Pokemon - Forum PokeCollect :: Zobacz temat

Inaka

Promienie sÂłoĂąca zatrzymywaÂły siĂŞ na liÂściach sakury, rzucajÂąc na rosnÂącÂą pod drzewami trawkĂŞ cieĂą, jednak pojedyncze jasne plamy znaczyÂły twoje ciaÂło...
UÂśmiechnÂąÂłeÂś siĂŞ do siebie, patrzÂąc na czyste niczym Klejnot Duszy sumiennej "mahou shoujo" niebo.
Obok ciebie leÂżaÂł Riolu - twĂłj wierny towarzysz... w zasadzie od paru godzin, ktĂłre spĂŞdziliÂście na leÂżeniu w miĂŞkkiej trawie i wygrzewaniu siĂŞ w wiosennym sÂłoneczku. Ty czytaÂłeÂś jakÂąÂś ksiÂąÂżkĂŞ, natomiast on chrapaÂł.
OprĂłcz czytania ksiÂąÂżki, myÂślaÂłeÂś o Misaki...
To juÂż piĂŞĂŚ lat..., takie ponure zdanie wciÂąÂż przelatywaÂło przez twĂłj umysÂł. MieliÂście wtedy po dziesiĂŞĂŚ lat... katastrofa w Nuvemie...
Nie potrafiÂłeÂś przypomnieĂŚ sobie nawet jej wyglÂądu. No cĂłÂż, czas robi swoje... Z twarzy spÂłynĂŞÂła jedna Âłza wspomnieĂą - dobrze, Âże nie byÂło nigdzie tu w okolicy twojego rywala, niejakiego Dominika, o ktĂłrym nie byÂło wiadomo, jakiej jest pÂłci - zawsze pozostawaÂła opcja, Âże jest gejem, tudzieÂż (jak to siĂŞ Âładnie nazywa) homoseksualistÂą.
Nagle, tuÂż nad twojÂą twarzÂą wyrosÂła... druga twarz?!
Z zaskoczenia zerwaÂłeÂś siĂŞ na nogi... Nie, to nie kosmita, tylko dziewczyna. ÂŁadna dziewczyna w twoim wieku, z pokaÂźnym jak na tyle wiosen biustem.
- Eeeee, przepraszam, ale... - zaczĂŞÂła, po czym spojrzaÂła w bok, lekko speszona. - Nie wiesz, jak dojÂśĂŚ do najbliÂższego Centrum Pokemon?
Hm, no to mamy jakieÂś zajĂŞcie, a nie tylko wylegiwanie siĂŞ w trawce.
---------------------------
Mam nadziejĂŞ, Âże wstĂŞp siĂŞ podoba.

Poxer

Podoba siĂŞ i to bardzo.

------------------------------
- Eeeeeee... - prĂłbujĂŞ wydaĂŚ z siebie dÂźwiĂŞk, jednak nie za bardzo mi to wychodzi. Kto, co, jak, o co chodzi? CzÂłowiek wyrwany z ponurego rozmyÂślania nad swojÂą przeszÂłoÂściÂą nie jest za bardzo gotowy do odpowiedzi tak od razu.
Przez chwilĂŞ patrzĂŞ siĂŞ zdziwiony na twarz dziewczyny, jednak w koĂącu udaje mi siĂŞ zrozumieĂŚ o co jestem pytany i sformuÂłowaĂŚ sensownÂą odpowiedÂź.
- W tym miasteczku nie ma Centrum Pokemon, najbliÂższe znajduje siĂŞ w Accumula, niedaleko stÂąd... - mĂłwiĂŞ wskazujÂąc palcem na jedynÂą drogĂŞ wychodzÂącÂą z miejsca gdzie przeÂżyÂłem juÂż dobre kilkanaÂście lat. - Wystarczy iÂśĂŚ prosto tÂą drĂłÂżkÂą aÂż dojdzie siĂŞ do drugiego miasteczka, na wprost znajdziesz Centrum. - dodajĂŞ, po czym patrzĂŞ siĂŞ na dziewczynĂŞ z prĂłbÂą odgadniĂŞcia czy wÂłaÂściwie wytÂłumaczyÂłem.
PrzyglÂądam siĂŞ dziewczynie z ciekawoÂściÂą, jednak nie zbyt nachalnie. Starczy ludzi ktĂłrzy uwaÂżajÂą mnie za dziwaka, lepiej niczym nie podpaÂśĂŚ, szczegĂłlnie, Âże mam wraÂżenie, Âże nigdy chyba jej nie widziaÂłem. No cĂłÂż, ktoÂś mĂłgÂł siĂŞ tu wprowadziĂŚ od... od tamtego czasu...
PatrzĂŞ teÂż kÂątem oka na Riolu, sprawdzajÂąc czy Âśpi. Znam go od kilku godzin, jednak juÂż zaczynam siĂŞ do tego stworzonka przyzwyczajaĂŚ.

Inaka

Dziewczyna uÂśmiechnĂŞÂła siĂŞ nieÂśmiaÂło i spojrzaÂła ci w oczy. MiaÂła ÂładnÂą, chociaÂż moÂże nieco za bladÂą, twarz, duÂże oczy barwy szmaragdu. Ubranie, ktĂłre miaÂła na sobie, nie za bardzo pasowaÂły do jej stylu urody. ByÂły to ciuchy sportowe, czyli wygodny dresik i odpowiednie obuwie.
- Hm, jasne... - odpowiedziaÂła cicho. - MyÂślĂŞ, Âże chyba trafiĂŞ sama, wiĂŞc dziĂŞkujĂŞ za pomoc...
DziewczĂŞ ukÂłoniÂło siĂŞ niziutko i pobiegÂło we wskazanym kierunku. Nie obyÂło siĂŞ bez potkniĂŞcia, ktĂłre zaliczyÂła natychmiast po starcie - na szczĂŞÂście (a moÂże nieszczĂŞÂście?) nic sobie nie zrobiÂła. PosÂłaÂła ci przepraszajÂący uÂśmiech i tyle jÂą widziaÂłeÂś... MoÂże jeszcze kiedyÂś jÂą spotkasz?
No trudno. SpojrzaÂłeÂś na swojÂą torbĂŞ, po czym chwyciÂłeÂś jÂą i skontrolowaÂłeÂś jej zawartoÂśĂŚ.
PiĂŞĂŚ Pokeballi, Dwie butelki wody, troszku kanapek i karmy dla kumpla, ciuchy na zmianĂŞ, zdjĂŞcie Misaki (ot tak, w razie co) W bocznej kieszeni Pokedex. UrzÂądzenie wyjÂąÂłeÂś, reszta powtĂłrnie wylÂądowaÂła w torbie.
Riolu nie spaÂł. Widocznie niespodziewane wejÂście dziewczyny musiaÂło go obudziĂŚ. CĂłÂż, takie jest Âżycie, zresztÂą Pokemon nie wyglÂądaÂł na rozeÂźlonego z tego powodu. NacisnÂąÂłeÂś odpowiedni przycisk na Pokedexie w celu uzyskania interesujÂących ciĂŞ danych.

Cytat:

|#447 - Riolu

PÂłeĂŚ: Samiec
Poziom: 5
Ataki: Foresight | Quick Attack | Endure
Atak Specjalny: Roar

Zadowolony z wykonanej roboty (ech, co to byÂła za robota, przyp. MG) padÂłeÂś na trawkĂŞ, natomiast twĂłj podopieczny zerwaÂł siĂŞ, warczÂąc cicho. Po dwĂłch sekundach rozlegÂł siĂŞ czyjÂś krzyk. Hm, trzeba sprawdziĂŚ, nie uwaÂżasz?

Poxer

- Woah, co to byÂło?! - zrywam siĂŞ na nogi i patrzĂŞ w kierunku z ktĂłrego dochodzi krzyk. - KurczĂŞ, a jeÂśli coÂś siĂŞ staÂło tej dziewczynie?! Riolu, idziemy to sprawdziĂŚ! - szybko mĂłwiĂŞ do mojego towarzysza.
ZakÂładam szybko torbĂŞ, biorĂŞ Riolu na rĂŞce (kto myÂśli o PokeBallach w takim momencie) i lecĂŞ w kierunku krzyku tak szybko jak tylko mnie nogi poniosÂą.
W sumie, mijajÂąc kolejne budyneczki ktĂłre tak dobrze zdÂąÂżyÂłem poznaĂŚ, zastanawiam siĂŞ, czemu tak bardzo mnie ta sytuacja ruszyÂła.
No rozumiem, kaÂżdy czÂłowiek powinien tak reagowaĂŚ, ale... mnie samego troszkĂŞ dziwi ta natychmiastowa reakcja.
Dziwne. Te oczy, nieÂśmiaÂły uÂśmiech, blada cera... CĂłÂż, nie dziwne, Âże siĂŞ tak zerwaÂłem, jest bardzo podobna do Misaki z tamtych czasĂłw. MoÂże i byÂło to dawno i nie pamiĂŞtam za dobrze, ale... bÂądÂź co bÂądÂź, podobno czÂłowiek trzyma w gÂłowie wszystkie wspomnienia, tylko doÂśĂŚ czĂŞsto trzeba im pomĂłc, Âżeby je wydobyĂŚ...
- Trzymasz siĂŞ? - mĂłwiĂŞ do Riolu. ZaÂłoÂżĂŞ siĂŞ, Âże taki sposĂłb przemieszczania siĂŞ jest mu pewnie nie na rĂŞkĂŞ, ale nie mam czasu wyjmowaĂŚ Balli z plecaka.

Inaka

PobiegÂłeÂś wraz z Riolu we wÂłaÂściwym kierunku. Na szczĂŞÂście obyÂło siĂŞ bez Âżadnych potkniĂŞĂŚ i dotarliÂście w caÂłym kawaÂłku do celu.
DziewczĂŞ klĂŞczaÂło w trawie, trzymajÂąc dÂłoĂą przy prawym oku. Z pomiĂŞdzy palcĂłw ciekÂła struÂżka krwi, natomiast dziewczĂŞ skierowaÂło swÂą lewÂą gaÂłkĂŞ ocznÂą w kierunku oprawcy.
ByÂło nim stado Pidove'Ăłw, na przodzie ktĂłrego staÂł osobnik z zakrwawionym dziobem. WyraÂźnie byÂł zadowolony ze swojego czynu - czyÂżby chory na wÂściekliznĂŞ lub coÂś podobnego? No, cĂłÂż, nie potrafiÂłeÂś tego stwierdziĂŚ ot tak...
Twoja nowa znajoma chyba jeszcze nie zauwaÂżyÂła twej obecnoÂści, natomiast ptaszek wyglÂądaÂł, jakby juÂż szykowaÂł siĂŞ do oszpecenia kolejnej ofiary. Ciebie.
----------------
Kompletny brak weny, gomen

Poxer

ZatrzymujĂŞ siĂŞ i stajĂŞ w miejscu jakby sparaliÂżowany widzÂąc caÂłÂą tÂą sytuacjĂŞ.
Z przeraÂżeniem patrzĂŞ na krew skapujÂącÂą z rĂŞki dziewczyny, czujÂąc jak moja siĂŞ we mnie zaczyna gotowaĂŚ. BÂłyskawicznie jednak siĂŞ otrzÂąsam i przychodzi mi do gÂłowy pewna myÂśl.
- Riolu, czy jesteÂś gotowy aby mi pomĂłc pozbyĂŚ siĂŞ tych Pidove'Ăłw? - pytam szybko towarzysza, czujÂąc nagÂły przypÂływ adrenaliny. - Plan jest taki, sÂłuchaj uwaÂżnie. Ja sprĂłbujĂŞ zdekoncentrowaĂŚ te ptaszyska a ty w tym czasie oddal siĂŞ ciut i uÂżyj Endure, tak dla bezpieczeĂąstwa. Gdy dam Ci znak, wyskoczysz i uÂżywajÂąc Quick Attack zaatakujesz przywĂłdcĂŞ, tego z... - nagle przerywam, nie mogÂąc z siebie wydusiĂŚ ani sÂłowa.
BiorĂŞ gÂłĂŞboki wdech i kontynuujĂŞ.
- ...t-tego z zakrwawionym dziobem. Jak tylko odgoniĂŞ resztĂŞ tego ptactwa, zabiorĂŞ dziewczynĂŞ w bezpieczne miejsce i do ciebie wrĂłcĂŞ. A ty skup siĂŞ na pokonaniu przywĂłdcy. I pamiĂŞtaj, Âżeby unikaĂŚ jego dziobniĂŞĂŚ, to wyjdziemy z tego caÂło. PomoÂżesz mi? - wystrzeliwujĂŞ z siebie potok sÂłĂłw, jednak na tyle wyraÂźnie Âżeby Pokemon zrozumiaÂł to, czego od niego chcĂŞ. PatrzĂŞ na niego z niecierpliwoÂściÂą, czekajÂąc na jakÂąkolwiek reakcjĂŞ.
- Hej! Czy mnie sÂłyszysz? StaÂło ci siĂŞ coÂś powaÂżnego?! - krzyczĂŞ w kierunku dziewczyny, tak dla upewnienia siĂŞ. Lepiej wszystko przemyÂśleĂŚ i sprawdziĂŚ, zanim siĂŞ poleci do akcji. Chyba...

Inaka

Riolu kiwnÂąÂł gÂłowÂą, zapewne po to, by przekazaĂŚ ci, Âże zrozumiaÂł to, co mu przekazaÂłeÂś, po czym przystÂąpiÂł do uÂżywania Endure. Na efekty nie trzeba byÂło dÂługo czekaĂŚ, gdyÂż Pidove z zakrwawionym dziobem natychmiast rzuciÂł siĂŞ na walczÂącego Pokemona, jednak ten wytrzymaÂł atak. PozostaÂłe ptaki takÂże ruszyÂły do ataku. To teÂż niewiele daÂło - twĂłj partner wciÂąÂż uÂżywaÂł ruchu obronnego, ale po chwili wszystko siĂŞ zmieniÂło. WidaĂŚ, Âże ptaszyska musiaÂły mieĂŚ jeszcze troszkĂŞ oleju w swoich maÂłych ptasich mĂłÂżdÂżkach, bo zamiast atakowaĂŚ dobrze broniÂącego siĂŞ Riolu, wybraÂły inny cel - pech chciaÂł, Âże byÂłeÂś nim ty.
CaÂłe ptactwo rzuciÂło siĂŞ za tobÂą - tylko herszt bandy zostaÂł na miejscu i nadal prĂłbowaÂł siĂŞ przedrzeĂŚ przez niezawodnÂą jak na razie obronĂŞ walczÂącego Pokemona, chociaÂż ten pewnie niedÂługo padnie.
Dziewczyna poruszyÂła siĂŞ nieznacznie, gdy tylko usÂłyszaÂła twĂłj gÂłos. SpojrzaÂła na ciebie i kiwnĂŞÂła gÂłowÂą, trzĂŞsÂąc siĂŞ na widok goniÂących ciĂŞ ptakĂłw. Czyli chyba jak na razie wszystko z niÂą w porzÂądku - oprĂłcz prawego oka.

Poxer

Dobra, to jest odpowiedni moment.
Odbiegam jak najdalej od dziewczyny i Riolu, jednak nie tracÂąc ich z pola widzenia, tak aby wszystko dokÂładnie widzieĂŚ. ZatrzymujĂŞ siĂŞ w miejscu i zaczynam dawaĂŚ Riolu znaki, tak, aby siĂŞ przebiÂły przez chmarĂŞ ptactwa.
- Teraz! - krzyczĂŞ w kierunku Pokemona. - Teraz! - krzyczĂŞ jeszcze raz, jednoczeÂśnie rozglÂądajÂąc siĂŞ po otoczeniu w poszukiwaniu jakiejÂś broni.
Szukam czegoÂś dÂługiego i w miarĂŞ mocnego, jakiejÂś duÂżej gaÂłĂŞzi, czegoÂś co po prostu sÂłuÂżyÂło by mi do samoobrony na dÂłuÂższÂą metĂŞ, bo tak dÂługo nie wytrzymam.
Przy okazji staram siĂŞ sprzedaĂŚ jednemu czy dwum ptaszyskom kopniaka.
- Nie ma mowy, goÂłĂŞbie jedne, tak Âłatwo wam siĂŞ nie uda... - groÂżĂŞ ptaszyskom, w sumie chyba dla dodania sobie otuchy, tutaj muszĂŞ sobie jakoÂś z nimi poradziĂŚ.
Sprawdzam jeszcze kÂątem oka, czy dziewczyna jest bezpieczna. Mam nadziejĂŞ, Âże wytrzyma wystarczajÂąco dÂługo do czasu, kiedy poradzimy sobie z Pidove'ami.
KurczĂŞ, oby Riolu wytrzymaÂł tamto starcie, bo inaczej bĂŞdzie nieciekawie...
Gdyby siĂŞ okazaÂło, Âże Riolu nie zauwaÂżyÂł moich sygnaÂłĂłw, macham w jego stronĂŞ jeszcze raz. Lepiej siĂŞ nie drzeĂŚ i nie prowokowaĂŚ ptakĂłw.

Inaka

Nya. Wiesz, jak powstaÂł ten tekst oraz o ktĂłrej godzinie, wiĂŞc nie bij mnie za jakiekolwiek bÂłĂŞdy. Nie ma to jak byĂŚ nieprzytomnym :krejzol:

--------------
Riolu nie trzeba byÂło drugi raz dawaĂŚ znakĂłw, gdyÂż zrozumiaÂł ciĂŞ juÂż za pierwszym. UÂżywajÂąc nadal Endure odepchnÂąÂł zakrwawionego Pidove od siebie, po czym skoczyÂł za niego i natychmiast natarÂł na ptaszysko, rozpĂŞdzajÂąc siĂŞ, by uÂżyĂŚ Quick Attack. Przeciwnik owszem, oberwaÂł, jednak po chwili odwdziĂŞczyÂł siĂŞ piĂŞknym za nadobne, uÂżywajÂąc swojego dzioba, ktĂłry uderzyÂł w zaskoczonego Riolu.
SzukajÂąc czegoÂś do samoobrony, spojrzaÂłeÂś przy okazji na ofiarĂŞ ataku tego wÂściekÂłego stada. Dziewczyna przesunĂŞÂła siĂŞ odrobinkĂŞ bliÂżej drzew, jednak nadal trzymaÂła dÂłoĂą przy ranie. Krew tak okropnie komponowaÂła siĂŞ z jej bladÂą twarzÂą... No cĂłÂż, damy radĂŞ.
Niestety, nie znalazÂłeÂś niczego, co mogÂło by sÂłuÂżyĂŚ jako przedmiot do uÂżytku obronnego... Jedyne rzeczy, jakie byÂły luÂźno porzucone to Pokeball (nya, moÂże wypadÂł tej dziewczynie, a moÂże tobie w czasie tego zamieszania - nie wiadomo) oraz, nie wiedzieĂŚ czemu, por. GaÂłĂŞzi luzem nie ma i raczej nie bĂŞdzie, chyba Âże pobawisz siĂŞ w antyzielonego czÂłeka i zÂłamiesz jednÂą z nich. Na razie jednak musiaÂłeÂś zadowoliĂŚ ptaki chaotycznymi kopniĂŞciami, z ktĂłrych tylko jedno byÂło skuteczne.

Riolu - 95% HP
PrzywĂłdca Pidove - 89% HP
Reszta Pidove - od 99,9% do 97% HP