Znalezionych wyników: 6

Rattata

Jak juÂż wspomniaÂłem w temacie powitalnym, sÂłucham gÂłĂłwnie metalu. Z bardziej znanych w Plsce kapel sÂłucham miĂŞdzy innymi - Vader, Cannibal Corpse, Behemoth, Venom, Sepultura, Slayer, Darkthrone i wiele innych.
Od czasu do czasu posÂłucham sobie teÂż trochĂŞ Deathcore. (Job for a Cowboy, Abiotic, Oceano)
Czasem trochĂŞ Rocku. (AC/DC, Pink Floyd)
Czasem mam krĂłtkÂą fazĂŞ na pierwszy album grupy Kaliber 44

Nie lubiĂŞ Typu: Em no ten.*
LubiĂŞ Typ:Normalny

* Nie powiem bo ten typ bĂŞdzie wtedy smutny. :C

Czemu lubiĂŞ typ normalny ? A to dlatego iÂż wystĂŞpuje w nim masa ciekawych rĂłÂżnorodnych stworzeĂą. Fakt Âże wiĂŞkszoÂśĂŚ nie naleÂży do nie wiadomo jakich potĂŞg, ale i 6 normalami da siĂŞ elitarnÂą czwĂłrkĂŞ zaÂłatwiĂŚ. To latanie po kszatynach i expienie do monstrualnych leveli. <3
Wydaje mi siĂŞ iÂż typ normalny jest czĂŞsto mocno niedoceniany. MaÂło kto Âłapie boskiego Rattate, twierdzÂąc Âże jest zbyt pospolity. Ja jednak niemal zawsze mam go w swej druÂżynie.

Na humanistyczny. ^.^
ByÂła teÂż opcja profilu matematyczno-ficzynczego... Ale.. Ta fizyczna czĂŞÂśĂŚ profilu skutecznie odstrasza. *w*

1.ImiĂŞ, nazwisko, pseudonim: Kirei Yagirippa
2.Wiek: 15
3.PÂłeĂŚ: MĂŞska
4.WyglÂąd.
4.1 OgĂłlny:
ChÂłopak na juÂż na pierwszy rzut oka sprawia wraÂżenie lekko - Hmmm - innego. Po pierwszym spojrzeniu na chÂłopaka, bardziej czujny obserwator, stwierdzi, iÂż piĂŞtnastolatek jest zdecydowanie zbyt szczupÂły. Baa, jest przeraÂźliwe chudy. Nie jest takÂże zbyt wysoki. Mierzy 170 centymetrĂłw, co przy wadze 48 kilogramĂłw daje iÂście groteskowy efekt. Natura postanowiÂła jednak jeszcze bardziej upodobniĂŚ Kireia do trupa, w prezencie przy narodzinach obdarzyÂła go wyjÂątkowo bladÂą karnacjÂą. Kolor jego wÂłosĂłw mocno kontrastuje z kolorem skĂłry, nietrudno siĂŞ wiĂŞc domyÂśleĂŚ iÂż Yagirippa jest brunetem. OwÂłosienie porastajÂące jego czerep jest wysoce niereformowalne. Bujna czupryna nie ugnie siĂŞ pod Âżadnym grzebieniem. MoÂżna wiĂŞc stwierdziĂŚ iÂż jego fryzura to istna szopa. Z twarzy, mimo lekkiego wychudzenia sprawia wraÂżenie osoby doÂśĂŚ sympatycznej.
Uroda tego chÂłopca jest bez wÂątpienia co najmniej nietypowa.
4.2 Ubranie:
MÂłodzieniec ubrany jest w standardowy biaÂły podkoszulek. - co w poÂłÂączeniu z jego wÂątÂłoÂściÂą nie jest najlepszym wyborem. Na wczeÂśniej wspomniany fragment garderoby chÂłopak narzuciÂł rozpiĂŞty czarny pÂłaszcz. Na nogach ma Âśrednio luÂźne czarne jeansy, a na stopach trampki tego samego koloru. Kolor bielizny raczĂŞ przemilczeĂŚ.
5.Przedmioty, ktĂłre chcesz mieĂŚ Kompas. MapĂŞ regionu.
6.Cechy charakteru:
ChÂłopak jest raczej typem samotnika, jest to raczej cecha wymuszona przez Âśrodowisko niÂż spowodowana jakimÂś konkretnym wydarzeniem. W kontaktach z innymi ludÂźmi jest raczej kiepski. Nie lubi gdy przerywa mu siĂŞ w trakcie mĂłwienia, a gdy jakaÂś cecha w zachowaniu innego czÂłowieka go denerwuje, po prostu o tym wspomina. Niezbyt przepada za zatÂłoczonymi miejscami, czuje siĂŞ w nich nieswojo i najczĂŞÂściej szybko z nich ucieka. W stosunku do ludzi ktĂłrych nie zna jest raczej nieufny, a jeÂśli w ogĂłle nie musi z nimi rozmawiaĂŚ to po prostu daje nogĂŞ. W stosunku do pokemonĂłw jest przyjacielski, nie jest jednak typem ktĂłry woli przebywaĂŚ w towarzystwie pokemonĂłw niÂż ludzi, jest typem ktĂłry lubi byĂŚ sam ot co.
7.Region i miasto: Kanto, Viridian City
8.Profesja: PoczÂątkujÂący Trener, Syn Badacza.
9.Starter: Zdaje siĂŞ na twĂłj wybĂłr. Lubie niespodzianki

10.Towarzysze: Chwilowo brak.
11.Cel w Âżyciu: Nie daĂŚ siĂŞ zÂłapaĂŚ Team'owi Rocket. Plan na przyszÂłoÂśĂŚ: PomĂłc dokoĂączyĂŚ badania ojca.
12.Rodzaj gry: Romans, Przygodowy, Thriller
13.Historia
ChÂłopak wychowaÂł siĂŞ w Viridian City, a raczej w lesie nieopodal tego miejsca. Jego ojciec byÂł badaczem pokemonĂłw, poÂświĂŞcaÂł siĂŞ swej pracy bez reszty. Syn byÂł od najmÂłodszych lat pod wraÂżeniem zaciĂŞtoÂści z jakÂą rodzic oddawaÂł siĂŞ pasji. Tak Pasji ! Jego praca byÂła bowiem dla niego caÂłym Âżyciem. BadaÂł DNA pokemonĂłw. PopadÂł w obsesje na punkcie jednego mitycznego pokemona byÂł nim Mew.
Obsesja ojca Kireia zrodziÂła siĂŞ, gdy usÂłyszaÂł on iÂż, rzekomo, Mew posiada DNA kaÂżdego pokemona. MiaÂł swĂłj plan, zamierzaÂł zebraĂŚ prĂłbki DNA z ÂżyjÂących pokemonĂłw i tym samym po gruntownym badaniu zdobytych komĂłrek skonstruowaĂŚ urzÂądzenie tropiÂące, a kto wie moÂże nawet wabiÂące Mew.
Stary Yagirippa szybko jednak zdaÂł sobie sprawĂŞ iÂż zbadanie DNA wszystkich pokemonĂłw Âświata nie bĂŞdzie takie Âłatwe, nie byÂł podrĂłÂżnikiem. Z poczÂątku zajÂąÂł siĂŞ badaniem miejscowych gatunkĂłw. Po kilku latach nawiÂązaÂł jednak kontakt z innym badaczem, z profesorem ktĂłry mĂłgÂł udostĂŞpniaĂŚ mu pokemony do badaĂą.
A gdzie w tym wszystkim Kirei ? - Spytacie.
OtĂłÂż jak zapewne siĂŞ domyÂślacie chÂłopak nie byÂł w centrum zainteresowania swego ojca. WychodziÂł wiĂŞc z domu i znikaÂł na dÂługie godziny w lesie, obserwujÂąc Âżycie dzikich pokemonĂłw. RozmyÂślaÂł nad swÂą przyszÂłoÂściÂą, nie widziaÂł dla siebie innej alternatywy niÂż pĂłjÂście w Âślady ojca i oddaniu siĂŞ badaniu pokemonĂłw. Jedynym czÂłowiekiem z ktĂłrym miaÂł kontakt prĂłcz swego ojca byÂł opÂłacony przez ligĂŞ pokemon - finansatora badaĂą doktora Yagirippy - dostawca. Pracownik raz w tygodniu przynosiÂł mieszkaĂącom lasu towary bez ktĂłrych ciĂŞÂżko byÂłoby przeÂżyĂŚ, czyli w wiĂŞkszoÂści ÂżywnoÂśĂŚ - choĂŚ nie tylko. OczywiÂście mÂłodzieniec widziaÂł w lesie wielu ludzi. CzĂŞsto przechodzili tĂŞdy trenerzy. Ojciec Kireia zwykÂł mawiaĂŚ iÂż zakÂłĂłcajÂą spokĂłj lasu, i Âże liga pokemon powinna zabroniĂŚ im do niego wstĂŞpu.
ChÂłopak jednak byÂł zadowolony z ich obecnoÂści. LubiÂł patrzeĂŚ na trenerĂłw i ich pokemony. A gdy trochĂŞ podrĂłsÂł gÂłĂłwnie na trenerki, pokemony ignorujÂąc. Nigdy jednak nie odwaÂżyÂł siĂŞ do nikogo otworzyĂŚ ust. On i trenerzy byli z innych ÂświatĂłw, czuÂł Âże nie potrafiÂłby z nimi rozmawiaĂŚ.
Warto takÂże wspomnieĂŚ iÂż laboratorium w ktĂłrym mieszkali byÂło doÂśĂŚ duÂże. O wiele zbyt duÂże dla badacza i jego syna. Liga udostĂŞpniÂła im jednak to miejsce gdy zainteresowaÂła siĂŞ badaniami. Z zewnÂątrz widaĂŚ byÂło tylko Âśrednich rozmiarĂłw drewnianÂą, nieÂźle zakamuflowanÂą chatkĂŞ. DuÂży kompleks znajdowaÂł siĂŞ pod ziemiÂą. Podobno jeszcze przed narodzinami Kireia gdy jego mama ÂżyÂła, jego ojciec miaÂł pĂłÂł tuzina pomocnikĂłw. ByÂły to jednak tylko plotki zasÂłyszane od dostawcy - z ktĂłrym Kirei miaÂł caÂłkiem niezÂły kontakt - a sam ojciec chÂłopaka nie chciaÂł mĂłwiĂŚ o niczym co miaÂło miejsce przed ÂśmierciÂą Pani doktor Yagirippa.
ÂŻycie siĂŞ toczyÂło, sielsko i nudno, lecz Kirei nie znaÂł innego Âżycia. Nie wiedziaÂł wiĂŞc Âże moÂże byĂŚ inaczej. Pewnego dnia wszystko miaÂło siĂŞ jednak zmieniĂŚ.
***
HaÂłas obudziÂł chÂłopaka, gdy ten otworzyÂł swe oczy spostrzegÂł iÂż w jego stronĂŞ spoglÂąda brodata twarz. Jego ojciec. Kirei instynktownie spojrzaÂł na zegarek, nie byÂło jeszcze ranka. JuÂż chciaÂł coÂś powiedzieĂŚ gdy jego ojciec przyÂłoÂżyÂł sobie palec do ust nakazujÂąc mu byĂŚ cicho. Sytuacja wydawaÂła siĂŞ chuderlakowi nad wyraz dziwna, jego ojciec zachowywaÂł siĂŞ dziwnie nawet jak na niego standardy.
- Musimy stÂąd uciekaĂŚ. - RzekÂł caÂłkiem powaÂżnie. - Bandyci znani jako Team Rocket mnie szukajÂą, chcÂą zabraĂŚ wyniki moich badaĂą. WypuÂściÂłem na nich Beedrile lecz i tak nie mamy zbyt wiele czasu.
ChÂłopak byÂł w niemaÂłym szoku. WiedziaÂł jednak o co chciaÂł spytaĂŚ.
- SkÂąd wiesz kim oni sÂą ? - ZadaÂł pytanie.
MĂŞÂżczyzna nie wyglÂądaÂł na zaskoczonego pytaniem, nie odpowiedziaÂł jednak od razu. Ojciec najwidoczniej nie byÂł zbyt skÂłonny udzieliĂŚ odpowiedzi na pytanie syna. W koĂącu jednak przeÂłamaÂł siĂŞ.
- PracowaÂłem dla nich dawno temu. - RzekÂł niemal szeptem. - ByÂłem przez nich zastraszony. Liga pomogÂła mi uciec i ukryĂŚ siĂŞ. Jak jednak widzisz udaÂło im siĂŞ mnie znaleÂźĂŚ. W lidze pokemon musi byĂŚ szpieg.
MÂłody Yagirippa nic juÂż nie powiedziaÂł. KiwnÂąÂł tylko gÂłowÂą i ruszyÂł za ojcem. Biegli przez podziemne korytarze przez dÂłuÂższÂą chwilĂŞ, w koĂącu zatrzymali siĂŞ jednak przed duÂżymi drzwiami. Wysoki brodacz zupeÂłnie niepodobny do swego potomka podaÂł mu niewielki przedmiot. PrzypominaÂł kartĂŞ pamiĂŞci.
- SÂłuchaj mnie uwaÂżnie. WejdÂź do Âśrodka wÂłĂłÂż to do komputera i zgraj wyniki badaĂą. Ja muszĂŞ iÂśĂŚ zebraĂŚ prototypy mojego wynalazku. Mimo iÂż nie majÂą prawa dziaÂłaĂŚ, ich technologia nie moÂże wpaÂśĂŚ w Âłapska RocketsĂłw. - MĂłwiÂł szybko nie tracÂąc czasu. - Potem pĂłjdziesz do koĂąca korytarza jest tam przejÂście do miasta. Wyjdziesz obok Poke-Centrum. NastĂŞpnie udaj siĂŞ do Pallet Town i spytaj o profesora Oaka. Udaj siĂŞ do niego. Daj mu wyniki badaĂą, u niego bĂŞdÂą bezpieczniejsze niÂż u kogokolwiek innego. JeÂśli wszystko pĂłjdzie zgodnie z planem powinienem byĂŚ tam przed tobÂą. JeÂśli mnie tam nie bĂŞdzie nie zostawaj dÂługo w tym samym miejscu, wiedzÂą Âże mam syna. BĂŞdÂą ciĂŞ szukaĂŚ. DostaĂą siĂŞ do Ligii, nawet gdybyÂś musiaÂł zdobywaĂŚ te gÂłupie odznaki i poproÂś o schronienie. WeÂź jeszcze ten Pokeball naleÂży do Oaka jest w nim pokemon, jeÂśli zajdzie potrzeba obroni ciĂŞ, sÂłabo siĂŞ sÂłucha ale myÂślĂŞ Âże sobie z nim poradzisz. Teraz biegnij !
***
Po jakiejÂś godzinie chÂłopak wyszedÂł z dÂługiego tunelu prowadzÂącego do Viridian City. ChÂłopak znalazÂł siĂŞ tam za pomocÂą tajnego przejÂścia ÂłÂączÂącego laboratorium z zapleczem pokecenter. ByÂł rozkojarzony i przestraszony. Siostra Joy - najwyraÂźniej powiadomiona wczeÂśniej przez jego ojca czekaÂła tam na niego. Kilka chwil pĂłÂźniej chÂłopak byÂł juÂż w holu centrum medycznego pokemon. WychodzÂąc na zewnÂątrz potknÂąÂł siĂŞ. WpadÂł na jakiegoÂś czÂłowieka, gdyby tego byÂło maÂło z kieszeni wypadÂł mu pokeball, a z jego wnĂŞtrza wyskoczyÂł pokemon.
14.Gra na kasĂŞ Yes, Master !
15.ProÂśby do mg ProszĂŞ o jakÂąÂś ciekawÂą towarzyszkĂŞ podrĂłÂży, ktĂłrÂą moja postaĂŚ prĂłbowaÂła bĂŞdzie zbyĂŚ aczkolwiek nie okaÂże siĂŞ to proste. Aczkolwiek nie musi byĂŚ przy mnie caÂły czas, rĂłÂżne fochy, odejÂścia, powroty, rozstania i spotkania mile widziane.

Witajcie. :3
Jestem Banjo, bÂądÂź - jak nazwali mnie moi rodzice Bartosz. (ChoĂŚ nie ukrywam Âże za swym imieniem nie przepadam - Niah Niah)
Zapewne istotnym szczegĂłÂłem bĂŞdzie dla was to, iÂż mym ulubionym pokemonem jest znany i lubiany Rattata. <3
SÂłucham gÂłĂłwnie muzyki ciĂŞÂżkiej, me gusta muzyczne oscylujÂą w granicach takich gatunkĂłw jak Death metal, Black metal, Trash metal, w praktyce <cokolwiek metal>

Od czasu do czasu lubiĂŞ sobie podrzeĂŚ mordĂŞ wraz z wokalistami ulubionych kapel.
Lat mam 16, wyruszam ksztaÂłciĂŚ siĂŞ w Liceum OgĂłlnoksztaÂłcÂącym.
NapomknĂŞ takÂże iÂż bardzo lubiĂŞ oglÂądaĂŚ anime, choĂŚ zaczÂąÂłem stosunkowo niedawno, z rok temu zapewne.
UwaÂżam iÂż nic zÂłego nie stanie siĂŞ jeÂśli wspomnĂŞ takÂże o mej ulubionej potrawie. (Nie nie jest niÂą szaszÂłyk z kota :c) WiĂŞc co lubiĂŞ jeÂśĂŚ ? - spytacie.
Ano Pizze lubiĂŞ. C:
KrĂłtko...
Acz treÂściwie.
Noo...