Cytat:

W zasadzie Spiky nie mia³ bardzo strasznej historii. By³a, jakby to powiedzieÌ, ró¿na. Ch³opak na pewno nie urodzi³ siê pod szczêœliw¹ gwiazd¹ i od razu przy porodzie straci³ matkê. Zrozpaczony ojciec zamkn¹³ siê w sobie i nie wychowywa³ porz¹dnie syna. Kurt musia³ przez wiêkszoœÌ dzieciùstwa b³¹kaÌ siê po dworze, w przerwach od nauki czy spotkaù ze znajomymi. Nie interesowa³y go rzeczy przyziemne, zajmowa³ siê filozofi¹, licz¹c, ¿e wynajdzie teoriê, dziêki której odpowie na pytania, które drêczy³y jego m³ody i niewinny umys³. Móg³by pewnie spêdziÌ tak ca³e ¿ycie, bujaj¹c w ob³okach, gdyby nie to, ¿e znaomi zabrali go na walki pokemonów. Ch³opak wci¹gn¹³ siê w nie ca³kowicie, zapominaj¹c o poprzednim ¿yciu. Poprosi³ ojca i jednego z tych stworków, a on mu podarowa³ i wys³a³ w œwiat. Kochany tata.

Dwie siostry, ktĂłre rodzÂą siebie nawzajem, naprzemiennie. Dni i noce mijaÂły niemiÂłosiernie. Ciemniej, jaÂśniej... Rutyna dawaÂła siĂŞ tobie we znaki. AÂż w koĂącu nadszedÂł czas, w ktĂłrym to uzyskaÂłeÂś przepustkĂŞ do wyjÂścia z monotonnej codziennoÂści. Ojciec podarowaÂł ci wÂłasnego Pokemona. Pierwszego! Tego, z ktĂłrym masz siĂŞ zaprzyjaÂźniĂŚ, przetrwaĂŚ, spĂŞdziĂŚ Âżycie. Rodzic nie miaÂł zamiaru wypuÂściĂŚ ciebie od tak szybko. Swojego, tak zwanego, startera otrzymaÂłeÂś w salonie. Tata siedzÂący na kanapie podaÂł tobie Poke Ball ze stworkiem. WyciÂągajÂąc do ciebie dÂłoĂą z kulÂą, zamarÂł w pewnym momencie. Jakby zatrzymaÂł siĂŞ w czasie. GÂłowĂŞ miaÂł uÂłoÂżonÂą rĂłwnolegle do podÂłogi. Nie byÂł w stanie wtedy spojrzeĂŚ w oczy wÂłasnemu synowi, ktĂłry zaraz opuÂści to mieszkanie na wiele dni, tygodni, miesiĂŞcy... Ta myÂśl powodowaÂła u niego smutek, z tego teÂż powodu po jego policzku spÂłynĂŞÂła Âłza.
- Dobra! Synek! - zdoÂłaÂł wykrztusiĂŚ z siebie twĂłj rodzic - Czas na ciebie. Pora, byÂś siĂŞ usamodzielniÂł. BĂŞdziesz zyskaĂŚ wiele nowych doÂświadczeĂą. Zadbaj o tego stworka. Mam nadziejĂŞ, Âże siĂŞ zaprzyjaÂźnicie.
Nie byÂł do koĂąca w stanie mĂłwiĂŚ czegokolwiek, jednak chciaÂł tobie wyznaĂŚ kilka rzeczy. NajwyraÂźniej Âłzy nie chciaÂły siĂŞ utrzymaĂŚ za powiekami, poniewaÂż dosyĂŚ szybko wstaÂł i poszedÂł po coÂś do kuchni. Jako facet nie miaÂł ochoty okazywaĂŚ uczuĂŚ. Po powrocie podaÂł ci jednÂą torbĂŞ papierowÂą i reklamĂłwkĂŞ.
- Tak na dobry poczÂątek... Masz w tej torebce 2 kg karmy dla Pokemona, zaÂś w foliĂłwce schowaÂłem ci dwie kanapki, trzy Poke Balle i... Poczekaj.
Ojciec wcisn¹³ ci pakunki w rêce, po czym siêgn¹³ do portfela.
- Masz tu jeszcze 300$. Musisz coœ jeœÌ, piÌ, i tak dalej... PójdŸ jeszcze do Profesor Juniper przed wyruszeniem w podró¿. Ma do ciebie jak¹œ sprawê. No... Powodzenia...
Oczy twojego ojca juÂż trochĂŞ wyschÂły. Nawet zdoÂłaÂł on wysiliĂŚ siĂŞ na tyle, by ukazaĂŚ uÂśmiech.
- Szerokiej drogi! - rzekÂł, ocierajÂąc ostatniÂą wilgoĂŚ z policzkĂłw.

[lugia1942]

Cytat:

W zasadzie Spiky nie mia³ bardzo strasznej historii. By³a, jakby to powiedzieÌ, ró¿na. Ch³opak na pewno nie urodzi³ siê pod szczêœliw¹ gwiazd¹ i od razu przy porodzie straci³ matkê. Zrozpaczony ojciec zamkn¹³ siê w sobie i nie wychowywa³ porz¹dnie syna. Kurt musia³ przez wiêkszoœÌ dzieciùstwa b³¹kaÌ siê po dworze, w przerwach od nauki czy spotkaù ze znajomymi. Nie interesowa³y go rzeczy przyziemne, zajmowa³ siê filozofi¹, licz¹c, ¿e wynajdzie teoriê, dziêki której odpowie na pytania, które drêczy³y jego m³ody i niewinny umys³. Móg³by pewnie spêdziÌ tak ca³e ¿ycie, bujaj¹c w ob³okach, gdyby nie to, ¿e znaomi zabrali go na walki pokemonów. Ch³opak wci¹gn¹³ siê w nie ca³kowicie, zapominaj¹c o poprzednim ¿yciu. Poprosi³ ojca i jednego z tych stworków, a on mu podarowa³ i wys³a³ w œwiat. Kochany tata.

Dwie siostry, ktĂłre rodzÂą siebie nawzajem, naprzemiennie. Dni i noce mijaÂły niemiÂłosiernie. Ciemniej, jaÂśniej... Rutyna dawaÂła siĂŞ tobie we znaki. AÂż w koĂącu nadszedÂł czas, w ktĂłrym to uzyskaÂłeÂś przepustkĂŞ do wyjÂścia z monotonnej codziennoÂści. Ojciec podarowaÂł ci wÂłasnego Pokemona. Pierwszego! Tego, z ktĂłrym masz siĂŞ zaprzyjaÂźniĂŚ, przetrwaĂŚ, spĂŞdziĂŚ Âżycie. Rodzic nie miaÂł zamiaru wypuÂściĂŚ ciebie od tak szybko. Swojego, tak zwanego, startera otrzymaÂłeÂś w salonie. Tata siedzÂący na kanapie podaÂł tobie Poke Ball ze stworkiem. WyciÂągajÂąc do ciebie dÂłoĂą z kulÂą, zamarÂł w pewnym momencie. Jakby zatrzymaÂł siĂŞ w czasie. GÂłowĂŞ miaÂł uÂłoÂżonÂą rĂłwnolegle do podÂłogi. Nie byÂł w stanie wtedy spojrzeĂŚ w oczy wÂłasnemu synowi, ktĂłry zaraz opuÂści to mieszkanie na wiele dni, tygodni, miesiĂŞcy... Ta myÂśl powodowaÂła u niego smutek, z tego teÂż powodu po jego policzku spÂłynĂŞÂła Âłza.
- Dobra! Synek! - zdoÂłaÂł wykrztusiĂŚ z siebie twĂłj rodzic - Czas na ciebie. Pora, byÂś siĂŞ usamodzielniÂł. BĂŞdziesz zyskaĂŚ wiele nowych doÂświadczeĂą. Zadbaj o tego stworka. Mam nadziejĂŞ, Âże siĂŞ zaprzyjaÂźnicie.
Nie byÂł do koĂąca w stanie mĂłwiĂŚ czegokolwiek, jednak chciaÂł tobie wyznaĂŚ kilka rzeczy. NajwyraÂźniej Âłzy nie chciaÂły siĂŞ utrzymaĂŚ za powiekami, poniewaÂż dosyĂŚ szybko wstaÂł i poszedÂł po coÂś do kuchni. Jako facet nie miaÂł ochoty okazywaĂŚ uczuĂŚ. Po powrocie podaÂł ci jednÂą torbĂŞ papierowÂą i reklamĂłwkĂŞ.
- Tak na dobry poczÂątek... Masz w tej torebce 2 kg karmy dla Pokemona, zaÂś w foliĂłwce schowaÂłem ci dwie kanapki, trzy Poke Balle i... Poczekaj.
Ojciec wcisn¹³ ci pakunki w rêce, po czym siêgn¹³ do portfela.
- Masz tu jeszcze 300$. Musisz coœ jeœÌ, piÌ, i tak dalej... PójdŸ jeszcze do Profesor Juniper przed wyruszeniem w podró¿. Ma do ciebie jak¹œ sprawê. No... Powodzenia...
Oczy twojego ojca juÂż trochĂŞ wyschÂły. Nawet zdoÂłaÂł on wysiliĂŚ siĂŞ na tyle, by ukazaĂŚ uÂśmiech.
- Szerokiej drogi! - rzekÂł, ocierajÂąc ostatniÂą wilgoĂŚ z policzkĂłw.

Mam nadziejĂŞ, Âże czas przeszÂły ci odpowiada. Bo zawsze nim piszĂŞ

____________

Ch³opak spojrza³ dziwnie na ojca. Ostatnio okaza³ mu tyle uwagi, kiedy zniszczy³ jego ulubion¹ wie¿ê stereo. Mimo wszystko Spiky podziêkowa³.
-DziĂŞki tato! niedÂługo siĂŞ zobaczymy!-powiedziaÂł krĂłtko.
Uœcisn¹³ d³où ojca i powoli zabra³ rzeczy, które teraz nale¿a³y do niego. Upcha³ je "na pa³ê" do swojej torby. Zadowolony postanowi³ ruszyÌ w œwiat. Od teraz, sam by³ dla siebie sterem i wreszcie ojczulek nie musia³ narzekaÌ na niego. I tak pewnie nie zatêskni. Spiky spojrza³ na swojego Deino. Postanowi³ uklêkn¹Ì i grzecznie go pog³askaÌ. W koùcu siê odezwa³.
-Siema! Jestem Kurt 'Spiky' i pewnie spêdzimy razem mnóstwo czasu. Mam nadziejê, ¿e stanê siê dobrym trenerem, aczkolwiek liczê te¿ na twoj¹ ma³¹ pomoc. Jeœli jesteœ g³odny to daj znaÌ, mam dla ciebie ¿arcie. Ale teraz chodŸ, lecimy do profesor Juniper, która coœ od nas chce.-powiedzia³.
Ch³opak razem z kompanem zacz¹³ biec w kierunku laboratorium. A nó¿ uda siê za³atwiÌ nudne sprawy szybko?

[S]

Mam nadziejĂŞ, Âże czas przeszÂły ci odpowiada. Bo zawsze nim piszĂŞ

____________

Ch³opak spojrza³ dziwnie na ojca. Ostatnio okaza³ mu tyle uwagi, kiedy zniszczy³ jego ulubion¹ wie¿ê stereo. Mimo wszystko Spiky podziêkowa³.
-DziĂŞki tato! niedÂługo siĂŞ zobaczymy!-powiedziaÂł krĂłtko.
Uœcisn¹³ d³où ojca i powoli zabra³ rzeczy, które teraz nale¿a³y do niego. Upcha³ je "na pa³ê" do swojej torby. Zadowolony postanowi³ ruszyÌ w œwiat. Od teraz, sam by³ dla siebie sterem i wreszcie ojczulek nie musia³ narzekaÌ na niego. I tak pewnie nie zatêskni. Spiky spojrza³ na swojego Deino. Postanowi³ uklêkn¹Ì i grzecznie go pog³askaÌ. W koùcu siê odezwa³.
-Siema! Jestem Kurt 'Spiky' i pewnie spêdzimy razem mnóstwo czasu. Mam nadziejê, ¿e stanê siê dobrym trenerem, aczkolwiek liczê te¿ na twoj¹ ma³¹ pomoc. Jeœli jesteœ g³odny to daj znaÌ, mam dla ciebie ¿arcie. Ale teraz chodŸ, lecimy do profesor Juniper, która coœ od nas chce.-powiedzia³.
Ch³opak razem z kompanem zacz¹³ biec w kierunku laboratorium. A nó¿ uda siê za³atwiÌ nudne sprawy szybko?

Ojciec pomacha³ ch³opakowi na po¿egnanie. Pewnie zyska³ œwiadomoœÌ, ¿e jego syn stanie siê dojrzalszy, poniewa¿ na jego twarzy w koùcu zawita³ uœmiech. Powoli zamkn¹³ drzwi za pierworodnym, który b³yskawicznie wyszed³ z domu. Zaczê³o siê! Kurt oficjalnie wyruszy³ w swoj¹ podró¿, ale, rzecz jasna, posiadaj¹c partnera, nale¿y siê z nim zakumplowaÌ, nawi¹zaÌ dobre relacje, bo bez tego daleko nie da siê zajœÌ.
Pokemon uwa¿nie wys³ucha³ przemowy nastolatka, po czym delikatnie przekrzywi³ swoj¹ g³ówkê na lew¹ stronê. Chyba do koùca wszystkiego nie pojmowa³, ale, mimo wszystko, zacz¹³ radoœnie podskakiwaÌ. NajwyraŸniej ch³opak uzyska³ jego aprobatê na wszelkie dzia³ania. Wrêcz dzieciêce szczêœcie stworka mo¿na by³o przewidzieÌ, poniewa¿ nie wygl¹da³ on ani trochê na takiego, co prze¿y³ ju¿ jakiœ d³u¿szy czas. Kto wie, sk¹d tata Kurta go wzi¹³? Nie zastanawiaj¹c siê d³u¿ej nad tym tematem, trener poszed³ szybko za³atwiaÌ, jak to powiedzia³, "nudne sprawy", by jak najszybciej ju¿ wybyÌ ze swojego rodzinnego miasteczka. W takim wypadku musia³ siê udaÌ do niedaleko znajduj¹cego siê laboratorium profesor Juniper. NajwyraŸniej kobieta oczekiwa³a Spiky'ego d³u¿szy czas, poniewa¿ sta³a w progu z widocznym szerokim uœmiechem na twarzy.
- Witaj, Kurt! Ach, nareszcie, co? - podbieg³a do ch³opca, by uœcisn¹Ì jego rêkê na powitanie - Podejrzewam, ¿e nie mog³eœ siê doczekaÌ, by zyskaÌ pretekst to wyjœcia z naszego miasteczka. A jeszcze niedawno by³eœ taki ma³y, a ju¿ idziesz zdobywaÌ œwiat... Ach...
Profesor najwyraŸniej pogr¹¿y³a siê chwilowo w swoich wspomnieniach, poniewa¿ zapatrzona w niebo z subtelnym uœmiechem na twarzy, nic nie mówi³a przez chwilê. Nagle, jakby piorun z nieba trzasn¹³, bo gwa³townie siê obudzi³a i szybko przykucnê³a, by zobaczyÌ z bliska nowego Pokemona s¹siada.
- No czeœÌ, maleùki! Co tam u ciebie? - mówi³a, g³aszcz¹c go delikatnie po g³ówce - Twój ojciec przedwczoraj do mnie przybieg³ i poprosi³ mnie o jakiegoœ stworka dla ciebie. D³u¿ej siê nie zastanawiaj¹c, wybra³am Deino. Pamiêtam, jak bez przerwy nawija³eœ o smoczych typach, jakie to one nie s¹. - powiedzia³a, po czym da³o siê s³yszeÌ jej donoœny œmiech. Profesor po chwili wsta³a i gwa³townie chwyci³a Spiky'ego za rêkê. Zaczê³a go natychmiast zaci¹gaÌ do laboratorium, zaœ ma³y smoczy stworek stara³ siê ¿wawym krokiem dogoniÌ zwariowan¹ badaczkê i pojman¹ przez ni¹ "ofiarê".
Kiedy wszyscy znaleÂźli siĂŞ w laboratorium, pani profesor zaczĂŞÂła swoje przemĂłwienie.
- Mój drogi! Jesteœ tu, poniewa¿ prosi³am twojego ojca o przekazanie wiadomoœci, ¿e mam do ciebie sprawê, tote¿ t¹ sprawê mam zamiar tobie jak najszybciej objaœniÌ, otó¿...
ZamyÂślona kobieta podrapaÂła siĂŞ po karku. NajwyraÂźniej nie wiedziaÂła, jak dobrze kontynuowaĂŚ swojÂą wypowiedÂź. Nagle jej palec wskazujÂący prawej rĂŞki wyprostowaÂł siĂŞ, przez co byÂł skierowany w stronĂŞ sufitu.
- Mam do ciebie proÂśbĂŞ! - znĂłw zaczĂŞÂła pani Juniper, jednak dalej maÂło konkretnie - Pewien profesor z Kanto wynalazÂł kiedyÂś przenoÂśnÂą encyklopediĂŞ na temat PokemonĂłw zwanÂą Pokedexem. Oto jeden z egzemplarzy!
Po tych sÂłowach pani naukowiec siĂŞgnĂŞÂła do szuflady biurka stojÂącego tuÂż obok i wyjĂŞÂła elektroniczne urzÂądzenie.
- JeÂżeli chcesz, mogĂŞ ci go wrĂŞczyĂŚ. Wtedy jednak bĂŞdĂŞ ciebie prosiÂła, byÂś zbieraÂł dane o jak najwiĂŞkszej liczbie PokemonĂłw. KontaktujÂąc siĂŞ ze mnÂą przez telefon w Centrach Pokemon, bĂŞdziesz mĂłgÂł mi wysyÂłaĂŚ dotychczasowo zebrane informacje. Rzecz jasna, do niczego ciebie nie zmuszam, aczkolwiek wspomnĂŞ, iÂż byÂłoby miÂło z twojej strony, gdybyÂś siĂŞ zgodziÂł. - powiedziaÂła, po czym mrugnĂŞÂła porozumiewawczo do nastolatka.
- No tak! ByÂłabym zapomniaÂła! Mam jeszcze dla ciebie drobny prezent! - rzekÂła, po czym siĂŞgnĂŞÂła do innej szuflady i wyciÂągnĂŞÂła mapĂŞ regionu.
- Masz! ObyÂś siĂŞ nie zgubiÂł!
W oczekiwaniu na odpowiedŸ ch³opca zaczê³a ¿yczyÌ mu udanej podró¿y i wspomnia³a o dbaniu o jego podopiecznego. Nadesz³a chwila, w której Kurt musia³ daÌ znaÌ w jednej, jedynej sprawie i by³ ju¿ w stanie wyruszyÌ!
---------------------------
Wiem! Zamiast "tobie" piszĂŞ "mu", ale sÂądziÂłem, Âże bĂŞdziesz pisaÂł w pierwszej osobie, ale git. Tak teÂż jest dobrze.
Ojojoj... Nie czytaÂłeÂś mojego regulaminu... Mam tam zaznaczone, Âże u mnie pisze siĂŞ w przeszÂłym
Mia³bym do ciebie proœbê, byœ za³o¿y³ z czasem Dziennik Podró¿y i w opisie mia³ ogólnikowe info na temat ekwipunku, Pokemonów, itp. Takie najwa¿niejsze rzeczy. I mnie bêdzie siê wygodniej pracowaÌ, i ty sobie czasem zerkniesz ;)

[lugia1942]

Ojciec pomacha³ ch³opakowi na po¿egnanie. Pewnie zyska³ œwiadomoœÌ, ¿e jego syn stanie siê dojrzalszy, poniewa¿ na jego twarzy w koùcu zawita³ uœmiech. Powoli zamkn¹³ drzwi za pierworodnym, który b³yskawicznie wyszed³ z domu. Zaczê³o siê! Kurt oficjalnie wyruszy³ w swoj¹ podró¿, ale, rzecz jasna, posiadaj¹c partnera, nale¿y siê z nim zakumplowaÌ, nawi¹zaÌ dobre relacje, bo bez tego daleko nie da siê zajœÌ.
Pokemon uwa¿nie wys³ucha³ przemowy nastolatka, po czym delikatnie przekrzywi³ swoj¹ g³ówkê na lew¹ stronê. Chyba do koùca wszystkiego nie pojmowa³, ale, mimo wszystko, zacz¹³ radoœnie podskakiwaÌ. NajwyraŸniej ch³opak uzyska³ jego aprobatê na wszelkie dzia³ania. Wrêcz dzieciêce szczêœcie stworka mo¿na by³o przewidzieÌ, poniewa¿ nie wygl¹da³ on ani trochê na takiego, co prze¿y³ ju¿ jakiœ d³u¿szy czas. Kto wie, sk¹d tata Kurta go wzi¹³? Nie zastanawiaj¹c siê d³u¿ej nad tym tematem, trener poszed³ szybko za³atwiaÌ, jak to powiedzia³, "nudne sprawy", by jak najszybciej ju¿ wybyÌ ze swojego rodzinnego miasteczka. W takim wypadku musia³ siê udaÌ do niedaleko znajduj¹cego siê laboratorium profesor Juniper. NajwyraŸniej kobieta oczekiwa³a Spiky'ego d³u¿szy czas, poniewa¿ sta³a w progu z widocznym szerokim uœmiechem na twarzy.
- Witaj, Kurt! Ach, nareszcie, co? - podbieg³a do ch³opca, by uœcisn¹Ì jego rêkê na powitanie - Podejrzewam, ¿e nie mog³eœ siê doczekaÌ, by zyskaÌ pretekst to wyjœcia z naszego miasteczka. A jeszcze niedawno by³eœ taki ma³y, a ju¿ idziesz zdobywaÌ œwiat... Ach...
Profesor najwyraŸniej pogr¹¿y³a siê chwilowo w swoich wspomnieniach, poniewa¿ zapatrzona w niebo z subtelnym uœmiechem na twarzy, nic nie mówi³a przez chwilê. Nagle, jakby piorun z nieba trzasn¹³, bo gwa³townie siê obudzi³a i szybko przykucnê³a, by zobaczyÌ z bliska nowego Pokemona s¹siada.
- No czeœÌ, maleùki! Co tam u ciebie? - mówi³a, g³aszcz¹c go delikatnie po g³ówce - Twój ojciec przedwczoraj do mnie przybieg³ i poprosi³ mnie o jakiegoœ stworka dla ciebie. D³u¿ej siê nie zastanawiaj¹c, wybra³am Deino. Pamiêtam, jak bez przerwy nawija³eœ o smoczych typach, jakie to one nie s¹. - powiedzia³a, po czym da³o siê s³yszeÌ jej donoœny œmiech. Profesor po chwili wsta³a i gwa³townie chwyci³a Spiky'ego za rêkê. Zaczê³a go natychmiast zaci¹gaÌ do laboratorium, zaœ ma³y smoczy stworek stara³ siê ¿wawym krokiem dogoniÌ zwariowan¹ badaczkê i pojman¹ przez ni¹ "ofiarê".
Kiedy wszyscy znaleÂźli siĂŞ w laboratorium, pani profesor zaczĂŞÂła swoje przemĂłwienie.
- Mój drogi! Jesteœ tu, poniewa¿ prosi³am twojego ojca o przekazanie wiadomoœci, ¿e mam do ciebie sprawê, tote¿ t¹ sprawê mam zamiar tobie jak najszybciej objaœniÌ, otó¿...
ZamyÂślona kobieta podrapaÂła siĂŞ po karku. NajwyraÂźniej nie wiedziaÂła, jak dobrze kontynuowaĂŚ swojÂą wypowiedÂź. Nagle jej palec wskazujÂący prawej rĂŞki wyprostowaÂł siĂŞ, przez co byÂł skierowany w stronĂŞ sufitu.
- Mam do ciebie proÂśbĂŞ! - znĂłw zaczĂŞÂła pani Juniper, jednak dalej maÂło konkretnie - Pewien profesor z Kanto wynalazÂł kiedyÂś przenoÂśnÂą encyklopediĂŞ na temat PokemonĂłw zwanÂą Pokedexem. Oto jeden z egzemplarzy!
Po tych sÂłowach pani naukowiec siĂŞgnĂŞÂła do szuflady biurka stojÂącego tuÂż obok i wyjĂŞÂła elektroniczne urzÂądzenie.
- JeÂżeli chcesz, mogĂŞ ci go wrĂŞczyĂŚ. Wtedy jednak bĂŞdĂŞ ciebie prosiÂła, byÂś zbieraÂł dane o jak najwiĂŞkszej liczbie PokemonĂłw. KontaktujÂąc siĂŞ ze mnÂą przez telefon w Centrach Pokemon, bĂŞdziesz mĂłgÂł mi wysyÂłaĂŚ dotychczasowo zebrane informacje. Rzecz jasna, do niczego ciebie nie zmuszam, aczkolwiek wspomnĂŞ, iÂż byÂłoby miÂło z twojej strony, gdybyÂś siĂŞ zgodziÂł. - powiedziaÂła, po czym mrugnĂŞÂła porozumiewawczo do nastolatka.
- No tak! ByÂłabym zapomniaÂła! Mam jeszcze dla ciebie drobny prezent! - rzekÂła, po czym siĂŞgnĂŞÂła do innej szuflady i wyciÂągnĂŞÂła mapĂŞ regionu.
- Masz! ObyÂś siĂŞ nie zgubiÂł!
W oczekiwaniu na odpowiedŸ ch³opca zaczê³a ¿yczyÌ mu udanej podró¿y i wspomnia³a o dbaniu o jego podopiecznego. Nadesz³a chwila, w której Kurt musia³ daÌ znaÌ w jednej, jedynej sprawie i by³ ju¿ w stanie wyruszyÌ!
---------------------------
Wiem! Zamiast "tobie" piszĂŞ "mu", ale sÂądziÂłem, Âże bĂŞdziesz pisaÂł w pierwszej osobie, ale git. Tak teÂż jest dobrze.
Ojojoj... Nie czytaÂłeÂś mojego regulaminu... Mam tam zaznaczone, Âże u mnie pisze siĂŞ w przeszÂłym
Mia³bym do ciebie proœbê, byœ za³o¿y³ z czasem Dziennik Podró¿y i w opisie mia³ ogólnikowe info na temat ekwipunku, Pokemonów, itp. Takie najwa¿niejsze rzeczy. I mnie bêdzie siê wygodniej pracowaÌ, i ty sobie czasem zerkniesz ;)

/MogĂŞ pisaĂŚ w 1 l. poj. A dziennik/kartĂŞ zrobiĂŞ jak zeskanujĂŞ dexem pokemona

Spokojnie patrzy³em na zaistnia³¹ sytuacjê. Wydawa³o mi siê to co najmniej nu¿¹ce. Jednak jak œwiadczy³o moje pozostanie tu - obowi¹zkowe. Musia³em jeszcze spêdziÌ to trochê czasu, tak aby uzgodniÌ rzeczy z profk¹, która dziwnym trafem bardzo mnie lubi³a. Na jej propozycjê po d³u¿szym zastanowieniu odpowiedzia³em.
-Tak. MogĂŞ chodziĂŚ z tym po regionie i skanowaĂŚ pokemony. Nie ma problemu.-rzuciÂłem spokojnym tonem.
W zasadzie nie byÂło to ograniczeniem, a i mĂłgÂłbym obejrzeĂŚ trochĂŞ dziwacznych pokemonĂłw. Nie znam ich przecieÂż wszystkich, a takie cacko udostĂŞpnia mi o nich wiedzĂŞ, typy. ByĂŚ moÂże wybiorĂŞ sobie jeden z nich.
-DziĂŞkujĂŞ. Na pewno siĂŞ przydadzÂą.-odpowiedziaÂłem po dostaniu mapy.
Jeszcze raz uk³oni³em siê lekko. Tymczasem po¿egna³em siê i ¿yczy³em szczêœcia kobiecinie. Po wyjœciu na zewn¹trz wyci¹gn¹³em pokedex, aby zeskanowaÌ mojego Deino.

[S]

/MogĂŞ pisaĂŚ w 1 l. poj. A dziennik/kartĂŞ zrobiĂŞ jak zeskanujĂŞ dexem pokemona

Spokojnie patrzy³em na zaistnia³¹ sytuacjê. Wydawa³o mi siê to co najmniej nu¿¹ce. Jednak jak œwiadczy³o moje pozostanie tu - obowi¹zkowe. Musia³em jeszcze spêdziÌ to trochê czasu, tak aby uzgodniÌ rzeczy z profk¹, która dziwnym trafem bardzo mnie lubi³a. Na jej propozycjê po d³u¿szym zastanowieniu odpowiedzia³em.
-Tak. MogĂŞ chodziĂŚ z tym po regionie i skanowaĂŚ pokemony. Nie ma problemu.-rzuciÂłem spokojnym tonem.
W zasadzie nie byÂło to ograniczeniem, a i mĂłgÂłbym obejrzeĂŚ trochĂŞ dziwacznych pokemonĂłw. Nie znam ich przecieÂż wszystkich, a takie cacko udostĂŞpnia mi o nich wiedzĂŞ, typy. ByĂŚ moÂże wybiorĂŞ sobie jeden z nich.
-DziĂŞkujĂŞ. Na pewno siĂŞ przydadzÂą.-odpowiedziaÂłem po dostaniu mapy.
Jeszcze raz uk³oni³em siê lekko. Tymczasem po¿egna³em siê i ¿yczy³em szczêœcia kobiecinie. Po wyjœciu na zewn¹trz wyci¹gn¹³em pokedex, aby zeskanowaÌ mojego Deino.

Gdy profesor usÂłyszaÂła twojÂą odpowiedÂź, na jej twarzy ukazaÂł siĂŞ uÂśmiech szerszy, niÂż do tej pory. PuÂściÂła do ciebie niesubtelnie oczko, a gdy wychodziÂłeÂś, powiedziaÂła:
- DziĂŞki Kurt! Dobra! Pewnie jesteÂś zniecierpliwiony. Nie mam co ciebie dÂłuÂżej przetrzymywaĂŚ. IdÂź juÂż. Tylko nie zapomnij o telefonach i troszczeniu siĂŞ o malucha!
W taki oto prosty sposób uszczêœliwi³eœ pewn¹ osobê, która sta³a siê jedn¹ z pobocznych postaci twojego ¿ycia. Tymczasem aura panuj¹ca na dworze by³a minimum zadowalaj¹ca. Optymalna temperatura, lekki wiatr i ci¹gle œwiec¹ce s³oùce na niebie uprzyjemnia³y zrobienie pierwszych kroków w twojej podró¿y. Deino by³ wci¹¿ radosny. Skaka³ wko³o twojej osoby, jakby oczekiwa³ spaceru, zabawy albo jakiegokolwiek innego zajêcia. Zakumplowanie siê z ma³ym smoczkiem nie zapowiada³o siê na trudne, jednak nagle Pokemon zacz¹³ gryŸÌ twoj¹ ³ydkê. Jak na niewielkie gabaryty cia³a, mia³ on dosyÌ silne szczêki. Najwidoczniej zabawa mu siê podoba³a, ale szybko przesta³, by zaj¹Ì siê zaraz niedaleko le¿¹cym kijkiem.
Gdy wyci¹gn¹³eœ swój nowy gad¿et, natychmiast wyœwietli³ on wiêcej i mniej przydatne informacje na temat twojego pupilka.

Cytat:

#633 Deino P³eÌ: Samiec Klasyfikacja: Wœciek³y Pokemon Typ: / ZdolnoœÌ: Poœpiech (Hustle) Zachowanie: Ze wzglêdu na swoj¹ budowê cia³a, Deino niewiele widzi. St¹d te¿, by poznaÌ otoczenie, dosyÌ czêsto gryzie i walczy. Próbuje je odczuÌ innymi zmys³ami. Pokemony tego gatunku ¿yj¹ zazwyczaj w jaskiniach, górach. Ataki: 1. Akcja (Tackle) - Pokemon rusza na oponenta, atakuj¹c go mas¹ swojego cia³a 2. Gniew Smoka (Dragon Rage) - Pokemon wysy³a og³uszaj¹c¹ falê, dzia³aj¹c¹ na oponenta zawsze t¹ sam¹ si³¹ 3. Skupienie Energii (Focus Energy) - Pokemon skupia energiê, by nastêpny atak by³ du¿o efektywniejszy 4. Gryzienie (Bite) - Pokemon gryzie przeciwnika

Nowe informacje o Deino usprawiedliwi³y jego wczeœniejszy atak, na twoje dolne partie cia³a. Nagle podbieg³ do ciebie Mathew, twój przyjaciel z pojedynków Pokemon. By³ to œredniego wzrostu ch³opak o d³ugich br¹zowych w³osach, które kontrastowa³y z jasn¹ cer¹. Najwidoczniej koniecznie chcia³ ciebie z³apaÌ jeszcze przed wyruszeniem w podró¿. No có¿... Nikomu jakoœ chyba nie zale¿a³o, byœ szybko opuœci³ rodzinn¹ wieœ.
- Hej Kurt! - powiedziaÂł kolega - Ty to byÂś najchĂŞtniej bez poÂżegnania se polazÂł, co? A ktoÂś ciebie na te pierwsze walki namĂłwiÂł. No co powiesz, gĂłwniarzu, na to?
ChÂłopak byÂł dwa lata starszy od ciebie i lubiÂł siĂŞ naÂśmiewaĂŚ z twojej mÂłodzieĂączoÂści. Prawdopodobnie sam tak naprawdĂŞ zazdroÂściÂł twojego jeszcze niedorosÂłego wieku.
- Nawet Pokemonem siê nie pochwali³eœ, gnido! Co my tu mamy? - rzek³ ch³opak, po czym zbli¿y³ siê do le¿¹cego obok twojego pupilka, dalej zajêtego patykiem. Mathew wyci¹gn¹³ d³où, by pog³askaÌ stworka, ale nie skoùczy³o siê to dla niego zbyt dobrze. Chwilê po dotkniêciu smoczka, twój przyjaciel zosta³ zaatakowany mocnym ugryzieniem. Kto wie, czy Deino chcia³ siê pobawiÌ, poznaÌ otoczenie, czy mo¿e po prostu go to zez³oœci³o? Przyjaciel biega³ dooko³a, krzycz¹c z bólu, z ma³ym stworkiem uczepionym do jego rêki. Co, jak co, ale chyba wypada³oby coœ na to poradziÌ.
-----------------------------------------------------------
Wiêcej pisz planowych akcji w postach. Nie mia³em za bardzo siê od czego odbiÌ. Mog³eœ ju¿ napisaÌ, ¿e po sprawdzeniu skanu zmierzy³em gdzieœ tam. Ju¿ mo¿na to ci¹gn¹Ì dalej.
GdybyÂś ty do mnie miaÂł jakiekolwiek uwagi na temat gier, to pisz pod postami od razu. BĂŞdzie Âłatwiej mi siĂŞ czytaĂŚ.

[lugia1942]

Gdy profesor usÂłyszaÂła twojÂą odpowiedÂź, na jej twarzy ukazaÂł siĂŞ uÂśmiech szerszy, niÂż do tej pory. PuÂściÂła do ciebie niesubtelnie oczko, a gdy wychodziÂłeÂś, powiedziaÂła:
- DziĂŞki Kurt! Dobra! Pewnie jesteÂś zniecierpliwiony. Nie mam co ciebie dÂłuÂżej przetrzymywaĂŚ. IdÂź juÂż. Tylko nie zapomnij o telefonach i troszczeniu siĂŞ o malucha!
W taki oto prosty sposób uszczêœliwi³eœ pewn¹ osobê, która sta³a siê jedn¹ z pobocznych postaci twojego ¿ycia. Tymczasem aura panuj¹ca na dworze by³a minimum zadowalaj¹ca. Optymalna temperatura, lekki wiatr i ci¹gle œwiec¹ce s³oùce na niebie uprzyjemnia³y zrobienie pierwszych kroków w twojej podró¿y. Deino by³ wci¹¿ radosny. Skaka³ wko³o twojej osoby, jakby oczekiwa³ spaceru, zabawy albo jakiegokolwiek innego zajêcia. Zakumplowanie siê z ma³ym smoczkiem nie zapowiada³o siê na trudne, jednak nagle Pokemon zacz¹³ gryŸÌ twoj¹ ³ydkê. Jak na niewielkie gabaryty cia³a, mia³ on dosyÌ silne szczêki. Najwidoczniej zabawa mu siê podoba³a, ale szybko przesta³, by zaj¹Ì siê zaraz niedaleko le¿¹cym kijkiem.
Gdy wyci¹gn¹³eœ swój nowy gad¿et, natychmiast wyœwietli³ on wiêcej i mniej przydatne informacje na temat twojego pupilka.

Cytat:

#633 Deino P³eÌ: Samiec Klasyfikacja: Wœciek³y Pokemon Typ: / ZdolnoœÌ: Poœpiech (Hustle) Zachowanie: Ze wzglêdu na swoj¹ budowê cia³a, Deino niewiele widzi. St¹d te¿, by poznaÌ otoczenie, dosyÌ czêsto gryzie i walczy. Próbuje je odczuÌ innymi zmys³ami. Pokemony tego gatunku ¿yj¹ zazwyczaj w jaskiniach, górach. Ataki: 1. Akcja (Tackle) - Pokemon rusza na oponenta, atakuj¹c go mas¹ swojego cia³a 2. Gniew Smoka (Dragon Rage) - Pokemon wysy³a og³uszaj¹c¹ falê, dzia³aj¹c¹ na oponenta zawsze t¹ sam¹ si³¹ 3. Skupienie Energii (Focus Energy) - Pokemon skupia energiê, by nastêpny atak by³ du¿o efektywniejszy 4. Gryzienie (Bite) - Pokemon gryzie przeciwnika

Nowe informacje o Deino usprawiedliwi³y jego wczeœniejszy atak, na twoje dolne partie cia³a. Nagle podbieg³ do ciebie Mathew, twój przyjaciel z pojedynków Pokemon. By³ to œredniego wzrostu ch³opak o d³ugich br¹zowych w³osach, które kontrastowa³y z jasn¹ cer¹. Najwidoczniej koniecznie chcia³ ciebie z³apaÌ jeszcze przed wyruszeniem w podró¿. No có¿... Nikomu jakoœ chyba nie zale¿a³o, byœ szybko opuœci³ rodzinn¹ wieœ.
- Hej Kurt! - powiedziaÂł kolega - Ty to byÂś najchĂŞtniej bez poÂżegnania se polazÂł, co? A ktoÂś ciebie na te pierwsze walki namĂłwiÂł. No co powiesz, gĂłwniarzu, na to?
ChÂłopak byÂł dwa lata starszy od ciebie i lubiÂł siĂŞ naÂśmiewaĂŚ z twojej mÂłodzieĂączoÂści. Prawdopodobnie sam tak naprawdĂŞ zazdroÂściÂł twojego jeszcze niedorosÂłego wieku.
- Nawet Pokemonem siê nie pochwali³eœ, gnido! Co my tu mamy? - rzek³ ch³opak, po czym zbli¿y³ siê do le¿¹cego obok twojego pupilka, dalej zajêtego patykiem. Mathew wyci¹gn¹³ d³où, by pog³askaÌ stworka, ale nie skoùczy³o siê to dla niego zbyt dobrze. Chwilê po dotkniêciu smoczka, twój przyjaciel zosta³ zaatakowany mocnym ugryzieniem. Kto wie, czy Deino chcia³ siê pobawiÌ, poznaÌ otoczenie, czy mo¿e po prostu go to zez³oœci³o? Przyjaciel biega³ dooko³a, krzycz¹c z bólu, z ma³ym stworkiem uczepionym do jego rêki. Co, jak co, ale chyba wypada³oby coœ na to poradziÌ.
-----------------------------------------------------------
Wiêcej pisz planowych akcji w postach. Nie mia³em za bardzo siê od czego odbiÌ. Mog³eœ ju¿ napisaÌ, ¿e po sprawdzeniu skanu zmierzy³em gdzieœ tam. Ju¿ mo¿na to ci¹gn¹Ì dalej.
GdybyÂś ty do mnie miaÂł jakiekolwiek uwagi na temat gier, to pisz pod postami od razu. BĂŞdzie Âłatwiej mi siĂŞ czytaĂŚ.