Znalezionych wyników: 9

Charizard - bardzo potĂŞÂżny aczkolwiek nieposÂłuszny czasami

Heracross - bardzo dobry na starcia fizyczne, atakuje nawet we Âśnie(w Lidze Sinnoh byÂła taka walka)
Pikachu - niby ruchy z levelu ponad setnego ale zawsze na poczÂątku serii jakaÂś legenda robi mu reset choĂŚ nie zawsze.
Snorlax - piszÂą Âże dobry defensywnie ale znajÂąc staty Snorlax'Ăłw zwykle majÂą na przedzie atak a nie obronĂŞ.
Sceptile - takiego poka trawiastego nigdy juÂż nie bĂŞdzie miaÂł. Bardzo silny.
Staraptor - TeÂż silny ale rĂłwnieÂż wytrwaÂły. UdowadniaÂł nie raz Âże moÂżna na niego liczyĂŚ.

Cytat:

Poza tym podobno nasz maÂły gryzoĂą przegraÂł z Snivym.

Pikachu dostaÂł PrzyciÂąganiem Snivy a Âże byÂła samiczkÂą to musiaÂł przegraĂŚ bo miaÂł klapki na oczach i nie atakowaÂł. Poza tym elektrycznoÂśĂŚ vs. trawa = wygrana trawy. Elekro-typ jest maÂło efektywny przeciwko trawiastym Pokom, niestety.
WracajÂąc do meritum.. najlepsza walka to bitwa z Harrisonem w Johto a najgorsza to wspomniana walka Charizarda z ChikoritÂą. Jednak trochĂŞ usprawiedliwiĂŞ poniewaÂż Charizard dostaÂł paraliÂżujÂącym proszkiem co go unieruchomiÂło.

Szkot, inne imiona bĂŞdÂą juÂż normalne. Tylko to gÂłĂłwnego bohatera takie daÂłem.

EDIT: RozdziaÂł 1 - Kiedy historia nabiera ksztaÂłtĂłw

Zawsze staraÂłem siĂŞ byĂŚ punktualny jednak ten dzieĂą byÂł inny niÂż wszystkie. ZwÂłaszcza Âże byÂł najbardziej pechowym dniem mojego Âżycia zaraz po tym, jak w jeden poranek zÂłamaÂłem sobie nogĂŞ i skrĂŞciÂłem kostkĂŞ w drugiej nodze. Na dodatek musiaÂłem czekaĂŚ jakieÂś parĂŞ godzin w szpitalu poniewaÂż nie byÂło Âżadnego lekarza, ktĂłry mnie zbadaÂł a potem kolejne 25 minut z powodu szukania przez pielĂŞgniarki gipsu. TrochĂŞ Âśmieszne jednak nadzwyczaj bolesne. WracajÂąc do tamtego dnia zaczÂąÂł siĂŞ on tym Âże obudziÂłem siĂŞ przecierajÂąc powieki i spoglÂądajÂąc na zegar obok mojego ÂłĂłÂżka.
- To juÂż 7:52?! SpĂłÂźniĂŞ siĂŞ na lekcje!!! - WyskoczyÂłem jak oparzony z ÂłĂłÂżka i chciaÂłem zaczÂąĂŚ siĂŞ ubieraĂŚ. Niestety nie mogÂłem znaleÂźĂŚ nic w swojej szafie, spowodowane tam takim baÂłaganem Âże wyglÂądaÂło to jakby przeszÂło tam tornado. Los jednak byÂł dla mnie doÂśĂŚ Âłaskawy i znalazÂłem to czego szukaÂłem. Szybko siĂŞ ubraÂłem i zbiegÂłem schodami z piĂŞtra na parter mojego domu. Szybko zrobiÂłem sobie kanapki myÂślÂąc, Âże zjem je w szkole zamiast tracÂąc czas na Âśniadanie. PatrzĂŞ na zegar, zostaÂły cztery minuty do Ăłsmej. Lekcje zaczynaÂły siĂŞ o 8:05. WybiegÂłem z domu kierujÂąc siĂŞ w stronĂŞ miasta Octavian a Âże mieszkaÂłem na obrzeÂżach miaÂłem spory problem. BiegÂłem drogÂą koÂło ktĂłrego znajdowaÂł siĂŞ maÂły lasek. MieszkaÂło tam parĂŞ gatunkĂłw PokemonĂłw. W biegu byÂłem wÂściekÂły. Z jednej strony na siebie bo zaspaÂłem a z drugiej na reformĂŞ edukacji wdroÂżonÂą akurat jak zaczynaÂłem chodziĂŚ do szkoÂły.
- Dlaczego poza szkoÂłÂą Pokemon musimy chodziĂŚ dodatkowe trzy lata do gimnazjum Pokemon? GÂłupia reforma. Nawet sobie pospaĂŚ nie moÂżna. NiedÂługo koĂączy siĂŞ rok szkolny wiĂŞc bĂŞdĂŞ mĂłgÂł to nadrobiĂŚ pĂłÂźnieeej... - biegÂłem zamyÂślony gdy nagle przewrĂłciÂłem siĂŞ jak kÂłoda o jakiÂś niezidentyfikowany przedmiot. Z poczÂątku myÂślaÂłem Âże to jakiÂś konar albo gaÂłÂąÂź. Ale oczywiÂście musiaÂło byĂŚ jeszcze gorzej. SpojrzaÂłem pod nogi i zobaczyÂłem fioletowy ogon. Gdy zobaczyÂłem do kogo naleÂży ÂżaÂłowaÂłem, Âże patrzaÂłem. ByÂł to dziki Seviper, ktĂłremu niechcÂący nadepnÂąÂłem na ogon. ByÂł bardzo wÂściekÂły i zaczÂąÂł siĂŞ do mnie zbliÂżaĂŚ. MaÂło nad tym myÂślÂąc uciekÂłem od niego jednak on zaczÂąÂł mnie goniĂŚ. Jak widaĂŚ wĂŞÂże nie takie wolne bo prawie mnie dogoniÂł gdyby nie fakt Âże akurat byÂła krzyÂżĂłwka. SkrĂŞciÂłem w ostatniej chwili wbiegajÂąc na chodnik miejski. TrochĂŞ go to zmyliÂło lecz nie na dÂługo. ZnĂłw mnie doganiaÂł. JuÂż myÂślaÂłem Âże po mnie gdy nagle usÂłyszaÂłem komendĂŞ: "Excadrill, Metal Claw". ZauwaÂżyÂłem oczywiÂście Excadrilla, ktĂłry uderzyÂł z ogromnÂą siÂłÂą w Sevipera. Za mnÂą pojawiÂła siĂŞ jego trenerka, doÂśĂŚ mÂłoda kobieta, o zielonych wÂłosach, czarnych oczach i smukÂłej sylwetce. ByÂła ubrana w brÂązowy policyjny mundur.
- Nic ci nie jest? - spytaÂła nieznajoma.
- Nie, wszystko gra. Kim pani jest? - spytaÂłem.
- Jestem sierÂżant Lisa. Jestem nowÂą policjantkÂą w tym mieÂście. Akurat w trakcie porannego obchodu miasta zobaczyÂłam ciebie i tego wÂściekÂłego wĂŞÂża, ktĂłry ciebie goniÂł. - powiedziaÂła pani sierÂżant.
- MiÂło poznaĂŚ. Uwaga!! - ostrzegÂłem widzÂąc Excadrilla odrzuconego w naszym kierunku przez Sevipera za pomocÂą Tackle. Ten jednak zdÂąÂżyÂł siĂŞ zatrzymaĂŚ przed nami. Wtedy sierÂżant powiedziaÂła do swojego Pokemona aby uÂżyÂł Drill. Wtedy on zmieniÂł siĂŞ w wiertÂło i uderzyÂł w Sevipera doÂśĂŚ mocno poniewaÂż Seviper zmĂŞczony zrezygnowaÂł z dalszej walki i uciekÂł z powrotem do lasu.
- NajwyraÂźniej ten Seviper nie byÂł zbyt wytrwaÂły. Excadrill, dziĂŞki za walkĂŞ, powrĂłt. - powiedziaÂła i schowaÂła go do Pokeballa po czym dodaÂła spoglÂądajÂąc na zegar: - Nie chcĂŞ ciĂŞ martwiĂŚ, dzieciaku ale jest juÂż 8:07. Nie powinieneÂś gdzieÂś pĂłjÂśĂŚ? - powiedziaÂła ironicznie po czym zorientowaÂłem siĂŞ Âże jestem spĂłÂźniony na lekcje.
- DziĂŞkuje za pomoc ale muszĂŞ yyy... uciekaĂŚ. Do widzenia. - powiedziaÂłem wznawiajÂąc sprint z przed kilku minut. Tym razem dobiegÂłem juÂż bez Âżadnych przeszkĂłd do szkoÂły. DosÂłownie wbiÂłem siĂŞ do klasy, gdzie najwyraÂźniej przerwaÂłem nauczycielce w pytaniu mojego kolegi.
- DzieĂą.... dobry. - wysapaÂłem zmĂŞczony biegiem.
- A ktĂłÂż to pozwoliÂł sobie przyjÂśĂŚ? Czemu siĂŞ spĂłÂźniÂłeÂś jeÂśli moÂże nam pan wytÂłumaczyĂŚ? - spytaÂła nauczycielka.
- Pani by i tak nie uwierzyÂła jakiego miaÂłem pecha. - odpowiedziaÂłem nie chcÂąc wspominaĂŚ o mojej przygodzie.
- A to czemu? SÂłyszaÂłam juÂż rĂłÂżne bajki. MoÂże bĂŞdziesz miaÂł jakÂąÂś nowÂą? - spytaÂła.
W tym momencie nie miaÂłem wyboru i opowiedziaÂłem co mnie spotkaÂło. Nauczycielka parsknĂŞÂła Âśmiechem. ZresztÂą nie tylko ona poniewaÂż wiĂŞkszoÂśĂŚ klasy rĂłwnieÂż siĂŞ ze mnie ÂśmiaÂła.
- Hmm. Tego jeszcze nie sÂłyszaÂłam. BujnÂą masz wyobraÂźniĂŞ, Bartek. Ale doÂśĂŚ bajek, siadaj na miejsce. - powiedziaÂła po czym usiadÂłem na swoje miejsce.
Po pierwszej lekcji nie mogÂłem siĂŞ uwolniĂŚ od wrednych kolegĂłw jadÂących po mnie jeszcze wredniejszymi docinkami. Jednak nie zwracaÂłem na nich konkretnej uwagi i czekaÂłem na kolejne lekcje. ChciaÂłem aby lekcje skoĂączyÂły siĂŞ jak najszybciej. Niestety wydawaÂło mi siĂŞ jakby byÂły strasznie dÂługie ale bÂądÂź co bÂądÂź w koĂącu siĂŞ skoĂączyÂły. WracaÂłem oglÂądajÂąc siĂŞ caÂły czas wokoÂło. ZwÂłaszcza w okolicach maÂłego lasu, do ktĂłrego uciekÂł ten wredny Pokemon. BaÂłem siĂŞ Âże znĂłw mnie zaatakuje jednak bezpiecznie dotarÂłem do domu gdzie byÂła juÂż moja mama, ktĂłra wrĂłciÂła z pracy. SzykowaÂła coÂś w kuchni gdy wszedÂłem. PrzywitaÂłem siĂŞ po czym wiele nie mĂłwiÂąc poszedÂłem do swojego pokoju. PosprzÂątaÂłem trochĂŞ w swoim pokoju Âżeby nie zdarzyÂło mi siĂŞ dejavu czyli z francuskiego to juÂż siĂŞ kiedyÂś zdarzyÂło. PoÂłoÂżyÂłem siĂŞ na ÂłĂłÂżku myÂślÂąc o tym co bĂŞdĂŞ robiÂł w wakacjach. MarzyÂłem aby w koĂącu zostaĂŚ trenerem Pokemon. Przez tÂą reformĂŞ moÂżna zostaĂŚ trenerem majÂąc 16 lat i bĂŞdÂąc absolwentem gimnazjum Pokemon. Co jak co na pewno nim zostanĂŞ poniewaÂż uczĂŞ siĂŞ doÂśĂŚ Âśrednio co starczy. Po pewnym czasie strasznie mnie znuÂżyÂło wiĂŞc postanowiÂłem Âże zrobiĂŞ sobie krĂłtkÂą drzemkĂŞ. ZasnÂąÂłem doÂśĂŚ szybko ale rĂłwnie szybko zostaÂłem obudzony przez mojÂą mamĂŞ, ktĂłra mnie woÂłaÂła na dĂłÂł. Mimo braku chĂŞci jedzenia i w ogĂłle robienia juÂż czegokolwiek zeszedÂłem do kuchni gdzie przy stole czekaÂła moja mama.
- Bartek, moÂżesz usiÂąÂśĂŚ? ChciaÂłabym z tobÂą porozmawiaĂŚ. - powiedziaÂła po czym usiadÂłem koÂło niej.
- Wiem, Âże bĂŞdziesz chciaÂł wyruszyĂŚ w podrĂłÂż po zakoĂączeniu gimnazjum, dlatego wybraÂłam dla ciebie twojego pierwszego Pokemona. - powiedziaÂła na co niezbyt miÂło zareagowaÂłem.
- Powinienem wybraĂŚ sobie sam Pokemona z ktĂłrym bĂŞdĂŞ podrĂłÂżowaÂł a nie Âże wtrÂącasz siĂŞ juÂż przed mojÂą podrĂłÂżÂą. - powiedziaÂłem mocno zawiedziony i zÂły.
-`Nie bÂądÂź zÂły. ZnajÂąc ciebie wybraÂłam ci Pokemona, ktĂłry najbardziej by do ciebie pasowaÂł. - odparÂła pokazujÂąc mi Pokeballa.
- Hm. Skoro juÂż innego nie dostanĂŞ to bĂŞdĂŞ musiaÂł go lub jÂą wziÂąĂŚ. - powiedziaÂłem biorÂąc Pokeball i uwalniajÂąc z niego Pokemona. WyglÂądaÂł jak jaszczurka. MiaÂł ciemnozielony ogon, czerwony brzuch oraz ÂżĂłÂłte oczy. PatrzaÂł na mnie w dziwny, tajemniczy sposĂłb. Ani radoÂśnie, ani wÂściekle, ani smutno. Jego spojrzenie jakby znaczyÂło wszystko i nic.
- To jest Treecko, Pokemon gekon. Jego typ to trawiasty. Charakterem przypomina ciebie. Taki sam samotnik. - powiedziaÂła mama.
- Hmm. Trawiasty? Lubie roÂśliny wiĂŞc akurat tu jest trafiony w mĂłj gust. - powiedziaÂłem z uÂśmiechem patrzÂąc na mojego nowego kolegĂŞ. Gdy to powiedziaÂłem Treecko ziewnÂąÂł jakby chciaÂł okazaĂŚ wÂłasne zaÂżenowanie sytuacjÂą lub teÂż zmĂŞczenie.
- WidzĂŞ Âże jesteÂś zmĂŞczony wiĂŞc wracaj do Pokeballa. - powiedziaÂłem i zamknÂąÂłem go w Pokeballu. - A co z resztÂą czyli Pokedexem i kartÂą trenerskÂą?
- To po zakoĂączeniu roku a teraz wlejĂŞ ci zupĂŞ bo wystygnie. - powiedziaÂła mama i jak mĂłwiÂła tak zrobiÂła.
Po obiedzie zajÂąÂłem siĂŞ zadaniami domowymi. O dziwo jeszcze nam je zadawali a byÂł juÂż prawie koniec roku szkolnego. WÂłaÂściwie zostaÂł tylko tydzieĂą. Po wykonaniu swoich pozostaÂłych obowiÂązkĂłw postanowiÂłem Âże poznam siĂŞ trochĂŞ bardziej z moim Pokemonem. WyszedÂłem przed dom na trawnik gdziee przywoÂłaÂłem Treecko. Gekon przeciÂągaÂł siĂŞ leniwie. NajwyraÂźniej go zbudziÂłem.
- Ty nadal ÂśpiÂący? CaÂłe Âżycie przeÂśpisz. - powiedziaÂłem ÂśmiejÂąc siĂŞ jednak z lekka go rozzÂłoÂściÂłem poniewaÂż zaatakowaÂł mnie Seminal Missile. - Ej, przecieÂż Âżartuje. Czemu od razu atakujesz? - po tych sÂłowach Treecko siĂŞ odwrĂłciÂł i pobiegÂł w kierunku lasu a nastĂŞpnie wszedÂł na drzewo i zaczÂąÂł poruszaĂŚ siĂŞ po nich.
- Zaczekaj! - krzyknÂąÂłem i wiele nie myÂślÂąc pobiegÂłem za nim do lasu...

Pierwszy rozdziaÂł zakoĂączony.

Komentujcie, krytykujcie co Âźle a co dobrze.

Wiem Âże krĂłtki ale wieczĂłr i powieki opadajÂą ze zmĂŞczenia. Jutro pierwszy rozdziaÂł.

Witam. ChciaÂłem dziÂś zaczÂąĂŚ mĂłj pierwszy Fan Fick. ZaczÂąÂłem go pisaĂŚ bo mam wenĂŞ i to sporÂą na takÂą historiĂŞ tylko prologu mi siĂŞ nie chce rozpisywaĂŚ. A dlaczego taka nazwa Fan Ficku? O tym w prologu:

Prolog

Po 40 latach Kanto zmieniÂło siĂŞ ogromnie. Miasta zostaÂły rozbudowane i powstaÂło parĂŞ nowych. RĂłwnieÂż w Lidze Indigo zaszÂły zmiany. Jest kilku nowych liderĂłw oraz nowa Elite Four. A co z Pokemonami? W Nowym Kanto wystĂŞpujÂą Pokemony z regionĂłw nawet daleko oddalonych jak Unova jednak nie tak czĂŞsto jak z Sinnoh, Hoenn i Johto. Pojawienie siĂŞ nowych stworkĂłw spowodowaÂło wyparcie niektĂłrych gatunkĂłw PokemonĂłw. Na podstawie tego powstaÂł nowy Pokedex dla regionu Kanto. SkÂłada siĂŞ z 329 PokemonĂłw.
Ale doÂśĂŚ opowieÂści o Kanto bo opowiadaĂŚ by moÂżna godzinami ile to siĂŞ zmieniÂło w regionie i co moÂżna nowego obejrzeĂŚ.. Co ja, informacja turystyczna?
Nazywam siĂŞ Bartek, mam 16 lat i moim celem jest zdobyĂŚ mistrzostwo Pokemon w regionie Kanto oraz przeÂżyĂŚ przygodĂŞ Âżycia. Jednak czy mi siĂŞ uda speÂłniĂŚ marzenia? A moÂże zmieniĂŞ w Âżyciu swĂłj cel? Zobaczycie.

Nie za dÂługi ten prolog ale w skrĂłcie chyba opowiada o co chodzi.
Pozdrawiam, Greenboy.

Z tego co wygrzebaÂłem ten Riolu nie bĂŞdzie na pewno Asha. Oshawott(nie pamiĂŞtam poprawnej pisowni, poprawcie jak mam Âźle) i Snivy nie wyewoluujÂą ale za to Krokorok przejdzie jeszcze jednÂą no i Roggenrola. :paqo:

Garchomp. potĂŞÂżny, ziemny smok o ogromnych moÂżliwoÂściach. Jak dla mnie najlepszy.

CzyÂżby Ash miaÂł zÂłapaĂŚ Riolu? ByÂłoby ciekawie. OgĂłÂłem fajnie bĂŞdzie jak wrĂłcÂą zeszÂłe geny. Ta piÂąta gena tak jakoÂś nie wciÂągnĂŞÂła mnie do koĂąca.

I zgadzam siĂŞ z przedmĂłwcÂą, Team Rocket w koĂącu coÂś robi porzÂądnie a nie co chwila tylko zÂłapmy Pikachu, bĂŞdziemy bogaci. Do bani tacy przestĂŞpcy.

Charizard, Gible(moÂże silny tak nie byÂł ale miaÂł potĂŞÂżny potencjaÂł) i Infernape.