie na kartkê, by upewniÌ siê, czy aby na pewno przes³uchania mojej dzielnicy jest jutro.
-Jak wrĂłcĂŞ do domu, to powiem cioci i wujkowi, by nie mieli jutro niespodzianki. Pewnie sÂłyszeli, ale lepiej byĂŚ pewnym. - MĂłwiĂŞ pod nosem i kontynuuje mojÂą drogĂŞ do domu.

[Byakurai]

-Eh... zawsze coœ. Nawet w spokoju wyruszyÌ na podró¿ siê nie da. No, ale có¿... jak trzeba to trzeba. Ale czy oni myœl¹, ¿e jak ktoœ ma jakieœ powi¹zania z t¹ grup¹ przestêpcz¹ to im ich wydadz¹? W cuda wierz¹? Ah ta nasza policja. - Myœlê, po czym schylam siê do mojego pokemona.
-Charmander, no chyba nici na dzisiaj z podró¿y. Przy dobrych wiatrach, mo¿e wypuszcz¹ nas jutro. - Mówiê do mojego startera, po czym kierujê siê z powrotem w stronê domu rodzinnego. Przy okazji spogl¹dam te¿ ponownie na kartkê, by upewniÌ siê, czy aby na pewno przes³uchania mojej dzielnicy jest jutro.
-Jak wrĂłcĂŞ do domu, to powiem cioci i wujkowi, by nie mieli jutro niespodzianki. Pewnie sÂłyszeli, ale lepiej byĂŚ pewnym. - MĂłwiĂŞ pod nosem i kontynuuje mojÂą drogĂŞ do domu.

WrĂłciÂłeÂś to domu, poinformowaÂłeÂś wujostwo o wydarzeniu i poÂłoÂżyÂłeÂś siĂŞ spaĂŚ. Jutro przecieÂż wielki dzieĂą.

CHRAP....

ObudziÂłeÂś siĂŞ, wykonaÂłeÂś standardowe czynnoÂści poranne i ruszyÂłeÂś do centrum, aby spotkaĂŚ siĂŞ z policjantami. Przed vanem staÂła niewielka kolejka mieszkaĂącĂłw, wszyscy chcieli siĂŞ przysÂłuÂżyĂŚ miastu. Ale w koĂącu doczekaÂłeÂś siĂŞ swojej tury. WszedÂłeÂś do lekko zapoconego i ÂśmierdzÂącego pomieszczenia, w ktĂłrym siedziaÂła znana ci parka. Grubszy piÂł kawkĂŞ, mÂłodszy siedziaÂł przy komputerze i notowaÂł coÂś na kartce obok.
- ProszĂŞ, zapraszam. - powiedziaÂł przeÂłoÂżony i wskazaÂł ci krzesÂło.
- Witam, m³odzieùcze. Powiedz nam wszystko, co mo¿esz wiedzieÌ o tej sprawie. Widzia³eœ coœ abnormalnego? Jakieœ podejrzane zachowania? Jakieœ podejrzane przedmioty, ludzi knuj¹cych cokolwiek? Ka¿da poszlaka siê liczy. Nawet coœ, co mo¿e wydawaÌ siê tobie niepotrzebne i b³ahe, mo¿e byÌ bardzo wa¿ne dla nas. Tak wiêc, zaczynaj. - zachêci³ ciê i w³¹czy³ dyktafon, a m³odszy przygotowa³ siê do zapisywania.

[Nenloth]

WrĂłciÂłeÂś to domu, poinformowaÂłeÂś wujostwo o wydarzeniu i poÂłoÂżyÂłeÂś siĂŞ spaĂŚ. Jutro przecieÂż wielki dzieĂą.

CHRAP....

ObudziÂłeÂś siĂŞ, wykonaÂłeÂś standardowe czynnoÂści poranne i ruszyÂłeÂś do centrum, aby spotkaĂŚ siĂŞ z policjantami. Przed vanem staÂła niewielka kolejka mieszkaĂącĂłw, wszyscy chcieli siĂŞ przysÂłuÂżyĂŚ miastu. Ale w koĂącu doczekaÂłeÂś siĂŞ swojej tury. WszedÂłeÂś do lekko zapoconego i ÂśmierdzÂącego pomieszczenia, w ktĂłrym siedziaÂła znana ci parka. Grubszy piÂł kawkĂŞ, mÂłodszy siedziaÂł przy komputerze i notowaÂł coÂś na kartce obok.
- ProszĂŞ, zapraszam. - powiedziaÂł przeÂłoÂżony i wskazaÂł ci krzesÂło.
- Witam, m³odzieùcze. Powiedz nam wszystko, co mo¿esz wiedzieÌ o tej sprawie. Widzia³eœ coœ abnormalnego? Jakieœ podejrzane zachowania? Jakieœ podejrzane przedmioty, ludzi knuj¹cych cokolwiek? Ka¿da poszlaka siê liczy. Nawet coœ, co mo¿e wydawaÌ siê tobie niepotrzebne i b³ahe, mo¿e byÌ bardzo wa¿ne dla nas. Tak wiêc, zaczynaj. - zachêci³ ciê i w³¹czy³ dyktafon, a m³odszy przygotowa³ siê do zapisywania.

-PowiedzieĂŚ im o tym tajemniczym jegomoÂściu, ktĂłry wrĂŞczyÂł mi tÂą dziwnÂą kartkĂŞ? Ehh, przecieÂż to sprawy rodzinne. Moi rodzice zapewne nie sÂą zaplÂątani w ÂżadnÂą grupĂŞ przestĂŞpczÂą. To nic takiego wartego uwagi policji. - MyÂślĂŞ, po czym spoglÂądam w oczy grubszego pana, oraz na kubek kawy.
-Nie zauwa¿y³em niczego dziwnego w naszym mieœcie. ¯adnych grup, którzy planuj¹ coœ z³ego, ¿adnych terrorystów... nic, zupe³nie nic. - Mówiê przekonywuj¹cym g³osem do grubszego jegomoœcia. Przy okazji mówiê te¿ wyraŸnie i powoli, by ten drugi móg³ nad¹¿yÌ z pisaniem.
-Mam nadzieje, Âże mi uwierzÂą w to, co mĂłwiĂŞ. Jeszcze mnie mogÂą o coÂś posÂądziĂŚ czy coÂś. Ciekawe ile mnie tu bĂŞdÂą trzymaĂŚ i przepytywaĂŚ? - MyÂślĂŞ dalej, po czym rozglÂądam siĂŞ po vanie.

[Byakurai]

-PowiedzieĂŚ im o tym tajemniczym jegomoÂściu, ktĂłry wrĂŞczyÂł mi tÂą dziwnÂą kartkĂŞ? Ehh, przecieÂż to sprawy rodzinne. Moi rodzice zapewne nie sÂą zaplÂątani w ÂżadnÂą grupĂŞ przestĂŞpczÂą. To nic takiego wartego uwagi policji. - MyÂślĂŞ, po czym spoglÂądam w oczy grubszego pana, oraz na kubek kawy.
-Nie zauwa¿y³em niczego dziwnego w naszym mieœcie. ¯adnych grup, którzy planuj¹ coœ z³ego, ¿adnych terrorystów... nic, zupe³nie nic. - Mówiê przekonywuj¹cym g³osem do grubszego jegomoœcia. Przy okazji mówiê te¿ wyraŸnie i powoli, by ten drugi móg³ nad¹¿yÌ z pisaniem.
-Mam nadzieje, Âże mi uwierzÂą w to, co mĂłwiĂŞ. Jeszcze mnie mogÂą o coÂś posÂądziĂŚ czy coÂś. Ciekawe ile mnie tu bĂŞdÂą trzymaĂŚ i przepytywaĂŚ? - MyÂślĂŞ dalej, po czym rozglÂądam siĂŞ po vanie.

- Jesteœ pewien? To ju¿ wszystko? Na pewno nic nie widzia³eœ? - zapyta³ - Ech... No có¿, dobra, dziêki, pamiêtaj, ¿e jeœli sobie coœ przypomnisz, zawsze mo¿esz do nas przyjœÌ. Nastêpny! - rykn¹³.
JuÂż opuszczaÂłeÂś vana, kiedy z twojej kieszeni wypadÂła Âźle schowana kartka od nieznajomego.
- Hej, chÂłopcze! - zatrzymaÂł ciĂŞ mÂłody -CoÂś ci wypadÂło!
Ju¿ mia³ zwróciÌ ci twoj¹ w³asnoœÌ, jednak m³ody to i g³upi. Nie móg³ siê powstrzymaÌ od przeczytania zawartoœci karteczki. Zrobi³ du¿e oczy, przesun¹³ palcem po kartce, odwróci³ siê i powiedzia³:
- Szefie, zerknij no na to.
WrĂŞczyÂł Âświstek grubszemu i zaparÂł siĂŞ pod boki. PrzeÂłoÂżony czytaÂł chwilkĂŞ, pomyÂślaÂł i powiedziaÂł:
- No i o to mÂłody chodziÂło! - i wytarmosiÂł go za policzek. NastĂŞpnie zwrĂłciÂł siĂŞ do ciebie:
- Dlaczego nam o tym nie powiedzia³eœ?! To jest prawdopodobnie klucz do ca³ej zagadki! Ostatnio mieliœmy parê zg³oszeù o zaginiêciach, a sprawa zaginionego ma³¿eùstwa wisi ju¿ od paru lat! Trop do niej zagin¹³, a teraz mo¿emy j¹ wznowiÌ! Chyba ¿e twoi rodzice zaginêli niedawno... To niewiele nam to daje.
ZaprzeczyÂłeÂś. PrzecieÂż twoi rodzice zaginĂŞli dawno temu. To siĂŞ raczej zgadza.

- Dobra, m³ody, dzwonimy po brygadê antyterrorystyczn¹. Trzeba szczelnie zablokowaÌ miasto i zrobiÌ solidne przeszukania. Ta sprawa nied³ugo siê skoùczy. - nacisn¹³ czapkê na g³owê i na³o¿y³ ramiê na twoje barki. Wyszliœcie przed vana. Gruby krzycza³:
- Panie i panowie, mieszkaĂący Viridian! Ten oto mÂłody chÂłopiec naprowadziÂł nas na waÂżny trop, dziĂŞki ktĂłremu moÂże uda nam siĂŞ rozwikÂłaĂŚ tĂŞ sprawĂŞ!
RozlegÂły siĂŞ brawa.

[Nenloth]

- Jesteœ pewien? To ju¿ wszystko? Na pewno nic nie widzia³eœ? - zapyta³ - Ech... No có¿, dobra, dziêki, pamiêtaj, ¿e jeœli sobie coœ przypomnisz, zawsze mo¿esz do nas przyjœÌ. Nastêpny! - rykn¹³.
JuÂż opuszczaÂłeÂś vana, kiedy z twojej kieszeni wypadÂła Âźle schowana kartka od nieznajomego.
- Hej, chÂłopcze! - zatrzymaÂł ciĂŞ mÂłody -CoÂś ci wypadÂło!
Ju¿ mia³ zwróciÌ ci twoj¹ w³asnoœÌ, jednak m³ody to i g³upi. Nie móg³ siê powstrzymaÌ od przeczytania zawartoœci karteczki. Zrobi³ du¿e oczy, przesun¹³ palcem po kartce, odwróci³ siê i powiedzia³:
- Szefie, zerknij no na to.
WrĂŞczyÂł Âświstek grubszemu i zaparÂł siĂŞ pod boki. PrzeÂłoÂżony czytaÂł chwilkĂŞ, pomyÂślaÂł i powiedziaÂł:
- No i o to mÂłody chodziÂło! - i wytarmosiÂł go za policzek. NastĂŞpnie zwrĂłciÂł siĂŞ do ciebie:
- Dlaczego nam o tym nie powiedzia³eœ?! To jest prawdopodobnie klucz do ca³ej zagadki! Ostatnio mieliœmy parê zg³oszeù o zaginiêciach, a sprawa zaginionego ma³¿eùstwa wisi ju¿ od paru lat! Trop do niej zagin¹³, a teraz mo¿emy j¹ wznowiÌ! Chyba ¿e twoi rodzice zaginêli niedawno... To niewiele nam to daje.
ZaprzeczyÂłeÂś. PrzecieÂż twoi rodzice zaginĂŞli dawno temu. To siĂŞ raczej zgadza.

- Dobra, m³ody, dzwonimy po brygadê antyterrorystyczn¹. Trzeba szczelnie zablokowaÌ miasto i zrobiÌ solidne przeszukania. Ta sprawa nied³ugo siê skoùczy. - nacisn¹³ czapkê na g³owê i na³o¿y³ ramiê na twoje barki. Wyszliœcie przed vana. Gruby krzycza³:
- Panie i panowie, mieszkaĂący Viridian! Ten oto mÂłody chÂłopiec naprowadziÂł nas na waÂżny trop, dziĂŞki ktĂłremu moÂże uda nam siĂŞ rozwikÂłaĂŚ tĂŞ sprawĂŞ!
RozlegÂły siĂŞ brawa.

SpoglÂądam na ludzi, ktĂłrych to znam z widzenia. Teraz mnie oklaskujÂą... trochĂŞ to dziwne uczucie.
-Hmm...to nie tylko moja zas³uga. Je¿eli nie ja bym pomóg³, to zapewne jakiœ inny mieszkaniec. - Mówiê do ludzi trochê zmieszany ca³¹ sytuacj¹.
Czyli... przesÂłuchania zakoĂączone. Teraz oby ta sprawa zostaÂła szybko zakoĂączona i bĂŞdĂŞ mĂłgÂł opuÂściĂŚ miasto, bo w walce z tutejszym liderem za duÂżo nie zdziaÂłamy raczej
-Przepraszam, ale czy mĂłgÂłbym juÂż opuÂściĂŚ to miejsce, w ktĂłrym teraz stoimy i wrĂłciĂŚ do miejsca mojego zamieszkania? Chyba nie jestem juÂż wam do niczego potrzebny? - Pytam siĂŞ grubszego, spoglÂądajÂąc raczej z bÂłagajÂącÂą miniÂą o oddelegowanie. CzekajÂąc na jasnÂą odpowiedÂź, wypatruje teÂż w tÂłumie mojej rodziny.

[Byakurai]

SpoglÂądam na ludzi, ktĂłrych to znam z widzenia. Teraz mnie oklaskujÂą... trochĂŞ to dziwne uczucie.
-Hmm...to nie tylko moja zas³uga. Je¿eli nie ja bym pomóg³, to zapewne jakiœ inny mieszkaniec. - Mówiê do ludzi trochê zmieszany ca³¹ sytuacj¹.
Czyli... przesÂłuchania zakoĂączone. Teraz oby ta sprawa zostaÂła szybko zakoĂączona i bĂŞdĂŞ mĂłgÂł opuÂściĂŚ miasto, bo w walce z tutejszym liderem za duÂżo nie zdziaÂłamy raczej
-Przepraszam, ale czy mĂłgÂłbym juÂż opuÂściĂŚ to miejsce, w ktĂłrym teraz stoimy i wrĂłciĂŚ do miejsca mojego zamieszkania? Chyba nie jestem juÂż wam do niczego potrzebny? - Pytam siĂŞ grubszego, spoglÂądajÂąc raczej z bÂłagajÂącÂą miniÂą o oddelegowanie. CzekajÂąc na jasnÂą odpowiedÂź, wypatruje teÂż w tÂłumie mojej rodziny.