Tego jednego ciep³ego dnia lata, choÌ tych dni by³o niewiele, b³¹ka³eœ siê bezczynnie po metrze w Pallet Town. By³o tu tak ohydnie, ¿e sam kilkakrotnie zadawa³eœ sobie pytanie, co ciê tu przywia³o. Œmieci dwoi³y siê i troi³y przy œmietnikach i ³awkach, zapach jaki tu panowa³ niebezpiecznie odurza³ a widok wszystkich bezdomnych, chorych i g³odnych skutecznie odstrasza³ nawet pokemony. Jedyne stworzenie jakie tu kiedyœ spotka³eœ to Grimer, który wybra³ sobie to miejsce na kryjówkê. Teraz jest ju¿ pewnie doros³ym Mukiem, lecz nie obchodzi³o ciê to za bardzo. Nieœwiadomie przywo³a³eœ wspomnienie. By³o to, to samo metro na którym teraz jesteœ. Zadbane, nowe, czyste, z gwar¹ t³umów ludzi czekaj¹cych na swój transport. Wszystko siê zmieni³o, jakieœ 10 lat temu. Cz³owiek zwany przez wszystkich "Niezwyciê¿onym", poj¹³ w panowanie miecz ¿ywio³ów. Odebra³ w³adzê przedstawicielom Kanto. Jest tu Bogiem.
W podœwiadomoœci poczu³eœ ch³ód na plecach. Tak, to by³o twoje Lodowe Ostrze. Jedyne, co ci pozosta³o, jedyna pami¹tka po owych, strasznych wydarzeniach. Czu³eœ dziwn¹ wiêŸ z mieczem, które niegdyœ by³o piórem i nale¿a³o do tego zdradzieckiego Articuno. To on nie pomóg³ rodzicom. Zaj¹³ siê pokemonami. Móg³ ich uratowaÌ...
Odkry³eœ pelerynê i œci¹gn¹³eœ, pas z ostrzem. Bi³o od niego niebieskie œwiat³o, klinga lœni³a tysi¹cem srebrnych od³amków lodu, a rêkojeœÌ czystym lazurem. Pomimo, ¿e miecz by³ niebezpieczny, idealnie ch³odzi³ ca³e cia³o.
Przy³o¿y³eœ klingê do policzka, i pomimo ch³odu jaki od niego czu³eœ, nic nie powstrzyma³o gor¹cej ³zy. Otrz¹s³eœ siê. Schowa³eœ miecz na swoje miejsce, wzi¹³eœ plecak. Zdecydowanie za d³ugo tu siedzisz. W ka¿dej chwili mog¹ zjawiÌ siê stra¿nicy Niezwyciê¿onego, a twoje argumenty mog¹ siê okazaÌ nieskuteczne. Wyszed³eœ szybko z metra i uderzy³a ciê fala gor¹cego i dusznego powietrza. Wzi¹³eœ g³êboki oddech i wczu³eœ siê z zapach skoszonych traw. Nadszed³ czas by ruszaÌ. Mo¿na by siê jeszcze skontaktowaÌ ze starym Oakiem, odnoœnie pokeballi i Dex'a. Mo¿esz te¿ na w³asn¹ rêkê rozejrzeÌ siê po miasteczku, w godzinach od 10 do 14 jest tu w miarê bezpiecznie. Co decydujesz?

Chcesz zdobywaĂŚ odznaki?

[Blue]

Tego jednego ciep³ego dnia lata, choÌ tych dni by³o niewiele, b³¹ka³eœ siê bezczynnie po metrze w Pallet Town. By³o tu tak ohydnie, ¿e sam kilkakrotnie zadawa³eœ sobie pytanie, co ciê tu przywia³o. Œmieci dwoi³y siê i troi³y przy œmietnikach i ³awkach, zapach jaki tu panowa³ niebezpiecznie odurza³ a widok wszystkich bezdomnych, chorych i g³odnych skutecznie odstrasza³ nawet pokemony. Jedyne stworzenie jakie tu kiedyœ spotka³eœ to Grimer, który wybra³ sobie to miejsce na kryjówkê. Teraz jest ju¿ pewnie doros³ym Mukiem, lecz nie obchodzi³o ciê to za bardzo. Nieœwiadomie przywo³a³eœ wspomnienie. By³o to, to samo metro na którym teraz jesteœ. Zadbane, nowe, czyste, z gwar¹ t³umów ludzi czekaj¹cych na swój transport. Wszystko siê zmieni³o, jakieœ 10 lat temu. Cz³owiek zwany przez wszystkich "Niezwyciê¿onym", poj¹³ w panowanie miecz ¿ywio³ów. Odebra³ w³adzê przedstawicielom Kanto. Jest tu Bogiem.
W podœwiadomoœci poczu³eœ ch³ód na plecach. Tak, to by³o twoje Lodowe Ostrze. Jedyne, co ci pozosta³o, jedyna pami¹tka po owych, strasznych wydarzeniach. Czu³eœ dziwn¹ wiêŸ z mieczem, które niegdyœ by³o piórem i nale¿a³o do tego zdradzieckiego Articuno. To on nie pomóg³ rodzicom. Zaj¹³ siê pokemonami. Móg³ ich uratowaÌ...
Odkry³eœ pelerynê i œci¹gn¹³eœ, pas z ostrzem. Bi³o od niego niebieskie œwiat³o, klinga lœni³a tysi¹cem srebrnych od³amków lodu, a rêkojeœÌ czystym lazurem. Pomimo, ¿e miecz by³ niebezpieczny, idealnie ch³odzi³ ca³e cia³o.
Przy³o¿y³eœ klingê do policzka, i pomimo ch³odu jaki od niego czu³eœ, nic nie powstrzyma³o gor¹cej ³zy. Otrz¹s³eœ siê. Schowa³eœ miecz na swoje miejsce, wzi¹³eœ plecak. Zdecydowanie za d³ugo tu siedzisz. W ka¿dej chwili mog¹ zjawiÌ siê stra¿nicy Niezwyciê¿onego, a twoje argumenty mog¹ siê okazaÌ nieskuteczne. Wyszed³eœ szybko z metra i uderzy³a ciê fala gor¹cego i dusznego powietrza. Wzi¹³eœ g³êboki oddech i wczu³eœ siê z zapach skoszonych traw. Nadszed³ czas by ruszaÌ. Mo¿na by siê jeszcze skontaktowaÌ ze starym Oakiem, odnoœnie pokeballi i Dex'a. Mo¿esz te¿ na w³asn¹ rêkê rozejrzeÌ siê po miasteczku, w godzinach od 10 do 14 jest tu w miarê bezpiecznie. Co decydujesz?

Chcesz zdobywaĂŚ odznaki?

Mmm, ale bêdê musia³ w normalnej walce pokemon, chcia³bym aby by³o zdobywanie ale w przeró¿ny sposób po³¹czenie walki pokemon i trenerów, jakieœ zadania, nie tylko zwyk³e walki

- W tym miasteczku, nie ma ju¿ na mnie miejsca, czas ruszyÌ i pomœciÌ wydarzenia z przesz³oœci, nigdy o tym nie zapomnê, nigdy - wypowiadam te s³owa w myœlach, przypominaj¹c sobie zarazem wydarzenia, które by³y dla mnie tak dotkliwe. Wyci¹gam swój miecz na chwilê i wystawiam swoj¹ lew¹ rêkê. Staram siê delikatnie na rêce sprawdziÌ stan swojej broni, czy jest odpowiednio ona przygotowana do wyruszenia w podró¿ i pomszczenia najbli¿szych. Gdy skoùczê to robiÌ chowam broù. Mmm, mo¿e ostatni raz, jeszcze zrobiÌ coœ, aby zapamiêtali mnie mieszkaùcy ? - myœlê o czymœ z³ym, co móg³bym uczyniÌ mieszkaùcom. Tak te¿ bêdzie, ale najpierw odwiedzê tego profesora, mo¿e on mi coœ ciekawego powie, a potem zniszczymy coœ w miasteczku. Po moich przemyœleniach spokojnym krokiem ruszam w miejsce, w którym mieszka ten s³ynny profesorek. W koùcu mieszkaj¹c w tym mieœcie, zapewne znam jego punkt zaczepienia, i w nied³ugim czasie znajdê siê przy nim. Gdy ju¿ dotrê do profesora, szukam dzwonka do jego drzwi, jeœli owy znajdê to u¿ywam go, aby przywo³aÌ profesora, a jeœli nie ma takiego to w sposób kulturalny pukam do drzwi. Czekam spokojnie na profesora, a¿ przyjdzie i otworzy mi drzwi.

Takie odpisy mogÂą byĂŚ ??, czy bardzo fatalne ??

[Snowy]

Mmm, ale bêdê musia³ w normalnej walce pokemon, chcia³bym aby by³o zdobywanie ale w przeró¿ny sposób po³¹czenie walki pokemon i trenerów, jakieœ zadania, nie tylko zwyk³e walki

- W tym miasteczku, nie ma ju¿ na mnie miejsca, czas ruszyÌ i pomœciÌ wydarzenia z przesz³oœci, nigdy o tym nie zapomnê, nigdy - wypowiadam te s³owa w myœlach, przypominaj¹c sobie zarazem wydarzenia, które by³y dla mnie tak dotkliwe. Wyci¹gam swój miecz na chwilê i wystawiam swoj¹ lew¹ rêkê. Staram siê delikatnie na rêce sprawdziÌ stan swojej broni, czy jest odpowiednio ona przygotowana do wyruszenia w podró¿ i pomszczenia najbli¿szych. Gdy skoùczê to robiÌ chowam broù. Mmm, mo¿e ostatni raz, jeszcze zrobiÌ coœ, aby zapamiêtali mnie mieszkaùcy ? - myœlê o czymœ z³ym, co móg³bym uczyniÌ mieszkaùcom. Tak te¿ bêdzie, ale najpierw odwiedzê tego profesora, mo¿e on mi coœ ciekawego powie, a potem zniszczymy coœ w miasteczku. Po moich przemyœleniach spokojnym krokiem ruszam w miejsce, w którym mieszka ten s³ynny profesorek. W koùcu mieszkaj¹c w tym mieœcie, zapewne znam jego punkt zaczepienia, i w nied³ugim czasie znajdê siê przy nim. Gdy ju¿ dotrê do profesora, szukam dzwonka do jego drzwi, jeœli owy znajdê to u¿ywam go, aby przywo³aÌ profesora, a jeœli nie ma takiego to w sposób kulturalny pukam do drzwi. Czekam spokojnie na profesora, a¿ przyjdzie i otworzy mi drzwi.

Takie odpisy mogÂą byĂŚ ??, czy bardzo fatalne ??

Postanowi³eœ udaÌ siê do znanego profesorka. Oby by³ w swoim laboratorium. Szed³eœ przez gêsto zalesion¹ uliczkê.. raczej zaroœniêt¹ przez ¿ywop³ot, którego dawno nikt nie strzyg³. Co jakiœ czas, ostre ga³êzie podra¿nia³y ci nogi, przebijaj¹c siê przez spodnie. Przedzieraj¹c siê przez g¹szcz, zauwa¿y³eœ rozwalony œmietnik i zniszczon¹ ³awkê. Zatrzyma³eœ siê, i podszed³eœ bli¿ej. No tak.. œlady bo mieczach..
Osobliwoœci¹ wszystkich stra¿ników by³o to, ¿e we wspó³czesnym œwiecie nosili miecze. Wykute z najzwyklejszej stali ostrza. U nas wydaje siê to nienormalne, lecz tam gdzie ty ¿yjesz czêsto spotyka siê takie widoki. Westchn¹³eœ. Nic tu po tobie. Po paru minutach, znów wychodzisz na wolne pole. WidaÌ ju¿ komin laboratorium. Dopiero teraz zdajesz sobie sprawê, ¿e przez ca³y ten czas s³ysza³eœ skrzek. To œwie¿o narodzone Pidgey'e, dr¹ dzióbki. Przynajmniej to jest jeden z normalnych odg³osów. Niespodziewanie, jeden z pisklaków spada ci wprost do r¹k. Jest prawie nieopierzony, strasznie krzyczy i jest okropnie g³odny. Co teraz? Jako ch³opak, nie zwiesz za bardzo co uczyniÌ wiêc najlepiej pakowaÌ manatki i lecieÌ do Oaka. Mo¿esz zostawiÌ tu pisklaczka, z powrotem w gnieŸdzie, ale pamiêtaj... Matka nie zaopiekuje siê ju¿ ptaszkiem. Do labo, ju¿ niedaleko wiêc mo¿e on zostaÌ z tob¹ do czasu dotarcia do profesora. Bez wzglêdu na to co decydujesz, ruszasz ju¿ dalej.
W koĂącu, po chwili wĂŞdrĂłwki, zapukaniu do drzwi, otwiera ci pan w starszym wieku.
- Isao! Witaj chÂłopcze! Co ciĂŞ do mnie sprowadza?

Odpisy sÂą dobre, powiedziaÂłabym nawet Âże caÂłkiem nieÂźle sobie radzisz. Nie pierwszy raz grasz. A i zachĂŞcam do wziĂŞcia udziaÂłu w konkursie. Wierszyk nie musi byĂŚ rymowany.

[Blue]

Postanowi³eœ udaÌ siê do znanego profesorka. Oby by³ w swoim laboratorium. Szed³eœ przez gêsto zalesion¹ uliczkê.. raczej zaroœniêt¹ przez ¿ywop³ot, którego dawno nikt nie strzyg³. Co jakiœ czas, ostre ga³êzie podra¿nia³y ci nogi, przebijaj¹c siê przez spodnie. Przedzieraj¹c siê przez g¹szcz, zauwa¿y³eœ rozwalony œmietnik i zniszczon¹ ³awkê. Zatrzyma³eœ siê, i podszed³eœ bli¿ej. No tak.. œlady bo mieczach..
Osobliwoœci¹ wszystkich stra¿ników by³o to, ¿e we wspó³czesnym œwiecie nosili miecze. Wykute z najzwyklejszej stali ostrza. U nas wydaje siê to nienormalne, lecz tam gdzie ty ¿yjesz czêsto spotyka siê takie widoki. Westchn¹³eœ. Nic tu po tobie. Po paru minutach, znów wychodzisz na wolne pole. WidaÌ ju¿ komin laboratorium. Dopiero teraz zdajesz sobie sprawê, ¿e przez ca³y ten czas s³ysza³eœ skrzek. To œwie¿o narodzone Pidgey'e, dr¹ dzióbki. Przynajmniej to jest jeden z normalnych odg³osów. Niespodziewanie, jeden z pisklaków spada ci wprost do r¹k. Jest prawie nieopierzony, strasznie krzyczy i jest okropnie g³odny. Co teraz? Jako ch³opak, nie zwiesz za bardzo co uczyniÌ wiêc najlepiej pakowaÌ manatki i lecieÌ do Oaka. Mo¿esz zostawiÌ tu pisklaczka, z powrotem w gnieŸdzie, ale pamiêtaj... Matka nie zaopiekuje siê ju¿ ptaszkiem. Do labo, ju¿ niedaleko wiêc mo¿e on zostaÌ z tob¹ do czasu dotarcia do profesora. Bez wzglêdu na to co decydujesz, ruszasz ju¿ dalej.
W koĂącu, po chwili wĂŞdrĂłwki, zapukaniu do drzwi, otwiera ci pan w starszym wieku.
- Isao! Witaj chÂłopcze! Co ciĂŞ do mnie sprowadza?

Odpisy sÂą dobre, powiedziaÂłabym nawet Âże caÂłkiem nieÂźle sobie radzisz. Nie pierwszy raz grasz. A i zachĂŞcam do wziĂŞcia udziaÂłu w konkursie. Wierszyk nie musi byĂŚ rymowany.

- Witam profesorze, na wstêpie chcia³bym aby pan obejrza³ tego pokemona-ptaszka, gdy¿ podczas mojej podró¿y do pana, znalaz³ siê on przypadkowo w moich d³oniach, i nie chcia³bym aby jemu sta³a siê krzywda. Tak wiêc proszê go obejrzeÌ. A poza tym to podstawowym celem przybycia do pana, by³a chêÌ dowiedzenia siê czegoœ wiêcej o podro¿y pokemon, w jakim kierunku mam siê udaÌ, co mam robiÌ w poszczególnych miejscach. Chcia³bym aby profesor mi trochê wyt³umaczy³, nie chce pójœÌ taki zielony, gdy¿ moja podró¿ opiera³a by siê na zabójstwach. <robiê szyderczy œmiech by po chwili zmieniÌ go na delikatny uœmiech, aby za bardzo nie rozpozna³ siê profesor na moim zachowaniu.> Profesorze, ale z niektórych Ÿróde³ dowiedzia³em siê, ¿e rozdaje pan w³aœnie potrzebne rzeczy dla m³odych trenerów, i dlatego te¿ siê tutaj zg³osi³em, aby móc normalnie rozpocz¹Ì podró¿. Stojê spokojnie po swojej wypowiedzi, i czekam na odpowiedzieÌ profesora. Jeœli zaprosi mnie do œrodka swojego laboratorium wchodzê z nim, byÌ mo¿e dowiem siê czegoœ ciekawego.

[Snowy]

- Witam profesorze, na wstêpie chcia³bym aby pan obejrza³ tego pokemona-ptaszka, gdy¿ podczas mojej podró¿y do pana, znalaz³ siê on przypadkowo w moich d³oniach, i nie chcia³bym aby jemu sta³a siê krzywda. Tak wiêc proszê go obejrzeÌ. A poza tym to podstawowym celem przybycia do pana, by³a chêÌ dowiedzenia siê czegoœ wiêcej o podro¿y pokemon, w jakim kierunku mam siê udaÌ, co mam robiÌ w poszczególnych miejscach. Chcia³bym aby profesor mi trochê wyt³umaczy³, nie chce pójœÌ taki zielony, gdy¿ moja podró¿ opiera³a by siê na zabójstwach. <robiê szyderczy œmiech by po chwili zmieniÌ go na delikatny uœmiech, aby za bardzo nie rozpozna³ siê profesor na moim zachowaniu.> Profesorze, ale z niektórych Ÿróde³ dowiedzia³em siê, ¿e rozdaje pan w³aœnie potrzebne rzeczy dla m³odych trenerów, i dlatego te¿ siê tutaj zg³osi³em, aby móc normalnie rozpocz¹Ì podró¿. Stojê spokojnie po swojej wypowiedzi, i czekam na odpowiedzieÌ profesora. Jeœli zaprosi mnie do œrodka swojego laboratorium wchodzê z nim, byÌ mo¿e dowiem siê czegoœ ciekawego.

Oak pohamowaÂł ciĂŞ rĂŞkÂą. WidaĂŚ byÂło, Âże juÂż doskonale zna tÂą gadkĂŞ.. nie dziw skoro przez jego laboratorium przelewajÂą siĂŞ dziesiÂątki trenerĂłw. Profesor bierze od ciebie Pidgey'a i zaprasza do Âśrodka. Wchodzisz niepewnie.
Jak na styl starego Oak'a to labo jest urzÂądzone nawet nieÂźle. Starzec razem z ptaszkiem podchodzi do jakiejÂś kopuÂły i wkÂłada do niej malucha. Zerkasz mu przez ramiĂŞ. Pisklak nie jest tu jedynym. Dwa maÂłe Spearowy, Hoothoot i teraz ten Pidgey.
- Sporo nowych trenerĂłw przynosi mi zagubione pokemony. Akurat tego Hoothoota znalazÂłem sam- uÂśmiecha siĂŞ profesor.
- MĂłwisz, Âże potrzebujesz Dex'a i pokeballi? OczywiÂście mam je dla ciebie. PokeNav teÂż siĂŞ znajdzie. WeÂź je- dokaĂącza Oak i bierze z biurka wyposaÂżenie.
-Jak mniemam posiadasz juÂż pierwszego pokemona prawda? Swinub czyÂż nie? Czy mogĂŞ go zobaczyĂŚ?
Zerkasz na Pidgey'a. MaÂły wÂłaÂśnie coÂś je. Dobrze Âże znalazÂł schronienie u tego prefesora. Zerkasz na zegarek, ktĂłry pokazuje godzinĂŞ 12:04.
-I powiedz.. jesteœ odpowiednio wyposa¿ony.. eee.. rozumiesz.. czy posiadasz jak¹œ broù przeciwko tym ohydnym zombie? (stra¿nicy )- spyta³ ciê ciszej Oak.

[Blue]

Oak pohamowaÂł ciĂŞ rĂŞkÂą. WidaĂŚ byÂło, Âże juÂż doskonale zna tÂą gadkĂŞ.. nie dziw skoro przez jego laboratorium przelewajÂą siĂŞ dziesiÂątki trenerĂłw. Profesor bierze od ciebie Pidgey'a i zaprasza do Âśrodka. Wchodzisz niepewnie.
Jak na styl starego Oak'a to labo jest urzÂądzone nawet nieÂźle. Starzec razem z ptaszkiem podchodzi do jakiejÂś kopuÂły i wkÂłada do niej malucha. Zerkasz mu przez ramiĂŞ. Pisklak nie jest tu jedynym. Dwa maÂłe Spearowy, Hoothoot i teraz ten Pidgey.
- Sporo nowych trenerĂłw przynosi mi zagubione pokemony. Akurat tego Hoothoota znalazÂłem sam- uÂśmiecha siĂŞ profesor.
- MĂłwisz, Âże potrzebujesz Dex'a i pokeballi? OczywiÂście mam je dla ciebie. PokeNav teÂż siĂŞ znajdzie. WeÂź je- dokaĂącza Oak i bierze z biurka wyposaÂżenie.
-Jak mniemam posiadasz juÂż pierwszego pokemona prawda? Swinub czyÂż nie? Czy mogĂŞ go zobaczyĂŚ?
Zerkasz na Pidgey'a. MaÂły wÂłaÂśnie coÂś je. Dobrze Âże znalazÂł schronienie u tego prefesora. Zerkasz na zegarek, ktĂłry pokazuje godzinĂŞ 12:04.
-I powiedz.. jesteœ odpowiednio wyposa¿ony.. eee.. rozumiesz.. czy posiadasz jak¹œ broù przeciwko tym ohydnym zombie? (stra¿nicy )- spyta³ ciê ciszej Oak.

W tekÂście nie byÂło nic Âże mam pokemona ;d

Na poczÂątku jestem trochĂŞ zmieszany z powodu pytania profesora o pokemona, gdyÂż obecnie nie byÂłem pewny czy go posiadam. - KurczĂŞ, czy ja go w ogĂłle mam? myÂślĂŞ po czym kieruje wzrok do gĂłry szukajÂąc gdzieÂś mojej mg . Nie jestem pewny czy posiadam pokeball z pokemonem, ale jednak przeszukuje swoje kieszenie w poszukiwaniu kulki na pokemony. JeÂśli owÂą znajdĂŞ to wypuszczam z niej pokemona i pokazujĂŞ go profesorowi - Niech pan profesor zobaczy jaki ciekawy ten pokemon, jeÂśli nie znajdĂŞ to staram siĂŞ udaĂŚ spokojnego i odzywam siĂŞ - No niestety jeszcze nie posiadam pokemona wyciÂągam swĂłj mieczyk po tym spokojnie trzymajÂąc go wypowiadam w kierunku Oaka sÂłowa - No tym sobie powinienem poradziĂŚ z straÂżnikami, ale muszĂŞ poznaĂŚ jego zdolnoÂści, czy coÂś potrafi ten mieczyk. Chowam mieczyk i czekam na odpowiedÂź profesora, szczegĂłlnie w sprawie pokemona.

[Snowy]

W tekÂście nie byÂło nic Âże mam pokemona ;d

Na poczÂątku jestem trochĂŞ zmieszany z powodu pytania profesora o pokemona, gdyÂż obecnie nie byÂłem pewny czy go posiadam. - KurczĂŞ, czy ja go w ogĂłle mam? myÂślĂŞ po czym kieruje wzrok do gĂłry szukajÂąc gdzieÂś mojej mg . Nie jestem pewny czy posiadam pokeball z pokemonem, ale jednak przeszukuje swoje kieszenie w poszukiwaniu kulki na pokemony. JeÂśli owÂą znajdĂŞ to wypuszczam z niej pokemona i pokazujĂŞ go profesorowi - Niech pan profesor zobaczy jaki ciekawy ten pokemon, jeÂśli nie znajdĂŞ to staram siĂŞ udaĂŚ spokojnego i odzywam siĂŞ - No niestety jeszcze nie posiadam pokemona wyciÂągam swĂłj mieczyk po tym spokojnie trzymajÂąc go wypowiadam w kierunku Oaka sÂłowa - No tym sobie powinienem poradziĂŚ z straÂżnikami, ale muszĂŞ poznaĂŚ jego zdolnoÂści, czy coÂś potrafi ten mieczyk. Chowam mieczyk i czekam na odpowiedÂź profesora, szczegĂłlnie w sprawie pokemona.