RozdziaÂł 1

''Spotkanie z Oakiem''

- Jimmy pospiesz siê, bo nie zd¹¿ymy!- krzykn¹³ zachrypniêty staruszek.
- Jem najszybciej jak siĂŞ da, dziadku.- powiedziaÂł chÂłopiec, koĂączÂąc zupĂŞ mlecznÂą.
- Zjesz w drodze, przygotowaÂłem kanapki.
- A z czym?
- Z serem!- uœmiechn¹³ siê starzec.
- Skoro tak, to chyba siê skuszê.- zaœmia³ siê Jimmy.- Masz racjê ju¿ póŸno. Zaraz nie zd¹¿ymy! Quilava ruszamy!
Po przegranej lidze, Jimmy wróci³ do swojego rodzinnego miasteczka. Nie za³ama³ siê, lecz postanowi³ wyruszyÌ w œwiat. Tym razem chcia³ zacz¹Ì podró¿ w regionie Kanto.
Ch³opiec zjad³ szybko swoje œniadanie i z dziadkiem ruszy³ w stronê brzegu, gdzie czeka³ na nich statek, który p³yn¹³ do Pallet Town.
- Szybciej dziadku!
- Nie mam tyle energii co ty.- powiedziaÂł zasapany staruszek.
- Zaraz bĂŞdziemy na miejscu!
Zd¹¿yli w sam¹ porê. Za³adowali siê na statek i zaczêli patrzeÌ z utêsknieniem na piêkne Johto.
- Ach, bêdzie mi tego brakowa³o.- mrukn¹³ Jimmy.
- Nie martw siĂŞ. Kanto to naprawdĂŞ interesujÂące miejsce. Nie zawiedziesz siĂŞ.- oznajmiÂł starzec.
- Mam nadziejĂŞ, ale nic nie zastÂąpi naszego Johto.- odparÂł chÂłopiec.
- I tu masz racjĂŞ.- powiedziaÂł dziadek, ÂłapiÂąc wnuka za ramiĂŞ.
Rejs nie trwaÂł zbyt dÂługo, z uwagi na to, Âże Pallet Town leÂżaÂło niedaleko. Jeszcze przed poÂłudniem, bohaterowie dotarli do miasteczka.
Miejsce to byÂło bardzo urocze. Jimmiemu przypominaÂło New Bark, a jego dziadkowi stare miejsce spotkaĂą ze znajomym profesorem.
Nie byÂło to moÂże wielkie miasto, ale miaÂło swĂłj wewnĂŞtrzny klimat. W centrum znajdowaÂł siĂŞ przepiĂŞkny park, w ktĂłrym czĂŞsto odbywaÂły siĂŞ biesiady i festyny. MieÂściÂł siĂŞ tutaj rĂłwnieÂż ratusz, a w pobliskiej dolinie, byÂło mnĂłstwo domkĂłw mieszkalnych, zaÂś na niewielkim wzgĂłrzu moÂżna byÂło zauwaÂżyĂŚ laboratorium tutejszego naukowca.
- Najpierw udamy siĂŞ do mojego starego, dobrego przyjaciela Samuela, to znaczy profesora Oaka.- oznajmiÂł starzec.
- Nie mam nic przeciwko. ChĂŞtnie go poznam. Wiele o nim sÂłyszaÂłem.- rzekÂł z uÂśmiechem chÂłopiec.
- Jego pracownia znajduje siĂŞ na tamtym wzgĂłrzu.- powiedziaÂł dziadek, ÂłapiÂąc siĂŞ za gÂłowĂŞ.
- Dasz radĂŞ. Uwierz tylko w siebie!- zaÂśmiaÂł siĂŞ Jimmy.
- ÂŁatwo ci mĂłwiĂŚ.- odrzekÂł ochrypniĂŞty staruszek.
- ChodÂź, dasz radĂŞ!
Jimmy, trzymajÂąc dziadka za ramiĂŞ, ruszyÂł ku gĂłrze, jednak wejÂście tam byÂło nie lada wyzwaniem. Po dziesiĂŞciu minutach doczÂłapali siĂŞ na szczyt.
- Mam nadziejĂŞ, Âże nic sobie nie zÂłamaÂłem.- powiedziaÂł dziadek, drapiÂąc siĂŞ w biodro.
- Na pewno nie.- uœmiechn¹³ siê ch³opiec.- A wiêc to jest te s³ynne laboratorium? - rzek³ z podziwem.
- Zgadza siĂŞ. To tu pracuje i mieszka mĂłj kochany znajomy.
Budynek mo¿e nie by³ ogromny, ale sprawia³ takiego wra¿enie. Œciany mia³ pomalowane na bia³o. Posiada³ zielony dach, który naprawdê dodawa³ piêkna temu miejscu. Obok budowli sta³ tej samej wysokoœci ¿ó³ty wiatrak, który obraca³ siê pod wp³ywem podmuchów powietrza.
Nagle ktoÂś otworzyÂł maÂłe drzwi znajdujÂące siĂŞ na Âśrodku przedniej Âściany.
- Samuel? To ty?
- Albert? Nie przypuszczaÂłem, Âże kiedyÂś ciĂŞ jeszcze zobaczĂŞ.- powiedziaÂł, witajÂąc siĂŞ z dziadkiem.
Profesor ubrany byÂł w biaÂły kitel. Pod spodem byÂło widaĂŚ pomaraĂączowy sweter. NosiÂł czarne spodnie i tego samego koloru buty. WÂłosy miaÂł caÂłe rozczochrane.
- Ile to juÂż lat mĂłj drogi?- zaÂśmiaÂł siĂŞ naukowiec.
- Sporo, ju¿ nawet nie liczê!- uœmiechn¹³ siê staruszek.- A, poznaj mojego wnuka.- powiedzia³, klepi¹c m³odzieùca po plecach.
- Mam na imiĂŞ Jimmy. Jestem trenerem, a to mĂłj przyjaciel Quilava.
ÂŁasica w tej chwili siĂŞ uÂśmiechnĂŞÂła.
- Fantastycznie! Ja jestem Samuel Oak. Robie badania nad pokemonami. Mam nawet hodowlê. ChodŸ, poka¿ê ci.
Wszyscy musieli obejœÌ budynek na oko³o specjaln¹ œcie¿k¹. Za laboratorium znajdowa³a siê piêkna zagroda z mnóstwem stworków. Do tego jeszcze, sta³o tam dodatkowe pomieszczenie do badaù i przechowywania Pokeballi.
- Oto moje miejsce na Âświecie! Nigdzie siĂŞ stÂąd nie wybieram!- zaÂśmiaÂł siĂŞ profesor.
- To jest przepiĂŞkne! Nigdy nie widziaÂłem tylu pokemonĂłw w jednym miejscu!
- Dzisiaj akurat mam wolne.- uœmiechn¹³ siê Oak.- Dosz³y mnie s³uchy, ¿e chcesz wyruszyÌ w podró¿ po Kanto?
- Tak, chcĂŞ. Bardzo.- odparÂł podekscytowany chÂłopiec.
- W takim razie zapraszam ciĂŞ do Âśrodka. ChcĂŞ ci coÂś daĂŚ.
Jimmy z profesorem wszedÂł do budynku.
- UsiÂądÂź sobie wygodnie w kanapie. Ja zaraz przyjdĂŞ.
Naukowiec wyszedÂł na chwilĂŞ z pokoju. Zaraz potem wrĂłciÂł z jakimiÂś dwoma pudeÂłeczkami.
- To ci siĂŞ przyda. Kasetka na odznaki oraz piĂŞĂŚ pustych pokeballi.- orzekÂł profesor, dajÂąc wczeÂśniej wspomniane rzeczy chÂłopcu.
- Dziêkujê. To na pewno u³atwi mi wêdrówkê. Nie wiem tylko co zrobiÌ ze swoimi pokemonami. Chcia³bym zacz¹Ì podró¿ od pocz¹tku, jedynie ze swoim Quilav¹.- odpar³ zak³opotany Jimmy.
-Rozumiem ciĂŞ. Pokemony moÂżesz zostawiĂŚ u mnie w hodowli. NaleÂżycie siĂŞ nimi zaopiekujĂŞ.
-NaprawdĂŞ?
-Ale¿ nie ma problemu.- uœmiechn¹³ siê Oak.
- DziĂŞkujĂŞ panu, to wiele dla mnie znaczy.
Nagle do pokoju wszed³ jakiœ ¿ó³ty pokemon, wygl¹dem przypominaj¹cy psa.
- Jolteon co ty tu robisz, miaÂłeÂś odpoczywaĂŚ!- powiedziaÂł profesor, drapiÂąc siĂŞ po gÂłowie.
- Jolteon? Co mu siĂŞ staÂło? Dlaczego jest taki posiniaczony?
- Ach, wda³ siê wczoraj w niepotrzebn¹ bójkê z Pidgeyami. Trochê z niego niezdara, ale w g³êbi jest przyjaznym pokemonem.- odpar³ naukowiec, g³askaj¹c stworka.
- Hej Jolteon. Fajny jesteœ.- ch³opiec równie¿ zacz¹³ merdaÌ pokemona za uchem.
- Chyba ciĂŞ polubiÂł.- zaÂśmiaÂł siĂŞ profesor.
W tej samej chwili, pies wskoczyÂł na kanapĂŞ, gdzie siedziaÂł chÂłopiec i poÂłoÂżyÂł mu Âłeb na kolana. Nawet Quilava polubiÂł elektrycznego stworka.
- Jesteœ piêknym pokemonem!- uœmiechn¹³ siê Jimmy.
- MoÂże siĂŞ nim zaopiekujesz? Nie mam co z nim zrobiĂŚ. Reszta pokemonĂłw go nie akceptuje.- odrzekÂł starzec.
- Chêtnie go przygarnê.- uœmiechn¹³ siê m³odzieniec.
- W takim razie…- rzekÂł profesor, wyciÂągajÂąc kulĂŞ z kieszeni.- Jest twĂłj. Oto jego pokeball.
- Serdecznie panu dziĂŞkujĂŞ. ZaopiekujĂŞ siĂŞ nim najlepiej jak bĂŞdĂŞ potrafiÂł! To mĂłj pierwszy pokemon z Kanto!- ucieszyÂł siĂŞ Jimmy.- Na pewno wyroÂśnie na silnego!
Jimmy poÂżegnaÂł siĂŞ z dziadkiem i powiedziaÂł mu, Âże tym razem nie zawiedzie go na lidze Pokemon. RozstaÂł siĂŞ rĂłwnieÂż ze swoimi pokemonami. ByÂło to dla niego bardzo ciĂŞÂżkie, ale chÂłopiec zachowaÂł zimnÂą krew i nie uroniÂł ani jednej Âłzy, po czym ruszyÂł w stronĂŞ najbliÂższego miasta…
- Quilava, Jolteon idziemy! Ku przygodzie!
Jak przebiegnie podró¿ naszego bohatera? Jakie niespodzianki go spotkaj¹ i czy poradzi sobie w zupe³nie nowym dla niego œwiecie? Tego dowiecie siê czytaj¹c nastêpne rozdzia³y!!!

[Chaqui]

RozdziaÂł 1

''Spotkanie z Oakiem''

- Jimmy pospiesz siê, bo nie zd¹¿ymy!- krzykn¹³ zachrypniêty staruszek.
- Jem najszybciej jak siĂŞ da, dziadku.- powiedziaÂł chÂłopiec, koĂączÂąc zupĂŞ mlecznÂą.
- Zjesz w drodze, przygotowaÂłem kanapki.
- A z czym?
- Z serem!- uœmiechn¹³ siê starzec.
- Skoro tak, to chyba siê skuszê.- zaœmia³ siê Jimmy.- Masz racjê ju¿ póŸno. Zaraz nie zd¹¿ymy! Quilava ruszamy!
Po przegranej lidze, Jimmy wróci³ do swojego rodzinnego miasteczka. Nie za³ama³ siê, lecz postanowi³ wyruszyÌ w œwiat. Tym razem chcia³ zacz¹Ì podró¿ w regionie Kanto.
Ch³opiec zjad³ szybko swoje œniadanie i z dziadkiem ruszy³ w stronê brzegu, gdzie czeka³ na nich statek, który p³yn¹³ do Pallet Town.
- Szybciej dziadku!
- Nie mam tyle energii co ty.- powiedziaÂł zasapany staruszek.
- Zaraz bĂŞdziemy na miejscu!
Zd¹¿yli w sam¹ porê. Za³adowali siê na statek i zaczêli patrzeÌ z utêsknieniem na piêkne Johto.
- Ach, bêdzie mi tego brakowa³o.- mrukn¹³ Jimmy.
- Nie martw siĂŞ. Kanto to naprawdĂŞ interesujÂące miejsce. Nie zawiedziesz siĂŞ.- oznajmiÂł starzec.
- Mam nadziejĂŞ, ale nic nie zastÂąpi naszego Johto.- odparÂł chÂłopiec.
- I tu masz racjĂŞ.- powiedziaÂł dziadek, ÂłapiÂąc wnuka za ramiĂŞ.
Rejs nie trwaÂł zbyt dÂługo, z uwagi na to, Âże Pallet Town leÂżaÂło niedaleko. Jeszcze przed poÂłudniem, bohaterowie dotarli do miasteczka.
Miejsce to byÂło bardzo urocze. Jimmiemu przypominaÂło New Bark, a jego dziadkowi stare miejsce spotkaĂą ze znajomym profesorem.
Nie byÂło to moÂże wielkie miasto, ale miaÂło swĂłj wewnĂŞtrzny klimat. W centrum znajdowaÂł siĂŞ przepiĂŞkny park, w ktĂłrym czĂŞsto odbywaÂły siĂŞ biesiady i festyny. MieÂściÂł siĂŞ tutaj rĂłwnieÂż ratusz, a w pobliskiej dolinie, byÂło mnĂłstwo domkĂłw mieszkalnych, zaÂś na niewielkim wzgĂłrzu moÂżna byÂło zauwaÂżyĂŚ laboratorium tutejszego naukowca.
- Najpierw udamy siĂŞ do mojego starego, dobrego przyjaciela Samuela, to znaczy profesora Oaka.- oznajmiÂł starzec.
- Nie mam nic przeciwko. ChĂŞtnie go poznam. Wiele o nim sÂłyszaÂłem.- rzekÂł z uÂśmiechem chÂłopiec.
- Jego pracownia znajduje siĂŞ na tamtym wzgĂłrzu.- powiedziaÂł dziadek, ÂłapiÂąc siĂŞ za gÂłowĂŞ.
- Dasz radĂŞ. Uwierz tylko w siebie!- zaÂśmiaÂł siĂŞ Jimmy.
- ÂŁatwo ci mĂłwiĂŚ.- odrzekÂł ochrypniĂŞty staruszek.
- ChodÂź, dasz radĂŞ!
Jimmy, trzymajÂąc dziadka za ramiĂŞ, ruszyÂł ku gĂłrze, jednak wejÂście tam byÂło nie lada wyzwaniem. Po dziesiĂŞciu minutach doczÂłapali siĂŞ na szczyt.
- Mam nadziejĂŞ, Âże nic sobie nie zÂłamaÂłem.- powiedziaÂł dziadek, drapiÂąc siĂŞ w biodro.
- Na pewno nie.- uœmiechn¹³ siê ch³opiec.- A wiêc to jest te s³ynne laboratorium? - rzek³ z podziwem.
- Zgadza siĂŞ. To tu pracuje i mieszka mĂłj kochany znajomy.
Budynek mo¿e nie by³ ogromny, ale sprawia³ takiego wra¿enie. Œciany mia³ pomalowane na bia³o. Posiada³ zielony dach, który naprawdê dodawa³ piêkna temu miejscu. Obok budowli sta³ tej samej wysokoœci ¿ó³ty wiatrak, który obraca³ siê pod wp³ywem podmuchów powietrza.
Nagle ktoÂś otworzyÂł maÂłe drzwi znajdujÂące siĂŞ na Âśrodku przedniej Âściany.
- Samuel? To ty?
- Albert? Nie przypuszczaÂłem, Âże kiedyÂś ciĂŞ jeszcze zobaczĂŞ.- powiedziaÂł, witajÂąc siĂŞ z dziadkiem.
Profesor ubrany byÂł w biaÂły kitel. Pod spodem byÂło widaĂŚ pomaraĂączowy sweter. NosiÂł czarne spodnie i tego samego koloru buty. WÂłosy miaÂł caÂłe rozczochrane.
- Ile to juÂż lat mĂłj drogi?- zaÂśmiaÂł siĂŞ naukowiec.
- Sporo, ju¿ nawet nie liczê!- uœmiechn¹³ siê staruszek.- A, poznaj mojego wnuka.- powiedzia³, klepi¹c m³odzieùca po plecach.
- Mam na imiĂŞ Jimmy. Jestem trenerem, a to mĂłj przyjaciel Quilava.
ÂŁasica w tej chwili siĂŞ uÂśmiechnĂŞÂła.
- Fantastycznie! Ja jestem Samuel Oak. Robie badania nad pokemonami. Mam nawet hodowlê. ChodŸ, poka¿ê ci.
Wszyscy musieli obejœÌ budynek na oko³o specjaln¹ œcie¿k¹. Za laboratorium znajdowa³a siê piêkna zagroda z mnóstwem stworków. Do tego jeszcze, sta³o tam dodatkowe pomieszczenie do badaù i przechowywania Pokeballi.
- Oto moje miejsce na Âświecie! Nigdzie siĂŞ stÂąd nie wybieram!- zaÂśmiaÂł siĂŞ profesor.
- To jest przepiĂŞkne! Nigdy nie widziaÂłem tylu pokemonĂłw w jednym miejscu!
- Dzisiaj akurat mam wolne.- uœmiechn¹³ siê Oak.- Dosz³y mnie s³uchy, ¿e chcesz wyruszyÌ w podró¿ po Kanto?
- Tak, chcĂŞ. Bardzo.- odparÂł podekscytowany chÂłopiec.
- W takim razie zapraszam ciĂŞ do Âśrodka. ChcĂŞ ci coÂś daĂŚ.
Jimmy z profesorem wszedÂł do budynku.
- UsiÂądÂź sobie wygodnie w kanapie. Ja zaraz przyjdĂŞ.
Naukowiec wyszedÂł na chwilĂŞ z pokoju. Zaraz potem wrĂłciÂł z jakimiÂś dwoma pudeÂłeczkami.
- To ci siĂŞ przyda. Kasetka na odznaki oraz piĂŞĂŚ pustych pokeballi.- orzekÂł profesor, dajÂąc wczeÂśniej wspomniane rzeczy chÂłopcu.
- Dziêkujê. To na pewno u³atwi mi wêdrówkê. Nie wiem tylko co zrobiÌ ze swoimi pokemonami. Chcia³bym zacz¹Ì podró¿ od pocz¹tku, jedynie ze swoim Quilav¹.- odpar³ zak³opotany Jimmy.
-Rozumiem ciĂŞ. Pokemony moÂżesz zostawiĂŚ u mnie w hodowli. NaleÂżycie siĂŞ nimi zaopiekujĂŞ.
-NaprawdĂŞ?
-Ale¿ nie ma problemu.- uœmiechn¹³ siê Oak.
- DziĂŞkujĂŞ panu, to wiele dla mnie znaczy.
Nagle do pokoju wszed³ jakiœ ¿ó³ty pokemon, wygl¹dem przypominaj¹cy psa.
- Jolteon co ty tu robisz, miaÂłeÂś odpoczywaĂŚ!- powiedziaÂł profesor, drapiÂąc siĂŞ po gÂłowie.
- Jolteon? Co mu siĂŞ staÂło? Dlaczego jest taki posiniaczony?
- Ach, wda³ siê wczoraj w niepotrzebn¹ bójkê z Pidgeyami. Trochê z niego niezdara, ale w g³êbi jest przyjaznym pokemonem.- odpar³ naukowiec, g³askaj¹c stworka.
- Hej Jolteon. Fajny jesteœ.- ch³opiec równie¿ zacz¹³ merdaÌ pokemona za uchem.
- Chyba ciĂŞ polubiÂł.- zaÂśmiaÂł siĂŞ profesor.
W tej samej chwili, pies wskoczyÂł na kanapĂŞ, gdzie siedziaÂł chÂłopiec i poÂłoÂżyÂł mu Âłeb na kolana. Nawet Quilava polubiÂł elektrycznego stworka.
- Jesteœ piêknym pokemonem!- uœmiechn¹³ siê Jimmy.
- MoÂże siĂŞ nim zaopiekujesz? Nie mam co z nim zrobiĂŚ. Reszta pokemonĂłw go nie akceptuje.- odrzekÂł starzec.
- Chêtnie go przygarnê.- uœmiechn¹³ siê m³odzieniec.
- W takim razie…- rzekÂł profesor, wyciÂągajÂąc kulĂŞ z kieszeni.- Jest twĂłj. Oto jego pokeball.
- Serdecznie panu dziĂŞkujĂŞ. ZaopiekujĂŞ siĂŞ nim najlepiej jak bĂŞdĂŞ potrafiÂł! To mĂłj pierwszy pokemon z Kanto!- ucieszyÂł siĂŞ Jimmy.- Na pewno wyroÂśnie na silnego!
Jimmy poÂżegnaÂł siĂŞ z dziadkiem i powiedziaÂł mu, Âże tym razem nie zawiedzie go na lidze Pokemon. RozstaÂł siĂŞ rĂłwnieÂż ze swoimi pokemonami. ByÂło to dla niego bardzo ciĂŞÂżkie, ale chÂłopiec zachowaÂł zimnÂą krew i nie uroniÂł ani jednej Âłzy, po czym ruszyÂł w stronĂŞ najbliÂższego miasta…
- Quilava, Jolteon idziemy! Ku przygodzie!
Jak przebiegnie podró¿ naszego bohatera? Jakie niespodzianki go spotkaj¹ i czy poradzi sobie w zupe³nie nowym dla niego œwiecie? Tego dowiecie siê czytaj¹c nastêpne rozdzia³y!!!

[Conquest]

*Przed przeczytaniem*
Ale... to jest przecie... ym... tutaj jest... czy tutaj w ogĂłle jest coÂś innego, niÂż dialogi?
*Po przeczytaniu*

Cytat:

ale sprawiaÂł takiego wraÂżenie

To leci do korekty

Cytat:

to mĂłj przyjaciel Quilava

ChciaÂłeÂś chyba powiedzieĂŚ, JEGO.

OgĂłlnie? Dobrze, tylko kaÂżda twoja postaĂŚ leci na psychotropach, jakby nie mogli siĂŞ NIE uÂśmiechaĂŚ ^ ^"

[Afil]

*Przed przeczytaniem*
Ale... to jest przecie... ym... tutaj jest... czy tutaj w ogĂłle jest coÂś innego, niÂż dialogi?
*Po przeczytaniu*

Cytat:

ale sprawiaÂł takiego wraÂżenie

To leci do korekty

Cytat:

to mĂłj przyjaciel Quilava

ChciaÂłeÂś chyba powiedzieĂŚ, JEGO.

OgĂłlnie? Dobrze, tylko kaÂżda twoja postaĂŚ leci na psychotropach, jakby nie mogli siĂŞ NIE uÂśmiechaĂŚ ^ ^"

za duÂżo dialogĂłw, za duÂżo psychopsĂłw, takie jest dziÂś przesÂłanie KlopsĂłw!

( kto oglÂądaÂł Jhonyego Bravo wie o co chodzi! )

a teraz serio:
Brak opisĂłw postaci ( jak wyglÂąda ten Jimmy? Ile on ma wzrostu? Gruby, chudy? Czarny, biaÂły? )
Brak opisĂłw miejsc ( nie moÂżesz zakÂładaĂŚ Âże kaÂżdy kto czyta Ficka zna gry na wylot i wie jak wyglÂąda dana miejscĂłwka )
ZA DU¯O DIALOGÓW!!!

[DominLoL]

za duÂżo dialogĂłw, za duÂżo psychopsĂłw, takie jest dziÂś przesÂłanie KlopsĂłw!

( kto oglÂądaÂł Jhonyego Bravo wie o co chodzi! )

a teraz serio:
Brak opisĂłw postaci ( jak wyglÂąda ten Jimmy? Ile on ma wzrostu? Gruby, chudy? Czarny, biaÂły? )
Brak opisĂłw miejsc ( nie moÂżesz zakÂładaĂŚ Âże kaÂżdy kto czyta Ficka zna gry na wylot i wie jak wyglÂąda dana miejscĂłwka )
ZA DU¯O DIALOGÓW!!!

WÂłaÂśnie z dialogami mam problem. A co do opisu Jimmiego... to jest sequel innego ficka, wiĂŞc wiesz :P. Opis byÂł w tamtym.
A teraz rozdziaÂł 2

RozdziaÂł 2

''Dziwne rzeczy''

Jimmy z uœmiechem na twarzy, gna³ do najbli¿szego miasta, by zawalczyÌ o swoj¹ pierwsz¹ odznakê. Po drodze nie spotka³ zbyt wielu osób, poniewa¿ tymi drogami raczej nikt nie chadza³. Jedynie pocz¹tkuj¹cy trenerzy, którzy chcieli stoczyÌ bitwê z jakimœ pokemonem, lub wypróbowaÌ si³ê swojego nowo dostanego startera. Mieszkaùców Pallet Town, raczej te¿ nie da³o siê tutaj zobaczyÌ, bo woleli siê nie nara¿aÌ dzikim stworkom. Mieli zapewniony dobrobyt w swoim rodzimym miasteczku.
Gdy ch³opiec pod¹¿a³ przez trawiast¹ polanê, zaczepi³ go jakiœ trener, obok którego sta³ Rattata.
- Czego tu szukasz? Nie spotykamy tu czêsto ludzi. A mo¿e ty jesteœ szpiegiem tych w maskach?!- krzykn¹³ m³odzieniec, a jego stworek wskoczy³ mu na ramiê, szczerz¹c swoje ostre zêby.
- W maskach?- odrzekÂł Jimmy.
- Tak, ostatnio pojawiajÂą siĂŞ w Viridian. NienawidzĂŞ ich. StraszÂą takich jak ja i do tego majÂą jeszcze taki okropny wyraz twarzy.- chÂłopczyka przeszÂły aÂż dreszcze.- Ty nie wyglÂądasz na jednego z nich, wiĂŞc zaufam ci.
- Wiem kto to jest. Mia³em ju¿ z nimi do czynienia.- zacisn¹³ piêœÌ Jimmy.
- Ostatnio widziaÂłem ich nawet w Pewter City.- orzekÂł trener.
- Pewter?
- Tak, to miasto poÂłoÂżone za gĂŞstym lasem.- odparÂł.- RadzĂŞ ci na nich uwaÂżaĂŚ. MuszÂą planowaĂŚ coÂś okropnego.
- Bêdê ostro¿ny. Teraz muszê ju¿ iœÌ. Daleko jeszcze mam do miasta?- zapyta³ Jimmy.
- ChwileczkĂŞ, odchodzisz tak bez walki?
- Có¿, nie mam nic przeciwko byœmy stoczyli pojedynek. Zgadzam siê.- odrzek³ ch³opiec.
- Super! MĂłj Rattata juÂż nie moÂże doczekaĂŚ siĂŞ ewolucji! To bĂŞdzie Âświetny trening!
- W takim razie moÂżemy zaczynaĂŚ. Jolteon, w tej walce sprawdzĂŞ twoje umiejĂŞtnoÂści. Zobaczymy co potrafisz! Teraz wykonaj…
Lecz, przed komend¹ Jimmiego, elektryczny pies sam wystartowa³ do ataku. Wygl¹da³ na bardzo pewnego siebie. Pêdzi³ z zawrotn¹ szybkoœci¹ na ma³ego szczura, ale ten jak gdyby nigdy nic, przesun¹³ siê, a przeciwnik waln¹³ w drzewo.
- Jolteon co ty wyprawiasz? SÂłuchaj moich komend!
Pies kiwn¹³ g³ow¹ i usiad³.
- Teraz szybko wstaĂą! Thunderbolt!
Elektryczny stworek wystrzeliÂł wiÂązkĂŞ energii nie w przeciwnika, ale w gĂłrĂŞ. To nie mogÂło zaszkodziĂŚ Rattatcie.
- WidzĂŞ, Âże twĂłj Jolteon nie jest jeszcze dobrze wytrenowany. W przeciwieĂąstwie do nas! Hyper Fang!
Szczur wbi³ swoje ogromne zêby w cia³o bezbronnego stworka. Pies zacz¹³ zwijaÌ siê z bólu.
- Skup siĂŞ! A teraz Thunderbolt!
Tym razem piorun uderzyÂł w drzewo.
- Jolteon!
- Rattata zadaj ostateczny cios! Hyper Fang!
Po tym ruchu w wykonaniu szczura, byÂło juÂż po walce. Zrezygnowany pies poÂłoÂżyÂł siĂŞ na trawie.
- Jolteon nie przejmuj siĂŞ. Po prostu nastĂŞpnym razem wykonuj ataki z wiĂŞkszym spokojem i sÂłuchaj teÂż moich poleceĂą.
Elektryczny stworek na przeprosiny, daÂł swojemu trenerowi ÂłapĂŞ i kiwnÂą gÂłowÂą, co oznaczaÂło, Âże nastĂŞpnym razem postara siĂŞ sÂłuchaĂŚ swojego trenera.
- DziĂŞkujĂŞ ci za walkĂŞ. To najwyraÂźniej jeszcze nie czas na ewolucjĂŞ.- zasmuciÂł siĂŞ chÂłopiec.
-Spokojnie. Trzeba byĂŚ cierpliwym. TwĂłj Rattata jest na naprawdĂŞ dobrej drodze do ewolucji.- pocieszaÂł mÂłodzieĂąca Jimmy.
- Skoro tak sÂądzisz, to ja postanawiam ciĂŞÂżko trenowaĂŚ ze swoim pokemonem!
- I o to chodzi! Dziêki treningowi mo¿na osi¹gn¹Ì bardzo wiele.
Trenerzy poÂżegnali siĂŞ ze sobÂą. Jimmy postanowiÂł ruszyĂŚ dalej do miasta, ktĂłre znajdowaÂło siĂŞ za wzgĂłrzem.
Viridian City by³o naprawdê du¿¹ miejscowoœci¹. Znajdowa³ siê tutaj rynek handlowy, unowoczeœnione centrum pokemon i piêkna sala, do której zamierza³ wybraÌ siê nasz bohater. Nie brakowa³o tu równie¿ zabytków. Stara wie¿a zegarowa, opuszczony pa³ac i poroœniêty mchem pomnik Mew robi³y naprawdê ogromne wra¿enie.
- To chyba ten budynek.- powiedzia³ Jimmy.- Jest otwarty, wiêc chyba mo¿na wejœÌ.
ByÂła to chyba najwiĂŞksza sala jakÂą widziaÂł nasz bohater. Ogromne pole bitwy, balkony widokowe dookoÂła, oraz z komputeryzowany system losowania.
JednakÂże w Âśrodku nie byÂło Âżywego ducha. Lampy byÂły zapalone, a Jimmy rozglÂądaÂł siĂŞ dookoÂła, by kogoÂś zauwaÂżyĂŚ.
Nagle usÂłyszaÂł jakieÂś gÂłosy w pomieszczeniu obok. ZbliÂżyÂł siĂŞ do niego i nasÂłuchiwaÂł co mĂłwiÂą tajemnicze postacie.
- Chcemy wszystkie, ktĂłre masz!
- Umowa to umowa. MogĂŞ wam daĂŚ tylko trzy.
- To za maÂło.
- Zaczekaj, tam ktoÂś stoi!- spostrzegÂła jedna z osĂłb.- Czego tu szukasz?! Sala zamkniĂŞta! PrzyjmÂą ciĂŞ w Pewter!
Jedna z postaci odwrĂłciÂła siĂŞ. ByÂła ubrana caÂła na czarno, a na jej koszuli widniaÂł emblemat z literkÂą ‘’R’’.
Nagle w stronĂŞ Jimmiego zwrĂłciÂła siĂŞ rĂłwnieÂż druga osoba odziana w czarno-biaÂły kombinezon. Na twarzy miaÂła zaÂłoÂżonÂą maskĂŞ.
- Hi, hi, hi, hi, hi!
- Dobra, to ja juÂż sobie pĂłjdĂŞ!- przestraszyÂł siĂŞ chÂłopiec i w popÂłochu wybiegÂł z budynku.- To byÂło dziwne. WidziaÂłem juÂż kiedyÂś tego czÂłowieka w Johto, ale co on robi tutaj?! BĂŞdziemy musieli to zbadaĂŚ. Teraz ruszajmy przed siebie do Pewter.- odrzekÂł Jimmy.
Bohater ruszyÂł w stronĂŞ pobliskiego miasta, zastanawiajÂąc siĂŞ o co tak naprawdĂŞ chodziÂło w rozmowie tych dwĂłch mĂŞÂżczyzn.
Czy zdobĂŞdzie pierwszÂą odznakĂŞ, a moÂże polegnie w starciu z liderem? Jakie przygody czekajÂą chÂłopca? Tego dowiecie siĂŞ czytajÂąc nastĂŞpne rozdziaÂły!


Uprzedzam, Âże w jakiÂś nastĂŞpnych trzech rozdziaÂłach bĂŞdzie duÂżo dialogĂłw. Sami zobaczycie. Psieplasiam .

[Chaqui]

WÂłaÂśnie z dialogami mam problem. A co do opisu Jimmiego... to jest sequel innego ficka, wiĂŞc wiesz :P. Opis byÂł w tamtym.
A teraz rozdziaÂł 2

RozdziaÂł 2

''Dziwne rzeczy''

Jimmy z uœmiechem na twarzy, gna³ do najbli¿szego miasta, by zawalczyÌ o swoj¹ pierwsz¹ odznakê. Po drodze nie spotka³ zbyt wielu osób, poniewa¿ tymi drogami raczej nikt nie chadza³. Jedynie pocz¹tkuj¹cy trenerzy, którzy chcieli stoczyÌ bitwê z jakimœ pokemonem, lub wypróbowaÌ si³ê swojego nowo dostanego startera. Mieszkaùców Pallet Town, raczej te¿ nie da³o siê tutaj zobaczyÌ, bo woleli siê nie nara¿aÌ dzikim stworkom. Mieli zapewniony dobrobyt w swoim rodzimym miasteczku.
Gdy ch³opiec pod¹¿a³ przez trawiast¹ polanê, zaczepi³ go jakiœ trener, obok którego sta³ Rattata.
- Czego tu szukasz? Nie spotykamy tu czêsto ludzi. A mo¿e ty jesteœ szpiegiem tych w maskach?!- krzykn¹³ m³odzieniec, a jego stworek wskoczy³ mu na ramiê, szczerz¹c swoje ostre zêby.
- W maskach?- odrzekÂł Jimmy.
- Tak, ostatnio pojawiajÂą siĂŞ w Viridian. NienawidzĂŞ ich. StraszÂą takich jak ja i do tego majÂą jeszcze taki okropny wyraz twarzy.- chÂłopczyka przeszÂły aÂż dreszcze.- Ty nie wyglÂądasz na jednego z nich, wiĂŞc zaufam ci.
- Wiem kto to jest. Mia³em ju¿ z nimi do czynienia.- zacisn¹³ piêœÌ Jimmy.
- Ostatnio widziaÂłem ich nawet w Pewter City.- orzekÂł trener.
- Pewter?
- Tak, to miasto poÂłoÂżone za gĂŞstym lasem.- odparÂł.- RadzĂŞ ci na nich uwaÂżaĂŚ. MuszÂą planowaĂŚ coÂś okropnego.
- Bêdê ostro¿ny. Teraz muszê ju¿ iœÌ. Daleko jeszcze mam do miasta?- zapyta³ Jimmy.
- ChwileczkĂŞ, odchodzisz tak bez walki?
- Có¿, nie mam nic przeciwko byœmy stoczyli pojedynek. Zgadzam siê.- odrzek³ ch³opiec.
- Super! MĂłj Rattata juÂż nie moÂże doczekaĂŚ siĂŞ ewolucji! To bĂŞdzie Âświetny trening!
- W takim razie moÂżemy zaczynaĂŚ. Jolteon, w tej walce sprawdzĂŞ twoje umiejĂŞtnoÂści. Zobaczymy co potrafisz! Teraz wykonaj…
Lecz, przed komend¹ Jimmiego, elektryczny pies sam wystartowa³ do ataku. Wygl¹da³ na bardzo pewnego siebie. Pêdzi³ z zawrotn¹ szybkoœci¹ na ma³ego szczura, ale ten jak gdyby nigdy nic, przesun¹³ siê, a przeciwnik waln¹³ w drzewo.
- Jolteon co ty wyprawiasz? SÂłuchaj moich komend!
Pies kiwn¹³ g³ow¹ i usiad³.
- Teraz szybko wstaĂą! Thunderbolt!
Elektryczny stworek wystrzeliÂł wiÂązkĂŞ energii nie w przeciwnika, ale w gĂłrĂŞ. To nie mogÂło zaszkodziĂŚ Rattatcie.
- WidzĂŞ, Âże twĂłj Jolteon nie jest jeszcze dobrze wytrenowany. W przeciwieĂąstwie do nas! Hyper Fang!
Szczur wbi³ swoje ogromne zêby w cia³o bezbronnego stworka. Pies zacz¹³ zwijaÌ siê z bólu.
- Skup siĂŞ! A teraz Thunderbolt!
Tym razem piorun uderzyÂł w drzewo.
- Jolteon!
- Rattata zadaj ostateczny cios! Hyper Fang!
Po tym ruchu w wykonaniu szczura, byÂło juÂż po walce. Zrezygnowany pies poÂłoÂżyÂł siĂŞ na trawie.
- Jolteon nie przejmuj siĂŞ. Po prostu nastĂŞpnym razem wykonuj ataki z wiĂŞkszym spokojem i sÂłuchaj teÂż moich poleceĂą.
Elektryczny stworek na przeprosiny, daÂł swojemu trenerowi ÂłapĂŞ i kiwnÂą gÂłowÂą, co oznaczaÂło, Âże nastĂŞpnym razem postara siĂŞ sÂłuchaĂŚ swojego trenera.
- DziĂŞkujĂŞ ci za walkĂŞ. To najwyraÂźniej jeszcze nie czas na ewolucjĂŞ.- zasmuciÂł siĂŞ chÂłopiec.
-Spokojnie. Trzeba byĂŚ cierpliwym. TwĂłj Rattata jest na naprawdĂŞ dobrej drodze do ewolucji.- pocieszaÂł mÂłodzieĂąca Jimmy.
- Skoro tak sÂądzisz, to ja postanawiam ciĂŞÂżko trenowaĂŚ ze swoim pokemonem!
- I o to chodzi! Dziêki treningowi mo¿na osi¹gn¹Ì bardzo wiele.
Trenerzy poÂżegnali siĂŞ ze sobÂą. Jimmy postanowiÂł ruszyĂŚ dalej do miasta, ktĂłre znajdowaÂło siĂŞ za wzgĂłrzem.
Viridian City by³o naprawdê du¿¹ miejscowoœci¹. Znajdowa³ siê tutaj rynek handlowy, unowoczeœnione centrum pokemon i piêkna sala, do której zamierza³ wybraÌ siê nasz bohater. Nie brakowa³o tu równie¿ zabytków. Stara wie¿a zegarowa, opuszczony pa³ac i poroœniêty mchem pomnik Mew robi³y naprawdê ogromne wra¿enie.
- To chyba ten budynek.- powiedzia³ Jimmy.- Jest otwarty, wiêc chyba mo¿na wejœÌ.
ByÂła to chyba najwiĂŞksza sala jakÂą widziaÂł nasz bohater. Ogromne pole bitwy, balkony widokowe dookoÂła, oraz z komputeryzowany system losowania.
JednakÂże w Âśrodku nie byÂło Âżywego ducha. Lampy byÂły zapalone, a Jimmy rozglÂądaÂł siĂŞ dookoÂła, by kogoÂś zauwaÂżyĂŚ.
Nagle usÂłyszaÂł jakieÂś gÂłosy w pomieszczeniu obok. ZbliÂżyÂł siĂŞ do niego i nasÂłuchiwaÂł co mĂłwiÂą tajemnicze postacie.
- Chcemy wszystkie, ktĂłre masz!
- Umowa to umowa. MogĂŞ wam daĂŚ tylko trzy.
- To za maÂło.
- Zaczekaj, tam ktoÂś stoi!- spostrzegÂła jedna z osĂłb.- Czego tu szukasz?! Sala zamkniĂŞta! PrzyjmÂą ciĂŞ w Pewter!
Jedna z postaci odwrĂłciÂła siĂŞ. ByÂła ubrana caÂła na czarno, a na jej koszuli widniaÂł emblemat z literkÂą ‘’R’’.
Nagle w stronĂŞ Jimmiego zwrĂłciÂła siĂŞ rĂłwnieÂż druga osoba odziana w czarno-biaÂły kombinezon. Na twarzy miaÂła zaÂłoÂżonÂą maskĂŞ.
- Hi, hi, hi, hi, hi!
- Dobra, to ja juÂż sobie pĂłjdĂŞ!- przestraszyÂł siĂŞ chÂłopiec i w popÂłochu wybiegÂł z budynku.- To byÂło dziwne. WidziaÂłem juÂż kiedyÂś tego czÂłowieka w Johto, ale co on robi tutaj?! BĂŞdziemy musieli to zbadaĂŚ. Teraz ruszajmy przed siebie do Pewter.- odrzekÂł Jimmy.
Bohater ruszyÂł w stronĂŞ pobliskiego miasta, zastanawiajÂąc siĂŞ o co tak naprawdĂŞ chodziÂło w rozmowie tych dwĂłch mĂŞÂżczyzn.
Czy zdobĂŞdzie pierwszÂą odznakĂŞ, a moÂże polegnie w starciu z liderem? Jakie przygody czekajÂą chÂłopca? Tego dowiecie siĂŞ czytajÂąc nastĂŞpne rozdziaÂły!


Uprzedzam, Âże w jakiÂś nastĂŞpnych trzech rozdziaÂłach bĂŞdzie duÂżo dialogĂłw. Sami zobaczycie. Psieplasiam .

[DominLoL]

JeÂśli to jest sequel, to powinieneÂś wrzuciĂŚ tutaj pierwszy fick, a dopiero potem nastĂŞpny D:
Co do rozdzia³u, przeczytam póŸniej, ale t¹ uwagê musia³em napisaÌ.

[Afil]

JeÂśli to jest sequel, to powinieneÂś wrzuciĂŚ tutaj pierwszy fick, a dopiero potem nastĂŞpny D:
Co do rozdzia³u, przeczytam póŸniej, ale t¹ uwagê musia³em napisaÌ.

Ohayo gozaimasu. Zaciekawi³o mnie to, kto to wszed³ do paszczy lwa, wiêc... pozwolê sobie na chwilê obecn¹ skomentowaÌ tylko rozdzia³ I, bo na II nie mam si³y (kopiowanie szeœciu rozdzia³ów boli X_x)

[Inaka]

Ohayo gozaimasu. Zaciekawi³o mnie to, kto to wszed³ do paszczy lwa, wiêc... pozwolê sobie na chwilê obecn¹ skomentowaÌ tylko rozdzia³ I, bo na II nie mam si³y (kopiowanie szeœciu rozdzia³ów boli X_x)

Wiem, wiem zrobi³em b³¹d. Ale nie chcia³em wsadzaÌ tamtego ficka, bo poprostu... jest kiepski, nawet bardzo. Pisa³em, go gdy mia³em zerowe doœwiadczenie, myli³em czasy itp. Teraz tego FF co tu wrzucam mam ju¿ oko³o 13 rozdzia³ów i piszê go reularnie, ale obiecujê, ¿e postaram siê robiÌ mniej dialogów, pisaÌ staranniej i bezb³êdnie .

[Chaqui]

Wiem, wiem zrobi³em b³¹d. Ale nie chcia³em wsadzaÌ tamtego ficka, bo poprostu... jest kiepski, nawet bardzo. Pisa³em, go gdy mia³em zerowe doœwiadczenie, myli³em czasy itp. Teraz tego FF co tu wrzucam mam ju¿ oko³o 13 rozdzia³ów i piszê go reularnie, ale obiecujê, ¿e postaram siê robiÌ mniej dialogów, pisaÌ staranniej i bezb³êdnie .

[Conquest]