Znalezionych wyników: 74

Hm, chciaÂłabym kontynuowaĂŚ u Ciebie swojÂą grĂŞ:
http://pokecollect.net.pl...der=asc&start=0
WcisnĂŞ siĂŞ tam jeszcze gdzieÂś...?

Nie bĂŞdzie mnie od poniedziaÂłku [12/04] do... wÂłaÂśnie nie wiem. OddajĂŞ komputer do naprawy, wiĂŞc mam nadziejĂŞ, Âże szybko wrĂłci.

Oj tak, czas, przez ktĂłry musisz na coÂś czekaĂŚ, strasznie siĂŞ dÂłuÂży. Sekundy zmieniajÂą siĂŞ w minuty, a minuty w godziny, a same godziny w doby. Nie doÂśĂŚ, Âże jest to nudne, to jeszcze mĂŞczÂące. WiĂŞc by umiliĂŚ sobie tÂą 'chwilĂŞ' rozglÂądam siĂŞ po pomieszczeniu, prĂłbujÂąc nie myÂśleĂŚ o ognistym psie. PrzecieÂż wszystko bĂŞdzie dobrze... bo bĂŞdzie, prawda?
MĂłj wrodzony pesymizm przeradza siĂŞ w takich chwilach w wrĂŞcz szaleĂączy optymizm. PrzecieÂż nic nie moÂże pĂłjÂśĂŚ Âźle. Jest on pod opiekÂą siostry Joy, a jak wiadomo ona zrobi wszystko, byleby uzdrowiĂŚ pacjenta...
Kiwam przy tych przemyÂśleniach gÂłowÂą - lekko bo lekko, ale zawsze. Po to, by przekonaĂŚ siĂŞ do tego pozytywnego myÂślenia. Skoro nie ma kogoÂś kto by mnie wsparÂł, trzeba radziĂŚ sobie samemu.
Hm, a temu chÂłopakowi znudziÂła siĂŞ ksiÂąÂżka? A moÂże aÂż tak bardzo mu siĂŞ spodobaÂłam, Âże nie moÂże siĂŞ na niej skupiĂŚ?
Przy tym drugim, uÂśmiecham siĂŞ ironicznie. Dobre sobie! Same takie myÂśli sÂą Âśmiechu warte.

PodskakujĂŞ lekko, sÂłyszÂąc pikanie. Przez mojÂą gÂłowĂŞ przebiega, iÂż jest to alarm przeciwpoÂżarowy...
Ale na szczĂŞÂście nie.
PodnoszĂŞ siĂŞ z zamiarem pĂłjÂścia do podopiecznego. Jednak zauwaÂżam, Âże Ăłw nieznajomy osobnik zmieniÂł swoje poÂłoÂżenie... ciekawe. Tamto miejsce zrobiÂło siĂŞ za twarde... czy mnie obserwowaÂł kiedy spaÂłam?
KrzywiĂŞ siĂŞ lekko, zerkajÂąc w jego stronĂŞ. ObmacujĂŞ kieszenie, upewniajÂąc siĂŞ Âże wszystko przy sobie mam. Potem idĂŞ do siostry Joy.

Nie odpowiadam Myu. Poczeka chwilĂŞ i nic jej siĂŞ nie stanie. Jakbym siĂŞ jeszcze wdaÂła w gadkĂŞ szmatkĂŞ, to by to jeszcze wiĂŞcej czasu zajĂŞÂło. Na widok buÂłkopodobnej rzeczy trzymanej przez Sneasela, krzywiĂŞ siĂŞ lekko, unoszÂąc jednÂą brew do gĂłry. SkÂąd on to wziÂąÂł? Mam nadziejĂŞ, Âże nie ze Âśmietnika... juÂż chyba lepiej byÂło by gdyby jÂą komuÂś ukradÂł. To teÂż moja wina, nie pomyÂślaÂłam, Âżeby mu coÂś do jedzenia daĂŚ. GÂłodny na pewno musiaÂł byĂŚ, a bÂądÂź co bÂądÂź zasÂłuÂżyÂł na nagrodĂŞ.
Na ognistego psa patrzĂŞ ze wspĂłÂłczuciem i niepokojem. Nic dziwnego, w koĂącu naÂżarÂł siĂŞ tyle tych pÂłomieni... Mam nadziejĂŞ, Âże to nic powaÂżnego.
Ujrzawszy siostrĂŞ Joy, na mojÂą twarz wyskakuje ulga, ktĂłra po chwili zostaje zakryta powaÂżnÂą i jakby obojĂŞtnÂą minÂą. PodnoszĂŞ siĂŞ i chowam Pokemona do Âśrodka. Pokeball podajĂŞ pielĂŞgniarce.
- ProszĂŞ siĂŞ nim zajÂąĂŚ - mĂłwiĂŞ z proÂśbÂą w gÂłosie.
Niby mogÂłaby go tutaj zbadaĂŚ, ale chyba lepiej bĂŞdzie gdzieÂś gdzie jest jaÂśniej i ma ten caÂły sprzĂŞt do wykorzystania...
Potem siadam na najbliÂższym krzeÂśle, ewentualnie moÂże teÂż byĂŚ podÂłoga, wyraÂźnie wszystkim zmĂŞczona. ZaczekaĂŚ na Houndoura? Nie wiem jak dÂługo to potrwa...
Wzdycham cicho.

- Hm - mruczĂŞ pod nosem. AÂż tak bardzo wciÂągnĂŞÂła go ta lektura? BĂŞdĂŞ musiaÂła zapytaĂŚ siĂŞ o czym to jest...
PotrzÂąsam lekko gÂłowÂą, ktĂłra bÂądÂź co bÂądÂź zaczyna mi ciÂąÂżyĂŚ na szyi. ZmĂŞczenie... eh, pomyÂśleĂŚ, Âże juÂż dawno tak bardzo Âźle siĂŞ nie czuÂłam.
Po chwili na mojÂą twarz wpÂływa wyraz szoku, mieszany z niezadowoleniem. Hondour...! Jak ja mogÂłam zapomnieĂŚ! CaÂłÂą akcja na pewno siĂŞ jakoÂś na nim odbiÂła, trzeba siĂŞ nim zajÂąĂŚ.
StajĂŞ na progu pokoju, zatrzymujÂąc siĂŞ.
- IdÂź spaĂŚ - mĂłwiĂŞ do Myu. - NiedÂługo przyjdĂŞ - dodajĂŞ.
RozglÂądam siĂŞ za Sneaselem, ktĂłry powinien gdzieÂś tutaj byĂŚ, skoro go nie schowaÂłam do Pokeballa. WskazujĂŞ dziewczynkĂŞ i mĂłwiĂŞ mu, Âże ma jej przypilnowaĂŚ. Potem zamykam drzwi i schodzĂŞ z powrotem na dĂłÂł. W jakimÂś odosobnionym miejscu wypuszczam ognistego pieska, majÂąc nadziejĂŞ, Âże bĂŞdzie przytomny. Chyba aÂż tak Âźle z nim nie jest?

1. "Wanna Be Startin' Somethin'"
2. "Speechless"
3. "Jam"
4. "They Don't Care About Us"
5. "Human Nature"
6. "Smooth Criminal"
7. "The Way You Make Me Feel"
8. "I Want You Back"
9. "The Love You Save"
10. "I'll Be There"
11. "I Just Can't Stop Loving You"
12. "Beat It"
13. "Black or White"
14. "Earth Song"
15. "Billie Jean"
16. "Man in the Mirror"
17. "This Is It"
18. "Heal the World"

Wszystkiego najlepszego, zdrowia, szczĂŞÂścia, pieniĂŞdzy, duÂżo weny i pomysÂłĂłw. No i czego tam sobie jeszcze zaÂżyczysz x3

Wybieram Umbreona.

StraÂż popoÂżarna nie wie chyba co do dobre maniery. ZresztÂą, oni w ogĂłle widzieli, Âże pomagaÂłam? Kto ich tam wie... ÂŚlepi, gÂłusi, a przed wszystkim wolni.
PatrzĂŞ przez chwilĂŞ na chÂłopaka, bĂŞdÂąc juÂż w Âśrodku budynku Centrum Pokemon. Hm. Taki maÂłomĂłwny i zamkniĂŞty w sobie, a pomĂłgÂł? MoÂżliwe, Âże chciaÂł siĂŞ ratowaĂŚ, czyli coÂś jak u mnie.
MrurzĂŞ oczy, niezbyt zadowolona, widzÂąc Myu. UciekÂła Seviperowi? Czy on jÂą puÂściÂł? RozglÂądam siĂŞ w poszukiwaniu wspomnianego wĂŞÂża. JeÂżeli go tu nie ma... to cĂłÂż. ZajmĂŞ siĂŞ nim pĂłÂźniej. Gdyby jednak przyszedÂł chwilĂŞ po mÂłodej, patrzĂŞ na niego przez chwilĂŞ karcÂąco. WskazujĂŞ dziewczynkĂŞ, jakby siĂŞ pytajÂąc co ona tu robi. NiezaleÂżnie od reakcji Âżmii, chowam jÂą do Pokeballa.
- Zamilcz - mruczĂŞ chÂłodno do przybranej siostry. - ÂŁeb mi pĂŞka od szumu pÂłomieni, a ty mi tu jeszcze nawijasz - dodajĂŞ, teatralnie masujÂąc sobie skronie. - Do pokoju i spaĂŚ, albo coÂś takiego.
I ruszam do naszego pokoju, zerkajÂąc jeszcze raz na wspaniaÂłomyÂślnego chÂłopaka, ktĂłry prĂłbowaÂł ugasiĂŚ poÂżar.

Moja warga drga lekko - coÂś niby to uÂśmiech, ale jednak nie do koĂąca. MoÂżliwe, Âże to odznaka podirytowania. Ale co do nazwy instytuty ludzi nibytogaszÂącychpÂłomienie ma racjĂŞ. Jednak, gdyby takÂą nazwĂŞ przyjÂąĂŚ, to by to brali na serio i przyjeÂżdÂżali po wszystkim. A jeÂżeli nie byÂłoby obywatela, ktĂłry raczyÂłby pomĂłc? To ludzie w przeciw Âżarowych kostiumach jednak by siĂŞ przydali.
- I nawzajem - mĂłwiĂŞ. PatrzĂŞ na niego przez chwilĂŞ, zerkajÂąc kÂątem oka w kierunku skrzynki, ktĂłrÂą wczeÂśniej znalazÂłam. A gdyby tak...? Nikt nawet by nie zauwaÂżyÂł. ÂŻadna osoba siĂŞ nie upomina, nikt po tĂŞ rzecz nie przyszedÂł.
Obracam siĂŞ na piĂŞcie i wracam do wspomnianego przedmiotu. ZnĂłw je otwieram i wyciÂągam wszystko, co siĂŞ tam znajduje. Wabiki i HM pakujĂŞ do kieszeni. WĂŞdkĂŞ biorĂŞ do rĂŞki, bo siĂŞ do niej nie zmieÂści. A Pokeball otwieram, wypuszczajÂąc Pokemona.
- Idziesz ze mnÂą - mĂłwiĂŞ, bardziej tonem rozkazujÂącym, niÂż oznajmujÂącym.
No, a potem zwijam siĂŞ juÂż caÂłkiem do PokeCentrum, dajÂąc znak Pokemonowi by szedÂł za mnÂą.

Oddycham z ulgÂą, widzÂąc jak Pokemon gasi poÂżar. No, lodowy stworek teÂż jest dosyĂŚ przydatny w takich chwilach. Zerkam na niego, a potem wyciÂągam Pokedex i skanujĂŞ nim Pokemona. PodchodzĂŞ do niego i klepiĂŞ po Âłebku, nie zwaÂżajÂąc na wszelakie - o ile siĂŞ pojawiÂą - gesty obrony przed mojÂą osobÂą. MĂłwiĂŞ coÂś w stylu 'dobra robota', dosyĂŚ zimnym tonem. SpisaÂł siĂŞ, ale co z tego? A jeÂżeli jego wÂłaÂściciel nie chwali swoich PokemonĂłw? Tacy ludzie przecieÂż istniejÂą. Chowam stworka do Pokeballa.
NastĂŞpnie idĂŞ do tej skrzyneczki. OdkÂładam czerwono-biaÂłÂą kulkĂŞ na swoje miejsce i przez chwilĂŞ jeszcze na niÂą patrzĂŞ. Zamykam wieczko. Niech tutaj pudÂło zostanie, potem siĂŞ nim zajmĂŞ.
Kolejne swe kroki kierujĂŞ do straÂży poÂżarnej. Moja mina wyraÂża niezadowolenie - sÂą za wolni. Powinni tu juÂż byĂŚ dawno temu. A gdyby nie ludzie, ktĂłrzy pomogli gasiĂŚ pÂłomienie, to co by siĂŞ staÂło? Wszystko by spÂłonĂŞÂło? I tak dobrze, Âże w ogĂłle raczyli siĂŞ pojawiĂŚ...
InformujĂŞ tylko jednego z ludzi, Âże znalazÂłam skrzynkĂŞ, ktĂłra nie wiem do kogo naleÂży.
Jednak szkoda, bo ten czarny stworek byÂłby dobrym osobnikiem do mojej druÂżyny.
A potem zbieram siĂŞ i idĂŞ do Centrum Pokemon.