Witaj graczu, czas na przygodĂŞ, nie sÂądzisz? TeÂż tak sÂądzĂŞ, wiĂŞc... zacznijmy.
~
Gdyby wszystko co siê niedawno sta³o, da³o siê opisaÌ jakimœ kolorem, dla Ciebie na pewno by³by to granatowy. Czemu granatowy? Ni to czarny, czyli te¿ œwietnie odchudzaj¹cy, poch³aniaj¹cy promienie œwiat³a kolor rozpaczy i œmierci, ale tak¿e nie jest to niebieski, który uchodzi za kolor nieba i spokoju. Po co mowa o tych kolorach? Naj³atwiej okreœliÌ to tak, ¿e bêd¹c aktualnie pod drzewem i licz¹c liœcie na nim, przez które ledwo przechodzi³o œwiat³o s³oneczne, nie by³eœ pewien swojej sytuacji. Niby wolny, ale tak¿e uwiêziony, niby spokojny, ale czu³eœ pewien niepokój. O co w³aœciwie chodzi z tym, ¿e zabrano twoich rodziców? Czy jest to twoja wina, czy mog³eœ temu jednak jakoœ zapobiec? No có¿, jeœli mog³eœ, to na pewno ju¿ na to za póŸno, ale i tak próbowa³eœ. Teraz zosta³ Ci tylko Zorua, który wtula³ siê w twój brzuch w poszukiwaniu ciep³a i ukojenia swoich nerwów. On te¿ nie mia³ ³atwych ostatnich dni, rozumie Ciê o wiele lepiej ni¿ kto inny w tym momencie, to bardzo dobrze, bo na pewno pomo¿e to jeszcze bardziej wzmocniÌ wasz¹ przyjaŸù. Le¿¹c tak spokojnie, bez celu w sumie, nagle us³ysza³eœ doœÌ znajomy g³os.
- LEO! LEO! - Da³o siê s³yszeæ g³os twojego przyjaciela, Toma - LEO! S³ysza³em... ju¿... CZEMU SIÊ DO MNIE NIE ODEZWA£E¦! - By³ bardzo zdenerwowany i zadyszany, to drugie da³o siê t³umaczyæ biegiem, ale czemu by³ zdenerwowany? Czy¿by dowiedzia³ siê o tym co siê sta³o w twoim domu? Jednak zanim siê odezwa³e¶, Tom zasugerowa³ Ci chwilê milczenia, musia³ on z³apaæ g³êboki oddech gdy¿ jego kondycja nie by³a zbyt dobra, a przebieg³ chyba z dobre 3 kilometry. Jednak po chwili siê uspokoi³ i spojrza³ na Ciebie podejrzanym wzrokiem.
- Co... siê sta³o i co teraz zamierzasz? - Powiedzia³ szorstko, po czym przyj¹³ bardzo powa¿n¹, jak na niego, pozê i zmierzy³ Ciê wzrokiem.

[Afil]

Witaj graczu, czas na przygodĂŞ, nie sÂądzisz? TeÂż tak sÂądzĂŞ, wiĂŞc... zacznijmy.
~
Gdyby wszystko co siê niedawno sta³o, da³o siê opisaÌ jakimœ kolorem, dla Ciebie na pewno by³by to granatowy. Czemu granatowy? Ni to czarny, czyli te¿ œwietnie odchudzaj¹cy, poch³aniaj¹cy promienie œwiat³a kolor rozpaczy i œmierci, ale tak¿e nie jest to niebieski, który uchodzi za kolor nieba i spokoju. Po co mowa o tych kolorach? Naj³atwiej okreœliÌ to tak, ¿e bêd¹c aktualnie pod drzewem i licz¹c liœcie na nim, przez które ledwo przechodzi³o œwiat³o s³oneczne, nie by³eœ pewien swojej sytuacji. Niby wolny, ale tak¿e uwiêziony, niby spokojny, ale czu³eœ pewien niepokój. O co w³aœciwie chodzi z tym, ¿e zabrano twoich rodziców? Czy jest to twoja wina, czy mog³eœ temu jednak jakoœ zapobiec? No có¿, jeœli mog³eœ, to na pewno ju¿ na to za póŸno, ale i tak próbowa³eœ. Teraz zosta³ Ci tylko Zorua, który wtula³ siê w twój brzuch w poszukiwaniu ciep³a i ukojenia swoich nerwów. On te¿ nie mia³ ³atwych ostatnich dni, rozumie Ciê o wiele lepiej ni¿ kto inny w tym momencie, to bardzo dobrze, bo na pewno pomo¿e to jeszcze bardziej wzmocniÌ wasz¹ przyjaŸù. Le¿¹c tak spokojnie, bez celu w sumie, nagle us³ysza³eœ doœÌ znajomy g³os.
- LEO! LEO! - Da³o siê s³yszeæ g³os twojego przyjaciela, Toma - LEO! S³ysza³em... ju¿... CZEMU SIÊ DO MNIE NIE ODEZWA£E¦! - By³ bardzo zdenerwowany i zadyszany, to drugie da³o siê t³umaczyæ biegiem, ale czemu by³ zdenerwowany? Czy¿by dowiedzia³ siê o tym co siê sta³o w twoim domu? Jednak zanim siê odezwa³e¶, Tom zasugerowa³ Ci chwilê milczenia, musia³ on z³apaæ g³êboki oddech gdy¿ jego kondycja nie by³a zbyt dobra, a przebieg³ chyba z dobre 3 kilometry. Jednak po chwili siê uspokoi³ i spojrza³ na Ciebie podejrzanym wzrokiem.
- Co... siê sta³o i co teraz zamierzasz? - Powiedzia³ szorstko, po czym przyj¹³ bardzo powa¿n¹, jak na niego, pozê i zmierzy³ Ciê wzrokiem.

W zapisie w historii jest napisane, ¿e te wydarzenia dziej¹ siê kiedy Leo ma 15 lat, wiêc tam gdzie napisa³em wiek jest b³¹d, sry:D
~
- Sam nie wiem co mogĂŞ zrobiĂŚ... CaÂła ta sytuacja mnie kompletnie przybiÂła. To... siĂŞ staÂło...
Nie mogĂŞ z siebie wydaĂŚ ani tchu! UspokĂłj siĂŞ Leo, spokĂłj... Okej.
- Mo¿e opowiem ci to w skrócie. Pamiêtasz tego goœcia z czerwonymi w³osami? Tam nad jeziorkiem, niedawno. On i jacyœ jego wspó³pracownicy porwali... to siê sta³o tak nagle! Nic nie mog³em zrobiÌ! Czu³em siê prawie sparali¿owany, nawet próbuj¹c coœ zrobiÌ... Au! Ta rana... Dosta³em od jego Crobata, ten typ przedstawi³ siê jako Mars... od jakiegoœ czasu boli, ale powoli to ustêpuje.
PogÂłaskaÂłem swojego ZoruĂŞ i kontynuowaÂłem rozmowĂŞ z kuzynem.
-Dobrze, Âże chociaÂż zabraÂłem najwaÂżniejsze rzeczy ze sobÂą. Tylko... Co mogĂŞ teraz zrobiĂŚ? Najpierw zeskanuje ZoruĂŞ.
Wyci¹gn¹³em z kieszeni PokeDex i zeskanowa³em mojego pokemona.

[TheNeyar]

W zapisie w historii jest napisane, ¿e te wydarzenia dziej¹ siê kiedy Leo ma 15 lat, wiêc tam gdzie napisa³em wiek jest b³¹d, sry:D
~
- Sam nie wiem co mogĂŞ zrobiĂŚ... CaÂła ta sytuacja mnie kompletnie przybiÂła. To... siĂŞ staÂło...
Nie mogĂŞ z siebie wydaĂŚ ani tchu! UspokĂłj siĂŞ Leo, spokĂłj... Okej.
- Mo¿e opowiem ci to w skrócie. Pamiêtasz tego goœcia z czerwonymi w³osami? Tam nad jeziorkiem, niedawno. On i jacyœ jego wspó³pracownicy porwali... to siê sta³o tak nagle! Nic nie mog³em zrobiÌ! Czu³em siê prawie sparali¿owany, nawet próbuj¹c coœ zrobiÌ... Au! Ta rana... Dosta³em od jego Crobata, ten typ przedstawi³ siê jako Mars... od jakiegoœ czasu boli, ale powoli to ustêpuje.
PogÂłaskaÂłem swojego ZoruĂŞ i kontynuowaÂłem rozmowĂŞ z kuzynem.
-Dobrze, Âże chociaÂż zabraÂłem najwaÂżniejsze rzeczy ze sobÂą. Tylko... Co mogĂŞ teraz zrobiĂŚ? Najpierw zeskanuje ZoruĂŞ.
Wyci¹gn¹³em z kieszeni PokeDex i zeskanowa³em mojego pokemona.

Nie musiaÂłeÂś czekaĂŚ dÂługo, a twĂłj PokeDex wypikaÂł takie oto dane:

Kod:

Zorua - Pokemon Z³oœliwy Lis Natura - Cicha UmiejêtnoœÌ - Illusion Zna: 1. Scratch 2. Leer 3. Pursuit 4. Ciekawostka: Zorua i jej ewolucje ¿yj¹ w g³êbi lasów i nie s¹ prawie widziane nigdzie indziej jak regionem Unova.

Cisza jednak trwaÂła, Tom staÂł jak wryty, chyba nic nie zrozumiaÂł z twojej szalonej gadaniny, jednak widaĂŚ byÂło po jego twarzy, Âże o wiĂŞcej nie chce aktualnie pytaĂŚ. Taki cios dla Ciebie, a on jeszcze miaÂłby wypytywaĂŚ, to na pewno nie byÂłaby postawa godna czÂłowieka, ktĂłry ma w sobie choĂŚ krztĂŞ empatii.
- Dobra Leo, idziemy, odprowadzĂŞ CiĂŞ do najbliÂższego miasta, tam coÂś wymyÂślisz. - PowiedziaÂł z miÂłym, Âżyczliwym uÂśmiechem na twarzy.
W tym czasie Zorua w bardzo komiczny sposĂłb lataÂł dookoÂła twoich butĂłw, ah... te pocieszne stworzenia.

[Afil]

Nie musiaÂłeÂś czekaĂŚ dÂługo, a twĂłj PokeDex wypikaÂł takie oto dane:

Kod:

Zorua - Pokemon Z³oœliwy Lis Natura - Cicha UmiejêtnoœÌ - Illusion Zna: 1. Scratch 2. Leer 3. Pursuit 4. Ciekawostka: Zorua i jej ewolucje ¿yj¹ w g³êbi lasów i nie s¹ prawie widziane nigdzie indziej jak regionem Unova.

Cisza jednak trwaÂła, Tom staÂł jak wryty, chyba nic nie zrozumiaÂł z twojej szalonej gadaniny, jednak widaĂŚ byÂło po jego twarzy, Âże o wiĂŞcej nie chce aktualnie pytaĂŚ. Taki cios dla Ciebie, a on jeszcze miaÂłby wypytywaĂŚ, to na pewno nie byÂłaby postawa godna czÂłowieka, ktĂłry ma w sobie choĂŚ krztĂŞ empatii.
- Dobra Leo, idziemy, odprowadzĂŞ CiĂŞ do najbliÂższego miasta, tam coÂś wymyÂślisz. - PowiedziaÂł z miÂłym, Âżyczliwym uÂśmiechem na twarzy.
W tym czasie Zorua w bardzo komiczny sposĂłb lataÂł dookoÂła twoich butĂłw, ah... te pocieszne stworzenia.

- No okej, mo¿emy pójœÌ do jakiegoœ miasta, jednak dalej nie wiem gdzie szukaÌ? Coœ mi siê zdaje, ¿e ci ludzie, którzy porwali moich rodziców mog¹ byÌ wszêdzie, w ka¿dym wiêkszym mieœcie lub miasteczku. Mo¿e najpierw odwiedzimy Eterna City? Sam ju¿ nie wiem gdzie iœÌ...
W trakcie drogi musia³bym ogarn¹Ì ca³¹ sytuacjê, ale te¿ mi siê zdajê, ¿e z samym Zoru¹ nie damy sobie rady... Je¿eli Sam bêdzie siê chcia³ przy³¹czyÌ, to ju¿ jego sprawa, ale przyda³oby siê mieÌ wiêcej pokemonów w mojej ekipie. Nawet na pocz¹tku Zoruma nie mo¿e mi wystarczyÌ...

[TheNeyar]

- No okej, mo¿emy pójœÌ do jakiegoœ miasta, jednak dalej nie wiem gdzie szukaÌ? Coœ mi siê zdaje, ¿e ci ludzie, którzy porwali moich rodziców mog¹ byÌ wszêdzie, w ka¿dym wiêkszym mieœcie lub miasteczku. Mo¿e najpierw odwiedzimy Eterna City? Sam ju¿ nie wiem gdzie iœÌ...
W trakcie drogi musia³bym ogarn¹Ì ca³¹ sytuacjê, ale te¿ mi siê zdajê, ¿e z samym Zoru¹ nie damy sobie rady... Je¿eli Sam bêdzie siê chcia³ przy³¹czyÌ, to ju¿ jego sprawa, ale przyda³oby siê mieÌ wiêcej pokemonów w mojej ekipie. Nawet na pocz¹tku Zoruma nie mo¿e mi wystarczyÌ...

Sam przez chwilê stan¹ i myœla³, wygl¹da³ doœÌ powa¿nie, choÌ to do niego niepodobne, dlatego wywar³o to na tobie jako takie wra¿enie. Jednak, ca³¹ t¹ chwilê zepsu³ moment kiedy nasz drogi Samuel wydar³ siê:
- OK! Idziemy! Jednak bêdziemy musieli pójœÌ skrótem, gdy¿ g³ówna droga zosta³a zawalona jakimiœ drzewami, podobno odby³a siê tam niez³a walka.
Tak wiĂŞc wyruszyliÂście! Ty, Sam i Zorua, ktĂłry chyba byÂł bardzo zadowolony z tego, Âże w koĂącu ruszyliÂście. PrzeszliÂście spory kawaÂłek i dochodziliÂście do lasu, kiedy nagle zaczepiÂł was jakiÂś koleÂś, ktĂłry rzekomo szuka swojego Piplupa.
- Nie widzieliÂście go? Taki maÂły, miaÂł bandaÂż na nodze. Nie widzieliÂście? - PytaÂł zdenerwowany i tak dziwnie... gestykulowaÂł.
---
O pogrubienie na dialogach... jeszcze przebolejĂŞ, bo ogĂłlnie wolĂŞ kursywĂŞ, ale jeÂśli chodzi o czas, pisz w teraÂźniejszym i przyszÂłym niedokonanym. Z gĂłry dziĂŞkujĂŞ. Uwaga number 1.

[Afil]

Sam przez chwilê stan¹ i myœla³, wygl¹da³ doœÌ powa¿nie, choÌ to do niego niepodobne, dlatego wywar³o to na tobie jako takie wra¿enie. Jednak, ca³¹ t¹ chwilê zepsu³ moment kiedy nasz drogi Samuel wydar³ siê:
- OK! Idziemy! Jednak bêdziemy musieli pójœÌ skrótem, gdy¿ g³ówna droga zosta³a zawalona jakimiœ drzewami, podobno odby³a siê tam niez³a walka.
Tak wiĂŞc wyruszyliÂście! Ty, Sam i Zorua, ktĂłry chyba byÂł bardzo zadowolony z tego, Âże w koĂącu ruszyliÂście. PrzeszliÂście spory kawaÂłek i dochodziliÂście do lasu, kiedy nagle zaczepiÂł was jakiÂś koleÂś, ktĂłry rzekomo szuka swojego Piplupa.
- Nie widzieliÂście go? Taki maÂły, miaÂł bandaÂż na nodze. Nie widzieliÂście? - PytaÂł zdenerwowany i tak dziwnie... gestykulowaÂł.
---
O pogrubienie na dialogach... jeszcze przebolejĂŞ, bo ogĂłlnie wolĂŞ kursywĂŞ, ale jeÂśli chodzi o czas, pisz w teraÂźniejszym i przyszÂłym niedokonanym. Z gĂłry dziĂŞkujĂŞ. Uwaga number 1.

Piplup? Jaki Piplup, nie wiedziaÂłem Âżadnego.
- Niestety ja go nie widziaÂłem, moÂże go niezauwaÂżyÂłem... Nie, nie widziaÂłem go. MoÂże ty Zorua gdzieÂś go spostrzegÂłeÂś?
MĂłgÂł coÂś widzieĂŚ, ale mi siĂŞ zdajĂŞ, Âże szanse na to czy go widziaÂł sÂą maÂłe. MoÂże ot takie moje wraÂżenie.
A ty, Sam, widziaÂłeÂś? Przy okazji, dlaczego pan jest taki sfrustrowany, to pana pokemon, uciekÂł czy co?
Mam nadziejĂŞ, Âże z tym bandaÂżem na nodze... Oby siĂŞ nie skaleczyÂł ponownie.

[TheNeyar]

Piplup? Jaki Piplup, nie wiedziaÂłem Âżadnego.
- Niestety ja go nie widziaÂłem, moÂże go niezauwaÂżyÂłem... Nie, nie widziaÂłem go. MoÂże ty Zorua gdzieÂś go spostrzegÂłeÂś?
MĂłgÂł coÂś widzieĂŚ, ale mi siĂŞ zdajĂŞ, Âże szanse na to czy go widziaÂł sÂą maÂłe. MoÂże ot takie moje wraÂżenie.
A ty, Sam, widziaÂłeÂś? Przy okazji, dlaczego pan jest taki sfrustrowany, to pana pokemon, uciekÂł czy co?
Mam nadziejĂŞ, Âże z tym bandaÂżem na nodze... Oby siĂŞ nie skaleczyÂł ponownie.

Facet spojrzaÂł siĂŞ na Ciebie z troszkĂŞ tĂŞpym wyrazem twarzy, ale w sumie nie wiedziaÂłeÂś... czy to przez jego "urodĂŞ", czy przez twoje pytania i to jak on je odebraÂł. Po chwili jednak, z jeszcze dziwniejszym wyrazem twarzy, ktĂłry pojawiÂł siĂŞ bardzo... niespodziewanie, odpowiedziaÂł:
- Tak, sam widzia³em... i tak, to mój pokemon. - Powiedzia³ przybieraj¹c nadal ten... dziwny wyraz twarzy, jakby uwa¿a³ Ciê za jakiegoœ debila. Sam w tym czasie parskn¹³ œmiechem.
- Przepraszam, Âże to tak wyszÂło, ale mam na imiĂŞ "Sam", kolega po prostu troszkĂŞ siĂŞ przemĂŞczyÂł i wypowiedziaÂł o jednÂą kwestiĂŞ za duÂżo w Pana kierunku - ZwrĂłciÂł siĂŞ uprzejmie do mĂŞÂżczyzny, ktĂłry w sumie tak staro nie wyglÂądaÂł. MoÂże miaÂł 20 lat, ale nigdy nie wiadomo, mÂłodzieÂż w tych czasach wyglÂąda tak dojrzale. Dodatkowo, w przypadku tego kolesia, czerwona chusta zawiÂązana na gÂłowie i bardzo niestarannie ogolony zarost dawaÂły do jeszcze wiĂŞkszego pytania... czy to jest wasz "rĂłwieÂśnik", czy moÂże jednak jakiÂś staruch. PrzemyÂślenia przerwaÂł jednak Sam, odpowiadajÂąc na twoje pytanie.
- I nie, nie widziaÂłem... - I odwrĂłciÂł siĂŞ w stronĂŞ lasu.
GoÂścia w chuÂście troszkĂŞ zamurowaÂło, zrobiÂło mu siĂŞ pewnie gÂłupio, w koĂącu patrzyÂł siĂŞ na Ciebie jak na gÂłupka, a to po prostu zwykÂłe nieporozumienie.
- Ah, przepraszam, ale powiedzia³eœ swoje zdanie w taki sposób, ¿e po prostu nie wiedzia³em, ¿e kierujesz je do swojego przyjaciela. Jednak odpowiadaj¹c na twoje pytania... to mój pokemon, skaleczy³ siê gdy walczyliœmy o odznakê, no i wygraliœmy, ale niestety nie obesz³o siê bez szkód, mój podopieczny siê zrani³. Kiedy siedzieliœmy pod drzewem nieopodal, zasn¹³em, a gdy siê obudzi³em, go ju¿ nie by³o. Mo¿e pomo¿ecie mi go szukaÌ? Proszê, na pewno jakoœ siê wam odwdziêczê...
KuszÂące, ale czy... jesteÂś kimÂś na wynajĂŞcie?

[Afil]

Facet spojrzaÂł siĂŞ na Ciebie z troszkĂŞ tĂŞpym wyrazem twarzy, ale w sumie nie wiedziaÂłeÂś... czy to przez jego "urodĂŞ", czy przez twoje pytania i to jak on je odebraÂł. Po chwili jednak, z jeszcze dziwniejszym wyrazem twarzy, ktĂłry pojawiÂł siĂŞ bardzo... niespodziewanie, odpowiedziaÂł:
- Tak, sam widzia³em... i tak, to mój pokemon. - Powiedzia³ przybieraj¹c nadal ten... dziwny wyraz twarzy, jakby uwa¿a³ Ciê za jakiegoœ debila. Sam w tym czasie parskn¹³ œmiechem.
- Przepraszam, Âże to tak wyszÂło, ale mam na imiĂŞ "Sam", kolega po prostu troszkĂŞ siĂŞ przemĂŞczyÂł i wypowiedziaÂł o jednÂą kwestiĂŞ za duÂżo w Pana kierunku - ZwrĂłciÂł siĂŞ uprzejmie do mĂŞÂżczyzny, ktĂłry w sumie tak staro nie wyglÂądaÂł. MoÂże miaÂł 20 lat, ale nigdy nie wiadomo, mÂłodzieÂż w tych czasach wyglÂąda tak dojrzale. Dodatkowo, w przypadku tego kolesia, czerwona chusta zawiÂązana na gÂłowie i bardzo niestarannie ogolony zarost dawaÂły do jeszcze wiĂŞkszego pytania... czy to jest wasz "rĂłwieÂśnik", czy moÂże jednak jakiÂś staruch. PrzemyÂślenia przerwaÂł jednak Sam, odpowiadajÂąc na twoje pytanie.
- I nie, nie widziaÂłem... - I odwrĂłciÂł siĂŞ w stronĂŞ lasu.
GoÂścia w chuÂście troszkĂŞ zamurowaÂło, zrobiÂło mu siĂŞ pewnie gÂłupio, w koĂącu patrzyÂł siĂŞ na Ciebie jak na gÂłupka, a to po prostu zwykÂłe nieporozumienie.
- Ah, przepraszam, ale powiedzia³eœ swoje zdanie w taki sposób, ¿e po prostu nie wiedzia³em, ¿e kierujesz je do swojego przyjaciela. Jednak odpowiadaj¹c na twoje pytania... to mój pokemon, skaleczy³ siê gdy walczyliœmy o odznakê, no i wygraliœmy, ale niestety nie obesz³o siê bez szkód, mój podopieczny siê zrani³. Kiedy siedzieliœmy pod drzewem nieopodal, zasn¹³em, a gdy siê obudzi³em, go ju¿ nie by³o. Mo¿e pomo¿ecie mi go szukaÌ? Proszê, na pewno jakoœ siê wam odwdziêczê...
KuszÂące, ale czy... jesteÂś kimÂś na wynajĂŞcie?