Gdy nuda w mieœcie, urwij siê na peryferie i zrób tam swoj¹ bazê, mo¿na powiedzieÌ, ¿e miasto Fortree jest czymœ takim, ale na wiêksz¹ skalê, o wiele wiêksz¹. No có¿, mo¿na powiedzieÌ, to miasto kipi zdrowiem i ekologi¹, wiêc chyba wszystko jest w jak najlepszym porz¹dku. Jednak, czemu jesteœmy tutaj? ByÌ mo¿e dlatego, ¿e istnieje tutaj pewien m³odzian, który poszukuje czegoœ, co tylko on rozumie w tym mieœcie. To trochê smutne, ale mu to nie przeszkadza, trwa on w swoim przekonaniu, ¿e gdzieœ on tu jest. Ten fragment, który otworzy nowe drzwi do odpowiedzi, tak, to z pewnoœci¹ bêdzie prze³om w tym œledztwie. Zapewne wtedy ch³opak stanie siê tak s³awny, jak jego ojciec, ale... tymczasem ci¹gle ktoœ porównuje te dwie osoby, a ch³opak tego nie lubi. Wiêc, teraz siedzi sam, myœli, analizuje. Myœla³by kto, ¿e nie myœli o babach i innych takich rzeczach, a o sprawach wa¿niejszych, siêgaj¹cych wy¿ej. Takich jak istnienie, a mo¿e coœ jednak bardziej przyziemnego.
- Zmarzniesz... wejdÂź do Âśrodka - PowiedziaÂła pewna miÂła, starsza pani, ktĂłra najprawdopodobniej prowadzi tutejsze schronisko, jeÂśli moÂżna to tak nazwaĂŚ. Tak na prawdo byÂło to nic innego jak miÂła miejscĂłwka, w ktĂłrej moÂżna byÂło spĂŞdziĂŚ noc, ale nie byÂło to tak wielkie jak schronisko, jednakÂże wiele osĂłb tak to nazywa. Co byÂło jednakÂże wielce ciekawe.
Ch³opak skin¹³ g³ow¹ i poszed³ za ni¹, mo¿e nie by³ to szczyt jego marzeù, jednak¿e bardzo mi³o by³o w tej gospodzie, zwa¿aj¹c na to, ¿e by³a tutaj jeszcze œwietna atmosfera. Bardzo mi³a... mo¿e troszkê za mi³a, a mo¿e tylko tak Ciê podpuszczam. :3

[Afil]

Gdy nuda w mieœcie, urwij siê na peryferie i zrób tam swoj¹ bazê, mo¿na powiedzieÌ, ¿e miasto Fortree jest czymœ takim, ale na wiêksz¹ skalê, o wiele wiêksz¹. No có¿, mo¿na powiedzieÌ, to miasto kipi zdrowiem i ekologi¹, wiêc chyba wszystko jest w jak najlepszym porz¹dku. Jednak, czemu jesteœmy tutaj? ByÌ mo¿e dlatego, ¿e istnieje tutaj pewien m³odzian, który poszukuje czegoœ, co tylko on rozumie w tym mieœcie. To trochê smutne, ale mu to nie przeszkadza, trwa on w swoim przekonaniu, ¿e gdzieœ on tu jest. Ten fragment, który otworzy nowe drzwi do odpowiedzi, tak, to z pewnoœci¹ bêdzie prze³om w tym œledztwie. Zapewne wtedy ch³opak stanie siê tak s³awny, jak jego ojciec, ale... tymczasem ci¹gle ktoœ porównuje te dwie osoby, a ch³opak tego nie lubi. Wiêc, teraz siedzi sam, myœli, analizuje. Myœla³by kto, ¿e nie myœli o babach i innych takich rzeczach, a o sprawach wa¿niejszych, siêgaj¹cych wy¿ej. Takich jak istnienie, a mo¿e coœ jednak bardziej przyziemnego.
- Zmarzniesz... wejdÂź do Âśrodka - PowiedziaÂła pewna miÂła, starsza pani, ktĂłra najprawdopodobniej prowadzi tutejsze schronisko, jeÂśli moÂżna to tak nazwaĂŚ. Tak na prawdo byÂło to nic innego jak miÂła miejscĂłwka, w ktĂłrej moÂżna byÂło spĂŞdziĂŚ noc, ale nie byÂło to tak wielkie jak schronisko, jednakÂże wiele osĂłb tak to nazywa. Co byÂło jednakÂże wielce ciekawe.
Ch³opak skin¹³ g³ow¹ i poszed³ za ni¹, mo¿e nie by³ to szczyt jego marzeù, jednak¿e bardzo mi³o by³o w tej gospodzie, zwa¿aj¹c na to, ¿e by³a tutaj jeszcze œwietna atmosfera. Bardzo mi³a... mo¿e troszkê za mi³a, a mo¿e tylko tak Ciê podpuszczam. :3

Jaram siĂŞ tÂą grÂą, jak Londyn w 1666. DziĂŞkujĂŞ! :'D Pytanie, mĂłj Absol jest ze mnÂą, tak?
Tak wiêc wchodz¹c za babci¹ rozgl¹dam siê uwa¿nie po pomieszczeniu, w którym siê obecnie znajdujê. Kto wie, mo¿e faktycznie MG mnie podpuszcza, i jest w tym budynku, czy nawet osobie samej babci coœ wielce niepokoj¹cego, niewidocznego na pierwszy rzut oka? Raczy³ wiedzieÌ tylko sam MG. Tak wiêc badam w dalszym ci¹gu swoimi zielonymi oczyma pomieszczenie, szukaj¹c czegoœ co mog³oby zak³óciÌ mój wewnêtrzny spokój. Szybko lekko uderzam siê po kieszeniach chc¹c upewniÌ siê, ¿e mam ze sob¹ swój najcenniejszy ekwipunek, czyli papierosy. Upewniwszy siê czy, aby na pewno s¹ na miejscu dajê kolejny krok przed siebie.
- To bardzo mi³e z pani strony. Swoj¹ drog¹, nie obawia siê pani, ¿e ta zbytnia goœcinnoœÌ mo¿e sprowadziÌ kogoœ, kto umiejêtnie wykorzysta to? Przeciw pani?
ZapytaÂłem, marszczÂąc swoje krzaczaste brwi i wykrzywiajÂąc tym samym usta w parodii uÂśmiechu. PodniosÂłem prawÂą rĂŞkĂŞ na tyle by pomasowaĂŚ sobie niÂą kark i opuÂściÂłem znĂłw wzdÂłuÂż ciaÂła rozglÂądajÂąc siĂŞ za swoim pokemonem.

[Szkot]

Jaram siĂŞ tÂą grÂą, jak Londyn w 1666. DziĂŞkujĂŞ! :'D Pytanie, mĂłj Absol jest ze mnÂą, tak?
Tak wiêc wchodz¹c za babci¹ rozgl¹dam siê uwa¿nie po pomieszczeniu, w którym siê obecnie znajdujê. Kto wie, mo¿e faktycznie MG mnie podpuszcza, i jest w tym budynku, czy nawet osobie samej babci coœ wielce niepokoj¹cego, niewidocznego na pierwszy rzut oka? Raczy³ wiedzieÌ tylko sam MG. Tak wiêc badam w dalszym ci¹gu swoimi zielonymi oczyma pomieszczenie, szukaj¹c czegoœ co mog³oby zak³óciÌ mój wewnêtrzny spokój. Szybko lekko uderzam siê po kieszeniach chc¹c upewniÌ siê, ¿e mam ze sob¹ swój najcenniejszy ekwipunek, czyli papierosy. Upewniwszy siê czy, aby na pewno s¹ na miejscu dajê kolejny krok przed siebie.
- To bardzo mi³e z pani strony. Swoj¹ drog¹, nie obawia siê pani, ¿e ta zbytnia goœcinnoœÌ mo¿e sprowadziÌ kogoœ, kto umiejêtnie wykorzysta to? Przeciw pani?
ZapytaÂłem, marszczÂąc swoje krzaczaste brwi i wykrzywiajÂąc tym samym usta w parodii uÂśmiechu. PodniosÂłem prawÂą rĂŞkĂŞ na tyle by pomasowaĂŚ sobie niÂą kark i opuÂściÂłem znĂłw wzdÂłuÂż ciaÂła rozglÂądajÂąc siĂŞ za swoim pokemonem.

Przepraszam za opóŸnienie.... spooore opóŸnienie.
A tak, jest gdzieÂś tam. Przy najbliÂższym spotkaniu z nim poznasz informacje na jego temat.
No i jeszcze jedna uwaga, tutaj gracze piszÂą w czasie teraÂźniejszym >:3
---

Kobieta niewzruszona twoim pytaniem nawet na chwilê siê nie zatrzyma³a, no có¿, ale odpowiedzieÌ mia³a zamiar, raczej. Chrz¹knê³a, powiedzia³a kilka niezrozumia³ych s³ów i zaczê³a opowiadaÌ, tak... opowiadaÌ. Jak na ironiê, nie mia³a ¿adnych skrupu³ów, by opowiedzieÌ Ci ca³¹ swoj¹ historiê, zaczynaj¹c od dzieciùstwa, a koùcz¹c na wspomnieniach o jej zmar³ym mê¿u. Oczywiœcie, ka¿dy normalny cz³owiek zaraz by uciek³, albo przynajmniej zacz¹³ myœleÌ o czymœ innym, jednak, ty nie do koùca jesteœ normalny. Z ka¿dej wypowiedzi starszej pani, z ka¿dego, nawet najmniejszego s³owa wyci¹gn¹³eœ jakiœ fakt i chwa³a Ci za to, bo nie musia³eœ ju¿ pytaÌ o inne rzeczy.
- Ah... bym zapomnia³a - Doda³a nagle, szczerze mówi¹c, zaskoczy³o Ciê to. Nie spodziewa³eœ siê tego, ¿e doda coœ od siebie po tak... chwila... czy ju¿ minê³a godzina? Wracaj¹c; po tak wyczerpuj¹cej wypowiedzi, jak¹ mia³eœ okazjê us³yszeÌ wczeœniej. - Nie bojê siê, nie kiedy wiem, ¿e mój m¹¿ nade mn¹ czuwa. Wiesz... nawet mi go przypominasz... ale nie bêdê Ciê teraz zanudzaÌ, to twój klucz do pokoju, powinieneœ go znaleŸÌ bez problemu. - I tak oto znalaz³eœ siê w posiadaniu klucza do swojego pokoju, w którym dzisiaj bêdziesz móg³ zanocowaÌ, ale czy bêdziesz tam spaÌ, to tylko twój wybór. Do pokoju doszed³eœ bez problemu, tak jak powiedzia³a, widaÌ twoje przemyœlenia *w tym momencie MG siê zach³ysn¹³* by³y b³êdne, tutaj nie dzieje siê nic dziwnego.
Gdy wszed³eœ do pokoju, nie spad³o na Ciebie nic, nie strzelano do Ciebie, nie zasta³eœ zmasakrowanych cia³ w szafie, a wiêc jest dobrze, raczej. Pokój stosunkowo nie by³ wielki, ale tak to jest w schronisku, tak zwanym schronisku. By³ przytulny, ¿ó³te œciany w kolorze kanarkowym dawa³y ciep³e, mi³e odczucia. Szafa wskazywa³a, ¿e mo¿na by³o tutaj nawet zostaÌ na kilka dni, a ³ó¿ko jednoosobowe... nie pozwala³o na ¿adne szaleùstwa. Pod³oga, a raczej zielona wyk³adzina, która znajdowa³a siê na pod³odze, by³a brudna, w sumie mo¿na by by³o tak wnioskowaÌ, gdy¿ poza ma³ym stolikiem i jednym taboretem nie by³o tutaj zbytnio miejsc do grania z znajomymi, ani nic innego. No có¿, a w dodatku toaleta jest wspólna i jest na korytarzu... trzeba to przetrwaÌ. To co teraz?

[Afil]

Przepraszam za opóŸnienie.... spooore opóŸnienie.
A tak, jest gdzieÂś tam. Przy najbliÂższym spotkaniu z nim poznasz informacje na jego temat.
No i jeszcze jedna uwaga, tutaj gracze piszÂą w czasie teraÂźniejszym >:3
---

Kobieta niewzruszona twoim pytaniem nawet na chwilê siê nie zatrzyma³a, no có¿, ale odpowiedzieÌ mia³a zamiar, raczej. Chrz¹knê³a, powiedzia³a kilka niezrozumia³ych s³ów i zaczê³a opowiadaÌ, tak... opowiadaÌ. Jak na ironiê, nie mia³a ¿adnych skrupu³ów, by opowiedzieÌ Ci ca³¹ swoj¹ historiê, zaczynaj¹c od dzieciùstwa, a koùcz¹c na wspomnieniach o jej zmar³ym mê¿u. Oczywiœcie, ka¿dy normalny cz³owiek zaraz by uciek³, albo przynajmniej zacz¹³ myœleÌ o czymœ innym, jednak, ty nie do koùca jesteœ normalny. Z ka¿dej wypowiedzi starszej pani, z ka¿dego, nawet najmniejszego s³owa wyci¹gn¹³eœ jakiœ fakt i chwa³a Ci za to, bo nie musia³eœ ju¿ pytaÌ o inne rzeczy.
- Ah... bym zapomnia³a - Doda³a nagle, szczerze mówi¹c, zaskoczy³o Ciê to. Nie spodziewa³eœ siê tego, ¿e doda coœ od siebie po tak... chwila... czy ju¿ minê³a godzina? Wracaj¹c; po tak wyczerpuj¹cej wypowiedzi, jak¹ mia³eœ okazjê us³yszeÌ wczeœniej. - Nie bojê siê, nie kiedy wiem, ¿e mój m¹¿ nade mn¹ czuwa. Wiesz... nawet mi go przypominasz... ale nie bêdê Ciê teraz zanudzaÌ, to twój klucz do pokoju, powinieneœ go znaleŸÌ bez problemu. - I tak oto znalaz³eœ siê w posiadaniu klucza do swojego pokoju, w którym dzisiaj bêdziesz móg³ zanocowaÌ, ale czy bêdziesz tam spaÌ, to tylko twój wybór. Do pokoju doszed³eœ bez problemu, tak jak powiedzia³a, widaÌ twoje przemyœlenia *w tym momencie MG siê zach³ysn¹³* by³y b³êdne, tutaj nie dzieje siê nic dziwnego.
Gdy wszed³eœ do pokoju, nie spad³o na Ciebie nic, nie strzelano do Ciebie, nie zasta³eœ zmasakrowanych cia³ w szafie, a wiêc jest dobrze, raczej. Pokój stosunkowo nie by³ wielki, ale tak to jest w schronisku, tak zwanym schronisku. By³ przytulny, ¿ó³te œciany w kolorze kanarkowym dawa³y ciep³e, mi³e odczucia. Szafa wskazywa³a, ¿e mo¿na by³o tutaj nawet zostaÌ na kilka dni, a ³ó¿ko jednoosobowe... nie pozwala³o na ¿adne szaleùstwa. Pod³oga, a raczej zielona wyk³adzina, która znajdowa³a siê na pod³odze, by³a brudna, w sumie mo¿na by by³o tak wnioskowaÌ, gdy¿ poza ma³ym stolikiem i jednym taboretem nie by³o tutaj zbytnio miejsc do grania z znajomymi, ani nic innego. No có¿, a w dodatku toaleta jest wspólna i jest na korytarzu... trzeba to przetrwaÌ. To co teraz?

Przepraszam! Postaram siĂŞ poprawiĂŚ, za duÂżo grania na innych forach .3. ZnalazÂłam chwilĂŞ wiĂŞc odpisuje! Wybacz za bycie upierdliwÂą, ale jaki jest ekwipunek na start?
Mru¿ê oczy patrz¹c na babciê, której chyba jednym z hobby by³o zamêczanie ca³ego otoczenia histori¹ swojego ¿ycia. Bogowie, jakby nie by³o ¿adnej innej ciekawszej rzeczy na chwilê obecn¹ ni¿, opowieœÌ któr¹ z pewnoœci¹ da³o by siê uœpiÌ najbardziej energiczn¹ osobê. Na kolejne jej s³owa nic nie odpowiadam tylko kiwam lekko g³owy.Nie ma po co strzêpiÌ jêzyka bez potrzeby, tym bardziej, ¿e jeszcze pewnie bêdê mieÌ okazjê go postrzêpiÌ. Heh, pewnie wszystkim mówi, ¿e przypomina jej zmar³ego mê¿a. To raczej doœÌ typowe dla wszelakiej maœci staruszek, które straci³y przedwczeœnie, lub i nie, swoj¹ drug¹ po³owê.
Badawczym wzrokiem chwilê obserwujê pokój. Gdyby coœ do mnie strzeli³o, jakieœ zw³oki wypad³y by z szafy, zaczê³o by siê coœ dziaÌ! Mo¿naby pokazaÌ siê z tej najlepszej detektywistycznej strony! ChodŸ szczerze pisz¹c perspektywa pobrudzenia swoich r¹k jak i materia³u ubraù karmazynowym kolorem krwi nie jest czymœ, na co mo¿na by siê ucieszyÌ. Takie plamy chyba trudno schodz¹ z ubraù? Trzeba by oddaÌ mundur do pralni! A za pralniê trzeba p³aciÌ! A ka¿dy gorsz siê liczy, prawda? Zagwizda³em pod nosem, chc¹c przywo³aÌ swojego psiego towarzysza do swojej nogi. Dobrze by³o mieÌ kogoœ przy sobie podczas podró¿y... Kogoœ kto nie gada, nie jêczy, nie marudzi, a jednoczeœnie mo¿na go nazwaÌ swoim przyjacielem. Ka¿dy inny ludzki kompan podczas podró¿y móg³by sprawiaÌ jakieœ trudnoœci, zamêczaÌ mnie swoj¹ gadanin¹. Czego nie mo¿na by³o powiedzieÌ o pokemonie. Chwilê przechadzam siê po pokoju, z ca³y czas zmru¿onymi zielonymi œlepiami by ostatecznie usi¹œÌ na ³ó¿ku i przeczesaÌ d³oni¹ bêd¹ce w wiecznym nie³adzie rude w³osy.
- Jak myœlisz, warto bêdzie rozgl¹dn¹Ì siê po okolicy noc¹, aye? Mo¿e natrafimy na coœ ciekawego. Zawsze bêdzie lepsze to ni¿ siedzenie tu bezczynnie...
RzuciÂłem do pokemona, tudzieÂż do kanarkowych Âścian, jeÂśli towarzysza nie ma ze mnÂą.

[Szkot]

Przepraszam! Postaram siĂŞ poprawiĂŚ, za duÂżo grania na innych forach .3. ZnalazÂłam chwilĂŞ wiĂŞc odpisuje! Wybacz za bycie upierdliwÂą, ale jaki jest ekwipunek na start?
Mru¿ê oczy patrz¹c na babciê, której chyba jednym z hobby by³o zamêczanie ca³ego otoczenia histori¹ swojego ¿ycia. Bogowie, jakby nie by³o ¿adnej innej ciekawszej rzeczy na chwilê obecn¹ ni¿, opowieœÌ któr¹ z pewnoœci¹ da³o by siê uœpiÌ najbardziej energiczn¹ osobê. Na kolejne jej s³owa nic nie odpowiadam tylko kiwam lekko g³owy.Nie ma po co strzêpiÌ jêzyka bez potrzeby, tym bardziej, ¿e jeszcze pewnie bêdê mieÌ okazjê go postrzêpiÌ. Heh, pewnie wszystkim mówi, ¿e przypomina jej zmar³ego mê¿a. To raczej doœÌ typowe dla wszelakiej maœci staruszek, które straci³y przedwczeœnie, lub i nie, swoj¹ drug¹ po³owê.
Badawczym wzrokiem chwilê obserwujê pokój. Gdyby coœ do mnie strzeli³o, jakieœ zw³oki wypad³y by z szafy, zaczê³o by siê coœ dziaÌ! Mo¿naby pokazaÌ siê z tej najlepszej detektywistycznej strony! ChodŸ szczerze pisz¹c perspektywa pobrudzenia swoich r¹k jak i materia³u ubraù karmazynowym kolorem krwi nie jest czymœ, na co mo¿na by siê ucieszyÌ. Takie plamy chyba trudno schodz¹ z ubraù? Trzeba by oddaÌ mundur do pralni! A za pralniê trzeba p³aciÌ! A ka¿dy gorsz siê liczy, prawda? Zagwizda³em pod nosem, chc¹c przywo³aÌ swojego psiego towarzysza do swojej nogi. Dobrze by³o mieÌ kogoœ przy sobie podczas podró¿y... Kogoœ kto nie gada, nie jêczy, nie marudzi, a jednoczeœnie mo¿na go nazwaÌ swoim przyjacielem. Ka¿dy inny ludzki kompan podczas podró¿y móg³by sprawiaÌ jakieœ trudnoœci, zamêczaÌ mnie swoj¹ gadanin¹. Czego nie mo¿na by³o powiedzieÌ o pokemonie. Chwilê przechadzam siê po pokoju, z ca³y czas zmru¿onymi zielonymi œlepiami by ostatecznie usi¹œÌ na ³ó¿ku i przeczesaÌ d³oni¹ bêd¹ce w wiecznym nie³adzie rude w³osy.
- Jak myœlisz, warto bêdzie rozgl¹dn¹Ì siê po okolicy noc¹, aye? Mo¿e natrafimy na coœ ciekawego. Zawsze bêdzie lepsze to ni¿ siedzenie tu bezczynnie...
RzuciÂłem do pokemona, tudzieÂż do kanarkowych Âścian, jeÂśli towarzysza nie ma ze mnÂą.

Gomen, zapracowane 2 tygodnie miaÂłem ^ ^"
---
Towarzysz siedzia³ w pokeballu, wiêc tylko spojrza³ na Ciebie nieznacznie z tego¿ to cuda techniki, a wiêc... musia³eœ zadowoliÌ siê tylko odpowiedziom œcian, które milcza³y. Tak, milczenie œcian to najbardziej przyt³aczaj¹ca rzecz, jak¹ mo¿na sobie wyobraziÌ, jednak w tym przypadku, nie by³o tak Ÿle. Co chwilê z podwórza wydostawa³y siê dziwne dŸwiêki, mo¿e jakaœ walka tam trwa, ale... nie, to raczej grupka pijanych osób, która akurat upatrzy³a sobie miejsce niedaleko twojego okna. Jak na ironiê... teraz nie wiadomo, co mo¿na z sob¹ zrobiÌ, wiêc... pozosta³o piÌ? Nie, mo¿e jednak lepiej siê przeœpij, potem rano przeprowadŸ wywiad z kilkoma ludŸmi na temat twojej misji, a mo¿e raczej... na temat pobliskiego fragmentu. ChoÌ z drugiej... nie, noc to te¿ dobra pora do roboty, mo¿e nie na rozmowy, ale raczej na zwyk³e szperanie po okolicy, wiêc i tak uczyniÌ trzeba. Absol te¿ chyba zrozumia³ co Ci siedzi w g³owie, wiêc i uradowany zacz¹³ uœmiechaÌ siê w pokeballu... to jest... to na co czeka³eœ, wiêc nie warto teraz siedzieÌ, czas ruszyÌ, ale... oknem, czy drzwiami?

[Afil]

Gomen, zapracowane 2 tygodnie miaÂłem ^ ^"
---
Towarzysz siedzia³ w pokeballu, wiêc tylko spojrza³ na Ciebie nieznacznie z tego¿ to cuda techniki, a wiêc... musia³eœ zadowoliÌ siê tylko odpowiedziom œcian, które milcza³y. Tak, milczenie œcian to najbardziej przyt³aczaj¹ca rzecz, jak¹ mo¿na sobie wyobraziÌ, jednak w tym przypadku, nie by³o tak Ÿle. Co chwilê z podwórza wydostawa³y siê dziwne dŸwiêki, mo¿e jakaœ walka tam trwa, ale... nie, to raczej grupka pijanych osób, która akurat upatrzy³a sobie miejsce niedaleko twojego okna. Jak na ironiê... teraz nie wiadomo, co mo¿na z sob¹ zrobiÌ, wiêc... pozosta³o piÌ? Nie, mo¿e jednak lepiej siê przeœpij, potem rano przeprowadŸ wywiad z kilkoma ludŸmi na temat twojej misji, a mo¿e raczej... na temat pobliskiego fragmentu. ChoÌ z drugiej... nie, noc to te¿ dobra pora do roboty, mo¿e nie na rozmowy, ale raczej na zwyk³e szperanie po okolicy, wiêc i tak uczyniÌ trzeba. Absol te¿ chyba zrozumia³ co Ci siedzi w g³owie, wiêc i uradowany zacz¹³ uœmiechaÌ siê w pokeballu... to jest... to na co czeka³eœ, wiêc nie warto teraz siedzieÌ, czas ruszyÌ, ale... oknem, czy drzwiami?

Zaœmia³em siê bezg³oœnie z w³asnej g³upoty patrz¹c przed siebie na trzymany w rêku PokeBall z zamkniêtym w nim pokemonem. Lekko podrzucam kulê w górê, by mój wierny towarzysz móg³ nacieszyÌ siê nocnym œwiat³em. Jak tylko pokemon pojawi siê przede mn¹ wyci¹gam ku niemu d³où i czochram jego ³epek. Przerywaj¹c pieszczoty swojego pokemona moja d³où wêdruje do kieszeni i wolnym ruchem wyci¹gam z niej zmiêta paczkê fajek. Zaraz po otworzeniu wk³adam, owego papierosa filtrem do ust i zapalam, zaci¹gaj¹c siê zaraz przy tym jak ogieù zacz¹³ smagaÌ przeciwleg³y kraniec papierosa. Rozkoszny smak tytoniu, wype³niaj¹cy p³uca i wracaj¹cy do pokoju w postaci szarego œmierdz¹cego dymu. To jest to czego w tej chwili potrzebowa³em! Przenoszê swój wzrok na Scotta i nieco zmarszczy³em swoje brwi.
- To jak? Wybieramy siê na jak¹œ nocn¹ eskapadê? Co jak co, ale zarówno tobie jak i mnie przyda siê jakiœ spacer dla rozprostowania nóg, aye?
Charkn¹³em koùcz¹c zdanie, jeszcze raz zaci¹gaj¹c siê papierosem i wstaj¹c z ³ó¿ka. £askawie powoli powlok³em siê do okna, otworzy³em je i wychyli³em siê tak, by móc oceniÌ czy dam radê zejœÌ oknem na zewn¹trz,i co najwa¿niejsze. WróciÌ, powiedzmy, ¿e niepostrze¿enie.

[Szkot]

Zaœmia³em siê bezg³oœnie z w³asnej g³upoty patrz¹c przed siebie na trzymany w rêku PokeBall z zamkniêtym w nim pokemonem. Lekko podrzucam kulê w górê, by mój wierny towarzysz móg³ nacieszyÌ siê nocnym œwiat³em. Jak tylko pokemon pojawi siê przede mn¹ wyci¹gam ku niemu d³où i czochram jego ³epek. Przerywaj¹c pieszczoty swojego pokemona moja d³où wêdruje do kieszeni i wolnym ruchem wyci¹gam z niej zmiêta paczkê fajek. Zaraz po otworzeniu wk³adam, owego papierosa filtrem do ust i zapalam, zaci¹gaj¹c siê zaraz przy tym jak ogieù zacz¹³ smagaÌ przeciwleg³y kraniec papierosa. Rozkoszny smak tytoniu, wype³niaj¹cy p³uca i wracaj¹cy do pokoju w postaci szarego œmierdz¹cego dymu. To jest to czego w tej chwili potrzebowa³em! Przenoszê swój wzrok na Scotta i nieco zmarszczy³em swoje brwi.
- To jak? Wybieramy siê na jak¹œ nocn¹ eskapadê? Co jak co, ale zarówno tobie jak i mnie przyda siê jakiœ spacer dla rozprostowania nóg, aye?
Charkn¹³em koùcz¹c zdanie, jeszcze raz zaci¹gaj¹c siê papierosem i wstaj¹c z ³ó¿ka. £askawie powoli powlok³em siê do okna, otworzy³em je i wychyli³em siê tak, by móc oceniÌ czy dam radê zejœÌ oknem na zewn¹trz,i co najwa¿niejsze. WróciÌ, powiedzmy, ¿e niepostrze¿enie.