Witam. Chcia³em dziœ zacz¹Ì mój pierwszy Fan Fick. Zacz¹³em go pisaÌ bo mam wenê i to spor¹ na tak¹ historiê tylko prologu mi siê nie chce rozpisywaÌ. A dlaczego taka nazwa Fan Ficku? O tym w prologu:

Prolog

Po 40 latach Kanto zmieniÂło siĂŞ ogromnie. Miasta zostaÂły rozbudowane i powstaÂło parĂŞ nowych. RĂłwnieÂż w Lidze Indigo zaszÂły zmiany. Jest kilku nowych liderĂłw oraz nowa Elite Four. A co z Pokemonami? W Nowym Kanto wystĂŞpujÂą Pokemony z regionĂłw nawet daleko oddalonych jak Unova jednak nie tak czĂŞsto jak z Sinnoh, Hoenn i Johto. Pojawienie siĂŞ nowych stworkĂłw spowodowaÂło wyparcie niektĂłrych gatunkĂłw PokemonĂłw. Na podstawie tego powstaÂł nowy Pokedex dla regionu Kanto. SkÂłada siĂŞ z 329 PokemonĂłw.
Ale doœÌ opowieœci o Kanto bo opowiadaÌ by mo¿na godzinami ile to siê zmieni³o w regionie i co mo¿na nowego obejrzeÌ.. Co ja, informacja turystyczna?
Nazywam siĂŞ Bartek, mam 16 lat i moim celem jest zdobyĂŚ mistrzostwo Pokemon w regionie Kanto oraz przeÂżyĂŚ przygodĂŞ Âżycia. Jednak czy mi siĂŞ uda speÂłniĂŚ marzenia? A moÂże zmieniĂŞ w Âżyciu swĂłj cel? Zobaczycie.

Nie za dÂługi ten prolog ale w skrĂłcie chyba opowiada o co chodzi.
Pozdrawiam, Greenboy.

[Greenboy]

Witam. Chcia³em dziœ zacz¹Ì mój pierwszy Fan Fick. Zacz¹³em go pisaÌ bo mam wenê i to spor¹ na tak¹ historiê tylko prologu mi siê nie chce rozpisywaÌ. A dlaczego taka nazwa Fan Ficku? O tym w prologu:

Prolog

Po 40 latach Kanto zmieniÂło siĂŞ ogromnie. Miasta zostaÂły rozbudowane i powstaÂło parĂŞ nowych. RĂłwnieÂż w Lidze Indigo zaszÂły zmiany. Jest kilku nowych liderĂłw oraz nowa Elite Four. A co z Pokemonami? W Nowym Kanto wystĂŞpujÂą Pokemony z regionĂłw nawet daleko oddalonych jak Unova jednak nie tak czĂŞsto jak z Sinnoh, Hoenn i Johto. Pojawienie siĂŞ nowych stworkĂłw spowodowaÂło wyparcie niektĂłrych gatunkĂłw PokemonĂłw. Na podstawie tego powstaÂł nowy Pokedex dla regionu Kanto. SkÂłada siĂŞ z 329 PokemonĂłw.
Ale doœÌ opowieœci o Kanto bo opowiadaÌ by mo¿na godzinami ile to siê zmieni³o w regionie i co mo¿na nowego obejrzeÌ.. Co ja, informacja turystyczna?
Nazywam siĂŞ Bartek, mam 16 lat i moim celem jest zdobyĂŚ mistrzostwo Pokemon w regionie Kanto oraz przeÂżyĂŚ przygodĂŞ Âżycia. Jednak czy mi siĂŞ uda speÂłniĂŚ marzenia? A moÂże zmieniĂŞ w Âżyciu swĂłj cel? Zobaczycie.

Nie za dÂługi ten prolog ale w skrĂłcie chyba opowiada o co chodzi.
Pozdrawiam, Greenboy.

Hmm... Teraz za duzo nie ocenie bo za krotki ten prolog ale poczekam na pierwszy chapter i wtedy powiem ci co mysle, a do tego czasu powodzenia!

[Kawasaki-kun]

Hmm... Teraz za duzo nie ocenie bo za krotki ten prolog ale poczekam na pierwszy chapter i wtedy powiem ci co mysle, a do tego czasu powodzenia!

Wiem Âże krĂłtki ale wieczĂłr i powieki opadajÂą ze zmĂŞczenia. Jutro pierwszy rozdziaÂł.

[Greenboy]

Wiem Âże krĂłtki ale wieczĂłr i powieki opadajÂą ze zmĂŞczenia. Jutro pierwszy rozdziaÂł.

Sam prolog mnie zaciekawiÂł, chodÂź w Âświecie pokemon chÂłopak o imieniu "Bartek", nieco mi nie pasuje. Ale to moÂże ja siĂŞ czepiam.
Powodzenia!

[Szkot]

Sam prolog mnie zaciekawiÂł, chodÂź w Âświecie pokemon chÂłopak o imieniu "Bartek", nieco mi nie pasuje. Ale to moÂże ja siĂŞ czepiam.
Powodzenia!

A ja siê przyczepiê... bo widzê tutaj opowieœÌ w pierwszej osobie... no... jeœli prolog tak jest... to i sam rozdzia³ powinien taki byÌ.
A co do opowiadania samego... kilka uwag jest, ale czekam na rozdziaÂł... tylko proszĂŞ, napisz wiĂŞcej T.T

[Afil]

A ja siê przyczepiê... bo widzê tutaj opowieœÌ w pierwszej osobie... no... jeœli prolog tak jest... to i sam rozdzia³ powinien taki byÌ.
A co do opowiadania samego... kilka uwag jest, ale czekam na rozdziaÂł... tylko proszĂŞ, napisz wiĂŞcej T.T

Szkot, inne imiona bêd¹ ju¿ normalne. Tylko to g³ównego bohatera takie da³em.

EDIT: RozdziaÂł 1 - Kiedy historia nabiera ksztaÂłtĂłw

Zawsze stara³em siê byÌ punktualny jednak ten dzieù by³ inny ni¿ wszystkie. Zw³aszcza ¿e by³ najbardziej pechowym dniem mojego ¿ycia zaraz po tym, jak w jeden poranek z³ama³em sobie nogê i skrêci³em kostkê w drugiej nodze. Na dodatek musia³em czekaÌ jakieœ parê godzin w szpitalu poniewa¿ nie by³o ¿adnego lekarza, który mnie zbada³ a potem kolejne 25 minut z powodu szukania przez pielêgniarki gipsu. Trochê œmieszne jednak nadzwyczaj bolesne. Wracaj¹c do tamtego dnia zacz¹³ siê on tym ¿e obudzi³em siê przecieraj¹c powieki i spogl¹daj¹c na zegar obok mojego ³ó¿ka.
- To ju¿ 7:52?! SpóŸniê siê na lekcje!!! - Wyskoczy³em jak oparzony z ³ó¿ka i chcia³em zacz¹Ì siê ubieraÌ. Niestety nie mog³em znaleŸÌ nic w swojej szafie, spowodowane tam takim ba³aganem ¿e wygl¹da³o to jakby przesz³o tam tornado. Los jednak by³ dla mnie doœÌ ³askawy i znalaz³em to czego szuka³em. Szybko siê ubra³em i zbieg³em schodami z piêtra na parter mojego domu. Szybko zrobi³em sobie kanapki myœl¹c, ¿e zjem je w szkole zamiast trac¹c czas na œniadanie. Patrzê na zegar, zosta³y cztery minuty do ósmej. Lekcje zaczyna³y siê o 8:05. Wybieg³em z domu kieruj¹c siê w stronê miasta Octavian a ¿e mieszka³em na obrze¿ach mia³em spory problem. Bieg³em drog¹ ko³o którego znajdowa³ siê ma³y lasek. Mieszka³o tam parê gatunków Pokemonów. W biegu by³em wœciek³y. Z jednej strony na siebie bo zaspa³em a z drugiej na reformê edukacji wdro¿on¹ akurat jak zaczyna³em chodziÌ do szko³y.
- Dlaczego poza szko³¹ Pokemon musimy chodziÌ dodatkowe trzy lata do gimnazjum Pokemon? G³upia reforma. Nawet sobie pospaÌ nie mo¿na. Nied³ugo koùczy siê rok szkolny wiêc bêdê móg³ to nadrobiÌ póŸnieeej... - bieg³em zamyœlony gdy nagle przewróci³em siê jak k³oda o jakiœ niezidentyfikowany przedmiot. Z pocz¹tku myœla³em ¿e to jakiœ konar albo ga³¹Ÿ. Ale oczywiœcie musia³o byÌ jeszcze gorzej. Spojrza³em pod nogi i zobaczy³em fioletowy ogon. Gdy zobaczy³em do kogo nale¿y ¿a³owa³em, ¿e patrza³em. By³ to dziki Seviper, któremu niechc¹cy nadepn¹³em na ogon. By³ bardzo wœciek³y i zacz¹³ siê do mnie zbli¿aÌ. Ma³o nad tym myœl¹c uciek³em od niego jednak on zacz¹³ mnie goniÌ. Jak widaÌ wê¿e nie takie wolne bo prawie mnie dogoni³ gdyby nie fakt ¿e akurat by³a krzy¿ówka. Skrêci³em w ostatniej chwili wbiegaj¹c na chodnik miejski. Trochê go to zmyli³o lecz nie na d³ugo. Znów mnie dogania³. Ju¿ myœla³em ¿e po mnie gdy nagle us³ysza³em komendê: "Excadrill, Metal Claw". Zauwa¿y³em oczywiœcie Excadrilla, który uderzy³ z ogromn¹ si³¹ w Sevipera. Za mn¹ pojawi³a siê jego trenerka, doœÌ m³oda kobieta, o zielonych w³osach, czarnych oczach i smuk³ej sylwetce. By³a ubrana w br¹zowy policyjny mundur.
- Nic ci nie jest? - spytaÂła nieznajoma.
- Nie, wszystko gra. Kim pani jest? - spytaÂłem.
- Jestem sierÂżant Lisa. Jestem nowÂą policjantkÂą w tym mieÂście. Akurat w trakcie porannego obchodu miasta zobaczyÂłam ciebie i tego wÂściekÂłego wĂŞÂża, ktĂłry ciebie goniÂł. - powiedziaÂła pani sierÂżant.
- Mi³o poznaÌ. Uwaga!! - ostrzeg³em widz¹c Excadrilla odrzuconego w naszym kierunku przez Sevipera za pomoc¹ Tackle. Ten jednak zd¹¿y³ siê zatrzymaÌ przed nami. Wtedy sier¿ant powiedzia³a do swojego Pokemona aby u¿y³ Drill. Wtedy on zmieni³ siê w wiert³o i uderzy³ w Sevipera doœÌ mocno poniewa¿ Seviper zmêczony zrezygnowa³ z dalszej walki i uciek³ z powrotem do lasu.
- NajwyraŸniej ten Seviper nie by³ zbyt wytrwa³y. Excadrill, dziêki za walkê, powrót. - powiedzia³a i schowa³a go do Pokeballa po czym doda³a spogl¹daj¹c na zegar: - Nie chcê ciê martwiÌ, dzieciaku ale jest ju¿ 8:07. Nie powinieneœ gdzieœ pójœÌ? - powiedzia³a ironicznie po czym zorientowa³em siê ¿e jestem spóŸniony na lekcje.
- DziĂŞkuje za pomoc ale muszĂŞ yyy... uciekaĂŚ. Do widzenia. - powiedziaÂłem wznawiajÂąc sprint z przed kilku minut. Tym razem dobiegÂłem juÂż bez Âżadnych przeszkĂłd do szkoÂły. DosÂłownie wbiÂłem siĂŞ do klasy, gdzie najwyraÂźniej przerwaÂłem nauczycielce w pytaniu mojego kolegi.
- DzieĂą.... dobry. - wysapaÂłem zmĂŞczony biegiem.
- A któ¿ to pozwoli³ sobie przyjœÌ? Czemu siê spóŸni³eœ jeœli mo¿e nam pan wyt³umaczyÌ? - spyta³a nauczycielka.
- Pani by i tak nie uwierzyÂła jakiego miaÂłem pecha. - odpowiedziaÂłem nie chcÂąc wspominaĂŚ o mojej przygodzie.
- A to czemu? S³ysza³am ju¿ ró¿ne bajki. Mo¿e bêdziesz mia³ jak¹œ now¹? - spyta³a.
W tym momencie nie mia³em wyboru i opowiedzia³em co mnie spotka³o. Nauczycielka parsknê³a œmiechem. Zreszt¹ nie tylko ona poniewa¿ wiêkszoœÌ klasy równie¿ siê ze mnie œmia³a.
- Hmm. Tego jeszcze nie s³ysza³am. Bujn¹ masz wyobraŸniê, Bartek. Ale doœÌ bajek, siadaj na miejsce. - powiedzia³a po czym usiad³em na swoje miejsce.
Po pierwszej lekcji nie mog³em siê uwolniÌ od wrednych kolegów jad¹cych po mnie jeszcze wredniejszymi docinkami. Jednak nie zwraca³em na nich konkretnej uwagi i czeka³em na kolejne lekcje. Chcia³em aby lekcje skoùczy³y siê jak najszybciej. Niestety wydawa³o mi siê jakby by³y strasznie d³ugie ale b¹dŸ co b¹dŸ w koùcu siê skoùczy³y. Wraca³em ogl¹daj¹c siê ca³y czas woko³o. Zw³aszcza w okolicach ma³ego lasu, do którego uciek³ ten wredny Pokemon. Ba³em siê ¿e znów mnie zaatakuje jednak bezpiecznie dotar³em do domu gdzie by³a ju¿ moja mama, która wróci³a z pracy. Szykowa³a coœ w kuchni gdy wszed³em. Przywita³em siê po czym wiele nie mówi¹c poszed³em do swojego pokoju. Posprz¹ta³em trochê w swoim pokoju ¿eby nie zdarzy³o mi siê dejavu czyli z francuskiego to ju¿ siê kiedyœ zdarzy³o. Po³o¿y³em siê na ³ó¿ku myœl¹c o tym co bêdê robi³ w wakacjach. Marzy³em aby w koùcu zostaÌ trenerem Pokemon. Przez t¹ reformê mo¿na zostaÌ trenerem maj¹c 16 lat i bêd¹c absolwentem gimnazjum Pokemon. Co jak co na pewno nim zostanê poniewa¿ uczê siê doœÌ œrednio co starczy. Po pewnym czasie strasznie mnie znu¿y³o wiêc postanowi³em ¿e zrobiê sobie krótk¹ drzemkê. Zasn¹³em doœÌ szybko ale równie szybko zosta³em obudzony przez moj¹ mamê, która mnie wo³a³a na dó³. Mimo braku chêci jedzenia i w ogóle robienia ju¿ czegokolwiek zeszed³em do kuchni gdzie przy stole czeka³a moja mama.
- Bartek, mo¿esz usi¹œÌ? Chcia³abym z tob¹ porozmawiaÌ. - powiedzia³a po czym usiad³em ko³o niej.
- Wiem, ¿e bêdziesz chcia³ wyruszyÌ w podró¿ po zakoùczeniu gimnazjum, dlatego wybra³am dla ciebie twojego pierwszego Pokemona. - powiedzia³a na co niezbyt mi³o zareagowa³em.
- Powinienem wybraÌ sobie sam Pokemona z którym bêdê podró¿owa³ a nie ¿e wtr¹casz siê ju¿ przed moj¹ podró¿¹. - powiedzia³em mocno zawiedziony i z³y.
-`Nie bÂądÂź zÂły. ZnajÂąc ciebie wybraÂłam ci Pokemona, ktĂłry najbardziej by do ciebie pasowaÂł. - odparÂła pokazujÂąc mi Pokeballa.
- Hm. Skoro ju¿ innego nie dostanê to bêdê musia³ go lub j¹ wzi¹Ì. - powiedzia³em bior¹c Pokeball i uwalniaj¹c z niego Pokemona. Wygl¹da³ jak jaszczurka. Mia³ ciemnozielony ogon, czerwony brzuch oraz ¿ó³te oczy. Patrza³ na mnie w dziwny, tajemniczy sposób. Ani radoœnie, ani wœciekle, ani smutno. Jego spojrzenie jakby znaczy³o wszystko i nic.
- To jest Treecko, Pokemon gekon. Jego typ to trawiasty. Charakterem przypomina ciebie. Taki sam samotnik. - powiedziaÂła mama.
- Hmm. Trawiasty? Lubie roœliny wiêc akurat tu jest trafiony w mój gust. - powiedzia³em z uœmiechem patrz¹c na mojego nowego kolegê. Gdy to powiedzia³em Treecko ziewn¹³ jakby chcia³ okazaÌ w³asne za¿enowanie sytuacj¹ lub te¿ zmêczenie.
- Widzê ¿e jesteœ zmêczony wiêc wracaj do Pokeballa. - powiedzia³em i zamkn¹³em go w Pokeballu. - A co z reszt¹ czyli Pokedexem i kart¹ trenersk¹?
- To po zakoĂączeniu roku a teraz wlejĂŞ ci zupĂŞ bo wystygnie. - powiedziaÂła mama i jak mĂłwiÂła tak zrobiÂła.
Po obiedzie zaj¹³em siê zadaniami domowymi. O dziwo jeszcze nam je zadawali a by³ ju¿ prawie koniec roku szkolnego. W³aœciwie zosta³ tylko tydzieù. Po wykonaniu swoich pozosta³ych obowi¹zków postanowi³em ¿e poznam siê trochê bardziej z moim Pokemonem. Wyszed³em przed dom na trawnik gdziee przywo³a³em Treecko. Gekon przeci¹ga³ siê leniwie. NajwyraŸniej go zbudzi³em.
- Ty nadal œpi¹cy? Ca³e ¿ycie przeœpisz. - powiedzia³em œmiej¹c siê jednak z lekka go rozz³oœci³em poniewa¿ zaatakowa³ mnie Seminal Missile. - Ej, przecie¿ ¿artuje. Czemu od razu atakujesz? - po tych s³owach Treecko siê odwróci³ i pobieg³ w kierunku lasu a nastêpnie wszed³ na drzewo i zacz¹³ poruszaÌ siê po nich.
- Zaczekaj! - krzykn¹³em i wiele nie myœl¹c pobieg³em za nim do lasu...

Pierwszy rozdziaÂł zakoĂączony.

Komentujcie, krytykujcie co Âźle a co dobrze.

[Greenboy]

Szkot, inne imiona bêd¹ ju¿ normalne. Tylko to g³ównego bohatera takie da³em.

EDIT: RozdziaÂł 1 - Kiedy historia nabiera ksztaÂłtĂłw

Zawsze stara³em siê byÌ punktualny jednak ten dzieù by³ inny ni¿ wszystkie. Zw³aszcza ¿e by³ najbardziej pechowym dniem mojego ¿ycia zaraz po tym, jak w jeden poranek z³ama³em sobie nogê i skrêci³em kostkê w drugiej nodze. Na dodatek musia³em czekaÌ jakieœ parê godzin w szpitalu poniewa¿ nie by³o ¿adnego lekarza, który mnie zbada³ a potem kolejne 25 minut z powodu szukania przez pielêgniarki gipsu. Trochê œmieszne jednak nadzwyczaj bolesne. Wracaj¹c do tamtego dnia zacz¹³ siê on tym ¿e obudzi³em siê przecieraj¹c powieki i spogl¹daj¹c na zegar obok mojego ³ó¿ka.
- To ju¿ 7:52?! SpóŸniê siê na lekcje!!! - Wyskoczy³em jak oparzony z ³ó¿ka i chcia³em zacz¹Ì siê ubieraÌ. Niestety nie mog³em znaleŸÌ nic w swojej szafie, spowodowane tam takim ba³aganem ¿e wygl¹da³o to jakby przesz³o tam tornado. Los jednak by³ dla mnie doœÌ ³askawy i znalaz³em to czego szuka³em. Szybko siê ubra³em i zbieg³em schodami z piêtra na parter mojego domu. Szybko zrobi³em sobie kanapki myœl¹c, ¿e zjem je w szkole zamiast trac¹c czas na œniadanie. Patrzê na zegar, zosta³y cztery minuty do ósmej. Lekcje zaczyna³y siê o 8:05. Wybieg³em z domu kieruj¹c siê w stronê miasta Octavian a ¿e mieszka³em na obrze¿ach mia³em spory problem. Bieg³em drog¹ ko³o którego znajdowa³ siê ma³y lasek. Mieszka³o tam parê gatunków Pokemonów. W biegu by³em wœciek³y. Z jednej strony na siebie bo zaspa³em a z drugiej na reformê edukacji wdro¿on¹ akurat jak zaczyna³em chodziÌ do szko³y.
- Dlaczego poza szko³¹ Pokemon musimy chodziÌ dodatkowe trzy lata do gimnazjum Pokemon? G³upia reforma. Nawet sobie pospaÌ nie mo¿na. Nied³ugo koùczy siê rok szkolny wiêc bêdê móg³ to nadrobiÌ póŸnieeej... - bieg³em zamyœlony gdy nagle przewróci³em siê jak k³oda o jakiœ niezidentyfikowany przedmiot. Z pocz¹tku myœla³em ¿e to jakiœ konar albo ga³¹Ÿ. Ale oczywiœcie musia³o byÌ jeszcze gorzej. Spojrza³em pod nogi i zobaczy³em fioletowy ogon. Gdy zobaczy³em do kogo nale¿y ¿a³owa³em, ¿e patrza³em. By³ to dziki Seviper, któremu niechc¹cy nadepn¹³em na ogon. By³ bardzo wœciek³y i zacz¹³ siê do mnie zbli¿aÌ. Ma³o nad tym myœl¹c uciek³em od niego jednak on zacz¹³ mnie goniÌ. Jak widaÌ wê¿e nie takie wolne bo prawie mnie dogoni³ gdyby nie fakt ¿e akurat by³a krzy¿ówka. Skrêci³em w ostatniej chwili wbiegaj¹c na chodnik miejski. Trochê go to zmyli³o lecz nie na d³ugo. Znów mnie dogania³. Ju¿ myœla³em ¿e po mnie gdy nagle us³ysza³em komendê: "Excadrill, Metal Claw". Zauwa¿y³em oczywiœcie Excadrilla, który uderzy³ z ogromn¹ si³¹ w Sevipera. Za mn¹ pojawi³a siê jego trenerka, doœÌ m³oda kobieta, o zielonych w³osach, czarnych oczach i smuk³ej sylwetce. By³a ubrana w br¹zowy policyjny mundur.
- Nic ci nie jest? - spytaÂła nieznajoma.
- Nie, wszystko gra. Kim pani jest? - spytaÂłem.
- Jestem sierÂżant Lisa. Jestem nowÂą policjantkÂą w tym mieÂście. Akurat w trakcie porannego obchodu miasta zobaczyÂłam ciebie i tego wÂściekÂłego wĂŞÂża, ktĂłry ciebie goniÂł. - powiedziaÂła pani sierÂżant.
- Mi³o poznaÌ. Uwaga!! - ostrzeg³em widz¹c Excadrilla odrzuconego w naszym kierunku przez Sevipera za pomoc¹ Tackle. Ten jednak zd¹¿y³ siê zatrzymaÌ przed nami. Wtedy sier¿ant powiedzia³a do swojego Pokemona aby u¿y³ Drill. Wtedy on zmieni³ siê w wiert³o i uderzy³ w Sevipera doœÌ mocno poniewa¿ Seviper zmêczony zrezygnowa³ z dalszej walki i uciek³ z powrotem do lasu.
- NajwyraŸniej ten Seviper nie by³ zbyt wytrwa³y. Excadrill, dziêki za walkê, powrót. - powiedzia³a i schowa³a go do Pokeballa po czym doda³a spogl¹daj¹c na zegar: - Nie chcê ciê martwiÌ, dzieciaku ale jest ju¿ 8:07. Nie powinieneœ gdzieœ pójœÌ? - powiedzia³a ironicznie po czym zorientowa³em siê ¿e jestem spóŸniony na lekcje.
- DziĂŞkuje za pomoc ale muszĂŞ yyy... uciekaĂŚ. Do widzenia. - powiedziaÂłem wznawiajÂąc sprint z przed kilku minut. Tym razem dobiegÂłem juÂż bez Âżadnych przeszkĂłd do szkoÂły. DosÂłownie wbiÂłem siĂŞ do klasy, gdzie najwyraÂźniej przerwaÂłem nauczycielce w pytaniu mojego kolegi.
- DzieĂą.... dobry. - wysapaÂłem zmĂŞczony biegiem.
- A któ¿ to pozwoli³ sobie przyjœÌ? Czemu siê spóŸni³eœ jeœli mo¿e nam pan wyt³umaczyÌ? - spyta³a nauczycielka.
- Pani by i tak nie uwierzyÂła jakiego miaÂłem pecha. - odpowiedziaÂłem nie chcÂąc wspominaĂŚ o mojej przygodzie.
- A to czemu? S³ysza³am ju¿ ró¿ne bajki. Mo¿e bêdziesz mia³ jak¹œ now¹? - spyta³a.
W tym momencie nie mia³em wyboru i opowiedzia³em co mnie spotka³o. Nauczycielka parsknê³a œmiechem. Zreszt¹ nie tylko ona poniewa¿ wiêkszoœÌ klasy równie¿ siê ze mnie œmia³a.
- Hmm. Tego jeszcze nie s³ysza³am. Bujn¹ masz wyobraŸniê, Bartek. Ale doœÌ bajek, siadaj na miejsce. - powiedzia³a po czym usiad³em na swoje miejsce.
Po pierwszej lekcji nie mog³em siê uwolniÌ od wrednych kolegów jad¹cych po mnie jeszcze wredniejszymi docinkami. Jednak nie zwraca³em na nich konkretnej uwagi i czeka³em na kolejne lekcje. Chcia³em aby lekcje skoùczy³y siê jak najszybciej. Niestety wydawa³o mi siê jakby by³y strasznie d³ugie ale b¹dŸ co b¹dŸ w koùcu siê skoùczy³y. Wraca³em ogl¹daj¹c siê ca³y czas woko³o. Zw³aszcza w okolicach ma³ego lasu, do którego uciek³ ten wredny Pokemon. Ba³em siê ¿e znów mnie zaatakuje jednak bezpiecznie dotar³em do domu gdzie by³a ju¿ moja mama, która wróci³a z pracy. Szykowa³a coœ w kuchni gdy wszed³em. Przywita³em siê po czym wiele nie mówi¹c poszed³em do swojego pokoju. Posprz¹ta³em trochê w swoim pokoju ¿eby nie zdarzy³o mi siê dejavu czyli z francuskiego to ju¿ siê kiedyœ zdarzy³o. Po³o¿y³em siê na ³ó¿ku myœl¹c o tym co bêdê robi³ w wakacjach. Marzy³em aby w koùcu zostaÌ trenerem Pokemon. Przez t¹ reformê mo¿na zostaÌ trenerem maj¹c 16 lat i bêd¹c absolwentem gimnazjum Pokemon. Co jak co na pewno nim zostanê poniewa¿ uczê siê doœÌ œrednio co starczy. Po pewnym czasie strasznie mnie znu¿y³o wiêc postanowi³em ¿e zrobiê sobie krótk¹ drzemkê. Zasn¹³em doœÌ szybko ale równie szybko zosta³em obudzony przez moj¹ mamê, która mnie wo³a³a na dó³. Mimo braku chêci jedzenia i w ogóle robienia ju¿ czegokolwiek zeszed³em do kuchni gdzie przy stole czeka³a moja mama.
- Bartek, mo¿esz usi¹œÌ? Chcia³abym z tob¹ porozmawiaÌ. - powiedzia³a po czym usiad³em ko³o niej.
- Wiem, ¿e bêdziesz chcia³ wyruszyÌ w podró¿ po zakoùczeniu gimnazjum, dlatego wybra³am dla ciebie twojego pierwszego Pokemona. - powiedzia³a na co niezbyt mi³o zareagowa³em.
- Powinienem wybraÌ sobie sam Pokemona z którym bêdê podró¿owa³ a nie ¿e wtr¹casz siê ju¿ przed moj¹ podró¿¹. - powiedzia³em mocno zawiedziony i z³y.
-`Nie bÂądÂź zÂły. ZnajÂąc ciebie wybraÂłam ci Pokemona, ktĂłry najbardziej by do ciebie pasowaÂł. - odparÂła pokazujÂąc mi Pokeballa.
- Hm. Skoro ju¿ innego nie dostanê to bêdê musia³ go lub j¹ wzi¹Ì. - powiedzia³em bior¹c Pokeball i uwalniaj¹c z niego Pokemona. Wygl¹da³ jak jaszczurka. Mia³ ciemnozielony ogon, czerwony brzuch oraz ¿ó³te oczy. Patrza³ na mnie w dziwny, tajemniczy sposób. Ani radoœnie, ani wœciekle, ani smutno. Jego spojrzenie jakby znaczy³o wszystko i nic.
- To jest Treecko, Pokemon gekon. Jego typ to trawiasty. Charakterem przypomina ciebie. Taki sam samotnik. - powiedziaÂła mama.
- Hmm. Trawiasty? Lubie roœliny wiêc akurat tu jest trafiony w mój gust. - powiedzia³em z uœmiechem patrz¹c na mojego nowego kolegê. Gdy to powiedzia³em Treecko ziewn¹³ jakby chcia³ okazaÌ w³asne za¿enowanie sytuacj¹ lub te¿ zmêczenie.
- Widzê ¿e jesteœ zmêczony wiêc wracaj do Pokeballa. - powiedzia³em i zamkn¹³em go w Pokeballu. - A co z reszt¹ czyli Pokedexem i kart¹ trenersk¹?
- To po zakoĂączeniu roku a teraz wlejĂŞ ci zupĂŞ bo wystygnie. - powiedziaÂła mama i jak mĂłwiÂła tak zrobiÂła.
Po obiedzie zaj¹³em siê zadaniami domowymi. O dziwo jeszcze nam je zadawali a by³ ju¿ prawie koniec roku szkolnego. W³aœciwie zosta³ tylko tydzieù. Po wykonaniu swoich pozosta³ych obowi¹zków postanowi³em ¿e poznam siê trochê bardziej z moim Pokemonem. Wyszed³em przed dom na trawnik gdziee przywo³a³em Treecko. Gekon przeci¹ga³ siê leniwie. NajwyraŸniej go zbudzi³em.
- Ty nadal œpi¹cy? Ca³e ¿ycie przeœpisz. - powiedzia³em œmiej¹c siê jednak z lekka go rozz³oœci³em poniewa¿ zaatakowa³ mnie Seminal Missile. - Ej, przecie¿ ¿artuje. Czemu od razu atakujesz? - po tych s³owach Treecko siê odwróci³ i pobieg³ w kierunku lasu a nastêpnie wszed³ na drzewo i zacz¹³ poruszaÌ siê po nich.
- Zaczekaj! - krzykn¹³em i wiele nie myœl¹c pobieg³em za nim do lasu...

Pierwszy rozdziaÂł zakoĂączony.

Komentujcie, krytykujcie co Âźle a co dobrze.