Znalezionych wyników: 12

Gra jest zajebuista a co najwaÂżniejsze - moÂżna na niej zarobic

The offspring - the kids aren't Alright
52 Debiec - Uciekaj
52 Debiec - hwdp

Jakies muzyki z filmu, Anime czasami...

No i oczywiÂście Jacusia Kaczmarskiego kocham ...

<a mury runÂą, runÂą, runÂą...>

PC

hentai czy redtube? :P

http://pl.youtube.com/watch?v=9m0UEtoUCpk

No comment

Raik zrob dzial Hentai no !!!!! MiaÂłeÂś zrobiĂŚ go przy okazji robienia nowego skinu forum

Kiedy nastepna czesĂŚ? pierwsza czytalem ponizej minuty - wez sie postaraj i napisz wiecej w tych twoich ff - looknij sobie na moj ff ile ja napisalem w czesciach a ile ty

Lekkie opĂłÂźnienie

D Tutaj juz moga byĂŚ troszke pikantne scenki :P

The Beginning
RozdziaÂł 3

ZapadÂł chÂłodny zmierzch. Latarnie rozbÂłysÂły, jasno oÂświetlajÂąc uliczki osady. Ziemia upstrzona byÂła dziesiÂątkami kaÂłuÂż, ktĂłre odzwierciedlaÂły tonÂące w mroku niebo, a blady ksiĂŞÂżyc majaczyÂł wysoko miĂŞdzy tysiÂącami bÂłyszczÂących gwiazd.
- PeÂłnia. – szepnÂąÂł Naruto.
- PiĂŞkna, prawda? – spytaÂła cichutko Hinata tulÂąc siĂŞ w jego silnych ramionach. ZawiesiÂła mu rĂŞce na szyi i musnĂŞÂła delikatnie ustami jego policzek.
- Podobny do ciebie, rozÂświetla nawet mrok nocy. – rzekÂł blondyn z uÂśmiechem, po czym odwzajemniÂł uÂścisk. – Poza tym, teÂż jest... ksztaÂłtny. – zakoĂączyÂł z chichotem.
Hyuuga uwielbiaÂła komplementy z ust Uzumakiego, niezaleÂżnie od tego czy zawieraÂły nutkĂŞ humoru lub podteksty. Jego sÂłowa byÂły niczym sÂłodzenie ich zwiÂązku, szczegĂłlnie w takie wieczory jak ten. SplotÂła palce na jego karku i pocaÂłowaÂła go namiĂŞtnie. Naruto poczuÂł nacisk jej piersi, gdy oparÂła siĂŞ na nim caÂłym ciaÂłem. ObjÂąÂł jÂą w pasie, delikatnie masujÂąc dÂłoĂąmi biodra. UÂśmiechnÂąÂł siĂŞ jedynie, gdy poÂłoÂżyÂła gÂłowĂŞ na jego barku i powoli zaczĂŞÂła drapaĂŚ paznokciami jego klatkĂŞ piersiowÂą.

***

Naruto zsunÂąÂł buty ze stĂłp i padÂł na kanapĂŞ. PrzykryÂł dÂłoniÂą czoÂło wzdychajÂąc ciĂŞÂżko. SpojrzaÂł na niedomkniĂŞte drzwi do Âłazienki, skÂąd unosiÂła siĂŞ luÂźna para. W mieszkaniu rozlegaÂło siĂŞ dudnienie szybkich kropel wody. Uzumaki przez zamglonÂą szybĂŞ kabiny prysznicowej widziaÂł zgrabne ciaÂło Hinaty. Za kaÂżdym razem patrzyÂł z podziwem na doskonale wyrzeÂźbionÂą figurĂŞ dziewczyny. Pomimo nieskazitelnej piĂŞknoÂści Hyuugi, wiedziaÂł, Âże byÂło milion innych powodĂłw, dla ktĂłrych z niÂą byÂł. Jej delikatna osobowoÂśĂŚ zawsze pociÂągaÂła blondyna, nie wspominajÂąc o tym niewinnym wyrazie twarzy.
KochaÂł jÂą, co do tego nie miaÂł wÂątpliwoÂści. W takim razie, dlaczego dzisiaj omal nie poszedÂł z SakurÂą do ÂłĂłÂżka? To pytanie drÂąÂżyÂło jego myÂśli przez kilka ostatnich godzin. Nie potrafiÂł siĂŞ usprawiedliwiĂŚ, nawet przed samym sobÂą… a moÂże nie chciaÂł? CzuÂł, Âże popeÂłniÂł bÂłÂąd, postÂąpiÂł niesprawiedliwie wobec Hinaty i Sakury zarazem. Mimo to, nie ÂżaÂłowaÂł tego. To wÂłaÂśnie byÂło najgorsze. SÂłowa Haruno utkwiÂły mu w pamiĂŞci, nie byÂło sensu rozczulaĂŚ siĂŞ nad tym. Zapomnienie tego incydentu, oby jedynego, byÂło prawdopodobnie najlepszym rozwiÂązaniem.
Dudnienie ustaÂło zwracajÂąc uwagĂŞ Naruto. Para siĂŞ rozwiaÂła, gdy Hinata skÂąpo okryta ÂżĂłÂłtym rĂŞcznikiem wyÂłoniÂła siĂŞ na progu Âłazienki. Uzumaki z uÂśmiechem patrzyÂł w bÂłyszczÂące oczy brunetki. Hyuuga rozwinĂŞÂła okrycie, ktĂłrym szybko wytarÂła wÂłosy i krĂłtkim ruchem dÂłoni posÂłaÂła rĂŞcznik na fotel. Blondyn objÂąÂł jÂą wzrokiem, a ona wyraÂźnie czerpiÂąc z tego przyjemnoÂśĂŚ powolnymi krokami zbliÂżyÂła siĂŞ do przeÂłÂącznika i wyÂłÂączyÂła ÂświatÂło. CiemnoÂśĂŚ nocy zapanowaÂła w pokoju, jednak nawet ten mrok nie byÂł w stanie zatrzymaĂŚ spojrzenia Naruto. Jego oczy rozbÂłysÂły jasnym ogniem. Trudno byÂło to nazwaĂŚ tylko poÂżÂądaniem, ten bÂłysk wyraÂżaÂł rĂłwnieÂż gÂłĂŞbokie odczucia, jakimi jÂą darzyÂł. LeÂżaÂł bez ruchu na kanapie oczekujÂąc nastĂŞpnego etapu draÂżniÂącej zmysÂły gry. W mgnieniu oka Hinata pojawiÂła siĂŞ tuÂż przy nim. Delikatnymi ruchami palcĂłw dotykaÂła jego policzkĂłw i szyi. Uzumaki machinalnie odsunÂąÂł dÂłoĂą z czoÂła, po czym wplĂłtÂł jÂą miĂŞdzy wilgotne wÂłosy Hyuugi. Brunetka okrÂąÂżyÂła kanapĂŞ, ostroÂżnie siadajÂąc mu na kolanach. Ich usta zÂłÂączyÂły siĂŞ w palÂącym pocaÂłunku. Utkwili w tej pozycji przez kilka dÂługich chwil. Blondyn jednÂą rĂŞkÂą zaczÂąÂł ÂściÂągaĂŚ z siebie bluzĂŞ, po czym powoli przeszedÂł do zdejmowania dolnej czĂŞÂści ubioru.
W przeciÂągu paru sekund ubrania leÂżaÂły niedbale na podÂłodze. Naruto Âłakomie masowaÂł dÂłoĂąmi jej poÂśladki, a ustami caÂłowaÂł piersi. Hinata cierpliwie pozwalaÂła mu rozpÂłynÂąĂŚ siĂŞ w poÂżÂądaniu. Po chwili odsunĂŞÂła siĂŞ od niego i ponĂŞtnie krĂŞcÂąc biodrami skierowaÂła siĂŞ do sypialni. Uzumaki niczym zaczarowany wÂąÂż popeÂłzÂł za niÂą.

***

Naruto klĂŞczaÂł w pogÂłĂŞbiajÂącym siĂŞ bÂłocie, zmieszanym z jego wÂłasnÂą krwiÂą. Deszcz surowo ciÂąÂł go w odkryte plecy. Zimno oraz liczne rany na caÂłym ciele sprawiaÂły bĂłl niemalÂże nie do zniesienia. Rozszarpane poÂłacie jego pomaraĂączowej bluzy pÂływaÂły w szkarÂłatnej kaÂłuÂży. Uzumaki z trudem orientowaÂł siĂŞ w sytuacji, zaczÂąÂł poddawaĂŚ siĂŞ figlom ociĂŞÂżaÂłego umysÂłu. Z ogÂłupienia wyrwaÂł go odgÂłos szurania przyciÂągajÂąc mĂŞtne spojrzenie. RĂłÂżnorodne barwy bĂłlu uderzyÂły w zmaltretowane nerwy blondyna. Niemal doszczĂŞtnie spalone ciaÂło martwego mĂŞÂżczyzny spoczywaÂło przed nim.
Ogrom obraÂżeĂą caÂłkowicie uniemoÂżliwiaÂł rozpoznanie osoby. Naruto wiedziaÂł, nie musiaÂł nawet zgadywaĂŚ. StrzĂŞpy matowo-niebieskiego materiaÂłu leÂżaÂły przy wciÂąÂż skwierczÂącej twarzy zamordowanego. Wiatr towarzyszÂący ulewie posÂłaÂł na wpĂłÂł spopielone kartki pod nos Uzumakiego. ZnaÂł te strony, widziaÂł je nie raz. PoczuÂł, jak ÂżĂłÂłĂŚ podchodzi mu do gardÂła, palÂąc niesamowicie w krtaĂą. GwaÂłtownemu wyrzuceniu nieczystoÂści z ÂżoÂłÂądka wtĂłrowaÂła cieknÂąca z ust krew. Blondyn przewrĂłciÂł siĂŞ na bok z chĂŞciÂą odwrĂłcenia wzroku od tej makabrycznej sceny. Jego gÂłowa z chluÂśniĂŞciem legÂła w czerwonej posoce. Przenikliwy bĂłl wspieraÂły wirujÂące wkoÂło okropne obrazy. Naruto widziaÂł, jak wszyscy siĂŞ od niego odwracajÂą. SpoczywaÂły na nim mordercze spojrzenia obwiniajÂących go przyjaciĂłÂł. MiaÂł przed oczami chaos.
NastaÂła wszechogarniajÂąca cisza. Deszcz przestaÂł dudniĂŚ, a smrĂłd spalenizny nie byÂł juÂż wyczuwalny. WokoÂło na gÂłuchym wietrze drgaÂł cichy dÂźwiĂŞk. Czy to umysÂł pÂłataÂł mu kolejne figle? Niesiony z powiewem szept stawaÂł siĂŞ coraz wyraÂźniejszy.
- Naruto… - rozlegÂł siĂŞ gÂłos, zdecydowanie zbyt dobrze znajomy. – On zginÂąÂł, innych czeka ten sam los, a ty… zdechniesz na koĂącu.
- Zamknij siĂŞ! – wychrypiaÂł Uzumaki plujÂąc obficie krwiÂą.
- JesteÂś nikim, nie potrafisz nawet obroniĂŚ bliskich. ZabiÂłeÂś swojego nauczyciela, a niebawem uÂśmiercisz innych.
- WynoÂś siĂŞ!

***

Naruto wyrwaÂł siĂŞ ze snu wrzeszczÂąc na caÂłe gardÂło. Jego ciaÂło przelewaÂło siĂŞ w wewnĂŞtrznym bĂłlu, ktĂłry przypominaÂł ogieĂą rozpalajÂący piekielne piece. WÂąskie rysy na jego policzkach rozpaliÂły siĂŞ niczym rozÂżarzona stal, a twarz przybraÂła demoniczny wyraz. CzuÂł jak wÂściekÂła chakra zapieczĂŞtowanego demona wyrywa siĂŞ zmieniajÂąc jego wyglÂąd. Oczy napÂłynĂŞÂły szkarÂłatem, a Âźrenice zwĂŞÂżyÂły siĂŞ niemal dopeÂłniajÂąc oblicze Kyuubiego. Nagle, poÂśrĂłd ogromu morderczej energii, pojawiÂł siĂŞ kojÂący dotyk. ÂŁagodzÂąca moc rozpÂłynĂŞÂła siĂŞ po klatce piersiowej Uzumakiego wraz z spÂływajÂącymi Âłzami Hinaty. Dziewczyna kurczowo trzymaÂła siĂŞ blondyna starajÂąc siĂŞ powstrzymaĂŚ przemianĂŞ. Jego dÂłoĂą uniosÂła siĂŞ w powietrze wbrew woli. Wtedy Naruto postawiÂł ogromnÂą ÂścianĂŞ z czystej zÂłoÂści. Nie mĂłgÂł pozwoliĂŚ na zranienie Hyuugi, ramie bezwÂładnie opadÂło na poÂściel. DziewiĂŞcioogoniasty zaczÂąÂł powoli ustĂŞpowaĂŚ silnym emocjom.
- JuÂż w porzÂądku. – szepnÂąÂł, gdy wszystko siĂŞ uspokoiÂło.
- Dlaczego nie nosisz tego naszyjnika? – spytaÂła ocierajÂąc Âłzy brunetka.
Uzumaki milczaÂł. Nawet nie chciaÂł siĂŞ tÂłumaczyĂŚ. Wisiorek, ktĂłry dostaÂł od Tsunade, od dÂłuÂższego czasu spoczywaÂł zamkniĂŞty w schowku pod gĂłrnÂą szufladÂą szafki nocnej. OdpowiedÂź na jej pytanie byÂła prosta, lecz tak ciĂŞÂżka do ujĂŞcia w sÂłowa. W koĂącu, rĂłwnie dobrze mogli tej nocy oboje zginÂąĂŚ, a znajÂąc Kyuubiego… nie byÂłaby to szybka ÂśmierĂŚ.
- ChcĂŞ… Nie, ja muszĂŞ opanowaĂŚ go swoimi siÂłami. – wycedziÂł przez zaciÂśniĂŞte zĂŞby Naruto. MiaÂł zamiar uspokoiĂŚ dziewczynĂŞ przytuleniem, lecz zwiotczaÂłe miĂŞÂśnie stawiÂły ciĂŞÂżki opĂłr.
- Dumny jak zawsze. – powiedziaÂła Hinata ocierajÂąc Âłzy. – ProszĂŞ CiĂŞ, zaÂłĂłÂż ten naszyjnik.
Jounin obrĂłciÂł siĂŞ w jej stronĂŞ, zaglÂądajÂąc w peÂłniĂŞ odzwierciedlanÂą w gÂłĂŞbokich oczach dziewczyny. Nie byÂł w stanie oprzeĂŚ siĂŞ temu cudownemu bÂłyskowi. WestchnÂąwszy gÂłĂŞboko delikatnie wysunÂąÂł siĂŞ spod uÂścisku, po czym wstaÂł z ÂłĂłÂżka. Nie dbajÂąc, by czymkolwiek okryĂŚ swojÂą nagoÂśĂŚ, powlĂłkÂł siĂŞ do owej szafki ze skrytkÂą. OtworzyÂł najwyÂższÂą szufladĂŞ i zdjÂąÂł podwĂłjne dno, tam spoczywaÂł niewielki klejnot barwy turkusowej zaczepiony na rzemyku. Naruto naÂłoÂżyÂł wisiorek przez gÂłowĂŞ wieszajÂąc na twardym karku.
- Przepraszam Hinata… Masz racjĂŞ. – rzekÂł caÂłujÂąc jÂą w czoÂło. – ÂŚpijmy, jutro ciĂŞÂżki dzieĂą.
Silne objĂŞcie blondyna w peÂłni uspokoiÂło serce Hyuugi. ZnaÂła go wystarczajÂąco dobrze, by wiedzieĂŚ, Âże przyznanie siĂŞ do bÂłĂŞdu jest duÂżym krokiem.

***

Tsunade w milczeniu podaÂła kilka kartek Shikamaru. Nara, nie omieszkawszy skomentowaĂŚ, jakie to upierdliwe, zaczÂąÂł poÂśpiesznie wertowaĂŚ dane dotyczÂące ich misji. Hokage wcale nie zdziwiÂło to, jak zaskoczony wyraz przybraÂła twarz mĂŞÂżczyzny. Poznawszy siĂŞ z caÂłym zadaniem podaÂł zapiski Naruto, ktĂłry staÂł obok. Nad ramieniem blondyna nachylili siĂŞ pozostali czÂłonkowie grupy i nie marnujÂąc czasu przystÂąpili do czytania.
- To sÂą jakieÂś jaja? – wychrypiaÂł Uzumaki. – CoÂś takiego nie utrzyma siĂŞ w tajemnicy zbyt dÂługo. Kiedy dotarÂły do nas te dane? – spytaÂł z niepokojem.
- Wczoraj o Âświcie. Gorsze jest to, Âże zostaÂły wysÂłane przed dwoma dniami. – wyjaÂśniÂła Shizune zanim jej przeÂłoÂżona zdÂąÂżyÂła siĂŞ odezwaĂŚ.
- Bardzo prawdopodobne, Âże informacje o tym sÂą juÂż w zÂłych rĂŞkach. Misja moÂże byĂŚ ciĂŞÂższa niÂż przewidziano. – zauwaÂżyÂł Neji oddajÂąc plik kartek Tsunade. Kobieta postawiÂła je na pustej czĂŞÂści biurka i zÂłoÂżyÂła dÂłoĂą w pieczĂŞĂŚ. Dane zwinĂŞÂły siĂŞ, po czym nienaturalnie szybko spÂłonĂŞÂły.
- Masz racjĂŞ, dlatego przygotowaliÂśmy dla was specjalny inwentarz na wszelki wypadek. – gdy Godaime to mĂłwiÂła, Shizune wyciÂągnĂŞÂła z szafki obok dosyĂŚ duÂże pudeÂłeczko. ZdjĂŞÂła prowizorycznÂą pieczĂŞĂŚ i otworzyÂła wieko. W Âśrodku znajdowaÂło siĂŞ kilka niewielkich fiolek wypeÂłnionych rĂłÂżnobarwnymi substancjami oraz sztyletĂłw. – Shikamaru, te mikstury sÂą poza normami medycznych jutsu. Tak szczerze, sÂą to moje dzieÂła i nie ma ich w Âżadnym spisie. Dlatego przygotowaÂłyÂśmy wÂłasnÂą listĂŞ, a ty jedyny moÂżesz to odczytaĂŚ. – wyjaÂśniÂła podajÂąc kolejnÂą kartkĂŞ Narze. NastĂŞpnie wskazaÂła palcem na kunai. – Ich ostrza sÂą pokryte specjalnÂą truciznÂą, nie moÂżliwÂą do zneutralizowania przez tradycyjne odtrutki.
Tsunade odetchnĂŞÂła rozsiadajÂąc siĂŞ w fotelu. Shizune przekazaÂła ingredienty piÂątce shinobi, po czym siĂŞgnĂŞÂła ponownie do szafki. WyciÂągnĂŞÂła stamtÂąd niewielki mieszek i szklanÂą szkatuÂłkĂŞ.
- PiguÂłki dla Kiby i Akamaru. – wyjaÂśniÂła podajÂąc im woreczek. – A takÂże wasze specjalne ostre kulki klanu Akimichi. WyposaÂżcie siĂŞ jak najszybciej i wyruszajcie.
Grupa ninja zapakowaÂła ekwipunek i w milczeniu opuÂścili pomieszczenie.
- Powodzenia. – szepnĂŞÂła Hokage, lecz wystarczajÂąco gÂłoÂśno, by jej podopieczna mogÂła to usÂłyszeĂŚ. – Oby im siĂŞ udaÂło.

Te aaa to wina mojego kota bo mi sie na klawiaturze poÂłoÂżyÂł

NastĂŞpna czĂŞÂśĂŚ w BoÂże Narodzenie

@Up Zgadzam sie.
bezsens... :F

BÂłÂąd na bÂłĂŞdzie, przecinki przed "i"...

Twoja stara leczy sie u doktora Edkera.
Twoj stary prowadzi pociag w telekspresie
Twoja stara gwiÂżdÂże w Kanikulach
Twoja stara klaszcze u Rubika