Tuturutururuturururum. Tak, nie ma to jak popo³udniowa pobudka w swoim miêkkim kochanym ³ó¿eczku. Twoja mama przynosi ci œniadanko do ³ó¿ka, a tatuœ szyje kolejne piêkne ró¿offffee ubranko dla ciebie. Wszystko jest takie piêkne, spokojne i melancholijne. Czy cokolwiek mo¿e pójœÌ nie tak? Ale¿ oczywiœcie, ¿e tak. Zimna i brudna rzeczywistoœÌ dobija ciê za ka¿dym razem kiedy siê obudzisz. Twoja matka wys³a³a ciê na jakiœ zasrany obóz koncentra .... pokemonów, nikt ciê nie lubi, a twoim jedynym koleg¹ jest twoje sumienie ... czy to nie dziwne? No, ale có¿, jak mus to mus. Tr¹bki zabrzmia³y i czy to czwarta rano, czy dwunasta po po³udniu, ty musia³eœ wstaÌ i jak zwykle wykonywaÌ te same durne zadania. Chocia¿ kto wie, dzisiaj zaczyna siê nowy semestr i mo¿e zapoznasz kogoœ mi³ego. Jak¹œ mi³¹ dziewczynê, która siê w tobie zakocha, albo jakieœ kolegê, z którym bêdziesz móg³ normalnie pogadaÌ.
-HEJ LENIU WSTAWAJ! ILE CHCE SIÊ WYLEGIWAÆ W TYM £Ó¯KU, WSTAWAJ, WSTAWAJ, WSTAAAAAWAJ! WSZYSCY JU¯ NA CIEBIE CZEKAMY, ABY PRZYWITAÆ NOWYCH STUDENTÓW - Kto¶ wszed³ do twojego osamotnionego pokoju, ty ¶pi±cym g³osem (a jak¿e), zdziwiony ca³± sytuacj±, postanowi³e¶ olaæ otoczenie i pospaæ sobie dalej w najlepsze. Postaæ w twoim pokoju nie by³a raczej z tego zadowolona.
-WSTAJESZ CZY NIE? BO JAK NIE TO CI ZARAZ KRETKI PO£AMIE! - Nawo³ywa³ dalej. No có¿, ty zaspany nie wiedz¹c, co robisz rzuci³eœ w niego tym, co akurat mia³eœ pod rêk¹, czyli kaktus w zielonej doniczce.
-O nie, tego ju¿ za wiele mój drogi - Powiedzia³, twój prze³o¿ony, po czym znikn¹³ i wróci³ z dwoma kub³ami zimnej wody z jeziorka. Wylawszy je na ciebie, przebudzi³eœ siê raz dwa. Zauwa¿y³eœ postaÌ twojego prze³o¿onego, by³ lekko zdyszany biegiem po wodê i chyba bola³o go gard³o po wydzieraniu siê na ciebie.
-Mi³o, ¿e wsta³eœ, a teraz przebieraj siê w suche ciuchy. K¹piel masz ju¿ za sob¹ jak widzê - Napomkn¹³ twój prze³o¿ony i wyszed³. No to, co szybka i zimna pobudka ju¿ z g³owy, teraz czas tylko przywitaÌ t¹ ca³¹ dzieciarniê, która teraz zawita³a do szko³y.
=========================================================================
Sory za taki poczÂątek, ale wiesz ... o takiej porze Mam nadzieje, Âże siĂŞ podoba.

[Byakurai]

Tuturutururuturururum. Tak, nie ma to jak popo³udniowa pobudka w swoim miêkkim kochanym ³ó¿eczku. Twoja mama przynosi ci œniadanko do ³ó¿ka, a tatuœ szyje kolejne piêkne ró¿offffee ubranko dla ciebie. Wszystko jest takie piêkne, spokojne i melancholijne. Czy cokolwiek mo¿e pójœÌ nie tak? Ale¿ oczywiœcie, ¿e tak. Zimna i brudna rzeczywistoœÌ dobija ciê za ka¿dym razem kiedy siê obudzisz. Twoja matka wys³a³a ciê na jakiœ zasrany obóz koncentra .... pokemonów, nikt ciê nie lubi, a twoim jedynym koleg¹ jest twoje sumienie ... czy to nie dziwne? No, ale có¿, jak mus to mus. Tr¹bki zabrzmia³y i czy to czwarta rano, czy dwunasta po po³udniu, ty musia³eœ wstaÌ i jak zwykle wykonywaÌ te same durne zadania. Chocia¿ kto wie, dzisiaj zaczyna siê nowy semestr i mo¿e zapoznasz kogoœ mi³ego. Jak¹œ mi³¹ dziewczynê, która siê w tobie zakocha, albo jakieœ kolegê, z którym bêdziesz móg³ normalnie pogadaÌ.
-HEJ LENIU WSTAWAJ! ILE CHCE SIÊ WYLEGIWAÆ W TYM £Ó¯KU, WSTAWAJ, WSTAWAJ, WSTAAAAAWAJ! WSZYSCY JU¯ NA CIEBIE CZEKAMY, ABY PRZYWITAÆ NOWYCH STUDENTÓW - Kto¶ wszed³ do twojego osamotnionego pokoju, ty ¶pi±cym g³osem (a jak¿e), zdziwiony ca³± sytuacj±, postanowi³e¶ olaæ otoczenie i pospaæ sobie dalej w najlepsze. Postaæ w twoim pokoju nie by³a raczej z tego zadowolona.
-WSTAJESZ CZY NIE? BO JAK NIE TO CI ZARAZ KRETKI PO£AMIE! - Nawo³ywa³ dalej. No có¿, ty zaspany nie wiedz¹c, co robisz rzuci³eœ w niego tym, co akurat mia³eœ pod rêk¹, czyli kaktus w zielonej doniczce.
-O nie, tego ju¿ za wiele mój drogi - Powiedzia³, twój prze³o¿ony, po czym znikn¹³ i wróci³ z dwoma kub³ami zimnej wody z jeziorka. Wylawszy je na ciebie, przebudzi³eœ siê raz dwa. Zauwa¿y³eœ postaÌ twojego prze³o¿onego, by³ lekko zdyszany biegiem po wodê i chyba bola³o go gard³o po wydzieraniu siê na ciebie.
-Mi³o, ¿e wsta³eœ, a teraz przebieraj siê w suche ciuchy. K¹piel masz ju¿ za sob¹ jak widzê - Napomkn¹³ twój prze³o¿ony i wyszed³. No to, co szybka i zimna pobudka ju¿ z g³owy, teraz czas tylko przywitaÌ t¹ ca³¹ dzieciarniê, która teraz zawita³a do szko³y.
=========================================================================
Sory za taki poczÂątek, ale wiesz ... o takiej porze Mam nadzieje, Âże siĂŞ podoba.

Wstajê i podchodzê do swojej szafy, w koñcu posiadaj± tutaj MEBLE, które NIE rozlatuj± siê po PIERWSZYM U¯YCIU. No to przebieram siê z mokrej pid¿amy do super fajnego ulubionego ubranka. Szare bojówki i bia³a koszulka, kocham to! No có¿... jak ju¿ siê przebra³em, to wypada³oby osuszyæ materac, poduszkê i prze¶cierad³a przy KALORYFERZE, KTÓRE TUTAJ POSIADAJ¡. TAK POSIADAJ¡!
- Hmmm... no có¿, jest bardzo ciekawie. Jestem tutaj ju¿ prawie rok, nic siê nie zmieni³o. G³upi obóz! Na szczêœcie nie mam lokatorów, no i mogê tworzyÌ... moja sztuka jest jedynym co pozwala mi na wyznanie swoich uczuÌ... opisanie samego siebie. To jest to, co kocham pod s³oùcem najbardziej. - Myœlê robi¹c rzeczy codzienne.
Umy³em zêby myœl¹c nad samym sob¹ w ciszy i spokoju. No i jeszcze trzeba wy³¹czyÌ ogrzewanie przed wyjœciem. Pokój strasznie siê grzeje, a ja nie lubiê skwaru... wiêc... dobra. Wszystko za³atwione. Teraz pójdê na plac i stanê gdzieœ z ty³u. Jak ju¿ wpisz¹ mnie na listê obecnoœci, zniknê... bo to mi wychodzi mistrzowsko.

[Afil]

Wstajê i podchodzê do swojej szafy, w koñcu posiadaj± tutaj MEBLE, które NIE rozlatuj± siê po PIERWSZYM U¯YCIU. No to przebieram siê z mokrej pid¿amy do super fajnego ulubionego ubranka. Szare bojówki i bia³a koszulka, kocham to! No có¿... jak ju¿ siê przebra³em, to wypada³oby osuszyæ materac, poduszkê i prze¶cierad³a przy KALORYFERZE, KTÓRE TUTAJ POSIADAJ¡. TAK POSIADAJ¡!
- Hmmm... no có¿, jest bardzo ciekawie. Jestem tutaj ju¿ prawie rok, nic siê nie zmieni³o. G³upi obóz! Na szczêœcie nie mam lokatorów, no i mogê tworzyÌ... moja sztuka jest jedynym co pozwala mi na wyznanie swoich uczuÌ... opisanie samego siebie. To jest to, co kocham pod s³oùcem najbardziej. - Myœlê robi¹c rzeczy codzienne.
Umy³em zêby myœl¹c nad samym sob¹ w ciszy i spokoju. No i jeszcze trzeba wy³¹czyÌ ogrzewanie przed wyjœciem. Pokój strasznie siê grzeje, a ja nie lubiê skwaru... wiêc... dobra. Wszystko za³atwione. Teraz pójdê na plac i stanê gdzieœ z ty³u. Jak ju¿ wpisz¹ mnie na listê obecnoœci, zniknê... bo to mi wychodzi mistrzowsko.

Wychodz¹c za drzwi, zadziwi³a ciê magia kolorów, coœ, czego nigdy tu nie zauwa¿y³eœ. Nagle wszystko udekorowali. Nie wygl¹da³o to tak jak zapamiêta³eœ z twojego przybycia tutaj. Transparenty, wywieszki, kolorowe napisy, trójkolorowe lampki, wszystko to, co mia³by og³upiÌ rozum m³odych naiwnych dzieci. Ruszy³eœ w stronê pierwszego stoiska by poczytaÌ to co tam oferuj¹. Mo¿e w koùcu zdobêdziesz swój cel ... ale nieee. Twój wzrok przyku³ pewien osobnik p³ci mêskiej przypatruj¹cy siê tobie z oddali. Ty zdziwiony, zacz¹³eœ powoli kierowaÌ swoje kroki ku pokojowi.
-Hej stary, lepiej st¹d zwiewajmy. Nie wiem, kto to tak siê na nas patrzy, ale wygl¹da mi na osobnika, którego ciê¿ko pokara³ los. Szybko do pokoju. - Podpowiada³o ci sumienie, no ale có¿ ... nie zd¹¿y³eœ. Dziwny ch³opak w³aœnie ciê dogoni³ i zaczepi³.
-CzeœÌ jestem Gai, jestem tutaj tak naprawdê od niedawna i nie znam nikogo, a ty wydajesz siê byÌ typem kolesia, którego nikt nie lubi. Nie bój siê, znam ten ból. Jako wyrzutek spo³eczeùstwa potrafiê ciê zrozumieÌ. - Zacz¹³ ci¹gn¹Ì nieznany ci jeszcze do tej chwili ch³opak. Ty zdziwimy, a zaraz speszony (przecie¿ nie codziennie mia³eœ okazje pogadaÌ z twoim rówieœnikiem) nie wiedzia³eœ co odpowiedzieÌ.

[Byakurai]

Wychodz¹c za drzwi, zadziwi³a ciê magia kolorów, coœ, czego nigdy tu nie zauwa¿y³eœ. Nagle wszystko udekorowali. Nie wygl¹da³o to tak jak zapamiêta³eœ z twojego przybycia tutaj. Transparenty, wywieszki, kolorowe napisy, trójkolorowe lampki, wszystko to, co mia³by og³upiÌ rozum m³odych naiwnych dzieci. Ruszy³eœ w stronê pierwszego stoiska by poczytaÌ to co tam oferuj¹. Mo¿e w koùcu zdobêdziesz swój cel ... ale nieee. Twój wzrok przyku³ pewien osobnik p³ci mêskiej przypatruj¹cy siê tobie z oddali. Ty zdziwiony, zacz¹³eœ powoli kierowaÌ swoje kroki ku pokojowi.
-Hej stary, lepiej st¹d zwiewajmy. Nie wiem, kto to tak siê na nas patrzy, ale wygl¹da mi na osobnika, którego ciê¿ko pokara³ los. Szybko do pokoju. - Podpowiada³o ci sumienie, no ale có¿ ... nie zd¹¿y³eœ. Dziwny ch³opak w³aœnie ciê dogoni³ i zaczepi³.
-CzeœÌ jestem Gai, jestem tutaj tak naprawdê od niedawna i nie znam nikogo, a ty wydajesz siê byÌ typem kolesia, którego nikt nie lubi. Nie bój siê, znam ten ból. Jako wyrzutek spo³eczeùstwa potrafiê ciê zrozumieÌ. - Zacz¹³ ci¹gn¹Ì nieznany ci jeszcze do tej chwili ch³opak. Ty zdziwimy, a zaraz speszony (przecie¿ nie codziennie mia³eœ okazje pogadaÌ z twoim rówieœnikiem) nie wiedzia³eœ co odpowiedzieÌ.

Milczê i siê patrzê zastanawiaj¹c siê nad tym co powiedzieÌ, no có¿... to jest dziwne, ¿e ktoœ z w³asnej woli chce ze mn¹ gadaÌ. Zwykle mnie unikano, albo olewano... to ju¿ chyba trzeci rok siê tak mêczê. W wieku trzynastu lat by³em normalny, a potem tak jakoœ wszystko siê zmieni³o. By³a jakaœ nowa era, ja tego nie pojmowa³em, a wszyscy siê tym zajmowali. Potem ludzie zaczêli uwa¿aÌ, ¿e jestem nudny i tak dalej... a tak do koùca, to nie by³a prawda. Wiêc jak teraz mam odpowiedzieÌ? Mo¿e coœ fajnego? Mo¿e coœ luzackiego? Eh... nie wiem. Chyba tylko spuszczê g³owê i bêdê potakiwaÌ. I tak te¿ zrobi³em. Potakiwanie to moja mocna strona... tak samo jak i unikanie, uciekanie... wiecie, 2 lata praktyki.
- Ym... miÂło mi - MĂłwiĂŞ cicho! Niesamowite! OdezwaÂłem siĂŞ! Cuda jednak siĂŞ zdarzajÂą. Taaa... cichym, przestraszonym gÂłosem odezwaÂłem siĂŞ do kogoÂś innego. CzyÂż to nie jest niesamowite? No... nie jest dla osoby normalne, ale ja niÂą nie jestem, wiĂŞc... dla mnie jest to niesamowite i tak jakby niezapomniane.

[Afil]

Milczê i siê patrzê zastanawiaj¹c siê nad tym co powiedzieÌ, no có¿... to jest dziwne, ¿e ktoœ z w³asnej woli chce ze mn¹ gadaÌ. Zwykle mnie unikano, albo olewano... to ju¿ chyba trzeci rok siê tak mêczê. W wieku trzynastu lat by³em normalny, a potem tak jakoœ wszystko siê zmieni³o. By³a jakaœ nowa era, ja tego nie pojmowa³em, a wszyscy siê tym zajmowali. Potem ludzie zaczêli uwa¿aÌ, ¿e jestem nudny i tak dalej... a tak do koùca, to nie by³a prawda. Wiêc jak teraz mam odpowiedzieÌ? Mo¿e coœ fajnego? Mo¿e coœ luzackiego? Eh... nie wiem. Chyba tylko spuszczê g³owê i bêdê potakiwaÌ. I tak te¿ zrobi³em. Potakiwanie to moja mocna strona... tak samo jak i unikanie, uciekanie... wiecie, 2 lata praktyki.
- Ym... miÂło mi - MĂłwiĂŞ cicho! Niesamowite! OdezwaÂłem siĂŞ! Cuda jednak siĂŞ zdarzajÂą. Taaa... cichym, przestraszonym gÂłosem odezwaÂłem siĂŞ do kogoÂś innego. CzyÂż to nie jest niesamowite? No... nie jest dla osoby normalne, ale ja niÂą nie jestem, wiĂŞc... dla mnie jest to niesamowite i tak jakby niezapomniane.

-Œmieszny jesteœ, ale no có¿ my wyrzutki ju¿ tak mamy. To, co mo¿e mnie oprowadzisz po tym miejscu? Ja przy okazji wezmê jak reszta numerek z domkiem, w którym to zamieszkam, a ty, w którym mieszkasz? - Ci¹gn¹³ dalej rozmowê Gai, widaÌ jako wyrzutek spo³eczeùstwa lubi³ du¿o gadaÌ. No có¿, przysta³eœ na jego propozycje, chcia³eœ to zrobiÌ jak najszybciej by wróciÌ do swojej jamy by tam przespaÌ kolejny dziwny dzieù, chocia¿ kto wie, mo¿e znajdziesz te¿ zajêci dla siebie. Przechodziliœcie przez ró¿ne stoiska: koordynator, trener, pomocnik pokedoktora, naprawdê by³o tego sporo, ale ty i tak nic nie zauwa¿a³eœ. W koùcu doszliœcie do miejsca wymarzonego. Miejsca gdzie mog³eœ po¿egnaÌ Gaia na zawsze. To tutaj, mia³ on dostaÌ w³asny(ale z kimœ na spó³kê) pokój. Siêgn¹³ on po numerek i wylosowa³.
-Patrz mam trzynaœcie, a ty? - Zapyta³ siê ciebie. No có¿ chyba bêdziesz mia³ wspó³lokatora.

[Byakurai]

-Œmieszny jesteœ, ale no có¿ my wyrzutki ju¿ tak mamy. To, co mo¿e mnie oprowadzisz po tym miejscu? Ja przy okazji wezmê jak reszta numerek z domkiem, w którym to zamieszkam, a ty, w którym mieszkasz? - Ci¹gn¹³ dalej rozmowê Gai, widaÌ jako wyrzutek spo³eczeùstwa lubi³ du¿o gadaÌ. No có¿, przysta³eœ na jego propozycje, chcia³eœ to zrobiÌ jak najszybciej by wróciÌ do swojej jamy by tam przespaÌ kolejny dziwny dzieù, chocia¿ kto wie, mo¿e znajdziesz te¿ zajêci dla siebie. Przechodziliœcie przez ró¿ne stoiska: koordynator, trener, pomocnik pokedoktora, naprawdê by³o tego sporo, ale ty i tak nic nie zauwa¿a³eœ. W koùcu doszliœcie do miejsca wymarzonego. Miejsca gdzie mog³eœ po¿egnaÌ Gaia na zawsze. To tutaj, mia³ on dostaÌ w³asny(ale z kimœ na spó³kê) pokój. Siêgn¹³ on po numerek i wylosowa³.
-Patrz mam trzynaœcie, a ty? - Zapyta³ siê ciebie. No có¿ chyba bêdziesz mia³ wspó³lokatora.

Przez chwilê nie dochodzi do mnie wiadomo¶æ, ¿e ten pokój, który wylosowa³ Gai, to te¿ MÓJ pokój. Jasny panie serze! Jak to do mnie dojdzie, to bêdzie niez³y ubaw... ale dla was. Niestety... biedny ja jeszcze tego nie kojarzê i wydajê siê wrêcz oderwany od rzeczywisto¶ci. Tak, jak¿e piêkna jest to rzeczywisto¶æ, w której...
- Przepraszam, moÂżesz powtĂłrzyĂŚ? - DotarÂło. Z niedowierzaniem patrzĂŞ na swĂłj klucz i brelok z napisem 13. Potem na kartkĂŞ Gai'a, ale tak na prawdĂŞ to pytanie miaÂło charakter retoryczny.
- No bez jaj! BĂŞdĂŞ mieszkaÂł z rozgadanym chÂłopakiem! Rozgadani chÂłopacy sÂą zuem! Wiele takich znaÂłem, wiele takich olewaÂłem... z wieloma takimi nie wytrzymywaÂłem.
- A wiĂŞc... ja teÂż mam 13... - MĂłwiĂŞ lekko przybity, ale w sumie zacieszony.

[Afil]

Przez chwilê nie dochodzi do mnie wiadomo¶æ, ¿e ten pokój, który wylosowa³ Gai, to te¿ MÓJ pokój. Jasny panie serze! Jak to do mnie dojdzie, to bêdzie niez³y ubaw... ale dla was. Niestety... biedny ja jeszcze tego nie kojarzê i wydajê siê wrêcz oderwany od rzeczywisto¶ci. Tak, jak¿e piêkna jest to rzeczywisto¶æ, w której...
- Przepraszam, moÂżesz powtĂłrzyĂŚ? - DotarÂło. Z niedowierzaniem patrzĂŞ na swĂłj klucz i brelok z napisem 13. Potem na kartkĂŞ Gai'a, ale tak na prawdĂŞ to pytanie miaÂło charakter retoryczny.
- No bez jaj! BĂŞdĂŞ mieszkaÂł z rozgadanym chÂłopakiem! Rozgadani chÂłopacy sÂą zuem! Wiele takich znaÂłem, wiele takich olewaÂłem... z wieloma takimi nie wytrzymywaÂłem.
- A wiĂŞc... ja teÂż mam 13... - MĂłwiĂŞ lekko przybity, ale w sumie zacieszony.

-Okej. WidaÌ, ¿e wyrzutkowi zawsze ³¹cz¹ siê w pary. Nie, nie, nie. Nie takie pary. To znaczy, nie zrozum mnie Ÿle. Chodzi³o mi o to, ¿e wyrzutkom zawsze ³atwiej jest siê razem odnaleŸÌ w spo³eczeùstwu, no wiesz, o co mi biega. - Mówi do ciebie Gai. Hym coœ tutaj chyba krêci, ale no wiesz mia³eœ to w nosie. Chcia³eœ jak najszybciej obudziÌ siê z tego koszmaru. Ca³y czas nie dociera³a do ciebie informacja, ze to prawda, ¿e ty niekochany, olewany przez ca³e ¿ycie cz³owieczek masz kolegê. Wracaj¹c do niego.
-Hej, to mo¿e poka¿ mi nasz domek, chce zobaczyÌ jak bardzo go zapuœci³eœ - Powiedzia³ twój nowy znajomy. No có¿ chyba nie masz wyboru, musia³eœ iœÌ prosto do swojego domku, gdzie o kurna jest bród, smród i ubóstwo. No có¿, takie walory ¿ycia przez rok samemu, ale có¿ doszliœcie do domku, ale to, co Gai tam zasta³ przechodzi³o ludzkie pojêcie. Po pod³odze wala³y siê niedopracowane szkice twoich rysunków. Tu i ówdzie na œcianach namalowane by³y obrazki o tematyce, któr¹ nawet mi jest trudno opisaÌ. Na suficie znajdowa³ siê piêkny namalowany farbami krajobraz gór trochê namokniêty dwoma kub³ami wody, który no chyba pamiêtasz.
-£o³, ty tu mieszkasz? - Zapyta³ siê Gai trochê zdziwiony zaistnia³¹ sytuacj¹. -No có¿, przynajmniej masz tv, kurcze trochê œnie¿y - Doda³. No tak, telewizor trochê œnie¿y³, co by³o dziwne, gdy¿ o ile dobrze pamiêtasz jeszcze go wy³¹cza³eœ.
-Witaj Kei, moÂże zagramy w grĂŞ? - ZapytaÂł siĂŞ ciebie znajomy gÂłos. ByÂła to twoja mama... nope it's chuck testa. Tak naprawdĂŞ byÂł to twĂłj ojciec szyjÂący jak zwykle na drutach kolejny sweter.
-CzeœÌ m³ody, chcia³bym ciê tylko oznajmiÌ, ¿e ... TWOJA MATKA JEST JU¯ W DRODZE DO CIEBIE! Chce sprawdziÌ, czy wybra³eœ ju¿ swoj¹ profesje, czy te¿ nie, a tak poza tym to, co to za bajzel? - Ci¹gn¹³ dalej twój ojciec. No có¿, nie mia³eœ za du¿o czasu, wiêc co teraz?

[Byakurai]

-Okej. WidaÌ, ¿e wyrzutkowi zawsze ³¹cz¹ siê w pary. Nie, nie, nie. Nie takie pary. To znaczy, nie zrozum mnie Ÿle. Chodzi³o mi o to, ¿e wyrzutkom zawsze ³atwiej jest siê razem odnaleŸÌ w spo³eczeùstwu, no wiesz, o co mi biega. - Mówi do ciebie Gai. Hym coœ tutaj chyba krêci, ale no wiesz mia³eœ to w nosie. Chcia³eœ jak najszybciej obudziÌ siê z tego koszmaru. Ca³y czas nie dociera³a do ciebie informacja, ze to prawda, ¿e ty niekochany, olewany przez ca³e ¿ycie cz³owieczek masz kolegê. Wracaj¹c do niego.
-Hej, to mo¿e poka¿ mi nasz domek, chce zobaczyÌ jak bardzo go zapuœci³eœ - Powiedzia³ twój nowy znajomy. No có¿ chyba nie masz wyboru, musia³eœ iœÌ prosto do swojego domku, gdzie o kurna jest bród, smród i ubóstwo. No có¿, takie walory ¿ycia przez rok samemu, ale có¿ doszliœcie do domku, ale to, co Gai tam zasta³ przechodzi³o ludzkie pojêcie. Po pod³odze wala³y siê niedopracowane szkice twoich rysunków. Tu i ówdzie na œcianach namalowane by³y obrazki o tematyce, któr¹ nawet mi jest trudno opisaÌ. Na suficie znajdowa³ siê piêkny namalowany farbami krajobraz gór trochê namokniêty dwoma kub³ami wody, który no chyba pamiêtasz.
-£o³, ty tu mieszkasz? - Zapyta³ siê Gai trochê zdziwiony zaistnia³¹ sytuacj¹. -No có¿, przynajmniej masz tv, kurcze trochê œnie¿y - Doda³. No tak, telewizor trochê œnie¿y³, co by³o dziwne, gdy¿ o ile dobrze pamiêtasz jeszcze go wy³¹cza³eœ.
-Witaj Kei, moÂże zagramy w grĂŞ? - ZapytaÂł siĂŞ ciebie znajomy gÂłos. ByÂła to twoja mama... nope it's chuck testa. Tak naprawdĂŞ byÂł to twĂłj ojciec szyjÂący jak zwykle na drutach kolejny sweter.
-CzeœÌ m³ody, chcia³bym ciê tylko oznajmiÌ, ¿e ... TWOJA MATKA JEST JU¯ W DRODZE DO CIEBIE! Chce sprawdziÌ, czy wybra³eœ ju¿ swoj¹ profesje, czy te¿ nie, a tak poza tym to, co to za bajzel? - Ci¹gn¹³ dalej twój ojciec. No có¿, nie mia³eœ za du¿o czasu, wiêc co teraz?

DziaÂłanie pod presjÂą? OczywiÂście! Gdy twojÂą matkÂą jest matka Kai'a White'a to wiedÂź, Âże dziaÂłanie pod presjÂą jest normalnÂą rzeczÂą. A wiĂŞc trzeba siĂŞ spieszyĂŚ.
- Gai! - Krzykn¹³em lekko przestraszony tym, ¿e moja matka ju¿ tu leci... p³ynie... przemieszcza siê... a mo¿e teleportuje. Mniejsza z tym, wa¿ne jest to, ¿e jest co raz bli¿ej z ka¿d¹ sekund¹ - Pomó¿ mi! WeŸ te wszystkie szkice, z³ó¿ w jakiœ stosik i po³ó¿ obok tego ³ó¿ka, co nie ma materacu. Ja przelecê siê z œcierk¹, a wychodzi mi to doœÌ szybko. Potem, gdy ju¿ zbierzesz te moje bazgro³y w jednym miejscu... ym... rozgoœÌ siê, a w³aœnie... i jak coœ to znamy siê ju¿ rok. Albo nie! Nie ma ciê tutaj! Schowaj siê gdzieœ, albo... kurna nie wiem! Moja matka jest straszna! Lepiej ceù swoje ¿ycie puki jej tu nie ma. - Wykrzycza³em i zacz¹³em od razu przecieraÌ wszystkie œlady po farbach, czy czymœ innym. Na b³ysk! Wszystko musi byÌ na b³ysk!
- I wiem co powiem matce! BĂŞdĂŞ... KURNA! BĂŞdĂŞ... bĂŞdĂŞ... bĂŞdĂŞ... bĂŞdĂŞ... ym... ARTYSTÂĄ POKEMON! Moim celem bĂŞdzie narysowanie i skolekcjonowanie wszystkich pokĂłw na Âświecie! TAK! GÂłupie, ale jednak... musi przekonaĂŚ matkĂŞ. - MĂłwiĂŞ do siebie, bo nie wierzĂŞ, Âże Gai chciaÂłby tego sÂłuchaĂŚ.

[Afil]

DziaÂłanie pod presjÂą? OczywiÂście! Gdy twojÂą matkÂą jest matka Kai'a White'a to wiedÂź, Âże dziaÂłanie pod presjÂą jest normalnÂą rzeczÂą. A wiĂŞc trzeba siĂŞ spieszyĂŚ.
- Gai! - Krzykn¹³em lekko przestraszony tym, ¿e moja matka ju¿ tu leci... p³ynie... przemieszcza siê... a mo¿e teleportuje. Mniejsza z tym, wa¿ne jest to, ¿e jest co raz bli¿ej z ka¿d¹ sekund¹ - Pomó¿ mi! WeŸ te wszystkie szkice, z³ó¿ w jakiœ stosik i po³ó¿ obok tego ³ó¿ka, co nie ma materacu. Ja przelecê siê z œcierk¹, a wychodzi mi to doœÌ szybko. Potem, gdy ju¿ zbierzesz te moje bazgro³y w jednym miejscu... ym... rozgoœÌ siê, a w³aœnie... i jak coœ to znamy siê ju¿ rok. Albo nie! Nie ma ciê tutaj! Schowaj siê gdzieœ, albo... kurna nie wiem! Moja matka jest straszna! Lepiej ceù swoje ¿ycie puki jej tu nie ma. - Wykrzycza³em i zacz¹³em od razu przecieraÌ wszystkie œlady po farbach, czy czymœ innym. Na b³ysk! Wszystko musi byÌ na b³ysk!
- I wiem co powiem matce! BĂŞdĂŞ... KURNA! BĂŞdĂŞ... bĂŞdĂŞ... bĂŞdĂŞ... bĂŞdĂŞ... ym... ARTYSTÂĄ POKEMON! Moim celem bĂŞdzie narysowanie i skolekcjonowanie wszystkich pokĂłw na Âświecie! TAK! GÂłupie, ale jednak... musi przekonaĂŚ matkĂŞ. - MĂłwiĂŞ do siebie, bo nie wierzĂŞ, Âże Gai chciaÂłby tego sÂłuchaĂŚ.

-Artyst¹ ... pokemon? Przemyœla³eœ to na wszystkie mo¿liwe sposoby. Siedzisz tu jak stawiam rok i wymyœlasz coœ takiego? To ja nawet wiem, ¿e chce byÌ no ... nie wiem. Mo¿e trenerem, albo koordynatorem. - Zacz¹³ zdziwiony Gai rozmowê z tob¹, uk³adaj¹c tu i ówdzie twoje bazgro³y. Twój ojciec zapatrywa³ siê tu i tam jak sprz¹tacie. Jakby chcia³ wam coœ jeszcze powiedzieÌ, ale zapomnia³. No có¿, wy tak sprz¹taliœcie i sprz¹taliœcie. Minê³y mo¿e tak nie wiem trzydzieœci minut, a w waszym pokoju rozleg³ siê donoœny dŸwiêk pukania. Któ¿ to móg³by byÌ. Gai przestraszony schowa³ siê do szafy, widaÌ nie chcia³ poznawaÌ twojej matki. Ty, no có¿ trochê zdenerwowanym krokiem ruszy³em ku drzwiom, ale nie musia³eœ gdy¿ twoja mama otworzy³a je sobie sama.
-Synek, jak dawno ciê nie widzia³am, to znaczy g³upi szczylu kto ciê kultury uczy³. Niech zgadnê twój ojciec ... a tak poza tym to co on robi w tym telewizorze? Ja ju¿ siê z tob¹ kochanie rozliczê. Dobrze, jak widzê masz tutaj ca³kiem ³adny porz¹dek. Wybra³eœ ju¿ swoj¹ profesje? Bo przyjecha³am tutaj z inspekcj¹. - Zaczê³a ci¹gn¹Ì rozmowê twoja mama.

[Byakurai]

-Artyst¹ ... pokemon? Przemyœla³eœ to na wszystkie mo¿liwe sposoby. Siedzisz tu jak stawiam rok i wymyœlasz coœ takiego? To ja nawet wiem, ¿e chce byÌ no ... nie wiem. Mo¿e trenerem, albo koordynatorem. - Zacz¹³ zdziwiony Gai rozmowê z tob¹, uk³adaj¹c tu i ówdzie twoje bazgro³y. Twój ojciec zapatrywa³ siê tu i tam jak sprz¹tacie. Jakby chcia³ wam coœ jeszcze powiedzieÌ, ale zapomnia³. No có¿, wy tak sprz¹taliœcie i sprz¹taliœcie. Minê³y mo¿e tak nie wiem trzydzieœci minut, a w waszym pokoju rozleg³ siê donoœny dŸwiêk pukania. Któ¿ to móg³by byÌ. Gai przestraszony schowa³ siê do szafy, widaÌ nie chcia³ poznawaÌ twojej matki. Ty, no có¿ trochê zdenerwowanym krokiem ruszy³em ku drzwiom, ale nie musia³eœ gdy¿ twoja mama otworzy³a je sobie sama.
-Synek, jak dawno ciê nie widzia³am, to znaczy g³upi szczylu kto ciê kultury uczy³. Niech zgadnê twój ojciec ... a tak poza tym to co on robi w tym telewizorze? Ja ju¿ siê z tob¹ kochanie rozliczê. Dobrze, jak widzê masz tutaj ca³kiem ³adny porz¹dek. Wybra³eœ ju¿ swoj¹ profesje? Bo przyjecha³am tutaj z inspekcj¹. - Zaczê³a ci¹gn¹Ì rozmowê twoja mama.

Widz±c to, co siê sta³o z Gai'em... bojê siê o w³asny los, ale có¿. No wiecie... ¿yje siê raz. Trzeba POROZMAWIAÆ z swoj± matk±, w koñcu to w³asna matka... w koñcu... nie powinna mnie zabiæ. Tak mi siê przynajmniej wydaje, wiêc z spokojem podchodzê do swojej mamy, z spokojem i opanowaniem, ka¿dy z³y ruch mo¿e prowadziæ do przepa¶ci. To jest jak ,,Gra w podryw''. Jeden z³y ruch i mo¿esz liczyæ na z³e zakoñczenie, a je¶li bêdziesz uwa¿aæ i zaznaczaæ odpowiednie odpowiedzi... mo¿e dojdziesz do wygranej.
- T-tak mamo... - Powoli pokonujĂŞ strach, powoli... ale ostroÂżnie. - ChcĂŞ zostaĂŚ ArtystÂą PokemonĂłw. BĂŞdĂŞ kolekcjonowaÂł i malowaÂł/rysowaÂł im obrazy. Zwykle takie kolekcje zarabiajÂą na siebie same po komplecie ewolucji takie Eve moÂże Ci siĂŞ zwrĂłciĂŚ to, co wydaÂłeÂś do tej pory. Tako jako to wyglÂąda. - Czy mĂłwiÂłem juÂż, Âże Âżycie pod jednym dachem z mojÂą matkÂą spowodowaÂło, Âże jestem dobry w unikach, kÂłamstwach, znikaniu, ucieczkach i dziaÂłaniu pod presjÂą czasu? Nie? To teraz mĂłwiĂŞ.

[Afil]

Widz±c to, co siê sta³o z Gai'em... bojê siê o w³asny los, ale có¿. No wiecie... ¿yje siê raz. Trzeba POROZMAWIAÆ z swoj± matk±, w koñcu to w³asna matka... w koñcu... nie powinna mnie zabiæ. Tak mi siê przynajmniej wydaje, wiêc z spokojem podchodzê do swojej mamy, z spokojem i opanowaniem, ka¿dy z³y ruch mo¿e prowadziæ do przepa¶ci. To jest jak ,,Gra w podryw''. Jeden z³y ruch i mo¿esz liczyæ na z³e zakoñczenie, a je¶li bêdziesz uwa¿aæ i zaznaczaæ odpowiednie odpowiedzi... mo¿e dojdziesz do wygranej.
- T-tak mamo... - Powoli pokonujĂŞ strach, powoli... ale ostroÂżnie. - ChcĂŞ zostaĂŚ ArtystÂą PokemonĂłw. BĂŞdĂŞ kolekcjonowaÂł i malowaÂł/rysowaÂł im obrazy. Zwykle takie kolekcje zarabiajÂą na siebie same po komplecie ewolucji takie Eve moÂże Ci siĂŞ zwrĂłciĂŚ to, co wydaÂłeÂś do tej pory. Tako jako to wyglÂąda. - Czy mĂłwiÂłem juÂż, Âże Âżycie pod jednym dachem z mojÂą matkÂą spowodowaÂło, Âże jestem dobry w unikach, kÂłamstwach, znikaniu, ucieczkach i dziaÂłaniu pod presjÂą czasu? Nie? To teraz mĂłwiĂŞ.