O W MORDÊ POKABU! ZEKROM!

WiedziaÂłem, Âże pozytywnie nastawisz siĂŞ do 5 genki... wiedziaÂłem. 10/10

B³êdy:
Jeden ktĂłry zauwaÂżyÂłem to:

Cytat:

JesteÂś jak sola w oku

Aha, i ciekawe jak Zekrom bĂŞdzie flirtowaÂł z Melody, tak apropo.

[Poxer]

O W MORDÊ POKABU! ZEKROM!

WiedziaÂłem, Âże pozytywnie nastawisz siĂŞ do 5 genki... wiedziaÂłem. 10/10

B³êdy:
Jeden ktĂłry zauwaÂżyÂłem to:

Cytat:

JesteÂś jak sola w oku

Aha, i ciekawe jak Zekrom bĂŞdzie flirtowaÂł z Melody, tak apropo.

Jak œwietnie poczytaÌ coœ, co ma œwietnie u¿yte znaki interpunkcyjne. Mo¿e nie chodzi mi o poprawnoœÌ, ale o ich miejsce, to znaczy np. ',' znajduje siê zaraz po wyrazie a nie po spacji tak jak pisz¹ ludzie NK. Wiem, ¿e siê czepiam, ale jak dla mnie to du¿o znaczy ;) Jedyne co siê mo¿na przyczepiÌ to chyba to, ¿e w pierwszym akapicie po 'spyta³a siê' powinien byÌ raczej dwukropek ;)

Powodzenia i dotarcia do koĂąca Ci ÂżyczĂŞ, bo chyba to jest najwaÂżniejsze ;)

[Jakubox]

Jak œwietnie poczytaÌ coœ, co ma œwietnie u¿yte znaki interpunkcyjne. Mo¿e nie chodzi mi o poprawnoœÌ, ale o ich miejsce, to znaczy np. ',' znajduje siê zaraz po wyrazie a nie po spacji tak jak pisz¹ ludzie NK. Wiem, ¿e siê czepiam, ale jak dla mnie to du¿o znaczy ;) Jedyne co siê mo¿na przyczepiÌ to chyba to, ¿e w pierwszym akapicie po 'spyta³a siê' powinien byÌ raczej dwukropek ;)

Powodzenia i dotarcia do koĂąca Ci ÂżyczĂŞ, bo chyba to jest najwaÂżniejsze ;)

RozdziaÂł XXIX


CzuÂłem narastajÂącÂą moc w swoim ciele, jakby coÂś chciaÂło wyrzuciĂŚ mojÂą duszĂŞ z niego.
-Oddaj mi siĂŞ chÂłopcze, a ujdziesz z Âżyciem! – powiedziaÂła tajemnicza siÂła.
-N…nie! – KrzyczaÂłem.
BĂłl byÂł zbyt silny, padÂłem na kolana, spod moich nĂłg zaczĂŞÂła siĂŞ wydobywaĂŚ fala energii.
-Tak, czujesz jak Zekrom ciĂŞ wypeÂłnia prawda? Czujesz narastajÂącÂą w sobie negatywnÂą energiĂŞ, sprawia to niewyobraÂżalne cierpienie, a ty nic nie moÂżesz zrobiĂŚ, jesteÂś bezsilny! – Krzykn¹³ Cyrus w mojÂą stronĂŞ.
BĂłl stawaÂł siĂŞ jeszcze wiĂŞkszy, nie mogÂłem siĂŞ w ogĂłle ruszyĂŚ.

-Power! Dalej, oddaj mu swoje ciaÂło! ProszĂŞ! – KrzyczaÂła Giratina.
-N…nie! To…m…moja wina! Ja….to….naprawiĂŞ! – OdpowiedziaÂłem ostatkiem siÂł
Cyrus wykorzystaÂł moment mojej sÂłaboÂści, rzuciÂł Mars na ziemiĂŞ po czym pomkn¹³ w mojÂą stronĂŞ, bÂłyskawicznie pokonaÂł Umbreona i Zoroark’a i poÂłoÂżyÂł rĂŞkĂŞ na moim czole.
Gdy tylko jego skĂłra dotknĂŞÂła jego czoÂła, myÂślaÂłem Âże oszalejĂŞ! BĂłl byÂł jeszcze potĂŞÂżniejszy.
TraciÂłem zmysÂły, wszystko wirowaÂł.
-Power, proszĂŞ! Oddaj mu siĂŞ! POWER!!! – KrzyknĂŞÂła raz jeszcze Giratina.
-ChÂłopcze, oddaj mi siĂŞ, a moÂże oszczĂŞdzĂŞ twoich przyjació³. – Rykn¹³ Zekrom.

-Nie….bĂŞdzie….potrzeby! – odpowiedziaÂłem.
-TAK! MÓJ PANIE! POCHÂŁOÑ GO! PRZEJMIJ GO! ROZERWIJ JEGO DUSZÊ NA STRZÊPY!!! POKAÂŻ SIÊ!!! – krzyczaÂł maniakalnie szef TG.
Mars siĂŞ obudziÂła wstaÂła ledwo Âżywa. Na poczÂątku nie wiedziaÂła co siĂŞ dzieje, ale jak zobaczyÂła mnie, od razu siĂŞ wybudziÂła.
-NOWY ÂŚWIAT! NOWY ÂŁAD! NOWY PORZÂĄDEK!!! TY MI TO DASZ!!! – rykn¹³ Cyrus.
-POWER! – krzyknĂŞÂła Mars. Przez ten caÂły krzyk ledwo jÂą sÂłyszaÂłem. – POWER!! NIE ODDAWAJ MU ZEKROM’A!!! WYKORZYSTA GO DO STWORZENIA NOWEGO ÂŚWIATA!!! ZNISZCZY NAS WSZYSTKICH!!! ZNISZCZY WSZYSTKO!!! NIE PODDAWAJ SIÊ! POWER!!!

Te sÂłowa mogÂą wam siĂŞ wydawaĂŚ zwyczajne, ale dla mnie, byÂły czymÂś czego potrzebowaÂłem. ByÂły dla mnie Meritum, ktĂłrego tak bardzo potrzebowaÂłem.
Po chwili zauwa¿y³em jak spod munduru wypad³ mi medalion. Medalion by³ ma³y, by³y to 3 ko³a po³¹czone za sob¹, niebieskie, czerwone i ¿ó³te na czarnym tle. Ka¿de z nich mia³o inn¹ wartoœÌ, niebieskie, przyjaŸù, czerwone, mi³oœÌ, ¿ó³te, rodzina. Przypomnia³ mi jeszcze mocniej o co tak naprawê walczê.
PrzywrĂłcenie ziemi jej wÂłaÂściwego toru, pokĂłj na Âświecie, Nero, Solo, Komandor, Kat, Mars, Elise, Melody… to dla nich walczĂŞ.
-Chcesz siĂŞ wydostaĂŚ? No, to zobaczymy- pomyÂślaÂłem sobie.
Nie wiem jak to zrobiÂłem, ale weszÂłam do swojej duszy. ZobaczyÂłem jak Giratina walczy z jakimÂś wielkim cieniem.
Moja rĂŞka byÂła czarna, w trybie uÂżycia mocy. Ja zaÂś unosiÂłem siĂŞ w powietrzu i czuÂłem siĂŞ Âświetnie, nie byÂłem wcale zmĂŞczony. WnĂŞtrze byÂło ciemnie, nieprzyjazne.

-Ej, Zekrom, wynocha z mojej duszy! – krzykn¹³em po czym zacz¹³em lecieĂŚ na niego z peÂłnÂą mocÂą.
-Heh, nic mi nie moÂżesz zrobiĂŚ chÂłopcze. Ja jestem teraz tobÂą. – odpowiedziaÂł cieĂą poczym wystrzeliÂł z pyska jakimÂś promieniem. Giratina podleciaÂła pode mnie i zablokowaÂła atak.
-Teraz, zadrap mu twarz, a osÂłabnie. – krzyknĂŞÂła Giratina.
Kiwn¹³em g³ow¹ i polecia³em jeszcze mocniej, przygotowa³em swoje szpony do ataku.
ZaÂś na zewnÂątrz, sytuacja zaczĂŞÂła siĂŞ uspokajaĂŚ.
-Co siĂŞ….CO SIÊ DZIEJE!? – KrzyczaÂł Cyrus.
-Power walczy z Zekrom’em?....Ale…jak to moÂżliwe? – PomyÂślaÂła Mars.
ByÂłem juÂż blisko, nie wiem jak, ale instynktownie moje szpony zaczĂŞÂły ÂświeciĂŚ czerniÂą. Giratina odwracaÂła uwagĂŞ Zekrom’a wiĂŞc miaÂłem czyste pole do ataku.
- No Zekrom, czas siĂŞ poÂżegnaĂŚ! – PowiedziaÂłem gdy byÂłem juÂż gotowy do ataku. ZbliÂżyÂłem siĂŞ do lewego oka, wzi¹³em zamach i krzykn¹³em.
- SHADOW….SLASH!!! - Rykn¹³em.
Oko zostaÂło powaÂżnie zadrapane. Pokemon aÂż siĂŞ za nie zÂłapaÂł.
-WykoĂącz go!!! – KrzyknĂŞÂła Giratina – Uderz w klatkĂŞ piersiowÂą!!!
SkumulowaÂłem w swojej prawej dÂłoni trochĂŞ energii. UtworzyÂły one kulĂŞ.
Gdy by³a gotowa, zacz¹³em lecieÌ na niego najszybciej jak tylko mogê.
Gdy byÂłem wystarczajÂąco blisko uderzyÂłem kulÂą prosto w klatkĂŞ piersiowÂą.
-WYNOCHA!!! – Krzykn¹³em!

----------------------------------------------------------------------------
KOREKTA: DOMINLOL-SAN

DZIÂŚ, GODZINA 15, OSTATNI ROZDZIAÂŁ!

[DominLoL]

RozdziaÂł XXIX


CzuÂłem narastajÂącÂą moc w swoim ciele, jakby coÂś chciaÂło wyrzuciĂŚ mojÂą duszĂŞ z niego.
-Oddaj mi siĂŞ chÂłopcze, a ujdziesz z Âżyciem! – powiedziaÂła tajemnicza siÂła.
-N…nie! – KrzyczaÂłem.
BĂłl byÂł zbyt silny, padÂłem na kolana, spod moich nĂłg zaczĂŞÂła siĂŞ wydobywaĂŚ fala energii.
-Tak, czujesz jak Zekrom ciĂŞ wypeÂłnia prawda? Czujesz narastajÂącÂą w sobie negatywnÂą energiĂŞ, sprawia to niewyobraÂżalne cierpienie, a ty nic nie moÂżesz zrobiĂŚ, jesteÂś bezsilny! – Krzykn¹³ Cyrus w mojÂą stronĂŞ.
BĂłl stawaÂł siĂŞ jeszcze wiĂŞkszy, nie mogÂłem siĂŞ w ogĂłle ruszyĂŚ.

-Power! Dalej, oddaj mu swoje ciaÂło! ProszĂŞ! – KrzyczaÂła Giratina.
-N…nie! To…m…moja wina! Ja….to….naprawiĂŞ! – OdpowiedziaÂłem ostatkiem siÂł
Cyrus wykorzystaÂł moment mojej sÂłaboÂści, rzuciÂł Mars na ziemiĂŞ po czym pomkn¹³ w mojÂą stronĂŞ, bÂłyskawicznie pokonaÂł Umbreona i Zoroark’a i poÂłoÂżyÂł rĂŞkĂŞ na moim czole.
Gdy tylko jego skĂłra dotknĂŞÂła jego czoÂła, myÂślaÂłem Âże oszalejĂŞ! BĂłl byÂł jeszcze potĂŞÂżniejszy.
TraciÂłem zmysÂły, wszystko wirowaÂł.
-Power, proszĂŞ! Oddaj mu siĂŞ! POWER!!! – KrzyknĂŞÂła raz jeszcze Giratina.
-ChÂłopcze, oddaj mi siĂŞ, a moÂże oszczĂŞdzĂŞ twoich przyjació³. – Rykn¹³ Zekrom.

-Nie….bĂŞdzie….potrzeby! – odpowiedziaÂłem.
-TAK! MÓJ PANIE! POCHÂŁOÑ GO! PRZEJMIJ GO! ROZERWIJ JEGO DUSZÊ NA STRZÊPY!!! POKAÂŻ SIÊ!!! – krzyczaÂł maniakalnie szef TG.
Mars siĂŞ obudziÂła wstaÂła ledwo Âżywa. Na poczÂątku nie wiedziaÂła co siĂŞ dzieje, ale jak zobaczyÂła mnie, od razu siĂŞ wybudziÂła.
-NOWY ÂŚWIAT! NOWY ÂŁAD! NOWY PORZÂĄDEK!!! TY MI TO DASZ!!! – rykn¹³ Cyrus.
-POWER! – krzyknĂŞÂła Mars. Przez ten caÂły krzyk ledwo jÂą sÂłyszaÂłem. – POWER!! NIE ODDAWAJ MU ZEKROM’A!!! WYKORZYSTA GO DO STWORZENIA NOWEGO ÂŚWIATA!!! ZNISZCZY NAS WSZYSTKICH!!! ZNISZCZY WSZYSTKO!!! NIE PODDAWAJ SIÊ! POWER!!!

Te sÂłowa mogÂą wam siĂŞ wydawaĂŚ zwyczajne, ale dla mnie, byÂły czymÂś czego potrzebowaÂłem. ByÂły dla mnie Meritum, ktĂłrego tak bardzo potrzebowaÂłem.
Po chwili zauwa¿y³em jak spod munduru wypad³ mi medalion. Medalion by³ ma³y, by³y to 3 ko³a po³¹czone za sob¹, niebieskie, czerwone i ¿ó³te na czarnym tle. Ka¿de z nich mia³o inn¹ wartoœÌ, niebieskie, przyjaŸù, czerwone, mi³oœÌ, ¿ó³te, rodzina. Przypomnia³ mi jeszcze mocniej o co tak naprawê walczê.
PrzywrĂłcenie ziemi jej wÂłaÂściwego toru, pokĂłj na Âświecie, Nero, Solo, Komandor, Kat, Mars, Elise, Melody… to dla nich walczĂŞ.
-Chcesz siĂŞ wydostaĂŚ? No, to zobaczymy- pomyÂślaÂłem sobie.
Nie wiem jak to zrobiÂłem, ale weszÂłam do swojej duszy. ZobaczyÂłem jak Giratina walczy z jakimÂś wielkim cieniem.
Moja rĂŞka byÂła czarna, w trybie uÂżycia mocy. Ja zaÂś unosiÂłem siĂŞ w powietrzu i czuÂłem siĂŞ Âświetnie, nie byÂłem wcale zmĂŞczony. WnĂŞtrze byÂło ciemnie, nieprzyjazne.

-Ej, Zekrom, wynocha z mojej duszy! – krzykn¹³em po czym zacz¹³em lecieĂŚ na niego z peÂłnÂą mocÂą.
-Heh, nic mi nie moÂżesz zrobiĂŚ chÂłopcze. Ja jestem teraz tobÂą. – odpowiedziaÂł cieĂą poczym wystrzeliÂł z pyska jakimÂś promieniem. Giratina podleciaÂła pode mnie i zablokowaÂła atak.
-Teraz, zadrap mu twarz, a osÂłabnie. – krzyknĂŞÂła Giratina.
Kiwn¹³em g³ow¹ i polecia³em jeszcze mocniej, przygotowa³em swoje szpony do ataku.
ZaÂś na zewnÂątrz, sytuacja zaczĂŞÂła siĂŞ uspokajaĂŚ.
-Co siĂŞ….CO SIÊ DZIEJE!? – KrzyczaÂł Cyrus.
-Power walczy z Zekrom’em?....Ale…jak to moÂżliwe? – PomyÂślaÂła Mars.
ByÂłem juÂż blisko, nie wiem jak, ale instynktownie moje szpony zaczĂŞÂły ÂświeciĂŚ czerniÂą. Giratina odwracaÂła uwagĂŞ Zekrom’a wiĂŞc miaÂłem czyste pole do ataku.
- No Zekrom, czas siĂŞ poÂżegnaĂŚ! – PowiedziaÂłem gdy byÂłem juÂż gotowy do ataku. ZbliÂżyÂłem siĂŞ do lewego oka, wzi¹³em zamach i krzykn¹³em.
- SHADOW….SLASH!!! - Rykn¹³em.
Oko zostaÂło powaÂżnie zadrapane. Pokemon aÂż siĂŞ za nie zÂłapaÂł.
-WykoĂącz go!!! – KrzyknĂŞÂła Giratina – Uderz w klatkĂŞ piersiowÂą!!!
SkumulowaÂłem w swojej prawej dÂłoni trochĂŞ energii. UtworzyÂły one kulĂŞ.
Gdy by³a gotowa, zacz¹³em lecieÌ na niego najszybciej jak tylko mogê.
Gdy byÂłem wystarczajÂąco blisko uderzyÂłem kulÂą prosto w klatkĂŞ piersiowÂą.
-WYNOCHA!!! – Krzykn¹³em!

----------------------------------------------------------------------------
KOREKTA: DOMINLOL-SAN

DZIÂŚ, GODZINA 15, OSTATNI ROZDZIAÂŁ!

Super! Dawaj Power! wywal z siebie Zekroma! Uratuj wszystkich! O kurde, za bardzo siĂŞ wczuÂłem. odcinek tak samo super jak tamten 10/10 nie mogĂŞ siĂŞ doczekaĂŚ 30 rozdziaÂłu

[Kawasaki-kun]

Super! Dawaj Power! wywal z siebie Zekroma! Uratuj wszystkich! O kurde, za bardzo siĂŞ wczuÂłem. odcinek tak samo super jak tamten 10/10 nie mogĂŞ siĂŞ doczekaĂŚ 30 rozdziaÂłu

MuszĂŞ przyznaĂŚ, Âże opuÂściÂłam siĂŞ nieco w czytaniu PZG. Na szczĂŞÂście po rozmowie z tobÂą nadrobiÂłam to dosyĂŚ szybko. OgĂłlnie wszystko trzyma siĂŞ kupy, nie zanudzasz tak jak ja Podoba mi siĂŞ pomysÂł powiÂązania Rivalsa z Zerkomem, to zawsze coÂś nowego. ChcĂŞ zobaczyĂŚ jak Power wykoĂącz Cyrusa.. to moÂże byĂŚ niezÂłe przedstawienie. ÂŻyczĂŞ abyÂś dotarÂł do koĂąca tej sagi i wierzyÂł, Âże jesteÂś dobry, cokolwiek inni powiedzÂą.

[Blue]

MuszĂŞ przyznaĂŚ, Âże opuÂściÂłam siĂŞ nieco w czytaniu PZG. Na szczĂŞÂście po rozmowie z tobÂą nadrobiÂłam to dosyĂŚ szybko. OgĂłlnie wszystko trzyma siĂŞ kupy, nie zanudzasz tak jak ja Podoba mi siĂŞ pomysÂł powiÂązania Rivalsa z Zerkomem, to zawsze coÂś nowego. ChcĂŞ zobaczyĂŚ jak Power wykoĂącz Cyrusa.. to moÂże byĂŚ niezÂłe przedstawienie. ÂŻyczĂŞ abyÂś dotarÂł do koĂąca tej sagi i wierzyÂł, Âże jesteÂś dobry, cokolwiek inni powiedzÂą.

Hehehe.... Ale z tego Rivalsa koks. Napierdziela w Legendarne Poki i wychodzi bez zadraÂśniĂŞcia. No, w jednym przypadku.

10/10.

Czekam na koniec sagi, i czekam juÂż by pisaĂŚ reckĂŞ.

[Poxer]

Hehehe.... Ale z tego Rivalsa koks. Napierdziela w Legendarne Poki i wychodzi bez zadraÂśniĂŞcia. No, w jednym przypadku.

10/10.

Czekam na koniec sagi, i czekam juÂż by pisaĂŚ reckĂŞ.

CzytaÂłem wyrywkowo, ale doszedÂłem do wniosku, Âże syf. Samymi dialogami wiele nie osiÂągniesz, a i te to poziom podstawĂłwki.

[piec]

CzytaÂłem wyrywkowo, ale doszedÂłem do wniosku, Âże syf. Samymi dialogami wiele nie osiÂągniesz, a i te to poziom podstawĂłwki.

ROZDZIAÂŁ XXX

Œwiat³o rozb³ys³o, Zekrom zacz¹³ znikaÌ w nicoœci. Chcia³em popatrzeÌ na ten widok, ale by³em zbyt zmêczony, zamkn¹³em oczy.
Obudzi³em siê kilka dni póŸniej, w szpitalu z reszt¹ oddzia³u.
ByÂłem dosyĂŚ dÂługo nieprzytomny, wiĂŞc ÂświatÂło mnie mocno raziÂło. Po chwili przyzwyczaiÂłem siĂŞ. Wszyscy byli nieprzytomni i w bandaÂżach. CzuÂłem siĂŞ lepiej, obolaÂły, ale bez niczego zÂłego w mojej duszy.

- DziĂŞkujĂŞ Giratina – pomyÂślaÂłem –ChciaÂłaÂś mi pomĂłc, a ja nie domyÂśliÂłem siĂŞ…GÂłupek ze mnie. Przepraszam.
- Nie musisz ….to moja powinnoœÌ – odpowiedziaÂła smoczyca.
- A co z Zekrom’em? – spytaÂłem – Czy juÂż go nie ma?
- W twojej duszy? – dopowiedziaÂła - Nie, nie ma go, jest za to uwiĂŞziony w OdwrĂłconym ÂŚwiecie, otworzyÂłam portal kiedy kiedy go trafiÂłeÂś i zostaÂł tam wessany. Nie ucieknie tak szybko, bo tylko ja mogĂŞ otworzyĂŚ portal do OdwrĂłconego ÂŚwiata. Przepraszam, chciaÂłam powiedzieĂŚ… my.
- Jak to my? – spytaÂłem.

- Jestem twoim Pokemonem ObroĂącÂą, uÂżyczam ci swej mocy do obrony, Âżyjemy w jednym ciele i wspieramy siĂŞ wzajemnie– odpowiedziaÂł Pokemon.
- Giratino, pos³uchaj, mówi³aœ o jakiejœ przepowiedni- zacz¹³em - Co to za przepowiednia?
-To stara przepowiednia z Ruin Soloaceon’u. MĂłwi, Âże nadejdzie czas, kiedy czÂłowiek i pokemon bĂŞdÂą ÂżyĂŚ jak wspĂłlny organizm, wtedy teÂż, rozpocznie siĂŞ zaciĂŞta bitwa o nowy Âświat.-odpowiedziaÂła smoczyca.

Wtedy otworzyÂły siĂŞ drzwi od korytarza, zobaczyÂłem May, Mars, Kat, Yellow i Reda. Podeszli do mnie.

- CzeœÌ – powiedziaÂłem.
- MÂłody, nie wiem, co siĂŞ dokÂładnie dziaÂło, ale niezÂłe przedstawienie daÂłeÂś – powiedziaÂła May – Szacun.
- Dobrze Âże chociaÂż ty doszedÂłeÂś do siebie – powiedziaÂła Kat.
- Power, sÂłuchaj… - zaczĂŞÂła Mars – To chyba twoje – dodaÂła wyciÂągajÂąc mĂłj medalion z kieszeni munduru i kÂładÂąc go na stoliku obok.
- DziĂŞki. – odpowiedziaÂłem.
- Power, posÂłuchaj-zacz¹³ Red-Po tym co widziaÂłem, nie ma wÂątpliwoÂści Âże drzemie w tobie ogromny potencjaÂł…
- WiĂŞc mamy dla ciebie propozycje.-przerwaÂła Yellow- Mianowicie wspĂłlne treningi zemnÂą. – dodaÂła blondynka.

- Z..tobÂą? – spytaÂłem – Ale jak to?
- Widzisz, jestem dzieckiem Lasu Viridian, potrafiĂŞ porozumiewaĂŚ siĂŞ z pokemonami i dowiedzieĂŚ siĂŞ co myÂślÂą, oraz je uspokoiĂŚ. – powiedziaÂła blondynka - MiaÂłam juÂż stycznoœÌ z takimi przypadkami jak ty, mogĂŞ teÂż panowaĂŚ nad Pokemonami ObroĂącami, wiĂŞc gdyby coÂś poszÂło nie tak, mogÂłabym natychmiast zainterweniowaĂŚ…

- Ale to dopiero jak wyzdrowiejesz-przerwaÂła jej Kat – Na razie odpoczywaj.
ChodÂźcie, zostawmy go – dodaÂła.
Wszyscy poszli tylko Mars zosta³a nad moim ³ó¿kiem.
- Nie idziesz z nimi? – spytaÂłem?
- Nie, musimy porozmawiaĂŚ – odpowiedziaÂła.
ZdziwiÂłem siĂŞ trochĂŞ.

- PosÂłuchaj, wiedziaÂłam co siĂŞ dziaÂło podczas caÂłej bitwy, Âże Cyrus wzi¹³ mnie za zakÂładniczkĂŞ…- zaczĂŞÂła rudowÂłosa – Wiem teÂż przez co musiaÂłeÂś przejœÌ, chcĂŞ ciĂŞ bardzo przeprosiĂŚ, Âże musiaÂłeÂś tyle wycierpieĂŚ przeze mnie.-dodaÂła.
NastaÂła niezrĂŞczna chwila ciszy.
- Jeszcze raz przepraszam-dodaÂła.
Po tych s³owach zaczê³a iœÌ w stronê drzwi. Gdy ju¿ mia³a je otworzyÌ, odwróci³a siê do mnie.
- Nie wiem tylko jednego, czemu chciaÂłeÂś mnie uratowaĂŚ? – spytaÂła.
- ZaleÂży mi na tobie. – odpowiedziaÂłem – JesteÂś mojÂą przyjació³kÂą.
Po tych sÂłowach rudowÂłosa uÂśmiechnĂŞÂła siĂŞ.
OtworzyÂła drzwi i wyszÂła. MinĂŞÂły dwa miesiÂące.

Miasto wrĂłciÂło do swojego poprzedniego stanu, nam sprezentowano nowÂą bazĂŞ PPD, 3 krotnie wiĂŞkszÂą od starej, a my wrĂłciliÂśmy do zdrowia. Mi zostaÂło jeszcze tylko kilka bandaÂży tu i Ăłwdzie.
- Ech…i znowu sielanka – pomyÂślaÂłem – Teraz, po pokonaniu Cyrusa zostaje nam tylko odnalezienie sposobu na powrĂłt planety na jej orbitĂŞ.

Gdy tak szliÂśmy do swojego pokoju, napotkaÂła nas niemaÂła niespodzianka.
- Ej, gdzie wy idziecie? – spytaÂła nas Kat na korytarzu.
- My? Do swojego pokoju – odpowiedziaÂła Melody.
- Wy juÂż tam nie mieszkacie.-odpowiedziaÂła Kat - DostaliÂście awans.
- A…a…awans?! – spytaÂła Melody.
-Tak, awansowaliÂście z KadetĂłw na Funkcjonariuszy. – odpowiedziaÂła rudowÂłosa - Nie jesteÂście juÂż OddziaÂłem Zero a OddziaÂłem Mars. Wasze pokoje sÂą na trzy piĂŞtra wyÂżej.
- YAY! -pisnĂŞÂła Melody –MAMY AWANS! MAMY AWANS! - krzyknĂŞÂła ÂściskajÂąc mnie z caÂłych siÂł.
- ChodÂźcie, zaprowadzĂŞ was – dodaÂła Kat.

WeszliÂśmy do windy i po chwili byliÂśmy na 5 piĂŞtrze.
Kat zaprowadzi³a nas do du¿ych , metalowych drzwi. Gdy siê otworzy³y, zobaczyliœmy pokój œredni rozmiarów, jakieœ 10x12m, du¿¹, srebrn¹ kanapê z czerwonym obiciem, kilka foteli, piêkny widok na Mt.Coronet i kilka innych drzwi, wszystko to sk¹pane w szaroœci.

- KaÂżde z was ma wÂłasny pokĂłj, wiĂŞc nie musicie siĂŞ tak ÂściskaĂŚ jak to byÂło dawnej. –powiedziaÂła Kat. – Poznajcie nowÂą bazĂŞ i idÂźcie spaĂŚ, jutro ceremonia, wrĂŞczÂą wam medale, awansujÂą was i powitamy nowego komandora – dodaÂła Kat.
- Nowego… komandora? – spytaÂłem – Co siĂŞ staÂło z komandorem Archiem? – spytaÂłem.
- Có¿…. On zginaÂł w walce.-odpowiedziaÂła rudowÂłosa.
RadoœÌ z nowego pokoju przeminê³a tak szybko jak siê pojawi³a.
- Ale nie martwcie siĂŞ, jestem pewna Âże jest z nas wszystkich dumny.-dodaÂła po chwili. – Dobrze kadeci. MiÂłego Dnia, Ceremonia jutro o 8 rano.

Rano wstaliœmy dosyÌ wczeœnie, bo o 6, umyliœmy siê, wyszykowaliœmy i byliœmy gotowi. Na ceremonii zobaczyliœmy nawet Nero na wózku inwalidzkim, podjecha³ i stan¹³ obok nas.
PoniewaÂż mieliÂśmy dostaĂŚ awans, zaÂłoÂżyliÂśmy specjalne, biaÂłe mundury ze zÂłotymi znaczeniami i zÂłotymi odznakami a piersi. Mars dostaÂła awans z Kapitana na Oficera.

Sama ceremonia ciÂągnĂŞÂła siĂŞ z 2 godziny. Po awansowaniu nas, postanowiono wyÂłoniĂŚ nowego komandora. I nowego czÂłonka bazy.
OkazaÂło siĂŞ, Âże to Red zostanie nowym komandorem, a Yellow bĂŞdzie u nas pracowaĂŚ jako lekarz w naszym szpitalu. NastĂŞpnie, zrobiono nam niespodziankĂŞ, Kat otwiera Laboratorium PPD i zatrudnia Nero jako wynalazcĂŞ i testera nowych urzÂądzeĂą.

Wszystko skoĂączyÂło siĂŞ dobrze. WiedziaÂłem Âże Cyrus jeszcze bĂŞdzie mnie chciaÂł dorwaĂŚ, ale nie przejmowaÂłem siĂŞ tym. LiczyÂło siĂŞ to co jest.

KONIEC POKEMON ZERO GRAVITY
TOM I


---------------------------------------------------------------------------
TOM ZOSTANIE WYDANY ZA DWA TYGODNIE, TRWA KOÑCOWA OBRÓBKA

[DominLoL]

ROZDZIAÂŁ XXX

Œwiat³o rozb³ys³o, Zekrom zacz¹³ znikaÌ w nicoœci. Chcia³em popatrzeÌ na ten widok, ale by³em zbyt zmêczony, zamkn¹³em oczy.
Obudzi³em siê kilka dni póŸniej, w szpitalu z reszt¹ oddzia³u.
ByÂłem dosyĂŚ dÂługo nieprzytomny, wiĂŞc ÂświatÂło mnie mocno raziÂło. Po chwili przyzwyczaiÂłem siĂŞ. Wszyscy byli nieprzytomni i w bandaÂżach. CzuÂłem siĂŞ lepiej, obolaÂły, ale bez niczego zÂłego w mojej duszy.

- DziĂŞkujĂŞ Giratina – pomyÂślaÂłem –ChciaÂłaÂś mi pomĂłc, a ja nie domyÂśliÂłem siĂŞ…GÂłupek ze mnie. Przepraszam.
- Nie musisz ….to moja powinnoœÌ – odpowiedziaÂła smoczyca.
- A co z Zekrom’em? – spytaÂłem – Czy juÂż go nie ma?
- W twojej duszy? – dopowiedziaÂła - Nie, nie ma go, jest za to uwiĂŞziony w OdwrĂłconym ÂŚwiecie, otworzyÂłam portal kiedy kiedy go trafiÂłeÂś i zostaÂł tam wessany. Nie ucieknie tak szybko, bo tylko ja mogĂŞ otworzyĂŚ portal do OdwrĂłconego ÂŚwiata. Przepraszam, chciaÂłam powiedzieĂŚ… my.
- Jak to my? – spytaÂłem.

- Jestem twoim Pokemonem ObroĂącÂą, uÂżyczam ci swej mocy do obrony, Âżyjemy w jednym ciele i wspieramy siĂŞ wzajemnie– odpowiedziaÂł Pokemon.
- Giratino, pos³uchaj, mówi³aœ o jakiejœ przepowiedni- zacz¹³em - Co to za przepowiednia?
-To stara przepowiednia z Ruin Soloaceon’u. MĂłwi, Âże nadejdzie czas, kiedy czÂłowiek i pokemon bĂŞdÂą ÂżyĂŚ jak wspĂłlny organizm, wtedy teÂż, rozpocznie siĂŞ zaciĂŞta bitwa o nowy Âświat.-odpowiedziaÂła smoczyca.

Wtedy otworzyÂły siĂŞ drzwi od korytarza, zobaczyÂłem May, Mars, Kat, Yellow i Reda. Podeszli do mnie.

- CzeœÌ – powiedziaÂłem.
- MÂłody, nie wiem, co siĂŞ dokÂładnie dziaÂło, ale niezÂłe przedstawienie daÂłeÂś – powiedziaÂła May – Szacun.
- Dobrze Âże chociaÂż ty doszedÂłeÂś do siebie – powiedziaÂła Kat.
- Power, sÂłuchaj… - zaczĂŞÂła Mars – To chyba twoje – dodaÂła wyciÂągajÂąc mĂłj medalion z kieszeni munduru i kÂładÂąc go na stoliku obok.
- DziĂŞki. – odpowiedziaÂłem.
- Power, posÂłuchaj-zacz¹³ Red-Po tym co widziaÂłem, nie ma wÂątpliwoÂści Âże drzemie w tobie ogromny potencjaÂł…
- WiĂŞc mamy dla ciebie propozycje.-przerwaÂła Yellow- Mianowicie wspĂłlne treningi zemnÂą. – dodaÂła blondynka.

- Z..tobÂą? – spytaÂłem – Ale jak to?
- Widzisz, jestem dzieckiem Lasu Viridian, potrafiĂŞ porozumiewaĂŚ siĂŞ z pokemonami i dowiedzieĂŚ siĂŞ co myÂślÂą, oraz je uspokoiĂŚ. – powiedziaÂła blondynka - MiaÂłam juÂż stycznoœÌ z takimi przypadkami jak ty, mogĂŞ teÂż panowaĂŚ nad Pokemonami ObroĂącami, wiĂŞc gdyby coÂś poszÂło nie tak, mogÂłabym natychmiast zainterweniowaĂŚ…

- Ale to dopiero jak wyzdrowiejesz-przerwaÂła jej Kat – Na razie odpoczywaj.
ChodÂźcie, zostawmy go – dodaÂła.
Wszyscy poszli tylko Mars zosta³a nad moim ³ó¿kiem.
- Nie idziesz z nimi? – spytaÂłem?
- Nie, musimy porozmawiaĂŚ – odpowiedziaÂła.
ZdziwiÂłem siĂŞ trochĂŞ.

- PosÂłuchaj, wiedziaÂłam co siĂŞ dziaÂło podczas caÂłej bitwy, Âże Cyrus wzi¹³ mnie za zakÂładniczkĂŞ…- zaczĂŞÂła rudowÂłosa – Wiem teÂż przez co musiaÂłeÂś przejœÌ, chcĂŞ ciĂŞ bardzo przeprosiĂŚ, Âże musiaÂłeÂś tyle wycierpieĂŚ przeze mnie.-dodaÂła.
NastaÂła niezrĂŞczna chwila ciszy.
- Jeszcze raz przepraszam-dodaÂła.
Po tych s³owach zaczê³a iœÌ w stronê drzwi. Gdy ju¿ mia³a je otworzyÌ, odwróci³a siê do mnie.
- Nie wiem tylko jednego, czemu chciaÂłeÂś mnie uratowaĂŚ? – spytaÂła.
- ZaleÂży mi na tobie. – odpowiedziaÂłem – JesteÂś mojÂą przyjació³kÂą.
Po tych sÂłowach rudowÂłosa uÂśmiechnĂŞÂła siĂŞ.
OtworzyÂła drzwi i wyszÂła. MinĂŞÂły dwa miesiÂące.

Miasto wrĂłciÂło do swojego poprzedniego stanu, nam sprezentowano nowÂą bazĂŞ PPD, 3 krotnie wiĂŞkszÂą od starej, a my wrĂłciliÂśmy do zdrowia. Mi zostaÂło jeszcze tylko kilka bandaÂży tu i Ăłwdzie.
- Ech…i znowu sielanka – pomyÂślaÂłem – Teraz, po pokonaniu Cyrusa zostaje nam tylko odnalezienie sposobu na powrĂłt planety na jej orbitĂŞ.

Gdy tak szliÂśmy do swojego pokoju, napotkaÂła nas niemaÂła niespodzianka.
- Ej, gdzie wy idziecie? – spytaÂła nas Kat na korytarzu.
- My? Do swojego pokoju – odpowiedziaÂła Melody.
- Wy juÂż tam nie mieszkacie.-odpowiedziaÂła Kat - DostaliÂście awans.
- A…a…awans?! – spytaÂła Melody.
-Tak, awansowaliÂście z KadetĂłw na Funkcjonariuszy. – odpowiedziaÂła rudowÂłosa - Nie jesteÂście juÂż OddziaÂłem Zero a OddziaÂłem Mars. Wasze pokoje sÂą na trzy piĂŞtra wyÂżej.
- YAY! -pisnĂŞÂła Melody –MAMY AWANS! MAMY AWANS! - krzyknĂŞÂła ÂściskajÂąc mnie z caÂłych siÂł.
- ChodÂźcie, zaprowadzĂŞ was – dodaÂła Kat.

WeszliÂśmy do windy i po chwili byliÂśmy na 5 piĂŞtrze.
Kat zaprowadzi³a nas do du¿ych , metalowych drzwi. Gdy siê otworzy³y, zobaczyliœmy pokój œredni rozmiarów, jakieœ 10x12m, du¿¹, srebrn¹ kanapê z czerwonym obiciem, kilka foteli, piêkny widok na Mt.Coronet i kilka innych drzwi, wszystko to sk¹pane w szaroœci.

- KaÂżde z was ma wÂłasny pokĂłj, wiĂŞc nie musicie siĂŞ tak ÂściskaĂŚ jak to byÂło dawnej. –powiedziaÂła Kat. – Poznajcie nowÂą bazĂŞ i idÂźcie spaĂŚ, jutro ceremonia, wrĂŞczÂą wam medale, awansujÂą was i powitamy nowego komandora – dodaÂła Kat.
- Nowego… komandora? – spytaÂłem – Co siĂŞ staÂło z komandorem Archiem? – spytaÂłem.
- Có¿…. On zginaÂł w walce.-odpowiedziaÂła rudowÂłosa.
RadoœÌ z nowego pokoju przeminê³a tak szybko jak siê pojawi³a.
- Ale nie martwcie siĂŞ, jestem pewna Âże jest z nas wszystkich dumny.-dodaÂła po chwili. – Dobrze kadeci. MiÂłego Dnia, Ceremonia jutro o 8 rano.

Rano wstaliœmy dosyÌ wczeœnie, bo o 6, umyliœmy siê, wyszykowaliœmy i byliœmy gotowi. Na ceremonii zobaczyliœmy nawet Nero na wózku inwalidzkim, podjecha³ i stan¹³ obok nas.
PoniewaÂż mieliÂśmy dostaĂŚ awans, zaÂłoÂżyliÂśmy specjalne, biaÂłe mundury ze zÂłotymi znaczeniami i zÂłotymi odznakami a piersi. Mars dostaÂła awans z Kapitana na Oficera.

Sama ceremonia ciÂągnĂŞÂła siĂŞ z 2 godziny. Po awansowaniu nas, postanowiono wyÂłoniĂŚ nowego komandora. I nowego czÂłonka bazy.
OkazaÂło siĂŞ, Âże to Red zostanie nowym komandorem, a Yellow bĂŞdzie u nas pracowaĂŚ jako lekarz w naszym szpitalu. NastĂŞpnie, zrobiono nam niespodziankĂŞ, Kat otwiera Laboratorium PPD i zatrudnia Nero jako wynalazcĂŞ i testera nowych urzÂądzeĂą.

Wszystko skoĂączyÂło siĂŞ dobrze. WiedziaÂłem Âże Cyrus jeszcze bĂŞdzie mnie chciaÂł dorwaĂŚ, ale nie przejmowaÂłem siĂŞ tym. LiczyÂło siĂŞ to co jest.

KONIEC POKEMON ZERO GRAVITY
TOM I


---------------------------------------------------------------------------
TOM ZOSTANIE WYDANY ZA DWA TYGODNIE, TRWA KOÑCOWA OBRÓBKA

"Synchro Chip - ÂŁaduj!!. Rozpoczynam Cyber FuzjĂŞ"

10/10

@Down
Zamiast Synchro Chipa jest Trigger "

SÂądzĂŞ, Âże w nastĂŞpnym tomie dowiemy siĂŞ Âże Yellow teÂż ma Pokemona ObroĂącĂŞ.

[Kojot]

"Synchro Chip - ÂŁaduj!!. Rozpoczynam Cyber FuzjĂŞ"

10/10

@Down
Zamiast Synchro Chipa jest Trigger "

SÂądzĂŞ, Âże w nastĂŞpnym tomie dowiemy siĂŞ Âże Yellow teÂż ma Pokemona ObroĂącĂŞ.

Gratulacje ze udaÂło ci siĂŞ dokoĂączyĂŚ ten jeden tom, wiele ludzi by po paru rozdziaÂłach rzuciÂło projekt (np. ja ) OczywiÂście dziesiĂŞĂŚ na dziesiĂŞĂŚ! SzykujĂŞ coÂś dla ciebie tylko musimy siĂŞ o tym "czymÂś" zgadaĂŚ na GG. Jeszcze raz Gratulacje.

[Kawasaki-kun]

Gratulacje ze udaÂło ci siĂŞ dokoĂączyĂŚ ten jeden tom, wiele ludzi by po paru rozdziaÂłach rzuciÂło projekt (np. ja ) OczywiÂście dziesiĂŞĂŚ na dziesiĂŞĂŚ! SzykujĂŞ coÂś dla ciebie tylko musimy siĂŞ o tym "czymÂś" zgadaĂŚ na GG. Jeszcze raz Gratulacje.