Cytat:

By³a ciemna, bezksiê¿ycowa noc... Gdzieœ, w pewnym domku jednorodzinnym szala³ po¿ar. Nagle z tego domu wypad³o m³ode ma³¿eùstwo, które mia³o zszokowane miny. - Nie, nie, ja ju¿ tam nie wejdê! - krzyknê³a stanowczo kobieta, zanim jej m¹¿ zdo³a³ coœ powiedzieÌ - Nie dam ju¿ rady, nawet nie wierzê, ¿e to ja wyda³am na œwiat to dziecko... - Kochanie, jasne, ale zrozum - to dziecko ma dopiero 3 miesi¹ce... - zacz¹³ mê¿czyzna, ale jego ¿ona spojrza³a na niego groŸnym wzrokiem, wiêc urwa³, lecz po chwili kontynuowa³: - Na pewno chcesz j¹ porzuciÌ? - zapyta³. Jego partnerka kiwnê³a g³ow¹. Zaczêli oddalaÌ siê od domu, w którym nadal szala³ po¿ar... Po¿ar, który zdawa³ siê "wydobywaÌ" z maleùkiej dziewczynki. ......... - Sierota! Sierota! - krzyczeli szyderczo - Odczepcie siê ode mnie! Wariaci jedni! - warknê³a do swoich rówieœników 14-letnia brunetka i zaczê³a biegiem siê od nich oddalaÌ. Mia³a ju¿ dosyÌ swojego ¿ycia. Prawie ca³e spêdzi³a w niezbyt mi³ym miejscu - w sierociùcu - i przez ca³y czas ktoœ jej dokucza³, ¿e nie ma rodziców. Pewnego dnia, po kolejnych gnêbieniach ze strony swych pseudo - przyjació³ Kuroi (Bo tak mia³a na imiê dziewczyna) odkry³a, ¿e gdy siê wœcieka, to mo¿e (w jakiœ dziwny sposób) wywo³ywaÌ po¿ary i podpalaÌ wszystko, czego tylko dotknie, wiêc postanowi³a, ¿e wypleni ca³e z³o (³¹cznie z tym, które zgotowa³y jej inne dzieciaki) i dowie siê, kim jest naprawdê.

Ludzie to specyficzny gatunek. Pomimo tego, ¿e wiedz¹, i¿ coœ jest niemi³e, z³e, sprawiaj¹ce przykroœÌ, dalej to robi¹. Logika homo sapiens sprowadza siê do ni¿szego poziomu ni¿ instynkt, no. ale có¿ poradziÌ. Z samego rana ju¿ koledzy musieli ciê zirytowaÌ. Jednym z niewielu bezpiecznych miejsc w okolicy by³ spory g³az na polanie. Ogieù go nie spala³, tote¿, gdy by³aœ z³a, opiekunki wygania³y ciê, byœ tam siedzia³a i nie spali³a niczego. Pomimo tego, ¿e twoi znajomi dostali stosowne kary za swoje zachowanie, ty i tak by³aœ najbardziej poszkodowana. Chocia¿ sobie sama podgrzewa³aœ ten kamieù i zimno nie by³o.
Wschód s³oùca to niezwykle przyjemne zjawisko do ogl¹dania. Rozleniwione promienie, b³¹dz¹ po okolicznych polanach, trawach, odbijaj¹c siê o krople rosy le¿¹ce na liœciach. Wraz z wielk¹ p³on¹c¹ kul¹ wsta³y do ¿ycia ró¿ne stworzenia zamieszkuj¹ce pobliski region. Da³o siê s³yszeÌ coraz to wiêcej ró¿nych Pokemonów, które prawdopodobnie szuka³y jakiegoœ porannego po¿ywienia. Ty, wci¹¿ poirytowana, siedzia³aœ na wielkim g³azie. P³omienie bucha³y od ciebie bez chwili przerwy. Plus taki, ¿e nie spala³y twoich ubraù, ani rzeczy, które mia³aœ przy sobie. Ciekawe, sk¹d taka a nie inna w³aœciwoœÌ. Jedna z nierozwi¹zanych tajemnic.
Nagle coœ b³ysnê³o wœród ŸdŸbe³ trawy. Doszed³ do ciebie cichy szum, który wskazywa³ na to, ¿e coœ w œród tej flory siê porusza i nawet zbli¿a w twoim kierunku spokojnym tempem. W koùcu nad taflê morza roœlin wynurzy³a siê g³ówka pewnej ma³pki. Popatrzy³a na twoja osobê i podesz³a jeszcze bli¿ej. Pokemon prawdopodobnie by³ zainteresowany ogniem buchaj¹cym z twojego cia³a. Chwilê sie poprzygl¹da³ wczeœniej nieznanemu zjawisku, spojrza³ na swój ogon, który tak¿e siê pali³ i siê uœmiechn¹³. Moment póŸniej usiad³ obok i zacz¹³ wpatrywaÌ siê w s³oùce, które ju¿ prawie ca³e wychyli³o siê ponad liniê horyzontu.

[lugia1942]

Cytat:

By³a ciemna, bezksiê¿ycowa noc... Gdzieœ, w pewnym domku jednorodzinnym szala³ po¿ar. Nagle z tego domu wypad³o m³ode ma³¿eùstwo, które mia³o zszokowane miny. - Nie, nie, ja ju¿ tam nie wejdê! - krzyknê³a stanowczo kobieta, zanim jej m¹¿ zdo³a³ coœ powiedzieÌ - Nie dam ju¿ rady, nawet nie wierzê, ¿e to ja wyda³am na œwiat to dziecko... - Kochanie, jasne, ale zrozum - to dziecko ma dopiero 3 miesi¹ce... - zacz¹³ mê¿czyzna, ale jego ¿ona spojrza³a na niego groŸnym wzrokiem, wiêc urwa³, lecz po chwili kontynuowa³: - Na pewno chcesz j¹ porzuciÌ? - zapyta³. Jego partnerka kiwnê³a g³ow¹. Zaczêli oddalaÌ siê od domu, w którym nadal szala³ po¿ar... Po¿ar, który zdawa³ siê "wydobywaÌ" z maleùkiej dziewczynki. ......... - Sierota! Sierota! - krzyczeli szyderczo - Odczepcie siê ode mnie! Wariaci jedni! - warknê³a do swoich rówieœników 14-letnia brunetka i zaczê³a biegiem siê od nich oddalaÌ. Mia³a ju¿ dosyÌ swojego ¿ycia. Prawie ca³e spêdzi³a w niezbyt mi³ym miejscu - w sierociùcu - i przez ca³y czas ktoœ jej dokucza³, ¿e nie ma rodziców. Pewnego dnia, po kolejnych gnêbieniach ze strony swych pseudo - przyjació³ Kuroi (Bo tak mia³a na imiê dziewczyna) odkry³a, ¿e gdy siê wœcieka, to mo¿e (w jakiœ dziwny sposób) wywo³ywaÌ po¿ary i podpalaÌ wszystko, czego tylko dotknie, wiêc postanowi³a, ¿e wypleni ca³e z³o (³¹cznie z tym, które zgotowa³y jej inne dzieciaki) i dowie siê, kim jest naprawdê.

Ludzie to specyficzny gatunek. Pomimo tego, ¿e wiedz¹, i¿ coœ jest niemi³e, z³e, sprawiaj¹ce przykroœÌ, dalej to robi¹. Logika homo sapiens sprowadza siê do ni¿szego poziomu ni¿ instynkt, no. ale có¿ poradziÌ. Z samego rana ju¿ koledzy musieli ciê zirytowaÌ. Jednym z niewielu bezpiecznych miejsc w okolicy by³ spory g³az na polanie. Ogieù go nie spala³, tote¿, gdy by³aœ z³a, opiekunki wygania³y ciê, byœ tam siedzia³a i nie spali³a niczego. Pomimo tego, ¿e twoi znajomi dostali stosowne kary za swoje zachowanie, ty i tak by³aœ najbardziej poszkodowana. Chocia¿ sobie sama podgrzewa³aœ ten kamieù i zimno nie by³o.
Wschód s³oùca to niezwykle przyjemne zjawisko do ogl¹dania. Rozleniwione promienie, b³¹dz¹ po okolicznych polanach, trawach, odbijaj¹c siê o krople rosy le¿¹ce na liœciach. Wraz z wielk¹ p³on¹c¹ kul¹ wsta³y do ¿ycia ró¿ne stworzenia zamieszkuj¹ce pobliski region. Da³o siê s³yszeÌ coraz to wiêcej ró¿nych Pokemonów, które prawdopodobnie szuka³y jakiegoœ porannego po¿ywienia. Ty, wci¹¿ poirytowana, siedzia³aœ na wielkim g³azie. P³omienie bucha³y od ciebie bez chwili przerwy. Plus taki, ¿e nie spala³y twoich ubraù, ani rzeczy, które mia³aœ przy sobie. Ciekawe, sk¹d taka a nie inna w³aœciwoœÌ. Jedna z nierozwi¹zanych tajemnic.
Nagle coœ b³ysnê³o wœród ŸdŸbe³ trawy. Doszed³ do ciebie cichy szum, który wskazywa³ na to, ¿e coœ w œród tej flory siê porusza i nawet zbli¿a w twoim kierunku spokojnym tempem. W koùcu nad taflê morza roœlin wynurzy³a siê g³ówka pewnej ma³pki. Popatrzy³a na twoja osobê i podesz³a jeszcze bli¿ej. Pokemon prawdopodobnie by³ zainteresowany ogniem buchaj¹cym z twojego cia³a. Chwilê sie poprzygl¹da³ wczeœniej nieznanemu zjawisku, spojrza³ na swój ogon, który tak¿e siê pali³ i siê uœmiechn¹³. Moment póŸniej usiad³ obok i zacz¹³ wpatrywaÌ siê w s³oùce, które ju¿ prawie ca³e wychyli³o siê ponad liniê horyzontu.