Pokemon - Forum PokeCollect :: Zobacz temat

Byakurai

Godzina 17:00 - Sandgem Town. Jak zwykle o tej porze roku sÂłoĂące przygrzewaÂło zamieszkaÂłych mieszkaĂącĂłw tego maÂłego miasteczka jak i tylko przejezdnych. Miejsce to jak zwykle zresztÂą tĂŞtniÂło przeogromnym spokojem i nic nie wskazywaÂło na to, by mogli siĂŞ tu ukrywaĂŚ jacykolwiek szturmowcy wrogiego zespoÂłu, ktĂłry planowaÂłby jakiegokolwiek zniewolenie ziem zamieszkaÂłych przez ludzkoÂśĂŚ. Jednak jak wiadomo, takie osoby nie od razu pokazujÂą innym kim sÂą, wiec lepiej bĂŞdzie samemu poszperaĂŚ po ciemnych zauÂłkach tego miasta. Gdy tylko dotarÂłeÂś na miejsce, gdzie miaÂłeÂś zaczÂąĂŚ swojÂą podrĂłÂż, zobaczyÂłeÂś ludzi przechadzajÂących siĂŞ po miejscowym ogrodzie, w ktĂłrym mogli siĂŞ ukryĂŚ pod cieniami drzew przed sÂłoĂącem, ktĂłre wÂłaÂśnie zaczĂŞÂło chowaĂŚ siĂŞ za budynkami oddajÂąc swoje miejsce wschodzÂącemu ksiĂŞÂżycowi. Z tego teÂż powodu ulice zaczĂŞÂły powoli stawaĂŚ siĂŞ coraz mniej zatÂłoczone i wreszcie moÂżna byÂło w spokoju bez Âżadnej zaczepki przejÂśĂŚ siĂŞ po urodzajnym mieÂście. Dopiero co tutaj przybyÂłeÂś, ale juÂż znaÂłeÂś swĂłj cel, znaleÂźĂŚ profesora Rowana. PrawdĂŞ mĂłwiÂąc miaÂłeÂś juÂż swojego startera, ale jakieÂś porady, pokedex i pierwsze pokeballe nikomu nie zaszkodzÂą. Nigdy teÂż nie wiadomo czy taka waÂżna postaĂŚ w Sinnoh nie bĂŞdzie wiedzieĂŚ czegokolwiek o spisku, ktĂłry masz zbadaĂŚ. Zawsze warto by byÂło teÂż odwiedziĂŚ miejscowy posterunek policji. MoÂże sierÂżant Jenny jako, Âże pilnuje tutaj porzÂądku, bĂŞdzie wiedziaÂła coÂś wiĂŞcej na tematy, ktĂłre CiĂŞ interesujÂą. MiaÂłeÂś do wyboru dwie ÂścieÂżki: po lewej stronie droga do laboratorium szanowanego profesora, a po prawej najbliÂższy posterunek policji. To od Ciebie zaleÂży gdzie zaczniesz swoje poszukiwania.

Cytat:

#418 Buizel - pokemon wydra

PÂłeĂŚ: Samiczka
Lvl: 10
HP: 31;Atk:18,Def:12,SpA:15,SpD:11,Spe:24
Naturka: Jolly
Ability: Swift Swim
Ataki: Water Gun;Quick Attack;Pursuit;Growl
Gdy znajduje siĂŞ w wodzie, jego dwa ogony zaczynajÂą siĂŞ obracaĂŚ nadajÂąc mu szybkoÂści. PrzecinajÂą one teÂż napotkane wodorosty.

Poke96

DziĂŞki wielkie za przyjĂŞcie i zaÂłoÂżenie gry.

--------------------------------
Zanim zacznĂŞ jakÂąkolwiek podrĂłÂż, muszĂŞ wiedzieĂŚ mniej wiĂŞcej gdzie jestem. Dlatego moim pierwszym kierunkiem bĂŞdzie ta lewa strona, czyli droga do laboratorium. Sprawdzam, czy wszystko ze sobÂą wziÂąÂłem - kasa, komĂłrka, tablet i reszta rzeczy niezbĂŞdna w podrĂłÂży. Jak siĂŞ ogarnĂŞ, co mam, wtedy idĂŞ w stronĂŞ laboratorium. Potem mogĂŞ siĂŞ przejÂśĂŚ do posterunku policji. IdÂąc przez te ciemne zauÂłki jestem uwaÂżny i gotowy na walkĂŞ. W nocy wszystko moÂże siĂŞ zdarzyĂŚ...
CzujĂŞ siĂŞ gotowy na wszystko co mnie spotka. DÂługo nie myÂślaÂłem, jak podjÂąÂłem tÂą decyzjĂŞ. W koĂącu nie na co dzieĂą moÂżna uratowaĂŚ moÂże i Âświat... Jednak nie znam tego regionu, myÂślaÂłem, Âże moja pierwsza podrĂłÂż bĂŞdzie w Hoenn... Co tam, nie myÂślaÂłem, Âże bĂŞdĂŞ musiaÂł byĂŚ na misji... ZobaczĂŞ, co czas pokaÂże.

Byakurai

ZagÂłĂŞbiony w swoje myÂśli ruszyÂłeÂś w kierunku celu, ktĂłry sobie obraÂłeÂś. Wszystko zapewne powinno iÂśĂŚ po twoje myÂśli. Nawet ciemne zauÂłki, ktĂłre nieoÂświetlane przez blask ksiĂŞÂżyca wydawaÂły siĂŞ byĂŚ jeszcze straszniejsze niÂż powinny, byÂły caÂłkowicie puste. Jedyne, co mogÂło w nich straszyĂŚ to kilka par ÂżĂłÂłtych oczu wlepiajÂących w Ciebie wzrok. To jednak nie przeszkadzaÂło Ci pĂŞdziĂŚ co siÂł w nogach by spotkaĂŚ siĂŞ z profesorem. Niespodziewanie jednak wpadÂłeÂś na jakiegoÂś czÂłowieka. Na pierwszy rzut oka nie byÂł on kimÂś strasznym. ByÂł ubrany bardzo oficjalnie. MiaÂł na sobie koszulĂŞ, ktĂłra delikatnie wÂłoÂżona do czarnych garniturowych spodni, wyglÂądaÂła dostojnie nawet spod niebieskiej kamizelki. Na to wszystko miaÂł zarzucony brÂązowy pÂłaszcz, a takÂże krawat tego samego koloru, ktĂłry wisiaÂł dumnie na jego szyi. Gdy odwrĂłciÂł siĂŞ do Ciebie, mogÂłeÂś dokÂładniej przyjrzeĂŚ siĂŞ jego twarzy. Kolor jego bujnych wÂłosĂłw, a takÂże wÂąsa pod nosem wskazywaÂł, Âże postaĂŚ, na ktĂłrÂą natrafiÂłeÂś nie jestem Ci bliska wiekiem.
-Przepraszam mÂłodzieĂącze. Mam nadzieje, Âże nic Ci siĂŞ nie staÂło. PozwĂłl, Âże siĂŞ przedstawiĂŞ. Nazywam siĂŞ Rowan i jestem tutejszym profesorem, co prawdopodobnie juÂż wiesz skoro kierujesz kroki do mojego laboratorium, jak zgaduje. CĂłÂż za niebywaÂły zbieg okolicznoÂści, Âże akurat wracam z mojej podrĂłÂży badawczej z jeziora prawdy. W innym przypadku zapewne zastaÂłbyÂś zamkniĂŞte drzwi. Jak juÂż na siebie trafiliÂśmy, to nie marnujmy czasu i nie marznijmy tutaj. Noce w tym miasteczku sÂą ostatnio bardzo zimne. - ZaczÂąÂł rozmowĂŞ, po czym ruszyÂł dalej ku miejscu swojej pracy. Nie majÂąc innych alternatyw, ruszyÂłeÂś za nim i lada moment byliÂście juÂż w Âśrodku. Samo gniazdko twojego tymczasowego towarzysza nie byÂło aÂż takim duÂżym miejscem, za jakie moÂżna by byÂło je uwaÂżaĂŚ. Ot kilkanaÂście regaÂłĂłw na ksiÂąÂżki, stajÂące przy biaÂłych jak Âśnieg Âścianach. Nieopodal nich niezidentyfikowane maszyny, o ktĂłre aÂż strach byÂło zapytaĂŚ. Kilka pudeÂł, a takÂże duÂża iloÂśĂŚ dyplomĂłw i malowideÂł naÂściennych. Nie mogÂło teÂż oczywiÂście zabraknÂąĂŚ biurka, do ktĂłrego Rowan od razu przysiadÂł, gdy tylko znalazÂł siĂŞ w dostatecznej bliskoÂści.
-A wiĂŞc, co CiĂŞ do mnie sprowadza, bo jeÂżeli moje oczy dobrze widzÂą to swojego pierwszego pokemona juÂż masz. Potrzebujesz porady, czy masz do mnie jakÂąÂś sprawĂŞ? - ZapytaÂł profesor.