PrzeklĂŞty prezent

ByÂła noc, w domu paĂąstwa Rose panowaÂła gÂłucha cisza, gdy za oknem szalaÂła burza stulecia. Tylko w jednym pokoiku paliÂła siĂŞ maÂła oliwna lampka. W Ăłw pokoju siedziaÂł Max, jedyny syn paĂąstwa Rose, oraz Tom.
Tom pracowaÂł u rodziny jako kamerdyner, znaÂł wszystkie tajemnice rodzinne oraz kaÂżdy zakÂątek domu.
Kamerdyner przygrywaÂł na pianinie wesoÂłe melodie, patrzÂąc w ogieĂą hulajÂący w zabytkowym kominku.

Max w tym czasie pi³ ró¿an¹ herbatê w fotelu obok. Rodzice wyjechali na bankiet i jak zwykle zostawili go pod opiek¹ nudnego kamerdynera.
PocieszaÂła go tylko myÂśl Âże bankiet nie wyjdzie z powodu braku prÂądu w caÂłej okolicy.
Burza na zewnÂątrz, przewaliÂła parĂŞ drzew na sÂłupy elektryczne, a z pogotowia elektrycznego przyjadÂą dopiero jutro.

Z rozmyÂśleĂą wyrzuciÂł go gÂłoÂśny Âświst. CoÂś jak wiatr, ale czuÂł Âże to nie to.
SpojrzaÂł na Toma, kamerdyner zawziĂŞcie uderzaÂł w klawisze instrumentu i pewnie nic nie usÂłyszaÂł.

ChÂłopiec odstawiÂł filiÂżankĂŞ i niepewnie podszedÂł do okno.
Odsun¹³ firanê, rozgl¹daj¹c siê po podwórzu. Nikogo nie zauwa¿y³.
RozejrzaÂł siĂŞ ponownie i jego oczy trafiÂły na inne Âślepia.
Nie byÂły to oczy czÂłowieka, byÂł to niewÂątpliwie pokemon. Zakres wiedzy Maxa nie byÂł zbyt szeroki, ale te oczy poznaÂł.
To Absol.
BÂłyskawica przeciĂŞÂła niebo a pokemon siĂŞ spÂłoszyÂł.
Ch³opiec jêkn¹³.
-StaÂło siĂŞ coÂś? - ZapytaÂł Tom, wstajÂąc od instrumentu.
-Nie, coÂś mi siĂŞ przewidziaÂło- odparÂł chÂłopiec, biorÂąc trzĂŞsÂąca rĂŞkÂą filiÂżankĂŞ.
ByÂł tak zestresowany Âże dopiero po chwili zorientowaÂł siĂŞ Âże pije z pustego naczynia.
-SkoĂączyÂła mi siĂŞ herbata- rzuciÂł i wyszedÂł z pokoju do kuchni gdzie panowaÂły egipskie ciemnoÂści.
No tak przecieÂż nie ma prÂądu, juÂż miaÂł wracaĂŚ do pokoju po lampĂŞ, gdy usÂłyszaÂł.... dzwonek.

-Ktoœ dzwoni³?- krzykn¹³ z pokoju Tom i po chwili pojawi³ siê w drzwiach trzymaj¹c w rêku lampê.
Dzwonek? Jak to moÂżliwe przecieÂż nie ma prÂądu.
Kamerdyner teÂż wyglÂądaÂł na zdziwionego, ale nie ruszyÂł siĂŞ z miejsca.
Max spojrza³ na Toma potem na drzwi. Niepewnie podszed³ i nacisn¹³ na klamkê. Za drzwiami sta³ starszy mê¿czyzna w stroju listonosza, na piersi widnia³ Pelliper, czyli znak tutejszej poczty.
Mia³ dziwnie blad¹ twarz bez wyrazu, wcisn¹³ paczkê w rêce ch³opca i odszed³... tak poprostu odszed³. Dzia³o siê tu coœ strasznie dziwnego i Max dobrze o tym wiedzia³.
Tom staÂł jak zamurowany z tÂą samÂą zdziwionÂą minÂą.
M³ody Rose zamkn¹³ drzwi i spojrza³ na paczk¹, by³ to pakunek zawiniêty w ozdobny papier, ale czu³ ¿e to nie jest zwyk³y prezent.
W koùcu to wszystko oby³o siê bez formalnoœci ¿adnych podpisów ani kwitków. Do paczki by³a przypiêta kartka z danymi jego matki. Ale to nie móg³ byÌ kolejny prezent od przyjació³ czy rodziny.
Szybkimi ruchami pocz¹³ zrywaÌ papier.
-Oszala³eœ, co to za maniery m³ody cz³owieku- ¿achn¹³ siê kamerdyner robi¹c jeszcze bardziej zdziwion¹ minê.
ChÂłopiec dobraÂł siĂŞ juÂż do pudÂła rozpakowaÂł i...... okazaÂło siĂŞ Âże to szal wykonany z jakiegoÂś futra.
Odwróci³ siê w stronê kamerdynera i chcia³ go ju¿ zacz¹Ì przepraszaÌ kiedy zobaczy³ coœ dziwnego.
Twarz Toma zrobiÂła siĂŞ czerwona a zaraz potem zbladÂł jak papier.
-WyjeÂżdÂżamy!-powiedziaÂł i zaÂłoÂżyÂł pÂłaszcz.
-Ale o co Ci chodzi? A rodzice?-pytaÂł zdziwiony chÂłopiec.
-Rodzice dziÂś juÂż nie przyjadÂą-odpowiedziaÂł ubierajÂąc kapelusz-o ile wogĂłle przyjadÂą- dodaÂł wychodzÂąc z pokoju.
Max spojrza³ jeszcze raz na szal, sk¹dœ zna³ ten materia³, nie móg³ siê oprzeÌ ¿eby go dotkn¹Ì...
Gdy tylko opuszki palcĂłw dotknĂŞÂły miĂŞkkiego futra, poczuÂł coÂś strasznie dziwnego, podrapaÂł siĂŞ po rĂŞce i bez sÂłowa wyszedÂł za Tomem.
____________________
Wiem Âże to straszny suchar... Ale to pierwszy mĂłj fan fic a raczej taki prolog.
Pewnie ju¿ wiêksz¹œÌ domyœli³a siê czym by³ szal dla matki Maxa.

Czy wstawiĂŞ nowy rozdziaÂł zalerzy od was i waszej reakcji.

[Gusiek]

PrzeklĂŞty prezent

ByÂła noc, w domu paĂąstwa Rose panowaÂła gÂłucha cisza, gdy za oknem szalaÂła burza stulecia. Tylko w jednym pokoiku paliÂła siĂŞ maÂła oliwna lampka. W Ăłw pokoju siedziaÂł Max, jedyny syn paĂąstwa Rose, oraz Tom.
Tom pracowaÂł u rodziny jako kamerdyner, znaÂł wszystkie tajemnice rodzinne oraz kaÂżdy zakÂątek domu.
Kamerdyner przygrywaÂł na pianinie wesoÂłe melodie, patrzÂąc w ogieĂą hulajÂący w zabytkowym kominku.

Max w tym czasie pi³ ró¿an¹ herbatê w fotelu obok. Rodzice wyjechali na bankiet i jak zwykle zostawili go pod opiek¹ nudnego kamerdynera.
PocieszaÂła go tylko myÂśl Âże bankiet nie wyjdzie z powodu braku prÂądu w caÂłej okolicy.
Burza na zewnÂątrz, przewaliÂła parĂŞ drzew na sÂłupy elektryczne, a z pogotowia elektrycznego przyjadÂą dopiero jutro.

Z rozmyÂśleĂą wyrzuciÂł go gÂłoÂśny Âświst. CoÂś jak wiatr, ale czuÂł Âże to nie to.
SpojrzaÂł na Toma, kamerdyner zawziĂŞcie uderzaÂł w klawisze instrumentu i pewnie nic nie usÂłyszaÂł.

ChÂłopiec odstawiÂł filiÂżankĂŞ i niepewnie podszedÂł do okno.
Odsun¹³ firanê, rozgl¹daj¹c siê po podwórzu. Nikogo nie zauwa¿y³.
RozejrzaÂł siĂŞ ponownie i jego oczy trafiÂły na inne Âślepia.
Nie byÂły to oczy czÂłowieka, byÂł to niewÂątpliwie pokemon. Zakres wiedzy Maxa nie byÂł zbyt szeroki, ale te oczy poznaÂł.
To Absol.
BÂłyskawica przeciĂŞÂła niebo a pokemon siĂŞ spÂłoszyÂł.
Ch³opiec jêkn¹³.
-StaÂło siĂŞ coÂś? - ZapytaÂł Tom, wstajÂąc od instrumentu.
-Nie, coÂś mi siĂŞ przewidziaÂło- odparÂł chÂłopiec, biorÂąc trzĂŞsÂąca rĂŞkÂą filiÂżankĂŞ.
ByÂł tak zestresowany Âże dopiero po chwili zorientowaÂł siĂŞ Âże pije z pustego naczynia.
-SkoĂączyÂła mi siĂŞ herbata- rzuciÂł i wyszedÂł z pokoju do kuchni gdzie panowaÂły egipskie ciemnoÂści.
No tak przecieÂż nie ma prÂądu, juÂż miaÂł wracaĂŚ do pokoju po lampĂŞ, gdy usÂłyszaÂł.... dzwonek.

-Ktoœ dzwoni³?- krzykn¹³ z pokoju Tom i po chwili pojawi³ siê w drzwiach trzymaj¹c w rêku lampê.
Dzwonek? Jak to moÂżliwe przecieÂż nie ma prÂądu.
Kamerdyner teÂż wyglÂądaÂł na zdziwionego, ale nie ruszyÂł siĂŞ z miejsca.
Max spojrza³ na Toma potem na drzwi. Niepewnie podszed³ i nacisn¹³ na klamkê. Za drzwiami sta³ starszy mê¿czyzna w stroju listonosza, na piersi widnia³ Pelliper, czyli znak tutejszej poczty.
Mia³ dziwnie blad¹ twarz bez wyrazu, wcisn¹³ paczkê w rêce ch³opca i odszed³... tak poprostu odszed³. Dzia³o siê tu coœ strasznie dziwnego i Max dobrze o tym wiedzia³.
Tom staÂł jak zamurowany z tÂą samÂą zdziwionÂą minÂą.
M³ody Rose zamkn¹³ drzwi i spojrza³ na paczk¹, by³ to pakunek zawiniêty w ozdobny papier, ale czu³ ¿e to nie jest zwyk³y prezent.
W koùcu to wszystko oby³o siê bez formalnoœci ¿adnych podpisów ani kwitków. Do paczki by³a przypiêta kartka z danymi jego matki. Ale to nie móg³ byÌ kolejny prezent od przyjació³ czy rodziny.
Szybkimi ruchami pocz¹³ zrywaÌ papier.
-Oszala³eœ, co to za maniery m³ody cz³owieku- ¿achn¹³ siê kamerdyner robi¹c jeszcze bardziej zdziwion¹ minê.
ChÂłopiec dobraÂł siĂŞ juÂż do pudÂła rozpakowaÂł i...... okazaÂło siĂŞ Âże to szal wykonany z jakiegoÂś futra.
Odwróci³ siê w stronê kamerdynera i chcia³ go ju¿ zacz¹Ì przepraszaÌ kiedy zobaczy³ coœ dziwnego.
Twarz Toma zrobiÂła siĂŞ czerwona a zaraz potem zbladÂł jak papier.
-WyjeÂżdÂżamy!-powiedziaÂł i zaÂłoÂżyÂł pÂłaszcz.
-Ale o co Ci chodzi? A rodzice?-pytaÂł zdziwiony chÂłopiec.
-Rodzice dziÂś juÂż nie przyjadÂą-odpowiedziaÂł ubierajÂąc kapelusz-o ile wogĂłle przyjadÂą- dodaÂł wychodzÂąc z pokoju.
Max spojrza³ jeszcze raz na szal, sk¹dœ zna³ ten materia³, nie móg³ siê oprzeÌ ¿eby go dotkn¹Ì...
Gdy tylko opuszki palcĂłw dotknĂŞÂły miĂŞkkiego futra, poczuÂł coÂś strasznie dziwnego, podrapaÂł siĂŞ po rĂŞce i bez sÂłowa wyszedÂł za Tomem.
____________________
Wiem Âże to straszny suchar... Ale to pierwszy mĂłj fan fic a raczej taki prolog.
Pewnie ju¿ wiêksz¹œÌ domyœli³a siê czym by³ szal dla matki Maxa.

Czy wstawiĂŞ nowy rozdziaÂł zalerzy od was i waszej reakcji.

Na poczÂątku nudne troszkĂŞ, ale to buduje napiĂŞcie, ktĂłre jest pod koniec.
PrzeczytaÂłem caÂłe i chcĂŞ jeszcze :3.
Tekst jest ciekawy, jednak znalaz³o siê w nim kilka b³êdów.
Dodam tylko, Âże nie przepadam za fanfickami, ale ten przeczytaÂłem z wypiekami na twarzy xd.

[p4key]

Na poczÂątku nudne troszkĂŞ, ale to buduje napiĂŞcie, ktĂłre jest pod koniec.
PrzeczytaÂłem caÂłe i chcĂŞ jeszcze :3.
Tekst jest ciekawy, jednak znalaz³o siê w nim kilka b³êdów.
Dodam tylko, Âże nie przepadam za fanfickami, ale ten przeczytaÂłem z wypiekami na twarzy xd.

Pisz, zÂżera mnie ceikawoÂśc. Super!

[RaV]

Pisz, zÂżera mnie ceikawoÂśc. Super!

No jak narazie tylko jedna osoba jest za kontynuacj¹.. No có¿ wiedzia³em ¿e hicior to to ni bêdzie ...

No ale có¿ liczê ¿e ktoœ jeszcze siê wypowie.

[Gusiek]

No jak narazie tylko jedna osoba jest za kontynuacj¹.. No có¿ wiedzia³em ¿e hicior to to ni bêdzie ...

No ale có¿ liczê ¿e ktoœ jeszcze siê wypowie.

No, nie powiem Âże byÂło aÂż tak wciÂągajÂące, bo czytaÂłam lepsze opowiadania. Ale rozumiem, to TwĂłj pierwszy raz, wiĂŞc i tak jest nieÂźle.
Dziwnie mi siĂŞ ogĂłlnie czytaÂło. Nie wiem czemu, normalnie brak przecinkĂłw aÂż tak bardzo mi nie przeszkadza, ale tutaj jest inaczej.
No, tak jak wspomniaÂłam - przecinki. Braki, w niektĂłrych miejscach nawet ich mogÂłoby nie byĂŚ.
'po prostu' nie 'poprostu'
oraz na samym koĂącu:
'zaleÂży' nie 'zalerzy'.
Wiêcej b³êdów nie zauwa¿y³am, b¹dŸ nie przyci¹gnê³y zbytnio mojej uwagi.

Kontynuuj, póki co jest ok, a mo¿e byÌ lepiej. Sam koniec siê rozwin¹³, wiêc ciekawi mnie co bêdzie dalej.

[Mini]

No, nie powiem Âże byÂło aÂż tak wciÂągajÂące, bo czytaÂłam lepsze opowiadania. Ale rozumiem, to TwĂłj pierwszy raz, wiĂŞc i tak jest nieÂźle.
Dziwnie mi siĂŞ ogĂłlnie czytaÂło. Nie wiem czemu, normalnie brak przecinkĂłw aÂż tak bardzo mi nie przeszkadza, ale tutaj jest inaczej.
No, tak jak wspomniaÂłam - przecinki. Braki, w niektĂłrych miejscach nawet ich mogÂłoby nie byĂŚ.
'po prostu' nie 'poprostu'
oraz na samym koĂącu:
'zaleÂży' nie 'zalerzy'.
Wiêcej b³êdów nie zauwa¿y³am, b¹dŸ nie przyci¹gnê³y zbytnio mojej uwagi.

Kontynuuj, póki co jest ok, a mo¿e byÌ lepiej. Sam koniec siê rozwin¹³, wiêc ciekawi mnie co bêdzie dalej.

A ja, zawsze szukam b³êdów, ale to opwiadanie tak mnie wciagnê³o, ¿e nic nie zauwa¿y³em. Dalej, dalej, dalej!!! Czekam...

[Nenloth]

A ja, zawsze szukam b³êdów, ale to opwiadanie tak mnie wciagnê³o, ¿e nic nie zauwa¿y³em. Dalej, dalej, dalej!!! Czekam...

Brak akapitĂłw, za to zrobione "przeÂświty" + generalnie wyglÂąda estetycznie.
No i maÂło Pokemonowe...jedynie wzmianka o Absolu, przy czym winno siĂŞ pisaĂŚ chyba Pokemon, a nie "pokemon".

[PokeMan]

Brak akapitĂłw, za to zrobione "przeÂświty" + generalnie wyglÂąda estetycznie.
No i maÂło Pokemonowe...jedynie wzmianka o Absolu, przy czym winno siĂŞ pisaĂŚ chyba Pokemon, a nie "pokemon".

[Conquest]

daru to grubas

[Pelek2000]

daru to grubas