Macie zaszczyt przeczytaÌ nap³yw weny na temat niespe³nionych marzeù moich i Afila na temat jego gry w pbf'ie. FanFick fabu³ê ma rozrysowan¹, jest ona oryginalna i dzieje siê w alternatywnym Kanto. Jeden m³odzieniec i jego dwójka nie znanych mu dotychczas kompanów musz¹ ocaliÌ œwiat pokemon... a przynajmniej to co z niego zosta³o.

Prolog

W niedalekiej przeszÂłoÂści. Pierwszego wrzeÂśnia dwa tysiÂące dwunastego roku Kai White, normalny szesnastoletni chÂłopak, poznaÂł wybrankĂŞ swojego serca o imieniu Gaia. Spotkali siĂŞ razem w nowo wybudowanej szkole pokemon, ktĂłra znajdowaÂła siĂŞ nieopodal Cinnabar Island. Miejsce te okazaÂło siĂŞ byĂŚ jednak tajnym oÂśrodkiem werbunkowym dla organizacji przestĂŞpczej o dumnej nazwie „Team Rocket”. Ich szef Giovanni, chciaÂł sprawdziĂŚ, kto wÂśrĂłd grona mÂłodzieÂży najlepiej nadaje siĂŞ, do jego grupy przestĂŞpczej. Plany te jednak nie spodobaÂły siĂŞ naszej dwĂłjce, wiĂŞc ci postanowili jak najszybciej uciec z tamtego miejsca, „poÂżyczajÂąc” przy okazji dwa pokemony: Spheala – weso³¹ fioletowÂą* foczkĂŞ, oraz Oshawotta – ma³¹ niebieskÂą wydrĂŞ. Po brawurowej ucieczce w kartonach i poÂżyczeniu ³ódki trafili na Cinnabar Island, gdzie po kilku godzinnym spokoju, podczas obiadu w restauracji, zostali zaatakowani przez Jamesa i Jessie z Team Rocket. Ich atak siĂŞ jednak nie powiĂłdÂł i po dÂługiej walce White wraz ze swojÂą towarzyszkÂą pokonali rywali. Niestety, w trakcie walk Gaia zostaÂła ranna i musiaÂła trafiĂŚ do pobliskiego szpitala. Po kilkudniowym pobycie, wyszÂła z niego, ale zespó³ R nie dawaÂł za wygranÂą. Przeprowadzili zmasowany atak na maÂła wyspĂŞ, a ich celem byÂła dwĂłjka naszych bohaterĂłw. Oni jednak po szybkim zabraniu swoich rzeczy i pokemonĂłw, wrĂłcili do portu, a z tamtÂą popÂłynĂŞli na poÂłudnie. Pomimo faktu, Âże ich celem byÂła wyspa Pummelo, dopÂłynĂŞli niestety do nieznanego im lÂądu. Nie znaleÂźli tam nic, prĂłcz jaskini, w ktĂłrej chcieli spĂŞdziĂŚ noc, nie zaznali oni tam jednak spokoju. CaÂła jaskinia byÂła zamroÂżona, peÂłno w niej byÂło lodowych stalagmitĂłw i stalaktytĂłw. Najdziwniejszym jednak okazem bĂŞdÂącym czĂŞÂściÂą tej jaskini byÂł jednak kamienny posÂąg o dziwnych ksztaÂłtach. Nie przypominaÂło to niczego, co moÂżna byÂło kiedykolwiek spotkaĂŚ. Na nieszczĂŞÂście wszystkiego, co Âżyje, Kai zacz¹³ badaĂŚ rzeÂźbĂŞ, przez co przypadkowo naruszyÂł jej strukturĂŞ. Totem zacz¹³ pĂŞkaĂŚ, a nasi bohaterowie zdziwieni zaistnia³¹ sytuacjÂą zaczĂŞli uciekaĂŚ w g³¹b jaskini. Gdy odeszli na pewnÂą odlegÂłoœÌ, posÂąg pĂŞkÂł caÂłkowicie, a z jego wnĂŞtrza wyÂłoniÂł siĂŞ niebieski ptak, ktĂłry od razu poleciaÂł za naszÂą dwĂłjkÂą.
-To Arcticuno! – KrzyknĂŞÂła Gaia, po czym cofnĂŞÂła siĂŞ kilka krokĂłw dalej. Legendarny ptak zauwaÂżajÂąc dwĂłjkĂŞ intruzĂłw w jego jaskini, zaatakowaÂł lodowym promieniem. Niebieski strumieĂą wystrzeliÂł z jego dzioba jak strzaÂła z Âłuku Amora, a sam strumieĂą zimna byÂł wycelowany wÂłaÂśnie w Gaie. Kai widzÂąc, co siĂŞ dzieje odepchn¹³ swojÂą towarzyszkĂŞ, obrywajÂąc ca³¹ si³¹ lodowego ataku przeciwnika, trafiony promieniem nie umarÂł jednak, a zamieniÂł siĂŞ w lodowÂą rzeÂźbĂŞ, ktĂłra czekaÂła rok na to by go odnaleŸÌ...

***

* Spheal jest shiny, dlatego jest fioletowy

Komentujcie i piszcie czy chcecie zag³êbiÌ siê w t¹ historiê.

Dopisek Afila:
Przejrzyjcie na oczy, to kiedyÂś musiaÂło nastÂąpiĂŚ

[Byakurai]

Macie zaszczyt przeczytaÌ nap³yw weny na temat niespe³nionych marzeù moich i Afila na temat jego gry w pbf'ie. FanFick fabu³ê ma rozrysowan¹, jest ona oryginalna i dzieje siê w alternatywnym Kanto. Jeden m³odzieniec i jego dwójka nie znanych mu dotychczas kompanów musz¹ ocaliÌ œwiat pokemon... a przynajmniej to co z niego zosta³o.

Prolog

W niedalekiej przeszÂłoÂści. Pierwszego wrzeÂśnia dwa tysiÂące dwunastego roku Kai White, normalny szesnastoletni chÂłopak, poznaÂł wybrankĂŞ swojego serca o imieniu Gaia. Spotkali siĂŞ razem w nowo wybudowanej szkole pokemon, ktĂłra znajdowaÂła siĂŞ nieopodal Cinnabar Island. Miejsce te okazaÂło siĂŞ byĂŚ jednak tajnym oÂśrodkiem werbunkowym dla organizacji przestĂŞpczej o dumnej nazwie „Team Rocket”. Ich szef Giovanni, chciaÂł sprawdziĂŚ, kto wÂśrĂłd grona mÂłodzieÂży najlepiej nadaje siĂŞ, do jego grupy przestĂŞpczej. Plany te jednak nie spodobaÂły siĂŞ naszej dwĂłjce, wiĂŞc ci postanowili jak najszybciej uciec z tamtego miejsca, „poÂżyczajÂąc” przy okazji dwa pokemony: Spheala – weso³¹ fioletowÂą* foczkĂŞ, oraz Oshawotta – ma³¹ niebieskÂą wydrĂŞ. Po brawurowej ucieczce w kartonach i poÂżyczeniu ³ódki trafili na Cinnabar Island, gdzie po kilku godzinnym spokoju, podczas obiadu w restauracji, zostali zaatakowani przez Jamesa i Jessie z Team Rocket. Ich atak siĂŞ jednak nie powiĂłdÂł i po dÂługiej walce White wraz ze swojÂą towarzyszkÂą pokonali rywali. Niestety, w trakcie walk Gaia zostaÂła ranna i musiaÂła trafiĂŚ do pobliskiego szpitala. Po kilkudniowym pobycie, wyszÂła z niego, ale zespó³ R nie dawaÂł za wygranÂą. Przeprowadzili zmasowany atak na maÂła wyspĂŞ, a ich celem byÂła dwĂłjka naszych bohaterĂłw. Oni jednak po szybkim zabraniu swoich rzeczy i pokemonĂłw, wrĂłcili do portu, a z tamtÂą popÂłynĂŞli na poÂłudnie. Pomimo faktu, Âże ich celem byÂła wyspa Pummelo, dopÂłynĂŞli niestety do nieznanego im lÂądu. Nie znaleÂźli tam nic, prĂłcz jaskini, w ktĂłrej chcieli spĂŞdziĂŚ noc, nie zaznali oni tam jednak spokoju. CaÂła jaskinia byÂła zamroÂżona, peÂłno w niej byÂło lodowych stalagmitĂłw i stalaktytĂłw. Najdziwniejszym jednak okazem bĂŞdÂącym czĂŞÂściÂą tej jaskini byÂł jednak kamienny posÂąg o dziwnych ksztaÂłtach. Nie przypominaÂło to niczego, co moÂżna byÂło kiedykolwiek spotkaĂŚ. Na nieszczĂŞÂście wszystkiego, co Âżyje, Kai zacz¹³ badaĂŚ rzeÂźbĂŞ, przez co przypadkowo naruszyÂł jej strukturĂŞ. Totem zacz¹³ pĂŞkaĂŚ, a nasi bohaterowie zdziwieni zaistnia³¹ sytuacjÂą zaczĂŞli uciekaĂŚ w g³¹b jaskini. Gdy odeszli na pewnÂą odlegÂłoœÌ, posÂąg pĂŞkÂł caÂłkowicie, a z jego wnĂŞtrza wyÂłoniÂł siĂŞ niebieski ptak, ktĂłry od razu poleciaÂł za naszÂą dwĂłjkÂą.
-To Arcticuno! – KrzyknĂŞÂła Gaia, po czym cofnĂŞÂła siĂŞ kilka krokĂłw dalej. Legendarny ptak zauwaÂżajÂąc dwĂłjkĂŞ intruzĂłw w jego jaskini, zaatakowaÂł lodowym promieniem. Niebieski strumieĂą wystrzeliÂł z jego dzioba jak strzaÂła z Âłuku Amora, a sam strumieĂą zimna byÂł wycelowany wÂłaÂśnie w Gaie. Kai widzÂąc, co siĂŞ dzieje odepchn¹³ swojÂą towarzyszkĂŞ, obrywajÂąc ca³¹ si³¹ lodowego ataku przeciwnika, trafiony promieniem nie umarÂł jednak, a zamieniÂł siĂŞ w lodowÂą rzeÂźbĂŞ, ktĂłra czekaÂła rok na to by go odnaleŸÌ...

***

* Spheal jest shiny, dlatego jest fioletowy

Komentujcie i piszcie czy chcecie zag³êbiÌ siê w t¹ historiê.

Dopisek Afila:
Przejrzyjcie na oczy, to kiedyÂś musiaÂło nastÂąpiĂŚ

Pierwszy FF o tematyce Pokemonowej ktĂłry mnie zainteresowaÂł od baaardzo dawna. Dawajcie no tego wiĂŞcej.

[Poxer]

Pierwszy FF o tematyce Pokemonowej ktĂłry mnie zainteresowaÂł od baaardzo dawna. Dawajcie no tego wiĂŞcej.

ZarÂąbiste ChciaÂłabym przeczytaĂŚ wiĂŞcej...
aha, jeszcze jedno, bo zÂżerajÂą mnie wÂątpliwoÂści - od kiedy Spheal jest fioletowy?

[Inaka]

ZarÂąbiste ChciaÂłabym przeczytaĂŚ wiĂŞcej...
aha, jeszcze jedno, bo zÂżerajÂą mnie wÂątpliwoÂści - od kiedy Spheal jest fioletowy?

No wiesz, Spheal od Kaia jest shiny :P Dam to do dopiskĂłw

[Byakurai]

No wiesz, Spheal od Kaia jest shiny :P Dam to do dopiskĂłw

Mogê zagwarantowaÌ, ¿e z Byakiem mamy mnóstwo dobrych pomys³ów i na pewno ¿adnego nie zmarnujemy. Dodatkowo: W teorii, pierwszy rozdzia³ bêdzie równie¿ na zak¹skê :3

[Afil]

Mogê zagwarantowaÌ, ¿e z Byakiem mamy mnóstwo dobrych pomys³ów i na pewno ¿adnego nie zmarnujemy. Dodatkowo: W teorii, pierwszy rozdzia³ bêdzie równie¿ na zak¹skê :3

RozdziaÂł I - Klucz

***

Rok póŸniej
WaÂżne! Grupa archeologĂłw napotyka w jaskini zamroÂżonego chÂłopaka. PrĂłba uratowania go powiodÂła siĂŞ.

-On Âżyje? – ZapytaÂł jeden z gÂłosĂłw.
-Tak, zaczyna reagowaĂŚ na warunki otoczenia. Wydaje siĂŞ byĂŚ otumaniony, ale nie dziwiĂŞ mu siĂŞ, nie wiadomo ile czasu minĂŞÂło od jego zamroÂżenia. – OdpowiedziaÂł mu kolejny nieznany gÂłos.
-To dobrze. MyÂślaÂłem, Âże bĂŞdzie w gorszym stanie
-Nie martw siĂŞ, teÂż tak myÂślaÂłem. Zostawmy go na chwilĂŞ, niech dojdzie do siebie.

Nie minê³o kilka minut, a ch³opak otwieraj¹c swoje niebieskie oczy, pierwszy raz od roku ujrza³ œwiat³o s³oneczne. By³ w dziwnym i ma³ym pomieszczeniu z brudnymi, i popêkanymi szybami, gdzieniegdzie zabite stêch³ymi deskami, które i tak ledwo trzyma³y siê na swoim miejscu. Sam pokój, z wygl¹du przypomina³ szopê, przez co mo¿na wywnioskowaÌ, ¿e jego w³aœciciele nie s¹ zbyt zamo¿ni. Co do wielkoœci, pomieszczenie nie by³o za du¿e, nie znajdowa³o siê w nim nic ciekawego, prócz kilku zakrwawionych szmat na pod³odze. Mo¿na by³o przez to wywnioskowaÌ, ¿e mia³o tu miejsce leczenie rannych, albo œmierÌ kilku ludzi, jednak Kai nie zastanawia³ siê teraz nad tym. Próbowa³ otrz¹sn¹Ì siê i zorientowaÌ siê w sytuacji, w jakiej siê znajduje. Wszystko dla niego by³o nowe, zyska³ drug¹ szansê od losu i móg³ dalej kroczyÌ po ziemi, i spe³niaÌ swoje marzenia. Nieudolnie próbowa³ wstaÌ, aczkolwiek nogi po tak d³ugim braku aktywnoœci odmawia³y mu pos³uszeùstwa, wiêc musia³ pocieszyÌ siê oparciem o œcianê. Siedzia³ tak przez kilka minut, gdy jego spokój zak³óci³o skrzypniêcie drzwi

-Hej patrz! ObudziÂł siĂŞ! – ZawoÂłaÂł jeden z archeologĂłw.
-Ludzie chodÂźcie tutaj! Ten chÂłopak z lodu siĂŞ obudziÂł. – ZawoÂłaÂł drugi do reszty. Wszyscy wbiegli do pomieszczenia, w ktĂłrym znajdowaÂł siĂŞ szarowÂłosy chÂłopak. Ten widzÂąc ich w progu drzwi, prĂłbowaÂł wstaĂŚ, jednak nie udaÂło mu siĂŞ to, ale po roku bycia zamroÂżonym nie moÂżna byÂło mu siĂŞ dziwiĂŚ.
-Kim jesteÂście…. Gdzie ja w ogĂłle jestem? – Cicho zapytaÂł Kai, ledwo wydajÂąc z siebie dÂźwiĂŞki.
-Spokojnie, oszczĂŞdzaj siÂły. SprĂłbujĂŞ wyjaÂśniĂŚ ci panujÂącÂą sytuacjĂŞ, jak najlepiej. JesteÂśmy archeologiami, ktĂłrzy szukali jakiÂś informacji na temat legendarnego pokemona, ktĂłry mĂłgÂłby nam pomĂłc. JesteÂś w naszej tajnej placĂłwce, ktĂłrÂą ma byĂŚ naszym schronem przed zespoÂłem R. OgĂłlnie rzecz ujmujÂąc, wczeÂśniej wspomniany zespó³ staÂł siĂŞ doœÌ niebezpieczny i zagraÂża nam oraz innym ludziom z caÂłego regionu. Przy pomocy Arcticuno, Zapdosa i Moltresa przejĂŞli wÂładzĂŞ nad Kanto i trwa to juÂż od roku. ZaczĂŞli od zÂłapania lodowego ptaka, a gdy go juÂż pojmali, reszta poszÂła juÂż z gĂłrki. Jak na ironiĂŞ ciebie natomiast znaleÂźliÂśmy w jaskini na wyspie lodu. ByÂłeÂś zamroÂżony, widaĂŚ musiaÂłeÂś nadepn¹Ì lodowemu pokemonowi na odcisk. ByÂłeÂś tam sam, choĂŚ wydawaÂło nam siĂŞ, Âże jesteÂśmy obserwowani, ale co do cholery robiÂłeÂś w tamtej jaskini jako sÂłup lodu? – OdpowiedziaÂł i rĂłwnoczeÂśnie zapytaÂł jeden z archeologĂłw. WydawaÂł siĂŞ byĂŚ doœÌ miÂłym goÂściem, ubranym w pomaraĂączowy strĂłj roboczy zapiĂŞty na trzy czarne guziki, jeansy oraz zwykÂłe buty z dziurami. Na gÂłowie jarzyÂły mu siĂŞ dÂługie czarne wÂłosy, a na twarzy miaÂł kilka blizn, ale widaĂŚ taki zawĂłd, peÂłno w nim niebezpieczeĂąstw.
-Szczerze mĂłwiÂąc zbytnio nie pamiĂŞtam tego, co siĂŞ dziaÂło przed zamroÂżeniem, jednakÂże pamiĂŞtam jak przez mg³ê, Âże zostaÂłem zamroÂżony przez lodowy promieĂą przez jakiegoÂś wielkiego niebieskiego ptaka…
-TO ARCTICUNO! – PrzerwaÂł mu archeolog –WidaĂŚ musiaÂłeÂś trafiĂŚ tam przed przejĂŞciem wÂładzy przez zespó³ R. Najprawdopodobniej jesteÂś kluczem do rozwiÂązania caÂłej zagadki, jak do tego doszÂło i jak moÂżna temu przeciwdziaÂłaĂŚ! – CiÂągn¹³ dalej
-Ale jak to?
-Nie wdr¹¿ajmy siĂŞ w szczegó³y. Musisz jak najszybciej trafiĂŚ do bazy g³ównej! MyÂślĂŞ, Âże tam bĂŞdÂą wiedzieli, co z tobÂą zrobiĂŚ – ZwrĂłciÂł siĂŞ do Kaia, po czym odwrĂłciÂł siĂŞ do jednego ze swoich wspó³pracownikĂłw i rozkazaÂł przygotowaĂŚ ³ódÂź.
-Jakiej bazy? Co tutaj siĂŞ wÂłaÂściwie dzieje… gdzie jesteÂśmy?
-Spokojnie chÂłopcze. – PrzerwaÂł wszystko pewien starszy gÂłos. W drzwiach pokoju pojawiÂł siĂŞ sĂŞdziwy mĂŞÂżczyzna, z duÂżym biaÂłym wÂąsem i czarnymi okularami.
-Panie Blaine! Co pan tutaj robi? MiaÂł siĂŞ pan ukrywaĂŚ! – zawoÂłaÂł Archeolog
-DoglÂądam swoich ludzi. SÂądzĂŞ, Âże w tym wieku coÂś takiego mi nie zaszkodzi – ZaÂśmiaÂł siĂŞ Blaine. –Odpowiem ci chÂłopcze na twoje pytania. Znajdujemy siĂŞ teraz na wyspie Kleopatry, poniewaÂż w Kanto Âźle siĂŞ dzieje. Zespó³ R odgrodziÂł caÂły region od Johto wielkim kamiennym murem. Prowadzi masowe polowania na dzikie pokemony, aczkolwiek te maÂły bystre bestie jeszcze chowajÂą siĂŞ po kÂątach. Giovanni obawiaÂł siĂŞ, nowego pokolenie trenerĂłw, dlatego wstrzymaÂł produkcjĂŞ pokeballi. Planem lidera zespoÂłu R byÂło teÂż opanowanie Johto, ale to im na szczĂŞÂście nie wyszÂło. No a teraz mĂłj drogi, pĂłjdziesz ze mnÂą. PÂłyniemy do bazy .
W Kai’u burzyÂły siĂŞ ró¿ne emocje. ByÂł wÂściekÂły, Âże nie mĂłgÂł pomĂłc w czasie ataku, martwiÂł siĂŞ teÂż losem tych wszystkich ludzi, ktĂłrzy teraz cierpiÂą, a najbardziej tym, Âże nie wie gdzie jest Gaia. Gdy miaÂł zadaĂŚ kolejne nurtujÂące go pytania rozlegÂł siĂŞ dziwny dÂźwiĂŞk tÂłuczonego szkÂła. CaÂłe pomieszczenie nagle zostaÂło zagazowane, a w drzwiach pojawiÂły siĂŞ jakaÂś sylwetka kobiety.
-Witaj stary przyjacielu. Dawno ÂżeÂśmy siĂŞ nie widzieli, nie uwaÂżasz? – PowiedziaÂła piĂŞkna niebieskowÂłosa kobieta ubrana w purpurowo-czarny kombinezon
-Ah Sabrina... intrygujÂące wejÂście. – StwierdziÂł Blaine
-To nie pora na Âżarty Blaine.
-A wiĂŞc zataĂączymy?
-Tak… zataĂączymy – PowiedziaÂła, wyciÂągajÂąc broĂą zza pasa. –Lepiej nie prĂłbuj Âżadnych sztuczek Blaine. Giovanni chce z tobÂą porozmawiaĂŚ. – CiÂągnĂŞÂła
-Haha… a wiĂŞc nici z taĂąca?
-Nie Âżartuj sobie stary gÂłupcze, chyba nie wiesz, w jakiej sytuacji siĂŞ teraz znajdujesz. – PowiedziaÂły na rĂłwno dwa nieznane gÂłosy
-Sabrino, zabieraj dziadygĂŞ i spadamy – PowiedziaÂł tajemniczy mĂŞÂżczyzna
-Czekaj James… czy to czasem nie ten sam maÂły gnojek, ktĂłry ostatnim razem skopaÂł nam dupĂŞ w restauracji? – PowiedziaÂła Jessie
-Masz racjĂŞ Jessie. MyÂślĂŞ, Âże nadszedÂł czas by wyrĂłwnaĂŚ rachunki. – StwierdziÂł James wyciÂągajÂąc pokeballa. Cisn¹³ nim w powietrze, a z jego bÂłyskĂłw ÂświatÂła wyskoczyÂł Victreebel. DuÂży pokemon rosiczka przysÂłoniÂł siĂŞ swoim liÂściem i oczekiwaÂł na rozkazy swojego pana. -Victree, uÂżyj Vine Whip, uduÂś tego szczyla.
-Nie pozwolĂŞ na to! – Krzykn¹³ Blaine wyrzucajÂąc pokeballe w przeciwnikĂłw. Z ich Âśrodka wyskoczyÂły dwa pokemony: ogromny czarno-pomaraĂączowy pies Arcanine i humanoidalny Magmortar. Obydwa od razu rzuciÂły siĂŞ na Victreebela
-MÂłody uciekaj! Magmortar uÂżyj Flamethrower, Arcanine nie bÂądÂź dÂłuÂżny przeciwnikom, uÂżyj Bite! – CiÂągn¹³ Blaine
-Ty stary gÂłupcze! Jeszcze tego poÂżaÂłujesz! – KrzyknĂŞÂła Sabrina oddajÂąc strzaÂł w staruszka. Kula trafiÂła go w brzuch.
-Blaine! Nic nie jest? – ZapytaÂł Kai
-To tylko draÂśniĂŞcie, przeÂżyje… a wy kretyni, nie patrzcie siĂŞ tylko zabierzcie go do kwatery! Dam sobie radĂŞ – Krzykn¹³ Blaine. DwĂłjka archeologĂłw zrozumiaÂło aluzjĂŞ, zÂłapaÂła Kaia za ramiĂŞ i uciekli z nim tylnymi drzwiami, reszta zostaÂła by pomĂłc szefowi.
-Dobra mÂłody, musisz trafiĂŚ do Pallet Town, tam w piwnicy zamkniĂŞtego juÂż laboratorium Profesora Oaka musisz znaleŸÌ przejÂście dalej pĂłjdzie z gĂłrki. DostaĂą siĂŞ do Âłodzi, my pomoÂżemy reszcie. – ZawoÂłaÂł jeden z archeologĂłw bĂŞdÂących przy Kaiu, popychajÂąc go przez prĂłg. Kai patrzÂąc jak dwĂłjka, ktĂłra miaÂła go osÂłaniaĂŚ wraca na gĂłrĂŞ, tymczasem on zacz¹³ biec w stronĂŞ Âłodzi, ktĂłra staÂła nieopodal. JuÂż prawie do niej doszedÂł, lecz za jego plecami rozlegÂł siĂŞ znany mu dobrze gÂłos Jessie
-Nie ma, co siĂŞ tak ÂśpieszyĂŚ, tÂą ³ódkÂą za daleko nie popÂłyniesz, jest caÂłkowicie zepsuta. To juÂż koniec Kai… poddaj siĂŞ, a moÂże oszczĂŞdzĂŞ ci cierpienia… ha just kidding… Golbat Wing Attack – ZawoÂłaÂła Jessie. DuÂży niebieski nietoperz zacz¹³ ruszaĂŚ swoimi skrzydÂłami wytwarzajÂąc du¿¹ wichurĂŞ, ktĂłrÂą cisnÂą w Kaia…

***

Czytajcie i komentujecie

[Byakurai]

RozdziaÂł I - Klucz

***

Rok póŸniej
WaÂżne! Grupa archeologĂłw napotyka w jaskini zamroÂżonego chÂłopaka. PrĂłba uratowania go powiodÂła siĂŞ.

-On Âżyje? – ZapytaÂł jeden z gÂłosĂłw.
-Tak, zaczyna reagowaĂŚ na warunki otoczenia. Wydaje siĂŞ byĂŚ otumaniony, ale nie dziwiĂŞ mu siĂŞ, nie wiadomo ile czasu minĂŞÂło od jego zamroÂżenia. – OdpowiedziaÂł mu kolejny nieznany gÂłos.
-To dobrze. MyÂślaÂłem, Âże bĂŞdzie w gorszym stanie
-Nie martw siĂŞ, teÂż tak myÂślaÂłem. Zostawmy go na chwilĂŞ, niech dojdzie do siebie.

Nie minê³o kilka minut, a ch³opak otwieraj¹c swoje niebieskie oczy, pierwszy raz od roku ujrza³ œwiat³o s³oneczne. By³ w dziwnym i ma³ym pomieszczeniu z brudnymi, i popêkanymi szybami, gdzieniegdzie zabite stêch³ymi deskami, które i tak ledwo trzyma³y siê na swoim miejscu. Sam pokój, z wygl¹du przypomina³ szopê, przez co mo¿na wywnioskowaÌ, ¿e jego w³aœciciele nie s¹ zbyt zamo¿ni. Co do wielkoœci, pomieszczenie nie by³o za du¿e, nie znajdowa³o siê w nim nic ciekawego, prócz kilku zakrwawionych szmat na pod³odze. Mo¿na by³o przez to wywnioskowaÌ, ¿e mia³o tu miejsce leczenie rannych, albo œmierÌ kilku ludzi, jednak Kai nie zastanawia³ siê teraz nad tym. Próbowa³ otrz¹sn¹Ì siê i zorientowaÌ siê w sytuacji, w jakiej siê znajduje. Wszystko dla niego by³o nowe, zyska³ drug¹ szansê od losu i móg³ dalej kroczyÌ po ziemi, i spe³niaÌ swoje marzenia. Nieudolnie próbowa³ wstaÌ, aczkolwiek nogi po tak d³ugim braku aktywnoœci odmawia³y mu pos³uszeùstwa, wiêc musia³ pocieszyÌ siê oparciem o œcianê. Siedzia³ tak przez kilka minut, gdy jego spokój zak³óci³o skrzypniêcie drzwi

-Hej patrz! ObudziÂł siĂŞ! – ZawoÂłaÂł jeden z archeologĂłw.
-Ludzie chodÂźcie tutaj! Ten chÂłopak z lodu siĂŞ obudziÂł. – ZawoÂłaÂł drugi do reszty. Wszyscy wbiegli do pomieszczenia, w ktĂłrym znajdowaÂł siĂŞ szarowÂłosy chÂłopak. Ten widzÂąc ich w progu drzwi, prĂłbowaÂł wstaĂŚ, jednak nie udaÂło mu siĂŞ to, ale po roku bycia zamroÂżonym nie moÂżna byÂło mu siĂŞ dziwiĂŚ.
-Kim jesteÂście…. Gdzie ja w ogĂłle jestem? – Cicho zapytaÂł Kai, ledwo wydajÂąc z siebie dÂźwiĂŞki.
-Spokojnie, oszczĂŞdzaj siÂły. SprĂłbujĂŞ wyjaÂśniĂŚ ci panujÂącÂą sytuacjĂŞ, jak najlepiej. JesteÂśmy archeologiami, ktĂłrzy szukali jakiÂś informacji na temat legendarnego pokemona, ktĂłry mĂłgÂłby nam pomĂłc. JesteÂś w naszej tajnej placĂłwce, ktĂłrÂą ma byĂŚ naszym schronem przed zespoÂłem R. OgĂłlnie rzecz ujmujÂąc, wczeÂśniej wspomniany zespó³ staÂł siĂŞ doœÌ niebezpieczny i zagraÂża nam oraz innym ludziom z caÂłego regionu. Przy pomocy Arcticuno, Zapdosa i Moltresa przejĂŞli wÂładzĂŞ nad Kanto i trwa to juÂż od roku. ZaczĂŞli od zÂłapania lodowego ptaka, a gdy go juÂż pojmali, reszta poszÂła juÂż z gĂłrki. Jak na ironiĂŞ ciebie natomiast znaleÂźliÂśmy w jaskini na wyspie lodu. ByÂłeÂś zamroÂżony, widaĂŚ musiaÂłeÂś nadepn¹Ì lodowemu pokemonowi na odcisk. ByÂłeÂś tam sam, choĂŚ wydawaÂło nam siĂŞ, Âże jesteÂśmy obserwowani, ale co do cholery robiÂłeÂś w tamtej jaskini jako sÂłup lodu? – OdpowiedziaÂł i rĂłwnoczeÂśnie zapytaÂł jeden z archeologĂłw. WydawaÂł siĂŞ byĂŚ doœÌ miÂłym goÂściem, ubranym w pomaraĂączowy strĂłj roboczy zapiĂŞty na trzy czarne guziki, jeansy oraz zwykÂłe buty z dziurami. Na gÂłowie jarzyÂły mu siĂŞ dÂługie czarne wÂłosy, a na twarzy miaÂł kilka blizn, ale widaĂŚ taki zawĂłd, peÂłno w nim niebezpieczeĂąstw.
-Szczerze mĂłwiÂąc zbytnio nie pamiĂŞtam tego, co siĂŞ dziaÂło przed zamroÂżeniem, jednakÂże pamiĂŞtam jak przez mg³ê, Âże zostaÂłem zamroÂżony przez lodowy promieĂą przez jakiegoÂś wielkiego niebieskiego ptaka…
-TO ARCTICUNO! – PrzerwaÂł mu archeolog –WidaĂŚ musiaÂłeÂś trafiĂŚ tam przed przejĂŞciem wÂładzy przez zespó³ R. Najprawdopodobniej jesteÂś kluczem do rozwiÂązania caÂłej zagadki, jak do tego doszÂło i jak moÂżna temu przeciwdziaÂłaĂŚ! – CiÂągn¹³ dalej
-Ale jak to?
-Nie wdr¹¿ajmy siĂŞ w szczegó³y. Musisz jak najszybciej trafiĂŚ do bazy g³ównej! MyÂślĂŞ, Âże tam bĂŞdÂą wiedzieli, co z tobÂą zrobiĂŚ – ZwrĂłciÂł siĂŞ do Kaia, po czym odwrĂłciÂł siĂŞ do jednego ze swoich wspó³pracownikĂłw i rozkazaÂł przygotowaĂŚ ³ódÂź.
-Jakiej bazy? Co tutaj siĂŞ wÂłaÂściwie dzieje… gdzie jesteÂśmy?
-Spokojnie chÂłopcze. – PrzerwaÂł wszystko pewien starszy gÂłos. W drzwiach pokoju pojawiÂł siĂŞ sĂŞdziwy mĂŞÂżczyzna, z duÂżym biaÂłym wÂąsem i czarnymi okularami.
-Panie Blaine! Co pan tutaj robi? MiaÂł siĂŞ pan ukrywaĂŚ! – zawoÂłaÂł Archeolog
-DoglÂądam swoich ludzi. SÂądzĂŞ, Âże w tym wieku coÂś takiego mi nie zaszkodzi – ZaÂśmiaÂł siĂŞ Blaine. –Odpowiem ci chÂłopcze na twoje pytania. Znajdujemy siĂŞ teraz na wyspie Kleopatry, poniewaÂż w Kanto Âźle siĂŞ dzieje. Zespó³ R odgrodziÂł caÂły region od Johto wielkim kamiennym murem. Prowadzi masowe polowania na dzikie pokemony, aczkolwiek te maÂły bystre bestie jeszcze chowajÂą siĂŞ po kÂątach. Giovanni obawiaÂł siĂŞ, nowego pokolenie trenerĂłw, dlatego wstrzymaÂł produkcjĂŞ pokeballi. Planem lidera zespoÂłu R byÂło teÂż opanowanie Johto, ale to im na szczĂŞÂście nie wyszÂło. No a teraz mĂłj drogi, pĂłjdziesz ze mnÂą. PÂłyniemy do bazy .
W Kai’u burzyÂły siĂŞ ró¿ne emocje. ByÂł wÂściekÂły, Âże nie mĂłgÂł pomĂłc w czasie ataku, martwiÂł siĂŞ teÂż losem tych wszystkich ludzi, ktĂłrzy teraz cierpiÂą, a najbardziej tym, Âże nie wie gdzie jest Gaia. Gdy miaÂł zadaĂŚ kolejne nurtujÂące go pytania rozlegÂł siĂŞ dziwny dÂźwiĂŞk tÂłuczonego szkÂła. CaÂłe pomieszczenie nagle zostaÂło zagazowane, a w drzwiach pojawiÂły siĂŞ jakaÂś sylwetka kobiety.
-Witaj stary przyjacielu. Dawno ÂżeÂśmy siĂŞ nie widzieli, nie uwaÂżasz? – PowiedziaÂła piĂŞkna niebieskowÂłosa kobieta ubrana w purpurowo-czarny kombinezon
-Ah Sabrina... intrygujÂące wejÂście. – StwierdziÂł Blaine
-To nie pora na Âżarty Blaine.
-A wiĂŞc zataĂączymy?
-Tak… zataĂączymy – PowiedziaÂła, wyciÂągajÂąc broĂą zza pasa. –Lepiej nie prĂłbuj Âżadnych sztuczek Blaine. Giovanni chce z tobÂą porozmawiaĂŚ. – CiÂągnĂŞÂła
-Haha… a wiĂŞc nici z taĂąca?
-Nie Âżartuj sobie stary gÂłupcze, chyba nie wiesz, w jakiej sytuacji siĂŞ teraz znajdujesz. – PowiedziaÂły na rĂłwno dwa nieznane gÂłosy
-Sabrino, zabieraj dziadygĂŞ i spadamy – PowiedziaÂł tajemniczy mĂŞÂżczyzna
-Czekaj James… czy to czasem nie ten sam maÂły gnojek, ktĂłry ostatnim razem skopaÂł nam dupĂŞ w restauracji? – PowiedziaÂła Jessie
-Masz racjĂŞ Jessie. MyÂślĂŞ, Âże nadszedÂł czas by wyrĂłwnaĂŚ rachunki. – StwierdziÂł James wyciÂągajÂąc pokeballa. Cisn¹³ nim w powietrze, a z jego bÂłyskĂłw ÂświatÂła wyskoczyÂł Victreebel. DuÂży pokemon rosiczka przysÂłoniÂł siĂŞ swoim liÂściem i oczekiwaÂł na rozkazy swojego pana. -Victree, uÂżyj Vine Whip, uduÂś tego szczyla.
-Nie pozwolĂŞ na to! – Krzykn¹³ Blaine wyrzucajÂąc pokeballe w przeciwnikĂłw. Z ich Âśrodka wyskoczyÂły dwa pokemony: ogromny czarno-pomaraĂączowy pies Arcanine i humanoidalny Magmortar. Obydwa od razu rzuciÂły siĂŞ na Victreebela
-MÂłody uciekaj! Magmortar uÂżyj Flamethrower, Arcanine nie bÂądÂź dÂłuÂżny przeciwnikom, uÂżyj Bite! – CiÂągn¹³ Blaine
-Ty stary gÂłupcze! Jeszcze tego poÂżaÂłujesz! – KrzyknĂŞÂła Sabrina oddajÂąc strzaÂł w staruszka. Kula trafiÂła go w brzuch.
-Blaine! Nic nie jest? – ZapytaÂł Kai
-To tylko draÂśniĂŞcie, przeÂżyje… a wy kretyni, nie patrzcie siĂŞ tylko zabierzcie go do kwatery! Dam sobie radĂŞ – Krzykn¹³ Blaine. DwĂłjka archeologĂłw zrozumiaÂło aluzjĂŞ, zÂłapaÂła Kaia za ramiĂŞ i uciekli z nim tylnymi drzwiami, reszta zostaÂła by pomĂłc szefowi.
-Dobra mÂłody, musisz trafiĂŚ do Pallet Town, tam w piwnicy zamkniĂŞtego juÂż laboratorium Profesora Oaka musisz znaleŸÌ przejÂście dalej pĂłjdzie z gĂłrki. DostaĂą siĂŞ do Âłodzi, my pomoÂżemy reszcie. – ZawoÂłaÂł jeden z archeologĂłw bĂŞdÂących przy Kaiu, popychajÂąc go przez prĂłg. Kai patrzÂąc jak dwĂłjka, ktĂłra miaÂła go osÂłaniaĂŚ wraca na gĂłrĂŞ, tymczasem on zacz¹³ biec w stronĂŞ Âłodzi, ktĂłra staÂła nieopodal. JuÂż prawie do niej doszedÂł, lecz za jego plecami rozlegÂł siĂŞ znany mu dobrze gÂłos Jessie
-Nie ma, co siĂŞ tak ÂśpieszyĂŚ, tÂą ³ódkÂą za daleko nie popÂłyniesz, jest caÂłkowicie zepsuta. To juÂż koniec Kai… poddaj siĂŞ, a moÂże oszczĂŞdzĂŞ ci cierpienia… ha just kidding… Golbat Wing Attack – ZawoÂłaÂła Jessie. DuÂży niebieski nietoperz zacz¹³ ruszaĂŚ swoimi skrzydÂłami wytwarzajÂąc du¿¹ wichurĂŞ, ktĂłrÂą cisnÂą w Kaia…

***

Czytajcie i komentujecie

Bardzo ciekaw¹ historiê tu opowiadacie. Ca³kiem intryguj¹ca fabu³a i taka... mrocznoœÌ. Z niecierpliwoœci¹ czekam na nastêpn¹ czêœÌ.

[Conquest]

Bardzo ciekaw¹ historiê tu opowiadacie. Ca³kiem intryguj¹ca fabu³a i taka... mrocznoœÌ. Z niecierpliwoœci¹ czekam na nastêpn¹ czêœÌ.

Super fic, jestem ciekaw co siĂŞ dalej stanie z kai'em i super ze przywrĂłciliÂście stare poki jessie i jamesowi

[Kawasaki-kun]

Super fic, jestem ciekaw co siĂŞ dalej stanie z kai'em i super ze przywrĂłciliÂście stare poki jessie i jamesowi

Nawet, nawet. TroszkĂŞ oklepany motyw, ale nawet ciekawie. No, piszcie tam dalej.

[Poxer]

Nawet, nawet. TroszkĂŞ oklepany motyw, ale nawet ciekawie. No, piszcie tam dalej.

Bardzo fajnie. Kilka literĂłwek, ale czyta siĂŞ naprawdĂŞ dobrze. Czekam na nastĂŞpne, fajna intryga powstaÂła.

ÂŚwiat bez mangi jest ciekawszy :p

[Nenloth]

Bardzo fajnie. Kilka literĂłwek, ale czyta siĂŞ naprawdĂŞ dobrze. Czekam na nastĂŞpne, fajna intryga powstaÂła.

ÂŚwiat bez mangi jest ciekawszy :p