Nie mia³em pomys³u na kontynuowanie poprzedniego FFa, wiêc postanowi³em napisaÌ coœ nowego. Nowe dzie³o ma swoje korzenie w ró¿nych anime jak i w mojej wyobraŸni. Pocz¹tek mo¿e wygl¹daÌ trochê na stylizacjê pod "Naruto", ale póŸniej prawdopodobnie zast¹pi wymieszanie kilku anime. No ale przejdŸmy do rzeczy najwa¿niejszych.

PROLOG
- Pamiêtaj, ¿e te techniki s¹ bardzo trudne do opanowania i mimo, ¿e s¹ one specjalnoœci¹ naszego klanu, wielu cz³onków rodziny nie potrafi ich opanowaÌ, a maj¹ te techniki "zapisane" we krwi - powiedzia³ wysoki, dobrze zbudowany mê¿czyzna o zielonych oczach i kruczoczarnych w³osach do ch³opca, ró¿ni¹cego siê od mê¿czyzny jedynie niebieskimi oczami i trochê jaœniejszymi w³osami.
- Rozumiem ojcze i znam moc Technik Duszy. W koĂącu wÂłaÂśnie dlatego prawie zawsze przywĂłdcy wioski sÂą wybierani z naszego klanu - odpowiedziaÂł chÂłopak.
- Mo¿na powiedzieÌ, ¿e dziêki temu nasz klan jest dynasti¹ panuj¹c¹ w wiosce - rzek³ mê¿czyzna rozbawionym g³osem. - Ale musisz wiedzieÌ jedno. Jest pewna Technika Duszy przy której mo¿esz zostaÌ zabity przez samego siebie. W³aœnie dlatego jeœli ktokolwiek z rodziny u¿ywa tej techniki to tylko w sytuacji, w której i tak jest na przegranej pozycji. Rozdarcie Duszy mo¿e Ciê zabiÌ lub mo¿e siê oddzieliÌ z³a czêœÌ Twojej duszy, która mimo, i¿ przetrwasz i pokonasz wroga nie zechce siê scaliÌ i zabije ona tego kto wykona³ tê technikê. Odnoœnie tej techniki jest przepowiedziana legenda przez Wiecznego. Owa legenda mówi o wojowniku, z którego wydostanie siê z³a czêœÌ jego duszy i zacznie siê d³uga i mordercza walka. Obie czêœci duszy, dobra i z³a, na koniec walki bêd¹ wyczerpane, lecz jedna z nich zdo³a uciec przed ostatecznym atakiem. Czêœci duszy tego wojownika odbêd¹ ze sob¹ wiele walk, tylko jednej uda siê przetrwaÌ i stanie siê ona najsilniejszym wojownikiem œwiata.
- Która czêœÌ duszy to bêdzie? - spyta³ ch³opiec podnieconym g³osem.
- Tego nie wiadomo. Wieczny nie zdo³a³ tego powiedzieÌ zanim zgin¹³. Powiedzia³ tylko imiê i pseudonim tego wojownika. Jego imiê to Patrick, a pseudonim Dev, prawdopodobnie jako skrót od Devil. Jak wiesz co kilka pokoleù w naszej rodzinie jest wojownik o imieniu Patrick, teraz ¿yje tylko dwóch - Ty i kuzyn Patrick Marcus. To w³aœnie Marcus jest trzecim Patrickiem nazywany Devil w naszym klanie. Przed nim nazywani byli tak Wieczny i jego kuzyn Patrick Mark Devil. Niestety mam z³e przeczucie co do tego, ¿e to w³aœnie Marcus jest owym legendarnym wojownikiem, a wygra jego z³a czêœÌ duszy.
- A wiĂŞc dlaczego mi to mĂłwisz ojcze? - spytaÂł zmartwiony chÂłopak.
- Bo jeœli lepsza czêœÌ Marcusa polegnie... - mê¿czyzna przerwa³ na chwilê odpowiedŸ. Po kilku sekundach kontynuowa³ - bêdziesz musia³ u¿yÌ Techniki Poœwiêcenia Duszy. U¿ywaj¹c jej Twoja dusza zostanie potêpiona i zginiesz, ale zginie te¿ z³a czêœÌ duszy Twojego kuzyna.
- Dlaczego akurat ja bĂŞdĂŞ musiaÂł to zrobiĂŚ? - spytaÂł chÂłopak, ktĂłry juÂż wiedziaÂł co odpowie ojciec.
- JesteÂś najsÂłabszy z naszego klanu, ktĂłry jest najsilniejszy w wiosce, a likwidowanie zagroÂżenia zaczyna siĂŞ od najsilniejszych, wiĂŞc istnieje duÂże prawdopodobieĂąstwo, Âże bĂŞdziesz ostatnim, ktĂłry bĂŞdzie mĂłgÂł to zrobiĂŚ.
- A wiĂŞc zrobiĂŞ to jeÂśli bĂŞdĂŞ musiaÂł - odrzekÂł chÂłopak hardo.
Gdy tylko Patrick skoùczy³ mówiÌ drzwi otworzy³y siê szeroko i stan¹³ w nich wysoki blondyn.
- Synu, odejdŸ z wioski i trenuj w samotnoœci. Jeœli nie przyjdê po Ciebie za tydzieù wróÌ sam gdy uznasz, ¿e czas wype³niÌ przeznaczenie - nakaza³ mê¿czyzna zauwa¿aj¹c blondyna.
- A wiĂŞc domyÂślasz siĂŞ po co przyszedÂłem, prawda wuju? - spytaÂł blondyn mijany przez Patricka.
- DomyÂślam siĂŞ i dlatego wolĂŞ aby Patrick na to nie patrzyÂł i nie musiaÂł dzieliĂŚ mojego losu. Mam nadziejĂŞ, Âże wiesz Marcus na kogo siĂŞ porywasz - powiedziaÂł mĂŞÂżczyzna i podniĂłsÂł katanĂŞ z podÂłogi.
Dalszej rozmowy i tego co dzia³o siê póŸniej Patrick ju¿ nie zobaczy³ i nie us³ysza³ gdy¿ by³ zbyt daleko. Jednak ojciec po niego nie przyszedl, wiêc ch³opak wiedzia³ co siê sta³o i co musi zrobiÌ.


ROZDZIAÂŁ 1
"PowrĂłt"
Od owych wydarzeù minê³o dziesiêÌ lat. W tym czasie wioska znacznie siê rozwinê³a. Tego ranka w bramie miasteczka pojawi³ siê m³odzieniec, w którego oczach czai³a siê chêÌ mordu. M³odzieniec wygl¹da³ na oko³o 17 lat. By³ on podobny do zastêpcy w³adcy wioski - Marcusa, ale tak¿e obaj mê¿czyŸni siê od siebie ró¿nili. Przyjezdny mia³ œredniej d³ugoœci ciemne w³osy, niebieskie oczy i by³ lepiej zbudowany ni¿ Marcus. Ubrany by³ w niebiesk¹ bluzê z kapturem, w której rêkawy mia³ œci¹gniête do ³okci, niebieskie spodnie dresowe z tak¹ iloœci¹ kieszeni, ¿e gdyby mia³ w nich broù i chcia³ jej u¿yÌ wystarczy³oby na ca³¹ wioskê, a na jego czole znajdowa³a siê kruczoczarna opaska, która podtrzymywa³a w³osy by nie wpad³y mu do oczu. Kobiety i dziewczêta z osady uwa¿a³y, ¿e jest bardzo przystojny i mówi³y, i¿ musi to byÌ jakiœ krewny Marcusa.
Owy ch³opak szed³ w kierunku domu klanu Kimichi. Gdy znalaz³ siê przy owym budynku zatrzyma³ siê i nie zwracaj¹c na przygl¹daj¹cych siê mu ludzi szybko wykona³ kilka gestów po czym po chwili z cia³a m³odzieùca zaczêli wychodziÌ inni m³odzieùcy, którzy niczym nie ró¿nili siê od niego ani miêdzy sob¹. Gdy m³odzieùcy skoùczyli wychodziÌ z cia³a nowoprzyby³ego wszyscy jednoczeœnie przymknêli swoje niebieskie oczy. Po oko³o sekundzie jak jeden m¹¿ otworzyli oni oczy... które nie by³y ju¿ niebieskie, a czarne. Starsi z przygl¹daj¹cych siê wytrzeszczyli oczy ze zdumienia. Do tej pory widzieli tak ciemne oczy tylko u jednej osoby, lecz s³yszeli o jeszcze dwóch posiadaczach owych oczu. Wszystkie trzy osoby o tak ciemnych oczach nale¿a³y do klanu Kimichi. Gdy starsi zgromadzeni otrz¹snêli siê po tym co zobaczyli zosta³ tylko jeden m³odzieniec i mia³ zamkniête oczy. Po oko³o trzydziestu sekundach ch³opak otworzy³ oczy. By³y znowu niebieskie.
- Gdzie jest Marcus Kimichi? - spyta³ m³odzieniec przyjaznym g³êbokim basem gapiów, którzy mu siê przygl¹dali, nawet nie zaszczycaj¹c ich spojrzeniem.
Nikt mu nie odpowiedziaÂł. Jedna z dziewczÂąt chciaÂła juÂż odpowiedzieĂŚ, lecz ktoÂś jÂą powstrzymaÂł. Gdy nowoprzybyÂły zorientowaÂł siĂŞ, Âże nikt mu nie odpowie powiedziaÂł:
- JeÂśli siĂŞ nie dowiem podzielĂŞ zastosuje Masowe Klonowanie Duszy i znajdĂŞ go sam, ale mogĂŞ nie zapanowaĂŚ nad moimi Klonami Duszy gdy go spotkajÂą, a jeÂśli nad nimi nie zapanuje uÂżyjÂą Diabelskich Oczu Duszy, a nawet jeÂśli Marcus teÂż uÂżyje Diabelskich Oczu Duszy to moich klonĂłw bĂŞdzie wiĂŞcej i na pewno zginie. ChociaÂż... - chÂłopak zrobiÂł niewielkÂą pauzĂŞ i dodaÂł - nawet jeÂśli ja go spotka to prawdopodobnie zginie za krzywdĂŞ, ktĂłrÂą mi wyrzÂądziÂł. Ale jeÂśli mi nie pomoÂżecie to mogĂŞ teÂż nie powstrzymaĂŚ moich klonĂłw od zabicia tych, ktĂłrzy broniÂą mordercy, a tego bym nie chciaÂł, bo wtedy stanĂŞ siĂŞ kimÂś takim jak Marcus Kimichi.
Przed wszystkich zgromadzonych wyszÂła piĂŞknÂą mÂłoda dziewczyna, ktĂłra gdyby nie to, Âże miaÂła dÂłuÂższe wÂłosy od mÂłodzieĂąca i duÂże piersi, wyglÂądaÂłaby zupeÂłnie jak jeden z klonĂłw nowoprzybyÂłego.
- WyglÂąda na to, Âże teÂż jesteÂś jednym z Kimichi, wiĂŞc dlaczego nazywasz Marcusa mordercÂą kuzynie? - spytaÂła dziewczyna.
MÂłodzieniec odwrĂłciÂł siĂŞ gdy usÂłyszaÂł gÂłos dziewczyny i odpowiedziaÂł:
- PoniewaÂż zabiÂł on naszego ojca Kate.
- Greg! - krzyknĂŞÂła dziewczyna.
- Greg? Patrick Greg Kimichi? Ten który zabi³ swojego ojca gdy mia³ 7 lat, a potem uciek³? Mówi¹c w skrócie... Czy to Twój brat? - spyta³ m³odzieniec o br¹zowych w³osach, który wyszed³ przed t³um i stan¹³ obok dziewczyny.
- Tak, jestem Patrick Greg Kimichi, brat Kate. Nie, to nie ten ktĂłry zabiÂł ojca i uciekÂł. Ojca mojego i Kate zabiÂł Marcus. Ale my siĂŞ nie znamy, wiĂŞc nie muszĂŞ odpowiadaĂŚ na Twoje pytania. Lepiej idÂź po Patricka Marcusa Kimichi, cieniasie - powiedziaÂł Greg.
- Nie ma takiej potrzeby. JuÂż tu jestem - powiedziaÂł blondyn zeskakujÂący obok Grega z domu za ludÂźmi. - Kate, Michael odejdÂźcie. Jak widaĂŚ on tu przyszedÂł dzisiaj tylko po mnie. Nikt wiĂŞcej nie musi umieraĂŚ, a ja bez waszego plÂątania siĂŞ pod nogami lepiej sobie poradzĂŞ.
Ch³opak cofn¹³ siê w stronê t³umu od razu, lecz dziewczyna zrobi³a to z pewnym oporem.
- Powiesz wszystkim co siê wydarzy³o na prawdê dziesiêÌ lat temu, czy bêdê musia³ to zrobiÌ sam gdy pomszczê ojca? - spyta³ Greg po czym zrobi³ sekwencjê dziwnych znaków. Po wykonaniu owej sekwencji cia³o m³odzieùca podzieli³o siê na dwie po³owy, które opad³y na ziemiê w ró¿ne strony. Gdy tylko obie po³owy cia³a ch³opaka opad³y na ziemiê wykszta³ci³y one drugie po³owy. Dwaj cali mê¿czyŸni wstali.
- PodziaÂł duszy?! Co Ty robisz?! I jakim cudem wykonujesz techniki bez wywoÂłania ich? - zdumiaÂł siĂŞ Marcus.
- To jedna z moich dwóch indywidualnych zdolnoœci. Zapewne zastanawiasz siê jaka jest druga. Có¿... Nie bêdê Ciê trzyma³ w niepewnoœci. Mogê te¿ wykonywaÌ techniki nie robi¹c sekwencji znaków. Ciekawy efekt jest gdy ³¹czê obie zdolnoœci - powiedzia³ Greg po lewej z uœmiechem.
- ZadziwiajÂące. MoÂżna by powiedzieĂŚ, Âże uczeĂą przerĂłsÂł mistrza - rzekÂł blondyn ze zdziwieniem.
- Co Ty bredzisz? PrzecieÂż nigdy mnie niczego nie uczyÂłeÂś, wiĂŞc niby czemu miaÂłbyÂś byĂŚ moim mistrzem? - spytaÂł zdziwiony przybysz z prawej strony.
- W pierwsze urodziny Twoje i Kate spotka³a siê ca³a rodzina. Podczas obiadu podobno Twój ojciec zobaczy³ coœ dziwnego we mnie i zabra³ mnie i Ciebie do drugiej czêœci domu. Przez piêÌ lat nikt nie wiedzia³ co siê tam dzia³o. Niby mia³em dziesiêÌ lat, ale Twój ojciec wyczyœci³ moj¹ pamiêÌ z tego wspomnienia. Dopiero piêÌ lat póŸniej powiedzia³ co mi zrobi³. Zauwa¿y³, ¿e ju¿ w m³odym wieku umia³em zapanowaÌ nad Diabelskimi Oczami Duszy, wiêc podzieli³ moj¹ duszê i po³owê wsadzi³ w Twoje cia³o. Mówi³, ¿e to ta gorsza czêœÌ mojej duszy. Przez rok zastanawia³em siê jak zabiÌ tê gorsz¹ czêœÌ mojej duszy, ale doszed³em do wniosku, ¿e aby zabiÌ moj¹ duszê muszê zabiÌ Ciebie, bo przez te kilka lat po³owa mojej duszy scali³a siê z Twoj¹. Gdy przyszed³em dziesiêÌ lat temu chcia³em zabiÌ tylko Ciebie, ale Twój ojciec broni³ Ciê wiêc postanowi³em, ¿e znajdê Ciê i zabije gdy skoùczê z nim, ale nie uda³o mi siê Ciê odnaleŸÌ i teraz widzê, ¿e Ÿle zrobi³em nie zatrzymuj¹c Ciê aby zabiÌ. Ciê¿ko bêdzie mi teraz walczyÌ z kimœ kto nie musi wykonywaÌ sekwencji i wywo³ywaÌ techniki podczas gdy moj¹ zdolnoœci¹ indywidualn¹ jest jedynie wzmocnienie techniki ofensywnej - powiedzia³ spokojnie Marcus.
- Przez Twoje k³amstwa nie zademonstruje Ci wszystkich moich umiejêtnoœci. Zobaczysz tylko jedn¹ zdolnoœÌ indywidualn¹ jednoczeœnie - rzek³ Greg.
M³odzieniec z lewej po³o¿y³ praw¹ rêkê na plecach swojego prawego podzielenia, powiedzia³ "Wyrwanie Duszy", wyci¹gn¹³ jak¹œ niebiesk¹ kulkê odsuwaj¹c rêkê od cia³a po czym Greg po prawej stronie pad³ na ziemiê bez ruchu.
- Pi³a Duszy! - rzek³ m³odzieniec i owa kulka wyd³u¿y³a siê tak, ¿e jej kawa³ek znalaz³ siê pod Marcusem. Po u³amku sekundy Greg szybko podniós³ rêkê w góry tak aby ca³y czas by³a wycelowana w Marcusa. Dusza te¿ podci¹gnê³a siê do góry przecinaj¹c Marcusa na pó³. Blondyn rozp³yn¹³ siê w glinie.
- Gliniany Klon. ¯a³osne. Skoro jesteœ z klanu Kimichi mog³eœ u¿yÌ przynajmniej Klonu Duszy - powiedzia³ Greg w miejsce, którym rozp³yn¹³ siê klon.
Po tych s³owach ch³opak zmniejszy³ duszê do poprzednich rozmiarów i wepchn¹³ j¹ w swoj¹ klatkê piersiow¹. Po kilku minutach pad³ na ziemiê bez ruchu.


Co siĂŞ stanie z Gregem? Co siĂŞ stanie z Marcusem? Czy ktĂłryÂś z nich jest owym legendarnym wojownikiem? O tym w dalszych rozdziaÂłach.

[Devil]

Nie mia³em pomys³u na kontynuowanie poprzedniego FFa, wiêc postanowi³em napisaÌ coœ nowego. Nowe dzie³o ma swoje korzenie w ró¿nych anime jak i w mojej wyobraŸni. Pocz¹tek mo¿e wygl¹daÌ trochê na stylizacjê pod "Naruto", ale póŸniej prawdopodobnie zast¹pi wymieszanie kilku anime. No ale przejdŸmy do rzeczy najwa¿niejszych.

PROLOG
- Pamiêtaj, ¿e te techniki s¹ bardzo trudne do opanowania i mimo, ¿e s¹ one specjalnoœci¹ naszego klanu, wielu cz³onków rodziny nie potrafi ich opanowaÌ, a maj¹ te techniki "zapisane" we krwi - powiedzia³ wysoki, dobrze zbudowany mê¿czyzna o zielonych oczach i kruczoczarnych w³osach do ch³opca, ró¿ni¹cego siê od mê¿czyzny jedynie niebieskimi oczami i trochê jaœniejszymi w³osami.
- Rozumiem ojcze i znam moc Technik Duszy. W koĂącu wÂłaÂśnie dlatego prawie zawsze przywĂłdcy wioski sÂą wybierani z naszego klanu - odpowiedziaÂł chÂłopak.
- Mo¿na powiedzieÌ, ¿e dziêki temu nasz klan jest dynasti¹ panuj¹c¹ w wiosce - rzek³ mê¿czyzna rozbawionym g³osem. - Ale musisz wiedzieÌ jedno. Jest pewna Technika Duszy przy której mo¿esz zostaÌ zabity przez samego siebie. W³aœnie dlatego jeœli ktokolwiek z rodziny u¿ywa tej techniki to tylko w sytuacji, w której i tak jest na przegranej pozycji. Rozdarcie Duszy mo¿e Ciê zabiÌ lub mo¿e siê oddzieliÌ z³a czêœÌ Twojej duszy, która mimo, i¿ przetrwasz i pokonasz wroga nie zechce siê scaliÌ i zabije ona tego kto wykona³ tê technikê. Odnoœnie tej techniki jest przepowiedziana legenda przez Wiecznego. Owa legenda mówi o wojowniku, z którego wydostanie siê z³a czêœÌ jego duszy i zacznie siê d³uga i mordercza walka. Obie czêœci duszy, dobra i z³a, na koniec walki bêd¹ wyczerpane, lecz jedna z nich zdo³a uciec przed ostatecznym atakiem. Czêœci duszy tego wojownika odbêd¹ ze sob¹ wiele walk, tylko jednej uda siê przetrwaÌ i stanie siê ona najsilniejszym wojownikiem œwiata.
- Która czêœÌ duszy to bêdzie? - spyta³ ch³opiec podnieconym g³osem.
- Tego nie wiadomo. Wieczny nie zdo³a³ tego powiedzieÌ zanim zgin¹³. Powiedzia³ tylko imiê i pseudonim tego wojownika. Jego imiê to Patrick, a pseudonim Dev, prawdopodobnie jako skrót od Devil. Jak wiesz co kilka pokoleù w naszej rodzinie jest wojownik o imieniu Patrick, teraz ¿yje tylko dwóch - Ty i kuzyn Patrick Marcus. To w³aœnie Marcus jest trzecim Patrickiem nazywany Devil w naszym klanie. Przed nim nazywani byli tak Wieczny i jego kuzyn Patrick Mark Devil. Niestety mam z³e przeczucie co do tego, ¿e to w³aœnie Marcus jest owym legendarnym wojownikiem, a wygra jego z³a czêœÌ duszy.
- A wiĂŞc dlaczego mi to mĂłwisz ojcze? - spytaÂł zmartwiony chÂłopak.
- Bo jeœli lepsza czêœÌ Marcusa polegnie... - mê¿czyzna przerwa³ na chwilê odpowiedŸ. Po kilku sekundach kontynuowa³ - bêdziesz musia³ u¿yÌ Techniki Poœwiêcenia Duszy. U¿ywaj¹c jej Twoja dusza zostanie potêpiona i zginiesz, ale zginie te¿ z³a czêœÌ duszy Twojego kuzyna.
- Dlaczego akurat ja bĂŞdĂŞ musiaÂł to zrobiĂŚ? - spytaÂł chÂłopak, ktĂłry juÂż wiedziaÂł co odpowie ojciec.
- JesteÂś najsÂłabszy z naszego klanu, ktĂłry jest najsilniejszy w wiosce, a likwidowanie zagroÂżenia zaczyna siĂŞ od najsilniejszych, wiĂŞc istnieje duÂże prawdopodobieĂąstwo, Âże bĂŞdziesz ostatnim, ktĂłry bĂŞdzie mĂłgÂł to zrobiĂŚ.
- A wiĂŞc zrobiĂŞ to jeÂśli bĂŞdĂŞ musiaÂł - odrzekÂł chÂłopak hardo.
Gdy tylko Patrick skoùczy³ mówiÌ drzwi otworzy³y siê szeroko i stan¹³ w nich wysoki blondyn.
- Synu, odejdŸ z wioski i trenuj w samotnoœci. Jeœli nie przyjdê po Ciebie za tydzieù wróÌ sam gdy uznasz, ¿e czas wype³niÌ przeznaczenie - nakaza³ mê¿czyzna zauwa¿aj¹c blondyna.
- A wiĂŞc domyÂślasz siĂŞ po co przyszedÂłem, prawda wuju? - spytaÂł blondyn mijany przez Patricka.
- DomyÂślam siĂŞ i dlatego wolĂŞ aby Patrick na to nie patrzyÂł i nie musiaÂł dzieliĂŚ mojego losu. Mam nadziejĂŞ, Âże wiesz Marcus na kogo siĂŞ porywasz - powiedziaÂł mĂŞÂżczyzna i podniĂłsÂł katanĂŞ z podÂłogi.
Dalszej rozmowy i tego co dzia³o siê póŸniej Patrick ju¿ nie zobaczy³ i nie us³ysza³ gdy¿ by³ zbyt daleko. Jednak ojciec po niego nie przyszedl, wiêc ch³opak wiedzia³ co siê sta³o i co musi zrobiÌ.


ROZDZIAÂŁ 1
"PowrĂłt"
Od owych wydarzeù minê³o dziesiêÌ lat. W tym czasie wioska znacznie siê rozwinê³a. Tego ranka w bramie miasteczka pojawi³ siê m³odzieniec, w którego oczach czai³a siê chêÌ mordu. M³odzieniec wygl¹da³ na oko³o 17 lat. By³ on podobny do zastêpcy w³adcy wioski - Marcusa, ale tak¿e obaj mê¿czyŸni siê od siebie ró¿nili. Przyjezdny mia³ œredniej d³ugoœci ciemne w³osy, niebieskie oczy i by³ lepiej zbudowany ni¿ Marcus. Ubrany by³ w niebiesk¹ bluzê z kapturem, w której rêkawy mia³ œci¹gniête do ³okci, niebieskie spodnie dresowe z tak¹ iloœci¹ kieszeni, ¿e gdyby mia³ w nich broù i chcia³ jej u¿yÌ wystarczy³oby na ca³¹ wioskê, a na jego czole znajdowa³a siê kruczoczarna opaska, która podtrzymywa³a w³osy by nie wpad³y mu do oczu. Kobiety i dziewczêta z osady uwa¿a³y, ¿e jest bardzo przystojny i mówi³y, i¿ musi to byÌ jakiœ krewny Marcusa.
Owy ch³opak szed³ w kierunku domu klanu Kimichi. Gdy znalaz³ siê przy owym budynku zatrzyma³ siê i nie zwracaj¹c na przygl¹daj¹cych siê mu ludzi szybko wykona³ kilka gestów po czym po chwili z cia³a m³odzieùca zaczêli wychodziÌ inni m³odzieùcy, którzy niczym nie ró¿nili siê od niego ani miêdzy sob¹. Gdy m³odzieùcy skoùczyli wychodziÌ z cia³a nowoprzyby³ego wszyscy jednoczeœnie przymknêli swoje niebieskie oczy. Po oko³o sekundzie jak jeden m¹¿ otworzyli oni oczy... które nie by³y ju¿ niebieskie, a czarne. Starsi z przygl¹daj¹cych siê wytrzeszczyli oczy ze zdumienia. Do tej pory widzieli tak ciemne oczy tylko u jednej osoby, lecz s³yszeli o jeszcze dwóch posiadaczach owych oczu. Wszystkie trzy osoby o tak ciemnych oczach nale¿a³y do klanu Kimichi. Gdy starsi zgromadzeni otrz¹snêli siê po tym co zobaczyli zosta³ tylko jeden m³odzieniec i mia³ zamkniête oczy. Po oko³o trzydziestu sekundach ch³opak otworzy³ oczy. By³y znowu niebieskie.
- Gdzie jest Marcus Kimichi? - spyta³ m³odzieniec przyjaznym g³êbokim basem gapiów, którzy mu siê przygl¹dali, nawet nie zaszczycaj¹c ich spojrzeniem.
Nikt mu nie odpowiedziaÂł. Jedna z dziewczÂąt chciaÂła juÂż odpowiedzieĂŚ, lecz ktoÂś jÂą powstrzymaÂł. Gdy nowoprzybyÂły zorientowaÂł siĂŞ, Âże nikt mu nie odpowie powiedziaÂł:
- JeÂśli siĂŞ nie dowiem podzielĂŞ zastosuje Masowe Klonowanie Duszy i znajdĂŞ go sam, ale mogĂŞ nie zapanowaĂŚ nad moimi Klonami Duszy gdy go spotkajÂą, a jeÂśli nad nimi nie zapanuje uÂżyjÂą Diabelskich Oczu Duszy, a nawet jeÂśli Marcus teÂż uÂżyje Diabelskich Oczu Duszy to moich klonĂłw bĂŞdzie wiĂŞcej i na pewno zginie. ChociaÂż... - chÂłopak zrobiÂł niewielkÂą pauzĂŞ i dodaÂł - nawet jeÂśli ja go spotka to prawdopodobnie zginie za krzywdĂŞ, ktĂłrÂą mi wyrzÂądziÂł. Ale jeÂśli mi nie pomoÂżecie to mogĂŞ teÂż nie powstrzymaĂŚ moich klonĂłw od zabicia tych, ktĂłrzy broniÂą mordercy, a tego bym nie chciaÂł, bo wtedy stanĂŞ siĂŞ kimÂś takim jak Marcus Kimichi.
Przed wszystkich zgromadzonych wyszÂła piĂŞknÂą mÂłoda dziewczyna, ktĂłra gdyby nie to, Âże miaÂła dÂłuÂższe wÂłosy od mÂłodzieĂąca i duÂże piersi, wyglÂądaÂłaby zupeÂłnie jak jeden z klonĂłw nowoprzybyÂłego.
- WyglÂąda na to, Âże teÂż jesteÂś jednym z Kimichi, wiĂŞc dlaczego nazywasz Marcusa mordercÂą kuzynie? - spytaÂła dziewczyna.
MÂłodzieniec odwrĂłciÂł siĂŞ gdy usÂłyszaÂł gÂłos dziewczyny i odpowiedziaÂł:
- PoniewaÂż zabiÂł on naszego ojca Kate.
- Greg! - krzyknĂŞÂła dziewczyna.
- Greg? Patrick Greg Kimichi? Ten który zabi³ swojego ojca gdy mia³ 7 lat, a potem uciek³? Mówi¹c w skrócie... Czy to Twój brat? - spyta³ m³odzieniec o br¹zowych w³osach, który wyszed³ przed t³um i stan¹³ obok dziewczyny.
- Tak, jestem Patrick Greg Kimichi, brat Kate. Nie, to nie ten ktĂłry zabiÂł ojca i uciekÂł. Ojca mojego i Kate zabiÂł Marcus. Ale my siĂŞ nie znamy, wiĂŞc nie muszĂŞ odpowiadaĂŚ na Twoje pytania. Lepiej idÂź po Patricka Marcusa Kimichi, cieniasie - powiedziaÂł Greg.
- Nie ma takiej potrzeby. JuÂż tu jestem - powiedziaÂł blondyn zeskakujÂący obok Grega z domu za ludÂźmi. - Kate, Michael odejdÂźcie. Jak widaĂŚ on tu przyszedÂł dzisiaj tylko po mnie. Nikt wiĂŞcej nie musi umieraĂŚ, a ja bez waszego plÂątania siĂŞ pod nogami lepiej sobie poradzĂŞ.
Ch³opak cofn¹³ siê w stronê t³umu od razu, lecz dziewczyna zrobi³a to z pewnym oporem.
- Powiesz wszystkim co siê wydarzy³o na prawdê dziesiêÌ lat temu, czy bêdê musia³ to zrobiÌ sam gdy pomszczê ojca? - spyta³ Greg po czym zrobi³ sekwencjê dziwnych znaków. Po wykonaniu owej sekwencji cia³o m³odzieùca podzieli³o siê na dwie po³owy, które opad³y na ziemiê w ró¿ne strony. Gdy tylko obie po³owy cia³a ch³opaka opad³y na ziemiê wykszta³ci³y one drugie po³owy. Dwaj cali mê¿czyŸni wstali.
- PodziaÂł duszy?! Co Ty robisz?! I jakim cudem wykonujesz techniki bez wywoÂłania ich? - zdumiaÂł siĂŞ Marcus.
- To jedna z moich dwóch indywidualnych zdolnoœci. Zapewne zastanawiasz siê jaka jest druga. Có¿... Nie bêdê Ciê trzyma³ w niepewnoœci. Mogê te¿ wykonywaÌ techniki nie robi¹c sekwencji znaków. Ciekawy efekt jest gdy ³¹czê obie zdolnoœci - powiedzia³ Greg po lewej z uœmiechem.
- ZadziwiajÂące. MoÂżna by powiedzieĂŚ, Âże uczeĂą przerĂłsÂł mistrza - rzekÂł blondyn ze zdziwieniem.
- Co Ty bredzisz? PrzecieÂż nigdy mnie niczego nie uczyÂłeÂś, wiĂŞc niby czemu miaÂłbyÂś byĂŚ moim mistrzem? - spytaÂł zdziwiony przybysz z prawej strony.
- W pierwsze urodziny Twoje i Kate spotka³a siê ca³a rodzina. Podczas obiadu podobno Twój ojciec zobaczy³ coœ dziwnego we mnie i zabra³ mnie i Ciebie do drugiej czêœci domu. Przez piêÌ lat nikt nie wiedzia³ co siê tam dzia³o. Niby mia³em dziesiêÌ lat, ale Twój ojciec wyczyœci³ moj¹ pamiêÌ z tego wspomnienia. Dopiero piêÌ lat póŸniej powiedzia³ co mi zrobi³. Zauwa¿y³, ¿e ju¿ w m³odym wieku umia³em zapanowaÌ nad Diabelskimi Oczami Duszy, wiêc podzieli³ moj¹ duszê i po³owê wsadzi³ w Twoje cia³o. Mówi³, ¿e to ta gorsza czêœÌ mojej duszy. Przez rok zastanawia³em siê jak zabiÌ tê gorsz¹ czêœÌ mojej duszy, ale doszed³em do wniosku, ¿e aby zabiÌ moj¹ duszê muszê zabiÌ Ciebie, bo przez te kilka lat po³owa mojej duszy scali³a siê z Twoj¹. Gdy przyszed³em dziesiêÌ lat temu chcia³em zabiÌ tylko Ciebie, ale Twój ojciec broni³ Ciê wiêc postanowi³em, ¿e znajdê Ciê i zabije gdy skoùczê z nim, ale nie uda³o mi siê Ciê odnaleŸÌ i teraz widzê, ¿e Ÿle zrobi³em nie zatrzymuj¹c Ciê aby zabiÌ. Ciê¿ko bêdzie mi teraz walczyÌ z kimœ kto nie musi wykonywaÌ sekwencji i wywo³ywaÌ techniki podczas gdy moj¹ zdolnoœci¹ indywidualn¹ jest jedynie wzmocnienie techniki ofensywnej - powiedzia³ spokojnie Marcus.
- Przez Twoje k³amstwa nie zademonstruje Ci wszystkich moich umiejêtnoœci. Zobaczysz tylko jedn¹ zdolnoœÌ indywidualn¹ jednoczeœnie - rzek³ Greg.
M³odzieniec z lewej po³o¿y³ praw¹ rêkê na plecach swojego prawego podzielenia, powiedzia³ "Wyrwanie Duszy", wyci¹gn¹³ jak¹œ niebiesk¹ kulkê odsuwaj¹c rêkê od cia³a po czym Greg po prawej stronie pad³ na ziemiê bez ruchu.
- Pi³a Duszy! - rzek³ m³odzieniec i owa kulka wyd³u¿y³a siê tak, ¿e jej kawa³ek znalaz³ siê pod Marcusem. Po u³amku sekundy Greg szybko podniós³ rêkê w góry tak aby ca³y czas by³a wycelowana w Marcusa. Dusza te¿ podci¹gnê³a siê do góry przecinaj¹c Marcusa na pó³. Blondyn rozp³yn¹³ siê w glinie.
- Gliniany Klon. ¯a³osne. Skoro jesteœ z klanu Kimichi mog³eœ u¿yÌ przynajmniej Klonu Duszy - powiedzia³ Greg w miejsce, którym rozp³yn¹³ siê klon.
Po tych s³owach ch³opak zmniejszy³ duszê do poprzednich rozmiarów i wepchn¹³ j¹ w swoj¹ klatkê piersiow¹. Po kilku minutach pad³ na ziemiê bez ruchu.


Co siĂŞ stanie z Gregem? Co siĂŞ stanie z Marcusem? Czy ktĂłryÂś z nich jest owym legendarnym wojownikiem? O tym w dalszych rozdziaÂłach.

Czytelnie, przyjemnie i prawie bez b³êdów napisane
Tradycyjnie juÂż czekam(y) na wiĂŞcej.

[PokeMan]

Czytelnie, przyjemnie i prawie bez b³êdów napisane
Tradycyjnie juÂż czekam(y) na wiĂŞcej.

RozdziaÂł 2
"Zdradzony"


- WiĂŞc to jednak Marcus zabiÂł Vladimira Kimichi'ego!
- Wierzysz w to? Marcus siĂŞ do tego nie przyznaÂł. Co prawda powiedziaÂł, Âże chciaÂł zabiĂŚ Grega, ale nie wspomniaÂł nic co Vladimirze.
- Trzeba byÂło sÂłuchaĂŚ uwaÂżnie. Marcus powiedziaÂł, Âże przeszedÂł zabiĂŚ kuzyna, ale chÂłopak wyszedÂł, a Vladimir zostaÂł z Marcusem.
- Nawet jeÂśli zrobiÂł to Marcus to dziwisz mu siĂŞ? W koĂącu Vladimir zabraÂł mu poÂłowĂŞ duszy i tylko on wiedziaÂł w jakim calu.
Tego typu rozmowy da³o siê us³yszeÌ przez kilka dni do starciu Grega z Marcusem. Niektórzy nie chcieli do koùca uwierzyÌ, ¿e tak wysoko postawiona osoba zabi³a w³asnego wuja i doszukiwali siê ró¿nych podtekstów w wypowiedzi blondyna, który jeszcze nie pojawi³ siê w wiosce. Inni natomiast od dawna podejrzewali zbrodnie Marcusa i uwierzyli w brak winy Grega od razu. Kate i Michael, którzy mieli inne pogl¹dy na temat minionych wydarzeù starali siê unikaÌ rozmów na ten temat. Kate codziennie odwiedza³a swojego brata w szpitalu, lecz przez bardzo d³ugi czas nie odzyskiwa³ on przytomnoœci.
- Jeszcze nigdy w ¿yciu nie widzia³em aby ktoœ zu¿y³ tyle energii witalnej i wci¹¿ ¿y³. Starsi mówi¹, ¿e jego techniki przewy¿szaj¹ znacznie umiejêtnoœci legendarnego Wiecznego. A zapewne wiesz skoro jesteœ z tego samego klanu co Wieczny, ¿e zna³ on technikê Nieœmiertelnej Duszy, która jest najlepsz¹ technik¹ rodziny Kimichi. Niestety nie mogê Ci powiedzieÌ kiedy i czy z tego wyjdzie - odpowiedzia³ Kate jeden z medyków, gdy dziewczyna zapyta³a o stan brata po trzech dniach jego nieprzytomnoœci.
Michael czêsto znika³ z wioski co martwi³o Kate jeszcze bardziej ni¿ stan jej d³ugo nieobecnego brata. Bywa³o tak, i¿ uda³o jej siê znaleŸÌ Michaela dopiero po dwóch dniach.
W dniu, w którym min¹³ trzeci tydzieù od walki, Kate jak co dzieù posz³a zobaczyÌ co z Gregem. Gdy wesz³a do pokoju zobaczy³a dwóch Gregów. Jeden z nich szykowa³ siê do wyskoczenia przez okno, a drugi sta³ za nim jakby czekaj¹c na swoj¹ kolej.
- Greg! Co Ty robisz? - gdy tylko dziewczyna to powiedziaÂła pierwszy z GregĂłw wyskoczyÂł przez okno.
- Idê odnaleŸÌ i zabiÌ Marcusa. Ty masz zostaÌ w wiosce. Tu bêdziesz bezpieczna. Mo¿e nawet bardziej bezpieczna ni¿ ze mn¹, bo nie do koùca jestem w stanie nad sob¹ panowaÌ, gdy moja dusza jest podzielona na czêœci - powiedzia³ ch³opak, który zosta³ w pokoju stawiaj¹c nogê na parapecie.
Kate szybko podbieg³a do brata i œci¹gnê³a go z parapetu nie daj¹c mu skoczyÌ. Patrick nie wygl¹da³ na zadowolonego z tego co zrobi³a jego siostra, ale podda³ siê i postanowi³ puœciÌ po³owê swojej duszy samej. Dziewczyna zabra³a ch³opaka na zewn¹trz, a jako ¿e by³ ca³kowicie ubrany nikt go nie zatrzyma³ (widocznie by³a to sprawka Kate). Jako, ¿e podczas przechadzki Greg nie chcia³ odezwaÌ siê z w³asnej woli jego siostra postanowi³a jakoœ do brata zagadn¹Ì.
- Greg, co robiÂłeÂś przez te lata gdy opuÂściÂłeÂś wioskĂŞ? - spytaÂła.
- Znasz powiedzenie "Im mniej wiesz tym dÂłuÂżej Âżyjesz"? - odpowiedziaÂł chÂłopak pytaniem.
- DziĂŞki. WidzĂŞ, Âże tak duÂżo nie zmieniÂłeÂś siĂŞ przez te lata - rzekÂła gorzko Kate.
- Uwierz mi. Lepiej abyÂś nie widziaÂła. To mogÂło by byĂŚ dla Ciebie trochĂŞ... MoÂże ujmijmy to tak, Âże byÂło by dla Ciebie dziwne - odrzekÂł jej Greg.
- Przez te dziesiĂŞĂŚ lat wydarzyÂło siĂŞ tu tyle dziwnych rzeczy, Âże zaczĂŞÂłam je lubiĂŚ, wiec nie patrz na to tylko mĂłw - nalegaÂła dziewczyna.
- UmarÂłem - powiedziaÂł spokojnie Patrick.
Kate rozeÂśmiaÂła siĂŞ, lecz Greg ciÂągle byÂł powaÂżny.
- CiÂągle masz niezÂłe poczucie humoru braciszku. IdĂŞ sobie spokojnie obok ducha, ktĂłrego wszyscy widzÂą i nie bojÂą siĂŞ go - powiedziaÂła rozbawiona dziewczyna.
- Nie musisz mi wierzyĂŚ. Ale skoro nie wierzysz powinno wystarczyĂŚ Ci to, Âże trenowaÂłem - powiedziaÂł chÂłopak, a po chwili dodaÂł: - zaczekaj tu chwilĂŞ.
Greg poszedÂł miĂŞdzy dwa najbliÂższe domy. Kate wcale nie musiaÂła podchodziĂŚ aby usÂłyszeĂŚ, Âże jej brat z kimÂś rozmawia, lecz nie mogÂła usÂłyszeĂŚ z kim, wiĂŞc pomyÂślaÂła, Âże Patrick zwariowaÂł.
- Nicole! MĂłwiÂłem do cholery, ÂżebyÂś nie przychodziÂła tutaj! Mam to gdzieÂś! Powiedz, Âże jak im tak zaleÂży to niech po nie przyjdÂą! A wy macie ĂŚwiczyĂŚ, bo zostaÂło nam tylko trzy miesiÂące i jeÂżeli bĂŞdziemy Âźle przygotowani to bĂŞdzie spory problem. Ja bĂŞdĂŞ tutaj ĂŚwiczyÂł. Mam groszki. Narka - po tych sÂłowach Greg wyszedÂł z przestrzeni miĂŞdzy domami i poszedÂł dalej z Kate, ale juÂż ze sobÂą nie rozmawiajÂąc.

* * *

Od tamtego dnia Greg znikaÂł gdzieÂś z wioski na caÂłe dnie. Raz Kate postanowiÂła go ÂśledziĂŚ by zobaczyĂŚ gdzie jej brat ciÂągle chodzi, ale zgubiÂła go po dziesiĂŞciu minutach. MiesiÂąc po rozmowie Patricka z kimÂś kogo nazwaÂł Nicole, chÂłopak staÂł caÂły dzieĂą w bramie jakby na kogoÂś czekaÂł. Jego siostra z jednej strony zastanawiaÂła siĂŞ dlaczego jej brat nie udaÂł siĂŞ tam gdzie zwykle chodzi, ale z drugiej strony cieszyÂła siĂŞ, Âże zostaÂł w koĂącu w wiosce. Gdy zaczĂŞÂło siĂŞ juÂż ÂściemniaĂŚ w bramie pojawiÂł siĂŞ drugi Patrick Greg Kimichi, ktĂłry przyniĂłsÂł na plecach Marcusa. Jako, Âże byÂła to pora kolacji nikt tego nie zauwaÂżyÂł.
- Jo. Sorry, ¿e poszed³eœ sam, ale siostra mnie zatrzyma³a. Wyci¹gn¹³eœ ju¿ z niego duszê, nie? - powiedzia³ Patrick, który by³ oparty o bramê.
- Spoko, gdyby nie ja nigdy byÂś go nie znalazÂł. PodziaÂł Duszy to jednak kozacka technika - odpowiedziaÂł Greg z Marcusem na plecach.
- Ta, ale pora siê po³¹czyÌ - to powiedziawszy ch³opak odepchn¹³ siê lekko nog¹ od bramy, po³o¿y³ rêkê na ramieniu swojego Podzia³u Duszy i rzek³: - Po³¹czenie Duszy!
Nic siê nie sta³o. Zdziwiony ch³opak po³o¿y³ rêkê na klatce piersiowej drugiej czêœci swojej duszy i powiedzia³ i wyci¹gn¹³ duszê, po czym cia³o na którym po³o¿one by³o cia³o Marcusa upad³o, a nastêpnie w³o¿y³ duszê w swoj¹ klatkê piersiow¹. Greg po tej czynnoœci poczu³, ¿e coœ jest nie tak. Nagle cia³o Marcusa sta³o siê glin¹ i rozpad³o siê.
- Cholera! Klon Duszy i Gliniane CiaÂło! DorwĂŞ CiĂŞ i wchÂłonĂŞ sukinsynu!


Co dziaÂło podczas nieobecnoÂści Grega w wiosce z nim samym? Co siĂŞ staÂło z Marcusem i PodziaÂłem Duszy Grega? Na te i inne pytania odpowiedzi w nastĂŞpnych rozdziaÂłach.






PS. ProszĂŞ o komentarze.

[Devil]

RozdziaÂł 2
"Zdradzony"


- WiĂŞc to jednak Marcus zabiÂł Vladimira Kimichi'ego!
- Wierzysz w to? Marcus siĂŞ do tego nie przyznaÂł. Co prawda powiedziaÂł, Âże chciaÂł zabiĂŚ Grega, ale nie wspomniaÂł nic co Vladimirze.
- Trzeba byÂło sÂłuchaĂŚ uwaÂżnie. Marcus powiedziaÂł, Âże przeszedÂł zabiĂŚ kuzyna, ale chÂłopak wyszedÂł, a Vladimir zostaÂł z Marcusem.
- Nawet jeÂśli zrobiÂł to Marcus to dziwisz mu siĂŞ? W koĂącu Vladimir zabraÂł mu poÂłowĂŞ duszy i tylko on wiedziaÂł w jakim calu.
Tego typu rozmowy da³o siê us³yszeÌ przez kilka dni do starciu Grega z Marcusem. Niektórzy nie chcieli do koùca uwierzyÌ, ¿e tak wysoko postawiona osoba zabi³a w³asnego wuja i doszukiwali siê ró¿nych podtekstów w wypowiedzi blondyna, który jeszcze nie pojawi³ siê w wiosce. Inni natomiast od dawna podejrzewali zbrodnie Marcusa i uwierzyli w brak winy Grega od razu. Kate i Michael, którzy mieli inne pogl¹dy na temat minionych wydarzeù starali siê unikaÌ rozmów na ten temat. Kate codziennie odwiedza³a swojego brata w szpitalu, lecz przez bardzo d³ugi czas nie odzyskiwa³ on przytomnoœci.
- Jeszcze nigdy w ¿yciu nie widzia³em aby ktoœ zu¿y³ tyle energii witalnej i wci¹¿ ¿y³. Starsi mówi¹, ¿e jego techniki przewy¿szaj¹ znacznie umiejêtnoœci legendarnego Wiecznego. A zapewne wiesz skoro jesteœ z tego samego klanu co Wieczny, ¿e zna³ on technikê Nieœmiertelnej Duszy, która jest najlepsz¹ technik¹ rodziny Kimichi. Niestety nie mogê Ci powiedzieÌ kiedy i czy z tego wyjdzie - odpowiedzia³ Kate jeden z medyków, gdy dziewczyna zapyta³a o stan brata po trzech dniach jego nieprzytomnoœci.
Michael czêsto znika³ z wioski co martwi³o Kate jeszcze bardziej ni¿ stan jej d³ugo nieobecnego brata. Bywa³o tak, i¿ uda³o jej siê znaleŸÌ Michaela dopiero po dwóch dniach.
W dniu, w którym min¹³ trzeci tydzieù od walki, Kate jak co dzieù posz³a zobaczyÌ co z Gregem. Gdy wesz³a do pokoju zobaczy³a dwóch Gregów. Jeden z nich szykowa³ siê do wyskoczenia przez okno, a drugi sta³ za nim jakby czekaj¹c na swoj¹ kolej.
- Greg! Co Ty robisz? - gdy tylko dziewczyna to powiedziaÂła pierwszy z GregĂłw wyskoczyÂł przez okno.
- Idê odnaleŸÌ i zabiÌ Marcusa. Ty masz zostaÌ w wiosce. Tu bêdziesz bezpieczna. Mo¿e nawet bardziej bezpieczna ni¿ ze mn¹, bo nie do koùca jestem w stanie nad sob¹ panowaÌ, gdy moja dusza jest podzielona na czêœci - powiedzia³ ch³opak, który zosta³ w pokoju stawiaj¹c nogê na parapecie.
Kate szybko podbieg³a do brata i œci¹gnê³a go z parapetu nie daj¹c mu skoczyÌ. Patrick nie wygl¹da³ na zadowolonego z tego co zrobi³a jego siostra, ale podda³ siê i postanowi³ puœciÌ po³owê swojej duszy samej. Dziewczyna zabra³a ch³opaka na zewn¹trz, a jako ¿e by³ ca³kowicie ubrany nikt go nie zatrzyma³ (widocznie by³a to sprawka Kate). Jako, ¿e podczas przechadzki Greg nie chcia³ odezwaÌ siê z w³asnej woli jego siostra postanowi³a jakoœ do brata zagadn¹Ì.
- Greg, co robiÂłeÂś przez te lata gdy opuÂściÂłeÂś wioskĂŞ? - spytaÂła.
- Znasz powiedzenie "Im mniej wiesz tym dÂłuÂżej Âżyjesz"? - odpowiedziaÂł chÂłopak pytaniem.
- DziĂŞki. WidzĂŞ, Âże tak duÂżo nie zmieniÂłeÂś siĂŞ przez te lata - rzekÂła gorzko Kate.
- Uwierz mi. Lepiej abyÂś nie widziaÂła. To mogÂło by byĂŚ dla Ciebie trochĂŞ... MoÂże ujmijmy to tak, Âże byÂło by dla Ciebie dziwne - odrzekÂł jej Greg.
- Przez te dziesiĂŞĂŚ lat wydarzyÂło siĂŞ tu tyle dziwnych rzeczy, Âże zaczĂŞÂłam je lubiĂŚ, wiec nie patrz na to tylko mĂłw - nalegaÂła dziewczyna.
- UmarÂłem - powiedziaÂł spokojnie Patrick.
Kate rozeÂśmiaÂła siĂŞ, lecz Greg ciÂągle byÂł powaÂżny.
- CiÂągle masz niezÂłe poczucie humoru braciszku. IdĂŞ sobie spokojnie obok ducha, ktĂłrego wszyscy widzÂą i nie bojÂą siĂŞ go - powiedziaÂła rozbawiona dziewczyna.
- Nie musisz mi wierzyĂŚ. Ale skoro nie wierzysz powinno wystarczyĂŚ Ci to, Âże trenowaÂłem - powiedziaÂł chÂłopak, a po chwili dodaÂł: - zaczekaj tu chwilĂŞ.
Greg poszedÂł miĂŞdzy dwa najbliÂższe domy. Kate wcale nie musiaÂła podchodziĂŚ aby usÂłyszeĂŚ, Âże jej brat z kimÂś rozmawia, lecz nie mogÂła usÂłyszeĂŚ z kim, wiĂŞc pomyÂślaÂła, Âże Patrick zwariowaÂł.
- Nicole! MĂłwiÂłem do cholery, ÂżebyÂś nie przychodziÂła tutaj! Mam to gdzieÂś! Powiedz, Âże jak im tak zaleÂży to niech po nie przyjdÂą! A wy macie ĂŚwiczyĂŚ, bo zostaÂło nam tylko trzy miesiÂące i jeÂżeli bĂŞdziemy Âźle przygotowani to bĂŞdzie spory problem. Ja bĂŞdĂŞ tutaj ĂŚwiczyÂł. Mam groszki. Narka - po tych sÂłowach Greg wyszedÂł z przestrzeni miĂŞdzy domami i poszedÂł dalej z Kate, ale juÂż ze sobÂą nie rozmawiajÂąc.

* * *

Od tamtego dnia Greg znikaÂł gdzieÂś z wioski na caÂłe dnie. Raz Kate postanowiÂła go ÂśledziĂŚ by zobaczyĂŚ gdzie jej brat ciÂągle chodzi, ale zgubiÂła go po dziesiĂŞciu minutach. MiesiÂąc po rozmowie Patricka z kimÂś kogo nazwaÂł Nicole, chÂłopak staÂł caÂły dzieĂą w bramie jakby na kogoÂś czekaÂł. Jego siostra z jednej strony zastanawiaÂła siĂŞ dlaczego jej brat nie udaÂł siĂŞ tam gdzie zwykle chodzi, ale z drugiej strony cieszyÂła siĂŞ, Âże zostaÂł w koĂącu w wiosce. Gdy zaczĂŞÂło siĂŞ juÂż ÂściemniaĂŚ w bramie pojawiÂł siĂŞ drugi Patrick Greg Kimichi, ktĂłry przyniĂłsÂł na plecach Marcusa. Jako, Âże byÂła to pora kolacji nikt tego nie zauwaÂżyÂł.
- Jo. Sorry, ¿e poszed³eœ sam, ale siostra mnie zatrzyma³a. Wyci¹gn¹³eœ ju¿ z niego duszê, nie? - powiedzia³ Patrick, który by³ oparty o bramê.
- Spoko, gdyby nie ja nigdy byÂś go nie znalazÂł. PodziaÂł Duszy to jednak kozacka technika - odpowiedziaÂł Greg z Marcusem na plecach.
- Ta, ale pora siê po³¹czyÌ - to powiedziawszy ch³opak odepchn¹³ siê lekko nog¹ od bramy, po³o¿y³ rêkê na ramieniu swojego Podzia³u Duszy i rzek³: - Po³¹czenie Duszy!
Nic siê nie sta³o. Zdziwiony ch³opak po³o¿y³ rêkê na klatce piersiowej drugiej czêœci swojej duszy i powiedzia³ i wyci¹gn¹³ duszê, po czym cia³o na którym po³o¿one by³o cia³o Marcusa upad³o, a nastêpnie w³o¿y³ duszê w swoj¹ klatkê piersiow¹. Greg po tej czynnoœci poczu³, ¿e coœ jest nie tak. Nagle cia³o Marcusa sta³o siê glin¹ i rozpad³o siê.
- Cholera! Klon Duszy i Gliniane CiaÂło! DorwĂŞ CiĂŞ i wchÂłonĂŞ sukinsynu!


Co dziaÂło podczas nieobecnoÂści Grega w wiosce z nim samym? Co siĂŞ staÂło z Marcusem i PodziaÂłem Duszy Grega? Na te i inne pytania odpowiedzi w nastĂŞpnych rozdziaÂłach.






PS. ProszĂŞ o komentarze.

wow jak dla mnie ciekawa i wci¹gaj¹ca fabu³a czekam na dalsz¹ czeœÌ która przeczytam jak tylko pozwoli mi czas >.< (matura trza siê uczyÌ *biega*).
Tylko... Ja niezbyt lubiĂŞ "narutowskie" klimaty :P manga jest zboczona D

[Yumi]

wow jak dla mnie ciekawa i wci¹gaj¹ca fabu³a czekam na dalsz¹ czeœÌ która przeczytam jak tylko pozwoli mi czas >.< (matura trza siê uczyÌ *biega*).
Tylko... Ja niezbyt lubiĂŞ "narutowskie" klimaty :P manga jest zboczona D

NiezÂłe moÂżesz pisaĂŚ dalej ,jeÂśli Ci czas na to pozwala.

@offtopic
Nie wiedziaÂłem Âże tu siedzÂą osoby ktĂłre majÂą powyÂżej 16 lat,(Vabi ma) ale nie myÂślaÂłem Âże bĂŞdzie takich wiĂŞcej

[Kojot]

NiezÂłe moÂżesz pisaĂŚ dalej ,jeÂśli Ci czas na to pozwala.

@offtopic
Nie wiedziaÂłem Âże tu siedzÂą osoby ktĂłre majÂą powyÂżej 16 lat,(Vabi ma) ale nie myÂślaÂłem Âże bĂŞdzie takich wiĂŞcej

RozdziaÂł 3
"Spotkanie"

Kilka dni póŸniej w zupe³nie innym miejscu rozmawia³a miêdzy sob¹ pewna grupa osób.
- ZarĂłwno jego siÂła jak i energia roÂśnie bardzo szybko...
- A czemu tu siê dziwiÌ? W koùcu to Greg... raczej przynajmniej jego czêœÌ.
- Tom, nie nauczono CiĂŞ w domu, Âże nie Âładnie przerywaĂŚ komuÂś w poÂłowie zdania? Dobra, nie waÂżne. W koĂącu nie spotkaliÂśmy siĂŞ po to by rozmawiaĂŚ o Twoim wychowaniu.
- Pieprzona suka... - daÂło siĂŞ usÂłyszeĂŚ szept.
- ÂŻe co proszĂŞ?
- Alex, przecieÂż nikt prĂłcz Ciebie siĂŞ nie odzywaÂł.
- GĂłwno prawda...
- Kobiecie nie przystoi uÂżywaĂŚ takiego sÂłownictwa
- Ale w koùcu wracaj¹c do tematu - ci¹gnê³a Alex ignoruj¹c s³owa mê¿czyzny - jeœli szybko go nie zaatakujemy to póŸniej mo¿emy nie mieÌ z nim szans.
- Jeœli Greg w koùcu zacznie traktowaÌ trening na powa¿nie i bêdzie trenowa³ z godnym sobie przeciwnikiem to mo¿emy to odwlekaÌ nawet w nieskoùczonoœÌ. Nie zapominajcie, ¿e w ci¹gu zaledwie kilku lat z nikogo sta³ siê jednym z silniejszych wœród nas - powiedzia³ spokojnie jakiœ mêski g³os.
- Darus, nie wiem czy zauwaÂżyÂłeÂś, ale Kimichi ostatnio olewa wszystko i tylko Âłaskawie dostajemy od niego raporty przez Nicole i to teÂż tylko wtedy gdy Nicole zmusi go do tego.
- WyÂślemy kogoÂś do niego aby go przypilnowaÂł podczas treningu.
- Tyle, Âże nie ma co wysyÂłaĂŚ kogoÂś niÂższej rangi niÂż Greg, bo zignoruje tĂŞ osobĂŞ. Proponuje jego zwierzchnika, czyli siebie.
- Nie ma mowy Caroline. Wystarczy Nicole.
- Alex teÂż idzie.
- Cholera! Czy wy sukinsyny zawsze musicie wszĂŞdzie wysyÂłaĂŚ mnie?! Jest tyle innych osĂłb pod wami!
- Zamknij siĂŞ Alex! Nie masz prawa tak odzywaĂŚ siĂŞ do osĂłb o wyÂższej randze niÂż Ty!
- Spokojnie Jin. Alex wysyÂłamy Ciebie, bo z porucznikĂłw jesteÂś najbliÂżej poziomu Greg'a, a nie ma potrzeby wysyÂłaĂŚ kogoÂś wyÂższÂą rangÂą niÂż on. W ramach wyjaÂśnieĂą powiem Ci jeszcze, Âże Nicole nie bĂŞdzie Ci kulÂą u nogi, a wrĂŞcz przeciwnie, bo ona i Kimichi zrzyli siĂŞ ze sobÂą bardziej niÂż z kim innym.
- Cholera! Same problemy - warknĂŞÂła Alex i odeszÂła.
- Skoro wszystko ustalone to chyba koniec spotkania, prawda?

* * *

WracajÂąc do rodzinnej wioski klanu Kimichi, Greg zobaczyÂł dwie kobiety w czarnych pÂłaszczach.
- Wy tu po mnie? Chyba wys³ali trochê za s³abe osoby aby mnie zabra³y, prawda? - krzykn¹³ ch³opak zmierzaj¹c do kobiet.
- Pieprz siĂŞ sukinsynu - warknĂŞÂła Âładna brunetka Âśredniego wzrostu o piwnych oczach i dÂługich wÂłosach.
- Alex, kaÂżdy Ci powtarza, Âże takie sÂłownictwo nie przystoi kobietom, Ty dalej swoje - rzekÂł niebieskooki z uÂśmiechem.
- Zamknij mordê i za³ó¿ to! Nie jesteœmy znajomymi, ¿e mnie pouczasz! - warknê³a Alex. - Jestem tu tylko dlatego, ¿e zmuszono mnie do przypilnowania abyœ trenowa³, a nie obija³ siê jak do tej pory, bo jak tak dalej pójdzie to nied³ugo bêdzie po nas.
- Rety, rety... Co za szkoda, ¿e w³aœnie wracam do rezydencji klanu Kimichi aby odpocz¹Ì. A przy okazji witaj Nicole. Jesteœ tu aby zjeœÌ ze mn¹ kolacjê i wróciÌ do domu? - powiedzia³ Greg.
- Niestety jestem tu z tego samego powodu co Alex - odpowiedzia³a mu piêkna dziewczyna œredniego wzrostu o b³êkitnych oczach i niebieskich w³osach.
- Chyba mĂłwiÂłam Ci, gÂłupia suko, Âże dla Ciebie jestem pani porucznik Orino! - rzekÂła brunetka.
- Zamknij siê! Jeœli jeszcze raz odezwiesz siê tak do Nicole i ja siê o tym dowiem to przysiêgam, ¿e po¿a³ujesz - sykn¹³ Patrick do Alex.
- Nie, w porzÂądku poruczniku Kimichi. Pani porucznik Orino ma racjĂŞ. Powinnam zachowaĂŚ naleÂżne honory i zachowywaĂŚ siĂŞ stosownie do mojej rangi - powiedziaÂła niebieskowÂłosa.
- Widzisz Nicole? Od razu lepiej to wyglÂąda jak do starszych stopniem odzywasz siĂŞ z szacunkiem - rzekÂła brunetka z zadowoleniem.
- Jak sobie chcesz pani trzeci oficerze Dark, ale do swojego porucznika masz siê odzywaÌ po imieniu. To rozkaz - powiedzia³ Greg do b³êkitnookiej. - A teraz idziemy drogie panie. Skoro macie mnie pilnowaÌ to s¹dzê, i¿ rezydencja klanu Kimichi jest tak¿e do waszej dyspozycji.
Po tych sÂłowach caÂła trĂłjka ruszyÂła w stronĂŞ, w ktĂłrÂą zmierzaÂł Patrick. Od okoÂło kilometra przez wioskÂą Alex robiÂła siĂŞ co raz bardziej niespokojna. W koĂącu siĂŞ zatrzymaÂła i spytaÂła:
- To energia Alexa?
- Moja rodzina jest klanem wysokiej rangi wojownikĂłw. Taka energia to u nas minimum, nawet podczas Âżycia jako czÂłowiek - odpowiedziaÂł jej chÂłopak. - Tylko sprĂłbuj jÂą przemieniĂŚ to zabijĂŞ CiĂŞ. PrzysiĂŞgam. WolĂŞ aby byÂła bezpieczna jako czÂłowiek.
- Huuuu... A juÂż myÂślaÂłam, Âże bĂŞdĂŞ musiaÂła sama broniĂŚ Kate przed paniÂą porucznik - westchnĂŞÂła Nicole.
Alex popatrzyÂła pytajÂąco na dziewczynĂŞ i juÂż chciaÂła coÂś powiedzieĂŚ, ale zrezygnowaÂła po spojrzeniu na Grega.


SkÂąd Nicole zna Kate? Kim tak na prawdĂŞ sÂą Greg, Nicole i Alex? Na te i inne pytania odpowiedzi w nastĂŞpnych rozdziaÂłach.

[Devil]

RozdziaÂł 3
"Spotkanie"

Kilka dni póŸniej w zupe³nie innym miejscu rozmawia³a miêdzy sob¹ pewna grupa osób.
- ZarĂłwno jego siÂła jak i energia roÂśnie bardzo szybko...
- A czemu tu siê dziwiÌ? W koùcu to Greg... raczej przynajmniej jego czêœÌ.
- Tom, nie nauczono CiĂŞ w domu, Âże nie Âładnie przerywaĂŚ komuÂś w poÂłowie zdania? Dobra, nie waÂżne. W koĂącu nie spotkaliÂśmy siĂŞ po to by rozmawiaĂŚ o Twoim wychowaniu.
- Pieprzona suka... - daÂło siĂŞ usÂłyszeĂŚ szept.
- ÂŻe co proszĂŞ?
- Alex, przecieÂż nikt prĂłcz Ciebie siĂŞ nie odzywaÂł.
- GĂłwno prawda...
- Kobiecie nie przystoi uÂżywaĂŚ takiego sÂłownictwa
- Ale w koùcu wracaj¹c do tematu - ci¹gnê³a Alex ignoruj¹c s³owa mê¿czyzny - jeœli szybko go nie zaatakujemy to póŸniej mo¿emy nie mieÌ z nim szans.
- Jeœli Greg w koùcu zacznie traktowaÌ trening na powa¿nie i bêdzie trenowa³ z godnym sobie przeciwnikiem to mo¿emy to odwlekaÌ nawet w nieskoùczonoœÌ. Nie zapominajcie, ¿e w ci¹gu zaledwie kilku lat z nikogo sta³ siê jednym z silniejszych wœród nas - powiedzia³ spokojnie jakiœ mêski g³os.
- Darus, nie wiem czy zauwaÂżyÂłeÂś, ale Kimichi ostatnio olewa wszystko i tylko Âłaskawie dostajemy od niego raporty przez Nicole i to teÂż tylko wtedy gdy Nicole zmusi go do tego.
- WyÂślemy kogoÂś do niego aby go przypilnowaÂł podczas treningu.
- Tyle, Âże nie ma co wysyÂłaĂŚ kogoÂś niÂższej rangi niÂż Greg, bo zignoruje tĂŞ osobĂŞ. Proponuje jego zwierzchnika, czyli siebie.
- Nie ma mowy Caroline. Wystarczy Nicole.
- Alex teÂż idzie.
- Cholera! Czy wy sukinsyny zawsze musicie wszĂŞdzie wysyÂłaĂŚ mnie?! Jest tyle innych osĂłb pod wami!
- Zamknij siĂŞ Alex! Nie masz prawa tak odzywaĂŚ siĂŞ do osĂłb o wyÂższej randze niÂż Ty!
- Spokojnie Jin. Alex wysyÂłamy Ciebie, bo z porucznikĂłw jesteÂś najbliÂżej poziomu Greg'a, a nie ma potrzeby wysyÂłaĂŚ kogoÂś wyÂższÂą rangÂą niÂż on. W ramach wyjaÂśnieĂą powiem Ci jeszcze, Âże Nicole nie bĂŞdzie Ci kulÂą u nogi, a wrĂŞcz przeciwnie, bo ona i Kimichi zrzyli siĂŞ ze sobÂą bardziej niÂż z kim innym.
- Cholera! Same problemy - warknĂŞÂła Alex i odeszÂła.
- Skoro wszystko ustalone to chyba koniec spotkania, prawda?

* * *

WracajÂąc do rodzinnej wioski klanu Kimichi, Greg zobaczyÂł dwie kobiety w czarnych pÂłaszczach.
- Wy tu po mnie? Chyba wys³ali trochê za s³abe osoby aby mnie zabra³y, prawda? - krzykn¹³ ch³opak zmierzaj¹c do kobiet.
- Pieprz siĂŞ sukinsynu - warknĂŞÂła Âładna brunetka Âśredniego wzrostu o piwnych oczach i dÂługich wÂłosach.
- Alex, kaÂżdy Ci powtarza, Âże takie sÂłownictwo nie przystoi kobietom, Ty dalej swoje - rzekÂł niebieskooki z uÂśmiechem.
- Zamknij mordê i za³ó¿ to! Nie jesteœmy znajomymi, ¿e mnie pouczasz! - warknê³a Alex. - Jestem tu tylko dlatego, ¿e zmuszono mnie do przypilnowania abyœ trenowa³, a nie obija³ siê jak do tej pory, bo jak tak dalej pójdzie to nied³ugo bêdzie po nas.
- Rety, rety... Co za szkoda, ¿e w³aœnie wracam do rezydencji klanu Kimichi aby odpocz¹Ì. A przy okazji witaj Nicole. Jesteœ tu aby zjeœÌ ze mn¹ kolacjê i wróciÌ do domu? - powiedzia³ Greg.
- Niestety jestem tu z tego samego powodu co Alex - odpowiedzia³a mu piêkna dziewczyna œredniego wzrostu o b³êkitnych oczach i niebieskich w³osach.
- Chyba mĂłwiÂłam Ci, gÂłupia suko, Âże dla Ciebie jestem pani porucznik Orino! - rzekÂła brunetka.
- Zamknij siê! Jeœli jeszcze raz odezwiesz siê tak do Nicole i ja siê o tym dowiem to przysiêgam, ¿e po¿a³ujesz - sykn¹³ Patrick do Alex.
- Nie, w porzÂądku poruczniku Kimichi. Pani porucznik Orino ma racjĂŞ. Powinnam zachowaĂŚ naleÂżne honory i zachowywaĂŚ siĂŞ stosownie do mojej rangi - powiedziaÂła niebieskowÂłosa.
- Widzisz Nicole? Od razu lepiej to wyglÂąda jak do starszych stopniem odzywasz siĂŞ z szacunkiem - rzekÂła brunetka z zadowoleniem.
- Jak sobie chcesz pani trzeci oficerze Dark, ale do swojego porucznika masz siê odzywaÌ po imieniu. To rozkaz - powiedzia³ Greg do b³êkitnookiej. - A teraz idziemy drogie panie. Skoro macie mnie pilnowaÌ to s¹dzê, i¿ rezydencja klanu Kimichi jest tak¿e do waszej dyspozycji.
Po tych sÂłowach caÂła trĂłjka ruszyÂła w stronĂŞ, w ktĂłrÂą zmierzaÂł Patrick. Od okoÂło kilometra przez wioskÂą Alex robiÂła siĂŞ co raz bardziej niespokojna. W koĂącu siĂŞ zatrzymaÂła i spytaÂła:
- To energia Alexa?
- Moja rodzina jest klanem wysokiej rangi wojownikĂłw. Taka energia to u nas minimum, nawet podczas Âżycia jako czÂłowiek - odpowiedziaÂł jej chÂłopak. - Tylko sprĂłbuj jÂą przemieniĂŚ to zabijĂŞ CiĂŞ. PrzysiĂŞgam. WolĂŞ aby byÂła bezpieczna jako czÂłowiek.
- Huuuu... A juÂż myÂślaÂłam, Âże bĂŞdĂŞ musiaÂła sama broniĂŚ Kate przed paniÂą porucznik - westchnĂŞÂła Nicole.
Alex popatrzyÂła pytajÂąco na dziewczynĂŞ i juÂż chciaÂła coÂś powiedzieĂŚ, ale zrezygnowaÂła po spojrzeniu na Grega.


SkÂąd Nicole zna Kate? Kim tak na prawdĂŞ sÂą Greg, Nicole i Alex? Na te i inne pytania odpowiedzi w nastĂŞpnych rozdziaÂłach.

[PokeMan]

daru to grubas

[Pelek2000]

daru to grubas