Prolog:

Jirachi. Legendarny pokemon, który podobno potrafi spe³niaÌ ¿yczenia, niestety, jest on bardzo rzadko spotykany, bo raz na 1000 lat. Budzi siê tylko na 3 dni. Kr¹¿y wokó³ ca³ego uk³adu s³onecznego, przelatuj¹c w okolicach ziemi. Wielu ³aknie jego mocy dla swoich w³asnych, niecnych celów. Inni zaœ chc¹ u¿yÌ tej mocy, by pomagaÌ. 19 Lat temu, Jirachi pojawi³ siê na ziemi, lecz iluzjonista chcia³ wykonaÌ najwiêksz¹ sztuczkê w historii. Z jego pomoc¹ stworzy³ Groundona, lecz nie by³ to prawdziwy pokemon, a raczej Demon, stworzony z negatywnej energii, pustosz¹cy i wysysaj¹cy ¿ycie z otoczenia. Pewien trener zniszczy³ potwora i uwolni³ Jirachiego, po czym ten wyruszy³ w kolejn¹ podró¿.

PoniewaÂż Ziemia zostaÂła wytrÂącona z orbity, dzisiaj, kometa z Jirachim jest znĂłw widoczna na niebie. Miliony ludzi wychodzÂą wieczorem, gdy jest najlepiej widoczna i marzÂą, by ich Âżyczenia siĂŞ speÂłniÂły. Gdyby wszyscy byli szlachetni, nie mielibyÂśmy, co robiĂŚ, ale niestety.
GĂłra Coronet . DwĂłjka gruntĂłw w pÂłaszczach wÂłaÂśnie zdaje kolejny raport do swojego szefa.
-Sir, kometa jest bliÂżej o 5 cm – powiedziaÂł jeden z gruntĂłw.
-ÂŚwietnie, juÂż niedÂługo przejmiemy kometĂŞ i wykorzystamy jÂą by uwolniĂŚ broĂą ostatecznÂą.
Nasze zadanie w tej sprawie jest proste….. PrzeszkodziĂŚ im.

Jako PPD, Pokemon Patrol Delta, chronimy porz¹dku na ca³ym œwiecie. W Ostatnich miesi¹cach uda³o nam siê powstrzymaÌ Team Galactic 2 razy. Dziœ œcigamy siê o t¹ kometê, dla TG, oznacza ona powiêkszenie swojego terroru, dla nas, szansa na powrót planety na jej orbitê. Mam na imiê Power Rivals, wraz z przyjació³mi Melody, Solo, Nero, May, Mars, Kat, Redem i Yellow, staramy siê dotrzeÌ przej¹Ì kometê jak najszybciej.

jutro lub pojutrze I rozdziaÂł, Tom I przy rozdziale V ( zmiana planĂłw, niestety)

[DominLoL]

Prolog:

Jirachi. Legendarny pokemon, który podobno potrafi spe³niaÌ ¿yczenia, niestety, jest on bardzo rzadko spotykany, bo raz na 1000 lat. Budzi siê tylko na 3 dni. Kr¹¿y wokó³ ca³ego uk³adu s³onecznego, przelatuj¹c w okolicach ziemi. Wielu ³aknie jego mocy dla swoich w³asnych, niecnych celów. Inni zaœ chc¹ u¿yÌ tej mocy, by pomagaÌ. 19 Lat temu, Jirachi pojawi³ siê na ziemi, lecz iluzjonista chcia³ wykonaÌ najwiêksz¹ sztuczkê w historii. Z jego pomoc¹ stworzy³ Groundona, lecz nie by³ to prawdziwy pokemon, a raczej Demon, stworzony z negatywnej energii, pustosz¹cy i wysysaj¹cy ¿ycie z otoczenia. Pewien trener zniszczy³ potwora i uwolni³ Jirachiego, po czym ten wyruszy³ w kolejn¹ podró¿.

PoniewaÂż Ziemia zostaÂła wytrÂącona z orbity, dzisiaj, kometa z Jirachim jest znĂłw widoczna na niebie. Miliony ludzi wychodzÂą wieczorem, gdy jest najlepiej widoczna i marzÂą, by ich Âżyczenia siĂŞ speÂłniÂły. Gdyby wszyscy byli szlachetni, nie mielibyÂśmy, co robiĂŚ, ale niestety.
GĂłra Coronet . DwĂłjka gruntĂłw w pÂłaszczach wÂłaÂśnie zdaje kolejny raport do swojego szefa.
-Sir, kometa jest bliÂżej o 5 cm – powiedziaÂł jeden z gruntĂłw.
-ÂŚwietnie, juÂż niedÂługo przejmiemy kometĂŞ i wykorzystamy jÂą by uwolniĂŚ broĂą ostatecznÂą.
Nasze zadanie w tej sprawie jest proste….. PrzeszkodziĂŚ im.

Jako PPD, Pokemon Patrol Delta, chronimy porz¹dku na ca³ym œwiecie. W Ostatnich miesi¹cach uda³o nam siê powstrzymaÌ Team Galactic 2 razy. Dziœ œcigamy siê o t¹ kometê, dla TG, oznacza ona powiêkszenie swojego terroru, dla nas, szansa na powrót planety na jej orbitê. Mam na imiê Power Rivals, wraz z przyjació³mi Melody, Solo, Nero, May, Mars, Kat, Redem i Yellow, staramy siê dotrzeÌ przej¹Ì kometê jak najszybciej.

jutro lub pojutrze I rozdziaÂł, Tom I przy rozdziale V ( zmiana planĂłw, niestety)

Zapowiada siĂŞ ciekawie, nie mogĂŞ siĂŞ doczekaĂŚ!

DziĂŞki za dedyka na GG...

[Poxer]

Zapowiada siĂŞ ciekawie, nie mogĂŞ siĂŞ doczekaĂŚ!

DziĂŞki za dedyka na GG...

WstĂŞp z filmu Jirachi wishmaker? MĂłj ulubiony film, a o demona pewnie chodzi virus groudona, ta? Zapowiada siĂŞ ciekawie, czekam na 1 rozdziaÂł

[Kawasaki-kun]

WstĂŞp z filmu Jirachi wishmaker? MĂłj ulubiony film, a o demona pewnie chodzi virus groudona, ta? Zapowiada siĂŞ ciekawie, czekam na 1 rozdziaÂł

RozdziaÂł I

Wstaje kolejny dzieĂą, mieszkaĂący budzÂą siĂŞ do Âżycia. W bazie PPD, mamy budzik, zwie siĂŞ on…. Komandor Heavy.
-RUCHY C***I! ZAPIER****Æ NA PLAC TRENINGOWY I 2000 POMPEK!! NA JEDNEJ NODZE!!!
Mimo ¿e min¹³ dopiero miesi¹ce, ¿ycie funkcjonariusza nie ró¿ni siê a¿ tak bardzo od kadeta.

Trening jest jeszcze ciĂŞÂższy, Âżarcie, jeszcze gorsze, nie wspominajÂąc o misjach, jakie dostajemy.
Dzisiaj, mieliÂśmy zÂłapaĂŚ zÂłodzieja, goniliÂśmy go przez caÂłe miasto, aÂż….. do fermy MareepĂłw.
Na szczĂŞÂście zÂłodziej siĂŞ zaplÂątaÂł w ich weÂłnĂŞ i poraÂżony prÂądem poddaÂł siĂŞ, my podobnie.
WrĂłciliÂśmy do bazy i poszliÂśmy do Centrum Dowodzenia by zÂłoÂżyĂŚ raport. Nowe centrum byÂło jeszcze bardziej skomputeryzowane, przy Âścianie naprzeciw drzwi, znajdowaÂło siĂŞ masywne, stalowe biurko, za ktĂłrym siedziaÂł Red. PoÂśrodku staÂła konsola, a przy Âścianach po bokach komputery.

-No, widzĂŞ, Âże was trochĂŞ, popieÂściÂło – powiedziaÂł Red patrzÂąc na nas.
Racja, wÂłosy nam sterczaÂły jakby byÂły na jakimÂś Âżelu, a mundury byÂły jeszcze oblepione kawaÂłkami weÂłny.
Szczerze, Redowi pasowaÂł strĂłj komandora, czarne bojĂłwki, czarne trepy oraz kamizelka z wychodzÂącÂą do pasa pelerynÂą z ramion.
-No, wiĂŞcej niÂż trochĂŞ – dopowiedziaÂła Mars.

-No ok, dziĂŞki za raport – dodaÂł Red - Power, Melody, mam do was proÂśbĂŞ, mamy nowych kadetĂłw i pracownikĂłw, moÂżecie ich oprowadziĂŚ? To nieduÂża grupka 20 osĂłb. GdzieÂś tak koÂło jutro rano, koÂło 7:00.
7: 00, wystarczyÂło, Âże to usÂłyszaÂłem i juÂż mogÂłem zrobiĂŚ wszystko. Mianowicie, o tej porze jest trening, wiec kaÂżda okazja by siĂŞ z niego wyrwaĂŚ jest dobra.
-NO PEWNIE! – odpowiedzieliÂśmy razem.

-Dobrze, dziÂś wieczorem dostaniecie listĂŞ obecnoÂści. Tymczasem, moÂżecie odejœÌ. – powiedziaÂł kom, po czym wstaÂł i podszedÂł do konsoli.
RozeszliÂśmy siĂŞ, Mars poszÂła na miasto,Solo na siÂłkĂŞ, a ja z Melody, chodziliÂśmy po caÂłej bazie rozmawiajÂąc.
-Niedowiary, 7: 00 i oprowadzanie nowych kadetĂłw, swetaÂśnie! – powiedziaÂła Melody.
-No, w koĂącu poÂżyjesz jak czÂłowiek, a nie jak pies, w ogĂłle ten Heavy to przesadza. – odpowiedziaÂłem.

Po chwili poczu³em na sobie ciep³y powiew powietrza na karku. Zacz¹³em siê domyœlaÌ, Melody chyba te¿, bo oboje mieliœmy wystraszon¹ twarz. Spojrza³em przez ramiê i zobaczy³em czarny p³aszcz oraz gumowe, czarne rêkawice.
-Melody, na trzy….- zacz¹³em -Raz…. dwa…. trzy…. WIEJ!
Po czym zaczêliœmy uciekaÌ ile tylko si³ w nogach a Heavy za nami, po czym zobaczy³am rozga³êzienie korytarzy.

-Rozdzielamy siĂŞ! – powiedziaÂłem.
Ja pobiegÂłem w prawo a Melody w lewo. Do tej pory nie wiem jak on to zrobiÂł, ale…. pobiegÂł za nami.
W koùcu po pó³ godzinie zmuszony by³em schowaÌ siê w kanciapie woŸnego. Gdy Melody têdy przebiega³a, otworzy³em drzwi i wci¹gn¹³em j¹ do œrodka, po czym zamkn¹³em drzwi od wewn¹trz.
Nie ukrywam, by³ doœÌ ciasno, mimo ¿e byliœmy tak tylko my, nie by³o jak siê ruszyÌ.
Po chwili Melody obrĂłciÂła siĂŞ twarzÂą do mnie.
-To moÂże siĂŞ pobawimy i przeczekamy ca³¹ sytuacjĂŞ. – powiedziaÂła namiĂŞtnie przybliÂżajÂąc do mnie usta.
-Tutaj?! PogiĂŞÂło ciĂŞ? – spytaÂłem.

-Melody chce siĂŞ pobawiĂŚ. Nya, spĂłjrz, juÂż ciĂŞ widaĂŚ – odpowiedziaÂła patrzÂąc w dó³.
WiedziaÂłem Âże siĂŞ zbyt napaliÂła i nie powstrzymam jej, wiĂŞc…. siĂŞ zgodziÂłem.
Có¿, by³o dosyÌ trudno siê poruszaÌ w tak ma³ym pomieszczeniu, ale jakoœ dawa³em radê.
Lecz jakimÂś cudem drzwi siĂŞ odblokowaÂły i wypadliÂśmy z kanciapy. Gdy uderzyÂłem na ziemiĂŞ, zobaczyÂłem znanÂą mi dziewczynĂŞ. Szybko siĂŞ zerwaÂłem i doprowadziÂłem do porzÂądku.
Dziewczyna miaÂła miaÂła krĂłtkie, brÂązowe wÂłosy, niebieskie oczy i miaÂła na sobie strĂłj kadeta.
-Elise! Co ty tutaj robisz?! – spytaÂłem.
-Ja jestem na treningu praktycznym. – odpowiedziaÂła. - A co ty robisz? – dodaÂła, po czym spoliczkowaÂła mnie.
Melody zmierzyÂła jÂą wzrokiem, po czym spytaÂła siĂŞ wÂściekle.

-Znasz tÂą wywÂłokĂŞ?
-Znam, ale – nim dokoĂączyÂł dostaÂłem w policzek drugi raz, ten od Melody byÂł na tyle silny, Âże upadÂłem.
-WywÂłokĂŞ?! Wypraszam sobie! – zaczĂŞÂła Elise podchodzÂąc od niej i zmierzajÂąc jÂą – Nie wiem, co on robi z takÂą deskÂą.
-DESKÂĄ!? – zaczĂŞÂła z oburzeniem Melody – Ja przynajmniej nie wyglÂądam jak wywÂłoka z pierwszego lepszego burdelu.
-O nie siostro – zaczĂŞÂła wÂściekle Elise zakasajÂąc rĂŞkawy – No to zobaczymy, jak bĂŞdziesz wyglÂądaĂŚ jak ci tÂą buziuchnĂŞ obijĂŞ!
-A mam ci wyrwaĂŚ tÂą twoja perukĂŞ z Âłba?! – odpowiedziaÂła rudowÂłosa robiÂąc to samo
-DZIEWCZYNY!!! STOP!!! – powiedziaÂłem wstajÂąc i rozdzielajÂąc je. – Melody, ta wywÂłoka z burdelu jak to okreÂśliÂłaÂś, to moja siostra, Elise, ta deska, jak jÂą opisaÂłaÂś to moja kumpela z oddziaÂłu i dziewczyna.

-Znacie siĂŞ?! – spytaÂły w jednakowym czasie.
-No o dziwo tak. – odpowiedziaÂłem. – Elise, byÂła umowa, nie idziesz do PPD. To zbyt niebezpieczne!
-Nie bĂŞdziesz mi rozkazywaÂł! Jestem dorosÂła i nie muszĂŞ siĂŞ ciebie sÂłuchaĂŚ! – odpowiedziaÂła wÂściekle.
-Spokojnie Power – powiedziaÂła Melody – I tak odpadnie juÂż na biegach.
Po tych s³owach zmuszony by³em odci¹gn¹Ì je od siebie na tak¹ odleg³oœÌ jak to tyko mo¿liwe.

Pod koniec dnia, wzi¹³em prysznic i automatycznie poszed³em spaÌ.
Po pó³godzinie jednak obudzi³em siê i zobaczy³em zaokr¹glenie pod swoj¹ poœciel¹, podnios³em j¹ i zobaczy³em Melody jak ju¿ siê zabiera³aby mi œci¹gn¹Ì slipy. Uœmiechnê³a siê.
-MogĂŞ siĂŞ dowiedzieĂŚ, co ty robisz pod mojÂą poÂścielÂą? – spytaÂłem lekko ironicznie.
-No...ja…. no dobra, nie mogĂŞ siĂŞ uspokoiĂŚ, potrzebujĂŞ ciĂŞ. –PowiedziaÂła wspinajÂąc siĂŞ pomnie i zbliÂżajÂąc siĂŞ do moich ust.
-Ale…. – zacz¹³em.
-Jam matka chcicĂŞ, proszĂŞ….. – przerwaÂła namiĂŞtnie caÂłujÂąc mnie w usta.
-No…. dobrze, ale jeden strzaÂł i idziemy spaĂŚ, ok.?

-Ok – odpowiedziaÂła nurkujÂąc z powrotem pod poÂściel.
Nastêpnego dnia, obudzi³em siê z Melody na klacie. Nie chcia³em jej budziÌ, ale by³o 15 po 6, musieliœmy siê szykowaÌ. Po obchodzie zacz¹³em siê dziwnie czuÌ. Opar³em siê o jedn¹ ze œcian, po czym urwa³ mi siê film.
MiaÂłem jakieÂś dziwne wizje, jakaÂś gĂłra, kometa i jakiÂś maÂły pokemon, ktĂłry spaÂł nieopodal.

ObudziÂłem siĂŞ potem w szpitalu. Yellow sprawdzaÂła wskaÂźnikiem oczy a obok byÂła Melody.
-ÂŻyje, nie widzĂŞ oznak wstrzÂąsu mĂłzgu – odpowiedziaÂła, po czym wy³¹czyÂła promieĂą.
-Power, wystraszyÂłeÂś mnie, co siĂŞ staÂło? – spytaÂła Melody.
-MyÂślĂŞ, Âże to efekt twojego wczorajszego zabawiania siĂŞ – odpowiedziaÂłem – Yellow, sÂłuchaj, widziaÂłem obraz podczas snu.
-To siĂŞ nazywa sen wiesz? – odpowiedziaÂła ÂśmiejÂąc siĂŞ.
-Nie, na serio, widziaÂłem jak¹œ kometĂŞ, a blisko niej jakiegoÂś pokemona – dopowiedziaÂłem
-Jakiego? – spytaÂła
-MaÂły, jego gÂłowa przypominaÂła gwiazdĂŞ, on sam byÂł owiniĂŞty jakimÂś zÂłotym kocem czy coÂś.
-To byÂł…. Jirachi…. szybko, do centrum dowodzenia. - powiedziaÂła Yellow ciÂągn¹Ì mnie za szmaty.

----------------------------------------------------------------------------
Korekta: DominLoL

rozdziaÂł jeden ze Âśmieszniejszych i bardziej z podtekstem, wiĂŞc bez obwa, moÂżecie mnie opierdzielaĂŚ rĂłwno

[DominLoL]

RozdziaÂł I

Wstaje kolejny dzieĂą, mieszkaĂący budzÂą siĂŞ do Âżycia. W bazie PPD, mamy budzik, zwie siĂŞ on…. Komandor Heavy.
-RUCHY C***I! ZAPIER****Æ NA PLAC TRENINGOWY I 2000 POMPEK!! NA JEDNEJ NODZE!!!
Mimo ¿e min¹³ dopiero miesi¹ce, ¿ycie funkcjonariusza nie ró¿ni siê a¿ tak bardzo od kadeta.

Trening jest jeszcze ciĂŞÂższy, Âżarcie, jeszcze gorsze, nie wspominajÂąc o misjach, jakie dostajemy.
Dzisiaj, mieliÂśmy zÂłapaĂŚ zÂłodzieja, goniliÂśmy go przez caÂłe miasto, aÂż….. do fermy MareepĂłw.
Na szczĂŞÂście zÂłodziej siĂŞ zaplÂątaÂł w ich weÂłnĂŞ i poraÂżony prÂądem poddaÂł siĂŞ, my podobnie.
WrĂłciliÂśmy do bazy i poszliÂśmy do Centrum Dowodzenia by zÂłoÂżyĂŚ raport. Nowe centrum byÂło jeszcze bardziej skomputeryzowane, przy Âścianie naprzeciw drzwi, znajdowaÂło siĂŞ masywne, stalowe biurko, za ktĂłrym siedziaÂł Red. PoÂśrodku staÂła konsola, a przy Âścianach po bokach komputery.

-No, widzĂŞ, Âże was trochĂŞ, popieÂściÂło – powiedziaÂł Red patrzÂąc na nas.
Racja, wÂłosy nam sterczaÂły jakby byÂły na jakimÂś Âżelu, a mundury byÂły jeszcze oblepione kawaÂłkami weÂłny.
Szczerze, Redowi pasowaÂł strĂłj komandora, czarne bojĂłwki, czarne trepy oraz kamizelka z wychodzÂącÂą do pasa pelerynÂą z ramion.
-No, wiĂŞcej niÂż trochĂŞ – dopowiedziaÂła Mars.

-No ok, dziĂŞki za raport – dodaÂł Red - Power, Melody, mam do was proÂśbĂŞ, mamy nowych kadetĂłw i pracownikĂłw, moÂżecie ich oprowadziĂŚ? To nieduÂża grupka 20 osĂłb. GdzieÂś tak koÂło jutro rano, koÂło 7:00.
7: 00, wystarczyÂło, Âże to usÂłyszaÂłem i juÂż mogÂłem zrobiĂŚ wszystko. Mianowicie, o tej porze jest trening, wiec kaÂżda okazja by siĂŞ z niego wyrwaĂŚ jest dobra.
-NO PEWNIE! – odpowiedzieliÂśmy razem.

-Dobrze, dziÂś wieczorem dostaniecie listĂŞ obecnoÂści. Tymczasem, moÂżecie odejœÌ. – powiedziaÂł kom, po czym wstaÂł i podszedÂł do konsoli.
RozeszliÂśmy siĂŞ, Mars poszÂła na miasto,Solo na siÂłkĂŞ, a ja z Melody, chodziliÂśmy po caÂłej bazie rozmawiajÂąc.
-Niedowiary, 7: 00 i oprowadzanie nowych kadetĂłw, swetaÂśnie! – powiedziaÂła Melody.
-No, w koĂącu poÂżyjesz jak czÂłowiek, a nie jak pies, w ogĂłle ten Heavy to przesadza. – odpowiedziaÂłem.

Po chwili poczu³em na sobie ciep³y powiew powietrza na karku. Zacz¹³em siê domyœlaÌ, Melody chyba te¿, bo oboje mieliœmy wystraszon¹ twarz. Spojrza³em przez ramiê i zobaczy³em czarny p³aszcz oraz gumowe, czarne rêkawice.
-Melody, na trzy….- zacz¹³em -Raz…. dwa…. trzy…. WIEJ!
Po czym zaczêliœmy uciekaÌ ile tylko si³ w nogach a Heavy za nami, po czym zobaczy³am rozga³êzienie korytarzy.

-Rozdzielamy siĂŞ! – powiedziaÂłem.
Ja pobiegÂłem w prawo a Melody w lewo. Do tej pory nie wiem jak on to zrobiÂł, ale…. pobiegÂł za nami.
W koùcu po pó³ godzinie zmuszony by³em schowaÌ siê w kanciapie woŸnego. Gdy Melody têdy przebiega³a, otworzy³em drzwi i wci¹gn¹³em j¹ do œrodka, po czym zamkn¹³em drzwi od wewn¹trz.
Nie ukrywam, by³ doœÌ ciasno, mimo ¿e byliœmy tak tylko my, nie by³o jak siê ruszyÌ.
Po chwili Melody obrĂłciÂła siĂŞ twarzÂą do mnie.
-To moÂże siĂŞ pobawimy i przeczekamy ca³¹ sytuacjĂŞ. – powiedziaÂła namiĂŞtnie przybliÂżajÂąc do mnie usta.
-Tutaj?! PogiĂŞÂło ciĂŞ? – spytaÂłem.

-Melody chce siĂŞ pobawiĂŚ. Nya, spĂłjrz, juÂż ciĂŞ widaĂŚ – odpowiedziaÂła patrzÂąc w dó³.
WiedziaÂłem Âże siĂŞ zbyt napaliÂła i nie powstrzymam jej, wiĂŞc…. siĂŞ zgodziÂłem.
Có¿, by³o dosyÌ trudno siê poruszaÌ w tak ma³ym pomieszczeniu, ale jakoœ dawa³em radê.
Lecz jakimÂś cudem drzwi siĂŞ odblokowaÂły i wypadliÂśmy z kanciapy. Gdy uderzyÂłem na ziemiĂŞ, zobaczyÂłem znanÂą mi dziewczynĂŞ. Szybko siĂŞ zerwaÂłem i doprowadziÂłem do porzÂądku.
Dziewczyna miaÂła miaÂła krĂłtkie, brÂązowe wÂłosy, niebieskie oczy i miaÂła na sobie strĂłj kadeta.
-Elise! Co ty tutaj robisz?! – spytaÂłem.
-Ja jestem na treningu praktycznym. – odpowiedziaÂła. - A co ty robisz? – dodaÂła, po czym spoliczkowaÂła mnie.
Melody zmierzyÂła jÂą wzrokiem, po czym spytaÂła siĂŞ wÂściekle.

-Znasz tÂą wywÂłokĂŞ?
-Znam, ale – nim dokoĂączyÂł dostaÂłem w policzek drugi raz, ten od Melody byÂł na tyle silny, Âże upadÂłem.
-WywÂłokĂŞ?! Wypraszam sobie! – zaczĂŞÂła Elise podchodzÂąc od niej i zmierzajÂąc jÂą – Nie wiem, co on robi z takÂą deskÂą.
-DESKÂĄ!? – zaczĂŞÂła z oburzeniem Melody – Ja przynajmniej nie wyglÂądam jak wywÂłoka z pierwszego lepszego burdelu.
-O nie siostro – zaczĂŞÂła wÂściekle Elise zakasajÂąc rĂŞkawy – No to zobaczymy, jak bĂŞdziesz wyglÂądaĂŚ jak ci tÂą buziuchnĂŞ obijĂŞ!
-A mam ci wyrwaĂŚ tÂą twoja perukĂŞ z Âłba?! – odpowiedziaÂła rudowÂłosa robiÂąc to samo
-DZIEWCZYNY!!! STOP!!! – powiedziaÂłem wstajÂąc i rozdzielajÂąc je. – Melody, ta wywÂłoka z burdelu jak to okreÂśliÂłaÂś, to moja siostra, Elise, ta deska, jak jÂą opisaÂłaÂś to moja kumpela z oddziaÂłu i dziewczyna.

-Znacie siĂŞ?! – spytaÂły w jednakowym czasie.
-No o dziwo tak. – odpowiedziaÂłem. – Elise, byÂła umowa, nie idziesz do PPD. To zbyt niebezpieczne!
-Nie bĂŞdziesz mi rozkazywaÂł! Jestem dorosÂła i nie muszĂŞ siĂŞ ciebie sÂłuchaĂŚ! – odpowiedziaÂła wÂściekle.
-Spokojnie Power – powiedziaÂła Melody – I tak odpadnie juÂż na biegach.
Po tych s³owach zmuszony by³em odci¹gn¹Ì je od siebie na tak¹ odleg³oœÌ jak to tyko mo¿liwe.

Pod koniec dnia, wzi¹³em prysznic i automatycznie poszed³em spaÌ.
Po pó³godzinie jednak obudzi³em siê i zobaczy³em zaokr¹glenie pod swoj¹ poœciel¹, podnios³em j¹ i zobaczy³em Melody jak ju¿ siê zabiera³aby mi œci¹gn¹Ì slipy. Uœmiechnê³a siê.
-MogĂŞ siĂŞ dowiedzieĂŚ, co ty robisz pod mojÂą poÂścielÂą? – spytaÂłem lekko ironicznie.
-No...ja…. no dobra, nie mogĂŞ siĂŞ uspokoiĂŚ, potrzebujĂŞ ciĂŞ. –PowiedziaÂła wspinajÂąc siĂŞ pomnie i zbliÂżajÂąc siĂŞ do moich ust.
-Ale…. – zacz¹³em.
-Jam matka chcicĂŞ, proszĂŞ….. – przerwaÂła namiĂŞtnie caÂłujÂąc mnie w usta.
-No…. dobrze, ale jeden strzaÂł i idziemy spaĂŚ, ok.?

-Ok – odpowiedziaÂła nurkujÂąc z powrotem pod poÂściel.
Nastêpnego dnia, obudzi³em siê z Melody na klacie. Nie chcia³em jej budziÌ, ale by³o 15 po 6, musieliœmy siê szykowaÌ. Po obchodzie zacz¹³em siê dziwnie czuÌ. Opar³em siê o jedn¹ ze œcian, po czym urwa³ mi siê film.
MiaÂłem jakieÂś dziwne wizje, jakaÂś gĂłra, kometa i jakiÂś maÂły pokemon, ktĂłry spaÂł nieopodal.

ObudziÂłem siĂŞ potem w szpitalu. Yellow sprawdzaÂła wskaÂźnikiem oczy a obok byÂła Melody.
-ÂŻyje, nie widzĂŞ oznak wstrzÂąsu mĂłzgu – odpowiedziaÂła, po czym wy³¹czyÂła promieĂą.
-Power, wystraszyÂłeÂś mnie, co siĂŞ staÂło? – spytaÂła Melody.
-MyÂślĂŞ, Âże to efekt twojego wczorajszego zabawiania siĂŞ – odpowiedziaÂłem – Yellow, sÂłuchaj, widziaÂłem obraz podczas snu.
-To siĂŞ nazywa sen wiesz? – odpowiedziaÂła ÂśmiejÂąc siĂŞ.
-Nie, na serio, widziaÂłem jak¹œ kometĂŞ, a blisko niej jakiegoÂś pokemona – dopowiedziaÂłem
-Jakiego? – spytaÂła
-MaÂły, jego gÂłowa przypominaÂła gwiazdĂŞ, on sam byÂł owiniĂŞty jakimÂś zÂłotym kocem czy coÂś.
-To byÂł…. Jirachi…. szybko, do centrum dowodzenia. - powiedziaÂła Yellow ciÂągn¹Ì mnie za szmaty.

----------------------------------------------------------------------------
Korekta: DominLoL

rozdziaÂł jeden ze Âśmieszniejszych i bardziej z podtekstem, wiĂŞc bez obwa, moÂżecie mnie opierdzielaĂŚ rĂłwno

He, he, super rozdzia³, œmieszny, Power musi na przysz³oœÌ uwa¿aÌ co ma pod poœciel¹

[Kawasaki-kun]

He, he, super rozdzia³, œmieszny, Power musi na przysz³oœÌ uwa¿aÌ co ma pod poœciel¹

I czy to nie jest pewna napalona osĂłbka. Super! 10/10 za wywÂłokĂŞ z burdelu!

[Poxer]

I czy to nie jest pewna napalona osĂłbka. Super! 10/10 za wywÂłokĂŞ z burdelu!

OMG...
Eeeee...
Eeeeeeeee...
Eeeeeek... ÂŻeby siĂŞ tylko nie okazaÂło w nastĂŞpnym rozdziale, Âże Elise trafi do tego samego oddziaÂłu co Melody, Power i Solo... Bo bĂŞdzie ostro
A tak rozdziaÂł ekstra, ocenki liczbowej nie wystawiĂŞ, bo nie wiem, jakiej skali uÂżyĂŚ

[Inaka]

OMG...
Eeeee...
Eeeeeeeee...
Eeeeeek... ÂŻeby siĂŞ tylko nie okazaÂło w nastĂŞpnym rozdziale, Âże Elise trafi do tego samego oddziaÂłu co Melody, Power i Solo... Bo bĂŞdzie ostro
A tak rozdziaÂł ekstra, ocenki liczbowej nie wystawiĂŞ, bo nie wiem, jakiej skali uÂżyĂŚ

RozdziaÂł II

Gdy tylko przybiegliÂśmy do centrum, powiedziaÂłem, co widziaÂłem. Lecz…. Po chwili Red powiedziaÂł, Âże kometa z Jirachim siĂŞ rozbiÂła w okolicach Mt.Coronet.


-Wszystkie jednostki. Ruszajcie do Mt.Coronet, Jirachi siĂŞ rozbiÂł, powtarzam, Ruszajcie do Mt.Coronet, Jirachi siĂŞ rozbiÂł, to nie sÂą ĂŚwiczenia!
RuszyliÂśmy na patrol w poszukiwaniu Jirachiego, podzieleni na 2 osobowe zespoÂły. Ja byÂłem w parze z Solo, Melody z Yellow a Red i Mars patrolowali z gĂłry razem z innymi, ktĂłrzy mieli latajÂące poki.
Nie czekajÂąc dÂługo, ruszyÂłem w kierunku Mt.Coronet, z tego, co pamiĂŞtam, to Jirachi byÂł wÂłaÂśnie gdzieÂś w tych okolicach.


-Gdzie tak lecisz? – SpytaÂł biaÂłowÂłosy biegnÂąc za mnÂą.
-Gdy straciÂłem przytomnoœÌ, widziaÂłem Jirachiego gdzieÂś na tej gĂłrze – odpowiedziaÂłem – JeÂśli siĂŞ poÂśpieszymy, moÂże go znajdziemy.
Plan byÂł dobry, wykonanie, gorsze, gĂłra byÂła wielka, a jej wysokoœÌ - 8000 m.n.p.m – Tylko przeszkadzaÂła.


-Umbreon, pomó¿ mi! – PowiedziaÂł wyrzucajÂąc pokeball w powietrze.
Z pokeballa wyskoczyÂł Umbreon.
-PosÂłuchaj, szukamy Jirachiego, pokemona ktĂłry rozbiÂł siĂŞ na ziemi. Jego gÂłowa wglÂąda jak gwiazda, powiedziaÂłem – ZaleÂży nam na czasie, wiĂŞc jak tylko go zobaczysz, powiadom mnie, ok.?
-Um, Um, Um ( Dobrze) - odpowiedzia³ Pokemon poczym pobiegn¹³ w zaroœla.
Solo obserwowa³ t¹ ca³¹ sytuacjê, po czym podszed³ i spyta³.
-Czemu nie uÂżyjesz Zoroarka do poszukiwaĂą?


-Widzisz, Zoroark jest bardzo trudny w kontroli – odpowiedziaÂłem – MogĂŞ go kontrolowaĂŚ tylko jeÂśli moja moc jest w³¹czona, inaczej, Zoroark staje siĂŞ dziki i niepowstrzymany.
-Power, wyczuwam jak¹œ negatywnÂą energiĂŞ w okolicy – powiedziaÂła Giratina – Chyba teÂż szukam Jirachiego. PoÂśpieszcie siĂŞ.
-Dobrze, ruszamy dalej. – PowiedziaÂłem.
WeszliÂśmy na gĂłrĂŞ, i na jednej z polan zauwaÂżyÂłem meteor i wielkÂą dziurĂŞ po nim.
-Solo, chyba coœ mam-powiedzia³em schodz¹c na dó³.


Zesz³em ostro¿nie na dó³ i zacz¹³em siê rozgl¹daÌ. Pobojowisko by³o niema³e, a kometa jeszcze wydziela³a ciep³o.
Podszed³em bli¿ej niej i kucn¹³em. Dotkn¹³em lekko jej palcami.
-To kometa Jirachiego, byÂł tu jakieÂś 15 min temu. SÂądzÂąc po jej wielkoÂści, nie moÂże byĂŚ daleko. – PowiedziaÂła smoczyca
Giratina mia³a racjê, Meteor by³ ma³y, wielkoœci klatki piersiowej, wiêc pokemon te¿ by³ malutki, nie móg³ odejœÌ Zyt daleko na takich ma³ych nogach.

-Masz racje, moÂże jest w pobliÂżu. – OdpowiedziaÂłem – Solo, Jirachi powinien byĂŚ gdzieÂś w pobliÂżu, wezwij wszystkich. Giratina, moÂżesz siĂŞ po³¹czyĂŚ z moim Umbreonem?
-Tak, mam mu przekazaĂŚ Âże ma do ciebie wrĂłciĂŚ?
-Tak, podaj mu nasze dokÂładne poÂłoÂżenie – odpowiedziaÂłem – Ruszajmy.
Wygrzeba³em siê z tego do³u, po czym ruszy³em w zaroœla. Szuka³em ale obszar by³ zbyt du¿y. Po chwili coœ zaszeleœci³o w krzakach. Przygotowa³em siê na atak, po chwili coœ siê na mnie rzuci³o. Na szczêœcie by³ to tylko mój Umbreon który liza³ mnie po twarzy. Gdy tylko wsta³em i siê otrz¹sn¹³em z tego faktu, ruszy³em dalej.

Dosz³em do polany na której by³a masa kwiatów, a wokó³ lata³y Volbeaty i Iluminusey taùcz¹c ze sob¹.
CoÂś raz jeszcze zaszeleÂściÂło w krzakach. OdwrĂłciÂłem siĂŞ w stronĂŞ haÂłasu.
-PPD, wyjdÂź z podniesionymi rĂŞkami! – Krzykn¹³em
Z krzakĂłw wyszedÂł Glaceon, a zaraz za nim wyszÂła…
- Elise?! Co ty tutaj robisz?! – SpytaÂłem podchodzÂąc.
-Ja? Szukam Jirachiego, tak jak ty…. – OdpowiedziaÂła opuszczajÂąc rĂŞce.
-Ale powinnaÂś byĂŚ z kimÂś w parze, a nie b³¹kaĂŚ siĂŞ samemu! – PowiedziaÂłem.
-Racja, gdzie twoja para? – SpytaÂła.
W tej chwili zrobiÂło mi siĂŞ ….. GÂłupio.

-No..Dobra, chodÂź ze mnÂą, bĂŞdziesz bezpieczna - odpowiedziaÂłem.
No i zaczêliœmy szukaÌ, po chwili weszliœmy na wiêksz¹ wysokoœÌ.
- Powiem ci, Âże ta twoja panna to niezÂła deska – powiedziaÂła Elise.
-Przymknij siĂŞ, - odpowiedziaÂłem – Po prostu zazdroÂścisz bo ma wiĂŞksze….
-ZAMKNIJ SIÊ!!! – OdkrzyknĂŞÂła wÂściekle.
W tym momencie zatka³em jej buziê i zacz¹³em s³uchaÌ. W oddali by³o s³ychaÌ popiskiwanie jakiegoœ pokemona.
-Power, to Jirachi, SZYBKO!

------------------------------------------------------------------------------------

jutro lepszy, koretka by me

[DominLoL]

RozdziaÂł II

Gdy tylko przybiegliÂśmy do centrum, powiedziaÂłem, co widziaÂłem. Lecz…. Po chwili Red powiedziaÂł, Âże kometa z Jirachim siĂŞ rozbiÂła w okolicach Mt.Coronet.


-Wszystkie jednostki. Ruszajcie do Mt.Coronet, Jirachi siĂŞ rozbiÂł, powtarzam, Ruszajcie do Mt.Coronet, Jirachi siĂŞ rozbiÂł, to nie sÂą ĂŚwiczenia!
RuszyliÂśmy na patrol w poszukiwaniu Jirachiego, podzieleni na 2 osobowe zespoÂły. Ja byÂłem w parze z Solo, Melody z Yellow a Red i Mars patrolowali z gĂłry razem z innymi, ktĂłrzy mieli latajÂące poki.
Nie czekajÂąc dÂługo, ruszyÂłem w kierunku Mt.Coronet, z tego, co pamiĂŞtam, to Jirachi byÂł wÂłaÂśnie gdzieÂś w tych okolicach.


-Gdzie tak lecisz? – SpytaÂł biaÂłowÂłosy biegnÂąc za mnÂą.
-Gdy straciÂłem przytomnoœÌ, widziaÂłem Jirachiego gdzieÂś na tej gĂłrze – odpowiedziaÂłem – JeÂśli siĂŞ poÂśpieszymy, moÂże go znajdziemy.
Plan byÂł dobry, wykonanie, gorsze, gĂłra byÂła wielka, a jej wysokoœÌ - 8000 m.n.p.m – Tylko przeszkadzaÂła.


-Umbreon, pomó¿ mi! – PowiedziaÂł wyrzucajÂąc pokeball w powietrze.
Z pokeballa wyskoczyÂł Umbreon.
-PosÂłuchaj, szukamy Jirachiego, pokemona ktĂłry rozbiÂł siĂŞ na ziemi. Jego gÂłowa wglÂąda jak gwiazda, powiedziaÂłem – ZaleÂży nam na czasie, wiĂŞc jak tylko go zobaczysz, powiadom mnie, ok.?
-Um, Um, Um ( Dobrze) - odpowiedzia³ Pokemon poczym pobiegn¹³ w zaroœla.
Solo obserwowa³ t¹ ca³¹ sytuacjê, po czym podszed³ i spyta³.
-Czemu nie uÂżyjesz Zoroarka do poszukiwaĂą?


-Widzisz, Zoroark jest bardzo trudny w kontroli – odpowiedziaÂłem – MogĂŞ go kontrolowaĂŚ tylko jeÂśli moja moc jest w³¹czona, inaczej, Zoroark staje siĂŞ dziki i niepowstrzymany.
-Power, wyczuwam jak¹œ negatywnÂą energiĂŞ w okolicy – powiedziaÂła Giratina – Chyba teÂż szukam Jirachiego. PoÂśpieszcie siĂŞ.
-Dobrze, ruszamy dalej. – PowiedziaÂłem.
WeszliÂśmy na gĂłrĂŞ, i na jednej z polan zauwaÂżyÂłem meteor i wielkÂą dziurĂŞ po nim.
-Solo, chyba coœ mam-powiedzia³em schodz¹c na dó³.


Zesz³em ostro¿nie na dó³ i zacz¹³em siê rozgl¹daÌ. Pobojowisko by³o niema³e, a kometa jeszcze wydziela³a ciep³o.
Podszed³em bli¿ej niej i kucn¹³em. Dotkn¹³em lekko jej palcami.
-To kometa Jirachiego, byÂł tu jakieÂś 15 min temu. SÂądzÂąc po jej wielkoÂści, nie moÂże byĂŚ daleko. – PowiedziaÂła smoczyca
Giratina mia³a racjê, Meteor by³ ma³y, wielkoœci klatki piersiowej, wiêc pokemon te¿ by³ malutki, nie móg³ odejœÌ Zyt daleko na takich ma³ych nogach.

-Masz racje, moÂże jest w pobliÂżu. – OdpowiedziaÂłem – Solo, Jirachi powinien byĂŚ gdzieÂś w pobliÂżu, wezwij wszystkich. Giratina, moÂżesz siĂŞ po³¹czyĂŚ z moim Umbreonem?
-Tak, mam mu przekazaĂŚ Âże ma do ciebie wrĂłciĂŚ?
-Tak, podaj mu nasze dokÂładne poÂłoÂżenie – odpowiedziaÂłem – Ruszajmy.
Wygrzeba³em siê z tego do³u, po czym ruszy³em w zaroœla. Szuka³em ale obszar by³ zbyt du¿y. Po chwili coœ zaszeleœci³o w krzakach. Przygotowa³em siê na atak, po chwili coœ siê na mnie rzuci³o. Na szczêœcie by³ to tylko mój Umbreon który liza³ mnie po twarzy. Gdy tylko wsta³em i siê otrz¹sn¹³em z tego faktu, ruszy³em dalej.

Dosz³em do polany na której by³a masa kwiatów, a wokó³ lata³y Volbeaty i Iluminusey taùcz¹c ze sob¹.
CoÂś raz jeszcze zaszeleÂściÂło w krzakach. OdwrĂłciÂłem siĂŞ w stronĂŞ haÂłasu.
-PPD, wyjdÂź z podniesionymi rĂŞkami! – Krzykn¹³em
Z krzakĂłw wyszedÂł Glaceon, a zaraz za nim wyszÂła…
- Elise?! Co ty tutaj robisz?! – SpytaÂłem podchodzÂąc.
-Ja? Szukam Jirachiego, tak jak ty…. – OdpowiedziaÂła opuszczajÂąc rĂŞce.
-Ale powinnaÂś byĂŚ z kimÂś w parze, a nie b³¹kaĂŚ siĂŞ samemu! – PowiedziaÂłem.
-Racja, gdzie twoja para? – SpytaÂła.
W tej chwili zrobiÂło mi siĂŞ ….. GÂłupio.

-No..Dobra, chodÂź ze mnÂą, bĂŞdziesz bezpieczna - odpowiedziaÂłem.
No i zaczêliœmy szukaÌ, po chwili weszliœmy na wiêksz¹ wysokoœÌ.
- Powiem ci, Âże ta twoja panna to niezÂła deska – powiedziaÂła Elise.
-Przymknij siĂŞ, - odpowiedziaÂłem – Po prostu zazdroÂścisz bo ma wiĂŞksze….
-ZAMKNIJ SIÊ!!! – OdkrzyknĂŞÂła wÂściekle.
W tym momencie zatka³em jej buziê i zacz¹³em s³uchaÌ. W oddali by³o s³ychaÌ popiskiwanie jakiegoœ pokemona.
-Power, to Jirachi, SZYBKO!

------------------------------------------------------------------------------------

jutro lepszy, koretka by me

"Meteor by³ ma³y, wielkoœci klatki piersiowej, wiêc pokemon te¿ by³ malutki, nie móg³ odejœÌ Zyt daleko na takich ma³ych nogach."
Powinno byÌ "nie móg³ odejœÌ zbyt daleko na takich ma³ych nó¿kach"
RozdziaÂł taki se, bo... Tak jakoÂś nie wiem, czegoÂś zabrakÂło i mnie zbytnio nie wciÂągnĂŞÂło :/

[Inaka]

"Meteor by³ ma³y, wielkoœci klatki piersiowej, wiêc pokemon te¿ by³ malutki, nie móg³ odejœÌ Zyt daleko na takich ma³ych nogach."
Powinno byÌ "nie móg³ odejœÌ zbyt daleko na takich ma³ych nó¿kach"
RozdziaÂł taki se, bo... Tak jakoÂś nie wiem, czegoÂś zabrakÂło i mnie zbytnio nie wciÂągnĂŞÂło :/

Fajny rozdziaÂł, ale maÂło Âśmiechu.

[Poxer]

Fajny rozdziaÂł, ale maÂło Âśmiechu.