Racja. Los jest okrutny. Los jest okropnie okrutny, jednak twa wybawicielka (albo dopisz inny pasuj¹cy synonim, przyp. red.) chyba o tym nie wiedzia³a, gdy¿ uœmiecha³a siê promiennie. W momencie, jaki wybra³eœ sobie na wyduszenie z siebie tego jedynego s³owa, na które zezwoli³ o jak¿e ³askawy Pan Los, dziewczê unieruchamia³o twoj¹ szyjê. Us³yszawszy twój s³aby g³osik, przerwa³a czynnoœÌ i nachyli³a siê nad twoj¹ twarz¹.
- Nie ruszaj siĂŞ i nic nie mòw - szepnĂŞÂła ci do ucha. - Jestem Lena i chciaÂłam ci po prostu pomĂłc. Czy... gÂłowa boli ciĂŞ na tyle mocno, Âże nie dasz rady sam siĂŞ przenieœÌ? - zapytaÂła, po czym dodaÂła coÂś, co zostaÂło zagÂłuszone...
TAK! PRZEZ SHINXA-KULKÊ!* Twój Pokemoniasty kolega skutecznie zag³uszy³ wypowied¼ dziewczêcia dono¶nym szczekaniem, jednak ta w³o¿y³a rêkê do tylnej kieszeni, chwilkê pogrzeba³a, po czym wyjê³a z niej karmê, która podzia³a³a na Shinxa nadzwyczaj uciszaj±co.
Hm, ciekawe, czy ha³asowa³ z g³odu czy z radoœci, ¿e odzyska³eœ przytomnoœÌ... nie dane by³o ci jednak zastanawiaÌ siê nad tym, gdy¿ ogarnê³o ciê dziwne uczucie - jednoczesnego zmêczenia i nadmiaru energii. Mo¿e by³o to tylko krótkie zamroczenie umys³u po wypadku?
No i chyba powróci³a ci te¿ zdolnoœÌ zrozumia³ego mówienia. Pora j¹ wykorzystaÌ?
-------------
*wybacz mi wielkie litery, nie mogÂłam siĂŞ powstrzymaĂŚ. Wybacz, jeÂśli czegoÂś jeszcze nie ogarniesz, ale gdy piszĂŞ to na telefonie jest prawie jedenasta T.T Nya.

[Inaka]

Racja. Los jest okrutny. Los jest okropnie okrutny, jednak twa wybawicielka (albo dopisz inny pasuj¹cy synonim, przyp. red.) chyba o tym nie wiedzia³a, gdy¿ uœmiecha³a siê promiennie. W momencie, jaki wybra³eœ sobie na wyduszenie z siebie tego jedynego s³owa, na które zezwoli³ o jak¿e ³askawy Pan Los, dziewczê unieruchamia³o twoj¹ szyjê. Us³yszawszy twój s³aby g³osik, przerwa³a czynnoœÌ i nachyli³a siê nad twoj¹ twarz¹.
- Nie ruszaj siĂŞ i nic nie mòw - szepnĂŞÂła ci do ucha. - Jestem Lena i chciaÂłam ci po prostu pomĂłc. Czy... gÂłowa boli ciĂŞ na tyle mocno, Âże nie dasz rady sam siĂŞ przenieœÌ? - zapytaÂła, po czym dodaÂła coÂś, co zostaÂło zagÂłuszone...
TAK! PRZEZ SHINXA-KULKÊ!* Twój Pokemoniasty kolega skutecznie zag³uszy³ wypowied¼ dziewczêcia dono¶nym szczekaniem, jednak ta w³o¿y³a rêkê do tylnej kieszeni, chwilkê pogrzeba³a, po czym wyjê³a z niej karmê, która podzia³a³a na Shinxa nadzwyczaj uciszaj±co.
Hm, ciekawe, czy ha³asowa³ z g³odu czy z radoœci, ¿e odzyska³eœ przytomnoœÌ... nie dane by³o ci jednak zastanawiaÌ siê nad tym, gdy¿ ogarnê³o ciê dziwne uczucie - jednoczesnego zmêczenia i nadmiaru energii. Mo¿e by³o to tylko krótkie zamroczenie umys³u po wypadku?
No i chyba powróci³a ci te¿ zdolnoœÌ zrozumia³ego mówienia. Pora j¹ wykorzystaÌ?
-------------
*wybacz mi wielkie litery, nie mogÂłam siĂŞ powstrzymaĂŚ. Wybacz, jeÂśli czegoÂś jeszcze nie ogarniesz, ale gdy piszĂŞ to na telefonie jest prawie jedenasta T.T Nya.

Nie udajÂąc, Âże jestem bardzo zaciekawiony tym, co siĂŞ tutaj dzieje, a moÂże nie tak bardzo widaĂŚ, bo pewnie ma mojej twarzy widnieje wyraz bĂłlu i otumanienia, ale mniejsza o to. WydajĂŞ z Siebie normalne sÂłowa, bo i mogĂŞ, a jak mogĂŞ, to korzystam, taka maÂła zasada, ktĂłra niby jest Âżyciowa, a jutro juÂż o niej nie bĂŞdĂŞ pamiĂŞtaĂŚ. WiĂŞc ignorujÂąc wszelkie rzeczy na Ziemi i na niebie sklejam zdanie:
- Mi³o mi Ciê poznaÌ, jestem... chwila... nie pamiêtam, ale jedno wiem... tak... nie wiem, czy dam Sobie radê sam z wstaniem, pomo¿esz mi? - I po chwili namys³u jeszcze dodam s³owa, które maj¹ niby to przeczyœciÌ moje niecne zamiary wykorzystania dziewczyny, ale nie w taki sposób jak wiêkszoœÌ zboków myœli. - Nie chcê Ciê k³opotaÌ, wiêc jeœli nie, to zrozumiem i tak ju¿ mi bardzo pomog³aœ.
A potem le¿ê i tylko co chwilê patrzê na kulkê tym zabójczym wzrokiem daj¹c jej do myœlenia, ¿e za to szczekanie zrobiê z niej szasz³yk.

[Afil]

Nie udajÂąc, Âże jestem bardzo zaciekawiony tym, co siĂŞ tutaj dzieje, a moÂże nie tak bardzo widaĂŚ, bo pewnie ma mojej twarzy widnieje wyraz bĂłlu i otumanienia, ale mniejsza o to. WydajĂŞ z Siebie normalne sÂłowa, bo i mogĂŞ, a jak mogĂŞ, to korzystam, taka maÂła zasada, ktĂłra niby jest Âżyciowa, a jutro juÂż o niej nie bĂŞdĂŞ pamiĂŞtaĂŚ. WiĂŞc ignorujÂąc wszelkie rzeczy na Ziemi i na niebie sklejam zdanie:
- Mi³o mi Ciê poznaÌ, jestem... chwila... nie pamiêtam, ale jedno wiem... tak... nie wiem, czy dam Sobie radê sam z wstaniem, pomo¿esz mi? - I po chwili namys³u jeszcze dodam s³owa, które maj¹ niby to przeczyœciÌ moje niecne zamiary wykorzystania dziewczyny, ale nie w taki sposób jak wiêkszoœÌ zboków myœli. - Nie chcê Ciê k³opotaÌ, wiêc jeœli nie, to zrozumiem i tak ju¿ mi bardzo pomog³aœ.
A potem le¿ê i tylko co chwilê patrzê na kulkê tym zabójczym wzrokiem daj¹c jej do myœlenia, ¿e za to szczekanie zrobiê z niej szasz³yk.