Uda³o Ci siê wejœÌ do œrodka. Wszyscy ¿ywi. Pracownicy Starbucksa wygl¹daj¹ na znudzonych ¿yciem, hipstersi graj¹ w engri birdsy na ajfonach, a ponêtna dziewoja nadal skala ich kawê krowim mlekiem. Stoisz na œrodku lokalu i wygl¹dasz jak debil. Szczêœliwie, nikt nie zwraca na Ciebie uwagi.

[emachel]

Uda³o Ci siê wejœÌ do œrodka. Wszyscy ¿ywi. Pracownicy Starbucksa wygl¹daj¹ na znudzonych ¿yciem, hipstersi graj¹ w engri birdsy na ajfonach, a ponêtna dziewoja nadal skala ich kawê krowim mlekiem. Stoisz na œrodku lokalu i wygl¹dasz jak debil. Szczêœliwie, nikt nie zwraca na Ciebie uwagi.

Poprawiam koÂłnierzyk (szkoda tylko, Âże go nie mam), po czym decydujĂŞ siĂŞ na ten krok. WyciÂągam Poke Balla, niestety nieposiadajÂącego loga marki Apple, lecz zwykÂłe, czerwono-biaÂłe nic.
- Magnemite, uÂżyj Supersonic na dziewoi! Czas pokazaĂŚ hipsterom, jak wyglÂąda podryw w moim stylu bez iPhone'a!
Magnemite chy¿o wyskakuje z kulki, po czym... no w³aœnie, ka¿ê mu drugi raz u¿yÌ tego samego ataku, bo Pokemon te¿ stwór- równie¿ bywa kuszony, a popatrzeÌ koniecznie musi. Nastêpnie wy³¹czam "stanie jak debil" w swojej g³owie, by chwilê po ataku zgarn¹Ì "ksiê¿niczkê" (oby tylko oszo³omion¹), a nastêpnie spróbowaÌ wyrwaÌ j¹ z tego "zamku".

[Kleszczu]

Poprawiam koÂłnierzyk (szkoda tylko, Âże go nie mam), po czym decydujĂŞ siĂŞ na ten krok. WyciÂągam Poke Balla, niestety nieposiadajÂącego loga marki Apple, lecz zwykÂłe, czerwono-biaÂłe nic.
- Magnemite, uÂżyj Supersonic na dziewoi! Czas pokazaĂŚ hipsterom, jak wyglÂąda podryw w moim stylu bez iPhone'a!
Magnemite chy¿o wyskakuje z kulki, po czym... no w³aœnie, ka¿ê mu drugi raz u¿yÌ tego samego ataku, bo Pokemon te¿ stwór- równie¿ bywa kuszony, a popatrzeÌ koniecznie musi. Nastêpnie wy³¹czam "stanie jak debil" w swojej g³owie, by chwilê po ataku zgarn¹Ì "ksiê¿niczkê" (oby tylko oszo³omion¹), a nastêpnie spróbowaÌ wyrwaÌ j¹ z tego "zamku".

Twój plan wyrwania dziewoi z opresji choÌ by³ dopracowany niczym rz¹dowy bud¿et i tak nie przewidzia³ pewnej ma³ej wady: otó¿ dziewczê oprócz piersi mia³o nieco wy¿ej supermodne okulary przeciws³oneczne, który chroni³y j¹ przeciw ka¿dej formie promieniowania z wy³¹czeniem fali hedonistycznego konsumpcjonizmu. Nie zdaj¹c sobie z tego w pe³ni sprawy, pewny, ¿e atak Magnemite'a bêdzie mia³ jakiœ skutek, chy¿o ruszy³eœ w jej stronê i porwa³eœ na swe ramiona, co sprawi³o, ¿e zaczê³a g³oœno drzeÌ japê, gdy wyprowadza³eœ j¹ z restauracji. To chyba trwale wybudzi³o klientów kawiarni z letargu, gdy¿ gdy wychodziliœcie zaczêli g³oœno krzyczeÌ:
-Hej! To ona dosypuje mleka do kawy!
No chyba gorzej byÌ nie mo¿e. A sorry, jednak mo¿e. GoœÌ, który pilnowa³ przejœcia granicznego chyba jakimœ cudem doszed³ do siebie po ataku krowy i teraz blokowa³ wyjœcie ze starbucksa. A Miltank jakimœ cudem zagin¹³...

[emachel]

Twój plan wyrwania dziewoi z opresji choÌ by³ dopracowany niczym rz¹dowy bud¿et i tak nie przewidzia³ pewnej ma³ej wady: otó¿ dziewczê oprócz piersi mia³o nieco wy¿ej supermodne okulary przeciws³oneczne, który chroni³y j¹ przeciw ka¿dej formie promieniowania z wy³¹czeniem fali hedonistycznego konsumpcjonizmu. Nie zdaj¹c sobie z tego w pe³ni sprawy, pewny, ¿e atak Magnemite'a bêdzie mia³ jakiœ skutek, chy¿o ruszy³eœ w jej stronê i porwa³eœ na swe ramiona, co sprawi³o, ¿e zaczê³a g³oœno drzeÌ japê, gdy wyprowadza³eœ j¹ z restauracji. To chyba trwale wybudzi³o klientów kawiarni z letargu, gdy¿ gdy wychodziliœcie zaczêli g³oœno krzyczeÌ:
-Hej! To ona dosypuje mleka do kawy!
No chyba gorzej byÌ nie mo¿e. A sorry, jednak mo¿e. GoœÌ, który pilnowa³ przejœcia granicznego chyba jakimœ cudem doszed³ do siebie po ataku krowy i teraz blokowa³ wyjœcie ze starbucksa. A Miltank jakimœ cudem zagin¹³...

Czas udowodniÌ, ¿e wszystko, co siê dzieje jest skutkiem pewnego toku wobec czasu i przestrzeni, które maj¹ wartoœÌ tak wielk¹, by decydowaÌ o wszystkim i o niczym. My, ludzie jesteœmy tylko marionetkami, chyba ¿e czas wykazaÌ siê postaw¹ przeciwko decyzjom przeznaczenia, które wiecznie rzuca k³ody pod nogami... Wyrywam okulary i nak³adam je na swoj¹ parê oczu, po czym rzucam komendê:
-Magnemite, uÂżyj Supersonic na wartowniku... albo na wszystkich dookoÂła. Im wiĂŞcej wrogĂłw, tym bĂŞdzie nam po prostu Âłatwiej.
NastĂŞpnie zaczynam muczeĂŚ niczym krowa. Nie po to wychowaÂłem siĂŞ na farmie peÂłnej MiltankĂłw, by nie znaĂŚ ryku samicy alfa stada. Po cichu liczĂŞ, Âże to przywoÂła mego ninja, ktĂłry wÂłaÂśnie wraz z atakiem mego jedynego Pokemona pomoÂże mi pomĂłc w ucieczce.

[Kleszczu]

Czas udowodniÌ, ¿e wszystko, co siê dzieje jest skutkiem pewnego toku wobec czasu i przestrzeni, które maj¹ wartoœÌ tak wielk¹, by decydowaÌ o wszystkim i o niczym. My, ludzie jesteœmy tylko marionetkami, chyba ¿e czas wykazaÌ siê postaw¹ przeciwko decyzjom przeznaczenia, które wiecznie rzuca k³ody pod nogami... Wyrywam okulary i nak³adam je na swoj¹ parê oczu, po czym rzucam komendê:
-Magnemite, uÂżyj Supersonic na wartowniku... albo na wszystkich dookoÂła. Im wiĂŞcej wrogĂłw, tym bĂŞdzie nam po prostu Âłatwiej.
NastĂŞpnie zaczynam muczeĂŚ niczym krowa. Nie po to wychowaÂłem siĂŞ na farmie peÂłnej MiltankĂłw, by nie znaĂŚ ryku samicy alfa stada. Po cichu liczĂŞ, Âże to przywoÂła mego ninja, ktĂłry wÂłaÂśnie wraz z atakiem mego jedynego Pokemona pomoÂże mi pomĂłc w ucieczce.

Postawi³eœ wszystko na jedn¹ kartê, rozkazuj¹c Magnemite'owi zsupersonicowaÌ absolutnie wszystko co mia³o parê dolnych koùczyn. Ten zacz¹³ siê krêciÌ we wszystkie strony i rozsy³aÌ fale elektrostatyczne na wszystkie k¹ty. I wygl¹da na to, ¿e siê uda³o, bo wszyscy naoko³o wpadli w oszo³omienie. Magnemite poznaje nowy atak - Spin Super Sonic! Magnemite zyskuje równo 100% expa i awansuje o poziom! No dobra, ale co w³aœciwie siê uda³o? Wszyscy ludzie zaczêli krêciÌ siê w miejscu, a Ty nadal mia³eœ na ramionach powabn¹ dziewojê i bieg³eœ z dala od baru, wiedz¹c, ¿e efekt ataku nie potrwa d³ugo. Teraz musia³eœ tylko znaleŸÌ Miltanka i w tym celu zacz¹³eœ muczeÌ jak najebany, aczkolwiek nie da³o to specjalnych rezultatów, poza tym, ¿e wygra³eœ casting na zostanie aktorem g³osowym w nowej reklamie Milki.
-Przepraszam, czy Ty jesteœ pojebany? - spyta³a dziewczyna, której ci¹gle nie wypuszcza³eœ z r¹k. No có¿, refleks to ona ma niez³y. Staliœcie gdzieœ na œrodku miasta, wiêc tamci gdy dojd¹ do siebie bêd¹ mogli od razu Was odnaleŸÌ. Nie ¿eby dziwne dŸwiêki, które produkowa³eœ im to u³atwia³y...

[emachel]

Postawi³eœ wszystko na jedn¹ kartê, rozkazuj¹c Magnemite'owi zsupersonicowaÌ absolutnie wszystko co mia³o parê dolnych koùczyn. Ten zacz¹³ siê krêciÌ we wszystkie strony i rozsy³aÌ fale elektrostatyczne na wszystkie k¹ty. I wygl¹da na to, ¿e siê uda³o, bo wszyscy naoko³o wpadli w oszo³omienie. Magnemite poznaje nowy atak - Spin Super Sonic! Magnemite zyskuje równo 100% expa i awansuje o poziom! No dobra, ale co w³aœciwie siê uda³o? Wszyscy ludzie zaczêli krêciÌ siê w miejscu, a Ty nadal mia³eœ na ramionach powabn¹ dziewojê i bieg³eœ z dala od baru, wiedz¹c, ¿e efekt ataku nie potrwa d³ugo. Teraz musia³eœ tylko znaleŸÌ Miltanka i w tym celu zacz¹³eœ muczeÌ jak najebany, aczkolwiek nie da³o to specjalnych rezultatów, poza tym, ¿e wygra³eœ casting na zostanie aktorem g³osowym w nowej reklamie Milki.
-Przepraszam, czy Ty jesteœ pojebany? - spyta³a dziewczyna, której ci¹gle nie wypuszcza³eœ z r¹k. No có¿, refleks to ona ma niez³y. Staliœcie gdzieœ na œrodku miasta, wiêc tamci gdy dojd¹ do siebie bêd¹ mogli od razu Was odnaleŸÌ. Nie ¿eby dziwne dŸwiêki, które produkowa³eœ im to u³atwia³y...

Dobra, czas wy³o¿yÌ karty na stó³, bo na chwilê obecn¹ wszelkie moje pomys³y bez konsultacji z otoczeniem koùcz¹ siê nie tak, jak powinny...
- Okej, moja droga Âśliczna panno - zaczynam spokojnie. - Jak pewnie zauwaÂżyÂłaÂś, zarĂłwno ty, jak i ja jesteÂśmy, Âże tak powiem, spaleni w tym mieÂście. Wszystko, co siĂŞ staÂło jest zasÂługÂą ninja Miltanka, ktĂłry uparÂł siĂŞ ciebie uratowaĂŚ, przez co staÂło siĂŞ to, co wÂłaÂśnie przed chwilÂą przeÂżyliÂśmy. Mam nadziejĂŞ Âże go znasz, co nie?
Po chwili na zrobienie "wdech-wydech" (bo kondycha momentami juÂż nie ta), kontynuujĂŞ:
- Musimy ruszyĂŚ na poÂłudnie, do Littleroot Town. Tam zahaczymy do profesora Bircha, uzbroimy siĂŞ w porzÂądny sprzĂŞt, a nastĂŞpnie ruszymy odbiĂŚ to miasto z rÂąk hipsterĂłw! JeÂśli nie chcesz, to zostawaj tutaj, jednak ostrzegam - wÂściekÂły hipster to wÂściekÂły hipster. A i jeszcze raz wielkie dziĂŞki za okulary - po czym oddajĂŞ zabrany gadÂżet. - DziĂŞki temu caÂła misja zakoĂączyÂła siĂŞ mniejszym niepowodzeniem, niÂż powinna.
(A niech tylko znajdĂŞ tÂą krowĂŞ, to musi byĂŚ jakiÂś troll czy coÂś w tym stylu...)

[Kleszczu]

Dobra, czas wy³o¿yÌ karty na stó³, bo na chwilê obecn¹ wszelkie moje pomys³y bez konsultacji z otoczeniem koùcz¹ siê nie tak, jak powinny...
- Okej, moja droga Âśliczna panno - zaczynam spokojnie. - Jak pewnie zauwaÂżyÂłaÂś, zarĂłwno ty, jak i ja jesteÂśmy, Âże tak powiem, spaleni w tym mieÂście. Wszystko, co siĂŞ staÂło jest zasÂługÂą ninja Miltanka, ktĂłry uparÂł siĂŞ ciebie uratowaĂŚ, przez co staÂło siĂŞ to, co wÂłaÂśnie przed chwilÂą przeÂżyliÂśmy. Mam nadziejĂŞ Âże go znasz, co nie?
Po chwili na zrobienie "wdech-wydech" (bo kondycha momentami juÂż nie ta), kontynuujĂŞ:
- Musimy ruszyĂŚ na poÂłudnie, do Littleroot Town. Tam zahaczymy do profesora Bircha, uzbroimy siĂŞ w porzÂądny sprzĂŞt, a nastĂŞpnie ruszymy odbiĂŚ to miasto z rÂąk hipsterĂłw! JeÂśli nie chcesz, to zostawaj tutaj, jednak ostrzegam - wÂściekÂły hipster to wÂściekÂły hipster. A i jeszcze raz wielkie dziĂŞki za okulary - po czym oddajĂŞ zabrany gadÂżet. - DziĂŞki temu caÂła misja zakoĂączyÂła siĂŞ mniejszym niepowodzeniem, niÂż powinna.
(A niech tylko znajdĂŞ tÂą krowĂŞ, to musi byĂŚ jakiÂś troll czy coÂś w tym stylu...)

-Jaki Mil... - zaczĂŞÂła dziewczyna, a potem pacnĂŞÂła siĂŞ w gÂłowĂŞ. - Kurna maĂŚ. ZrobiÂłam temu przychlaÂście loda w zamian za trochĂŞ krowiego mleka, nie mĂłw mi, Âże dalej mnie goni? MyÂślaÂłam, Âże wystarczy, Âże zamurujĂŞ siĂŞ w tym mieÂście... Chyba, Âże... Nie mĂłw mi, Âże to Ty go tu sprowadziÂłeÂś?!
WyglÂąda na to, Âże dziewczĂŞ siĂŞ nieÂźle wkurzyÂło i teraz na domiar zÂłego oczekuje wyjaÂśnieĂą...

[emachel]

-Jaki Mil... - zaczĂŞÂła dziewczyna, a potem pacnĂŞÂła siĂŞ w gÂłowĂŞ. - Kurna maĂŚ. ZrobiÂłam temu przychlaÂście loda w zamian za trochĂŞ krowiego mleka, nie mĂłw mi, Âże dalej mnie goni? MyÂślaÂłam, Âże wystarczy, Âże zamurujĂŞ siĂŞ w tym mieÂście... Chyba, Âże... Nie mĂłw mi, Âże to Ty go tu sprowadziÂłeÂś?!
WyglÂąda na to, Âże dziewczĂŞ siĂŞ nieÂźle wkurzyÂło i teraz na domiar zÂłego oczekuje wyjaÂśnieĂą...

Hmm... sytuacja staje siĂŞ ponownie niezrĂŞczna. CaÂły ten dzieĂą jest jakiÂś dziwny, Âżeby nie powiedzieĂŚ, Âże kompletnie na opak. Szkoda tylko, Âże czas goni.
- Dziewojo... w ogĂłle jak masz na imiĂŞ? - i kontynuujĂŞ - NiewaÂżne, co siĂŞ dzieje w tej chwili, gdyÂż pomimo mego olbrzymiego szacunku dla Magnemita, to jednak nie wiem, ile minut ugraÂłem tÂą jednÂą komendÂą SSS! Dlatego jeÂśli chcesz wyjaÂśnieĂą, to sugerujĂŞ ruszyĂŚ w stronĂŞ Littleroot Town, a tam ci wszystko wyjaÂśniĂŞ. Jedyne, co mogĂŞ ci teraz powiedzieĂŚ, to tyle, Âże wchodziÂłem do tego miasta z zupeÂłnie innym celem co teraz, a zresztÂą... Co ty zrobiÂłaÂś temu Miltankowi?! - dopiero wtedy rozumiem to, co przed chwilÂą usÂłyszaÂłem. - Tym bardziej obaj mamy na sumieniu, a teraz wybieraj: albo ruszasz, albo Âżegnam ciĂŞ, adios!
To doœÌ du¿o jak na moj¹ g³owê. Nie zwa¿aj¹c na jej reakcjê ruszam w kierunku Route 101. Jeœli kobiecinie na mnie b¹dŸ na prawdzie zale¿y, to ruszy za mn¹, a jak nie... najwy¿ej sam ruszê ku przygodzie zwanej ¿yciem.

[Kleszczu]

Hmm... sytuacja staje siĂŞ ponownie niezrĂŞczna. CaÂły ten dzieĂą jest jakiÂś dziwny, Âżeby nie powiedzieĂŚ, Âże kompletnie na opak. Szkoda tylko, Âże czas goni.
- Dziewojo... w ogĂłle jak masz na imiĂŞ? - i kontynuujĂŞ - NiewaÂżne, co siĂŞ dzieje w tej chwili, gdyÂż pomimo mego olbrzymiego szacunku dla Magnemita, to jednak nie wiem, ile minut ugraÂłem tÂą jednÂą komendÂą SSS! Dlatego jeÂśli chcesz wyjaÂśnieĂą, to sugerujĂŞ ruszyĂŚ w stronĂŞ Littleroot Town, a tam ci wszystko wyjaÂśniĂŞ. Jedyne, co mogĂŞ ci teraz powiedzieĂŚ, to tyle, Âże wchodziÂłem do tego miasta z zupeÂłnie innym celem co teraz, a zresztÂą... Co ty zrobiÂłaÂś temu Miltankowi?! - dopiero wtedy rozumiem to, co przed chwilÂą usÂłyszaÂłem. - Tym bardziej obaj mamy na sumieniu, a teraz wybieraj: albo ruszasz, albo Âżegnam ciĂŞ, adios!
To doœÌ du¿o jak na moj¹ g³owê. Nie zwa¿aj¹c na jej reakcjê ruszam w kierunku Route 101. Jeœli kobiecinie na mnie b¹dŸ na prawdzie zale¿y, to ruszy za mn¹, a jak nie... najwy¿ej sam ruszê ku przygodzie zwanej ¿yciem.